Pesach en de vervulling ervan

In Exodus 12 en 13 vinden we de instelling van het pesachfeest. God zegt tegen Mozes dat de eerste van de maand aviv (lente) of ook wel nissan genoemd voortaan de eerste dag van het nieuwe jaar moet zijn. Het kondigt n.l. een nieuw begin aan .

 

Pesach wordt nog steeds gevierd tot op de dag van vandaag. Het is een echt gezins- en familiefeest waarbij veel gastvrijheid is voor de alleenstaanden en andere gasten.

 

De grootvader van Gamaliël een Joodse rabijn uit de stam Benjamin met de naam Hallel, heeft de Haggada ingesteld. De Haggada is een soort orde van dienst die werd (en wordt) gebruikt tijdens de pesachviering.

 

Ook Jezus heeft pesach gevierd aan de hand van deze Haggada. De laatste keer dat Hij dit deed, wordt vermeld in de evangeliën. Bijvoorbeeld in Lucas 22.

 

Het is wonderlijk om te ontdekken hoe in deze orde van dienst, waarin allerlei symboliek zit, Jezus deze handelingen bijna allemaal heeft vervult.

 

Bijna omdat Hij de laatste 4e beker van de haggada niet gedronken heeft.

 

 

Onderdelen van de Haggada met hun vervulling en betekenis

 

In Lucas 22:14 spreekt Jezus de dankzegging uit over de beker.

Deze luidt als volgt: Gezegend Zijt Gij Here onze God, Eeuwige Koning, Schepper van de vrucht van de wijnstok.

 

Dit was de eerste of de tweede beker.

 

Tijdens de pesachmaaltijd worden er vier bekers wijn of druivensap gedronken.

 

1e beker: Uitleiding uit Egypte.

2e beker  Redding van de slavernij.

3e beker: Verlossing van de zonden

4e beker: Aanneming van Zijn volk tot zonen en dochters.

 

De derde beker is de beker waarbij Jezus het avondmaal instelt; Die van de verlossing van de zonden.

 

De vierde beker drinkt Hij niet!

Want ik zeg jullie: vanaf nu zal ik niet meer drinken van de vrucht van de wijnstok tot het koninkrijk van God gekomen is  (Luc 22:18).

 

Bij het drinken van de vierde beker zetten de joden de deur open en kijken verwachtingsvol naar de opening. Zij verwachten namelijk de Messias.

 

Jezus zal de laatste beker drinken met Zijn volk op de bruiloft van het lam (Jes 25:6, Ps 23:5)

 

De rituele handwassing is ook een onderdeel van de viering volgens de Haggada. Hiervoor stond water gereed. We lezen dat Jezus dit water gebruikt voor de voetwassing van de discipelen.

 

Ook hierin zit een dieper betekenis, waarom de voeten?

 

Als wij verlost zijn door het offer van Jezus, worden we burgers van het koninkrijk van de Hemel.

We zijn daar echter nog niet, we zijn onderweg, net als dat de Israëlieten eerst door de woestijn moesten reizen op weg naar het beloofde land. Maar onderweg worden onze voeten vies doordat wij nog steeds in deze wereld leven, waarin allerlei onreinheid is.

 

Jezus wil daarom steeds onze voeten wassen om deze onreinheid weg te nemen. Dit wordt in de bijbel ook heiligmaking genoemd.

 

Bittere kruiden zijn een onderdeel van de sedermaaltijd. Het was de gewoonte een stukje mierikswortel te nemen en dit te dopen in de charoset. De charoset is zoet, gemaakt van vruchten. Het eten van mierikswortel is zo bitter dat het je tranen in de ogen bezorgt . Als je hierna de charoset neemt wordt het bitter zoet.

 

De Joden denken bij het eten van de bittere kruiden aan de bittere tranen van de slavernij in Egypte.

Het woord bitter is More en is hetzelfde als Mara (Naomi: "noemt mij Mara, want de Almachtige heeft mij veel bitterheid aangedaan") en Mirre. Bij het woord Mirre denken we aan één van de drie geschenken die Jezus kreeg van de magiers. Het betekent lijden.

