Nieuws? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.
Van oudsher is het Chinese volk op zoek naar de hoogste vorm van leven. De menselijke geest kent van nature geen beperkingen en de mogelijkheden zijn oneindig. Ondanks deze grote potentie benut de mens haar geest maar beperkt. Taiji (let wel, zonder de quan) betekent ‘het ultieme’. Taiji is een proces, de weg naar het oneindige, het ultieme. Centraal in dit proces staat het balanceren tussen yin en yang.
In de Chineze maatschappij heeft de wetenschap van yin en yang en de interactie tussen die twee die nodig is om balans te brengen, niet geleid tot een vreedzame samenleving. In de filosofie van taiji streeft men naar persoonlijke ontwikkeling, binnen het kader van een bescheiden en natuurlijke manier van leven. In overeenstemming dus met de elementen. Dit laatste werd door machthebbers In China genegeerd.
De Chinezen hebben de wereld om zich heen altijd anders benaderd dan de Westerse mens. In het Westen is denken vaak duaal van karakter. Iets in wit of zwart, iets is waar of onwaar. Daar tussenin is weinig ruimte. De neiging om zich volledig te focussen op één aspect van een geheel, en dit als waarheid te bestempelen, heeft de Westerse mens gebracht tot religieuze verering. Dit heeft in het verleden een tijd stabiliteit gebracht, maar heeft ook geleid tot bloedige oorlogen. Formele religies hingen macht aan in plaats van harmony na te streven. Uiteindelijk stond persoonlijke ontwikkeling gelijk met persoonlijke macht. Ironisch genoeg is dit de basis geweest waarin een vreedzaam systeem als taijiquan zich heeft ontwikkeld.
Taijiquan vind haar oorsprong in enerzijds de taoistische filosofie en anderzijds de externe vechtkunst. Op een bepaald moment in de tijd zijn beide bij elkaar gekomen. Dit leidde tot een vechtkunst waarbij innerlijke kracht centraal staat: taijiquan.
Tao /Dao
Letterlijke betekenis van Tao of Dao is de weg. De figuurlijke betekenis van Tao is de transformatie van alle dingen, het spontane proces van verandering, als een natuurlijke cyclus. Tao is niet definieerbaar, maar in alles aanwezig. Het begrip Tao dateert van 1500 – 1000 VC.
Het centrale thema van het taoïsme is de allesomvattende universele natuurwet, waaraan men zich als mens moet aanpassen. De natuur wordt bestuurd door de interactie van de kosmische krachten, Yin en Yang. Het doel van het taoïsme is om één te worden met Tao (het onveranderlijke in het veranderlijke ontdekken) en daarmee onsterfelijkheid te bereiken. Daarvoor is het nodig de drie levenskrachten (de qi van de aarde, mens en hemel) te behouden. Taijiquan is een manier om hieraan te werken. Wil de mens zijn spontaniteit (buigzaamheid, wijsheid) herwinnen, dan moet hij de wetten en geheimen van de wereld kennen, te beginnen met de innerlijke wereld.
China heeft lang veel geweld gekend. Je bekwamen in de vechtkunst hoorde was van levensbelang. Op een gegeven moment is men taoïstische principes in de vechtkunst gaan toepassen. Een bekend principe is: Zacht overwint hard. Daarmee was de taijiquan geboren.
I Tjing
I Tjing (Ching) is een klassieke tekst uit China, ook wel het Boek der Veranderingen genoemd. De tekst van de I Tjing dateert van ongeveer 800 v. Chr. Het boek beschrijft een oud systeem van kosmologie en filosofie dat centraal staat bij Chinese culturele geloven. De achtergrond van deze filosofie is het "het in evenwicht brengen van tegenstellingen", "de evolutie van gebeurtenissen als een proces", en "de acceptatie van het onvermijdelijke". De I Tjing is sterk gerelateerd aan waarnemingen van natuurlijke processen en fenomenen.In het boek worden betekenissen van de 64 Hexagrammen van de I Tjing omschreven. Deze hexagrammen stellen beelden voor. De hexagrammen zijn opgebouwd uit de acht trigrammen. De acht trigrammen (hemel, meer, vuur, donder, wind, water, berg, aarde) zijn gebaseerd op de vijf elementen. De oorgetrokken streep is yang, de onderbroken streep is yin.
Bewegingen uit de taijiquan vorm zijn inpasbaar binnen de trigrammen van de I Tjing.
