Vaderproject

De installaties zijn direct en emotioneel. Vaders laten zich zien in een audiovisuele presentatie in de installatie van 'de schreeuw van een vader'.

De beeldengroepen zijn een uitdaging tot bewustwording en gesprekken rond het (on)recht dat vaders en kinderen ervaren.

Dit thema is verbonden met het gelijknamige boek dat Emiel Smulders samen met Joep Zander heeft geschreven.

De schreeuw van een vader.

Een beeldengroep het ‘de schreeuw van een vader’. Het is de diepste schreeuw, die nooit geuit wordt en niet geuit mag worden van vaders en kinderen die elkaar niet mogen zien. De bezoeker ziet een veld met van 75 kleine schulpturen van handen waar een schreeuwende kop in rust. De ogen kijken strak vooruit met een angstige blik. De hele groep is gericht op een videofilm die op een televisie vertoond wordt. Op de film zie je portretten van vaders die een innig contact hebben met hun kind. De kunstenaar heeft deze vaders op straat en in parken aan gesproken en zonder uitzondering wilde deze mannen aan dit kunstproject mee doen. Zij waren trots op hun kinderen en dat is op de opnames te zien. Op de achtergrond is het vrolijke geluid van spelende kinderen te horen. De beeldengroep drukt de vervreemding en de verwijdering uit van vaders en kinderen en laten iets van hun leed voelen.

Onbereikbaar vaderschap (detail).

De tweede beeldengroep heet de onbereikbare vader. De vaderfiguur is indrukkwekkend in zijn eenzaamheid en verlangen. Het beeld is zeker twee meterhoog en gemaakt van ijzer, leer en keramiek. De armen van deze vader steken zich uit naar zijn kind terwijl hij met banden aan de muur is verbonden en geen stap kan verzetten. Tegenover hem staat een kleiner beeld dt een meisje voortelt. Zij spreid haar armen in een houding van kom naar me toe. Het meisje is eveneens met banden aan de muur verbonden. De bezoeker moet tussen vader en kind doorlopen, zij kunnen er niet omheen, maar hiermee verstoren ze het kontact nog meer. Emiel Smulders wil de bezoeker laten ervaren dat zij zelf verantwoordelijk zijn voor de verbreking van de relatie tussen twee mensen die naar elkaar verlangen. Dat thema is universeel en niet alleen voor vaders.

Uitgekleed vaderschap.

De derde beelden groep is indrukwekkend en confronterend. Het beeld heet het uitgeklede vaderschap. De bedoeling is te laten zien dat er na scheidingen de rol van de vader in deze maatschappij uitgekleed wordt. Hij is niet meer nodig, het vaderschap kan ontnomen worden. Vaders zeggen het is of mijn kind gestorven is terwijl het nog leeft. De bezoeker ziet op de vloer uitgestrekt het lege kostuum van een man. Zijn stropdas is nog keurig geknoopt. Maar op het kostuum staat een kinderdoodskistje van glas. Door het glas zijn de herinneringen aan het kind te zien, gekleurde kleertjes die als vrolijk geheel het drama omvatten.

Deze werken zijn tegen onkostenvergoeding beschikbaar voor manifestaties en exposities die samenhangen met emancipatie van het vaderschap.

Emiel Smulders is geboren in Den Haag en opgeleid tot sociaal cultureel en maatschappelijk werker. Hij is onder andere bekend als T’ai chi en meditatie leraar. Hij reisde door Azië en is daar ook voor een korte tijd Boeddhistisch monnik geweest. Zijn belangstelling voor mensen en sociale thema’s gaan hand in hand met zijn behoefte om zich kunstzinnig te uiten in de vorm van dans, schilderen en beeldend werk. Hij is naar de vrije academie gegaan met de bedoeling zijn grenzen op het gebied van kunst maken te verleggen. Vooral de uitersten van de menselijke mogelijkheden vind hij interessant. Zowel het profane en als het spirituele zijn in verschillende van zijn werken te vinden. Emiel Smulders wil zichzelf dan ook geen beperkingen in kunstvormen opleggen. Beoordeling van zijn werk laat hij graag aan het publiek over. In de afgelopen jaren heeft hij zich op de academie toegelegd op het maken van grotere beelden met een inhoudelijk thema. Gezien de certificering is hij daar ook in geslaagd. In de toekomst hoopt hij zijn werken ook in Dedemsvaart te kunnen exposeren.

Ga naar kunstwerk 1