 

Het is opvallend dat (volgens de grondtekst) juist dit takje mierikswortel wordt gegeven door Jezus aan Judas die hem gaat verraden en zo een bittere daad gaat doen.

 

Tijdens de sedermaaltijd is er nog iets wat wordt ingedoopt namelijk een takje hysop in zout met azijn. Zout duidt op tranen. Azijn zien we terug als Jezus dit krijgt aan het kruis.

Luc 23:36.

 

Het takje hysop of majoraan werd gebruikt om het bloed aan de deuren te smeren waardoor de engel des doods voorbijging.

 

Tijdens de maaltijd worden er drie matses boven op elkaar gelegd. Matses zijn ongezuurde broden wat heiligheid en reinheid uitbeeld. De 3 matses staan voor de Vader, Zoon en Heilige Geest.

 

De middelste (Zoon, middelaar) wordt tijdens de maaltijd gebroken. Deze middelste matse wordt voor een deel gegeten en het andere deel wordt in doeken gewikkeld en verstopt. Aan het einde van de maaltijd wordt het door de kinderen opgezocht. Dit is het brood dat Jezus breekt en waarmee Hij het avondmaal instelt.

 

Er wordt geen lam meer gegeten tijdens de pesachviering van vandaag. Dit komt omdat er geen tempel is en het lam moest in de tempel worden geslacht (Deut 16:2).

 

In de instelling van de Haggada stond het volgende over het pesachlam:

Pesachlammeren werden allemaal grootgebracht in de velden van Bethlechem (Bethlehem). Dit betekent broodhuis. Denk aan Jezus, het lam van God, die ook geboren werd in Bethlechem.

 

Hij werd in een kribbe gelegd waar een Grieks woord wordt gebruikt dat ook broodmand betekent. Jezus is het brood des levens.

 

Een pesachlam moest 1 jaar oud zijn en mannelijk, dat wil zeggen: in de kracht van zijn leven.

Ook Jezus was in de kracht van Zijn leven.

 

Het mocht geen enkel gebrek hebben en moest vier keer gekeurd worden.

Jezus is vier keer gekeurd: door Annas, Kajafas, Pilatus en Herodes. Er werd bij Hem geen enkel gebrek gevonden.

 

Het lam moest het middel van zijn dood (het mes) op de rug dragen, het werd in de wol gestoken. Jezus droeg Zijn kruis op Zijn rug.

 

In het negende uur (drie uur 's middags) moest het lam worden geslacht. Dit was het uur dat Jezus stierf aan het kruis.

 

Zijn sterven was op de 14e aviv (dat is de eerste maand in het ceremoniële jaar, zie Lev 23), wanneer ook het pesachlam werd geslacht.

Zijn opstanding was op het feest van de eersteling op 17 aviv. Jezus heeft het allemaal volbracht.

 

En Hij is zo de eersteling geworden: 1 Kor 15:20 Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden, als eersteling van hen, die ontslapen zijn.

De sederschotel

Het bord van de sedermaaltijd dat de symbolen bevat die terugwijzen naar de uittocht uit Egypte, met linksboven het ei en met de wijzers van de klok mee: lamsboutje, charoset (zoet), selderij, peterselie en mierikswortel (bitter)

 

Bittere kruiden symboliseren de bittere tijd die de Israëlieten moesten verduren tijdens hun gevangenschap in Egypte. Charoset, een mix van appel en noten, symboliseert de kalkspecie die de Israëlieten gebruikten voor de bouw van Egyptische steden.

Zout water of mierikswortel symboliseren de tranen die gevloeid zijn door de harde slavendienst in Egypte.

Karpas, een salade met selderij of peterselie, is een teken van lente, vruchtbaarheid en hoop in de toekomst, zelfs als het gedoopt is in zout water. Een stukje bot herinnert aan het lam dat werd geslacht in de Joodse families in de nacht toen het volk Israël uittrok uit Egypte.

Tenslotte een ei, dat rond is zonder begin en einde, hetwelk wijst op de eeuwigheid.

 

Op internet zijn nieuw testamentische haggada's te vinden. De vervulling van Pesach door de Here Jezus Christus heeft hierin een plaats gekregen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Made with Namu6