welkom

klik op het plaatje om de presentatie voor het Achterhoeks Verband te downloaden.

Deze pagina is gemaakt om dit zeldzame pluimveeras onder de aandacht te brengen.

Een tekst van deze strekking is te vinden in het februari nummer van Avicultura

Op een van mijn reizen door Indonesie werd ik attent gemaakt op het bestaan van zuivere zwarte kippen. Ze worden ayam Cemani genoemd (Indonesisch: ayam=kip, cemani = gitzwart) . Zwarte veren, zwarte kopversierselen, poten huid, en zelfs van binnen zwart, zei men.

Uiteraard gelden deze kippen als heel bijzonder. Zij zouden magische krachten bezitten en worden vaak gebruikt als offerdier in geval van ziekte, of om geluk te brengen bij de bouw van een huis, kantoorgebouw, brug of iets dergelijks.

Ik raakte geinteresseerd en werd op het spoor gezet naar het dorp Kedu, in Midden Java. Even leek het een dood spoor, want de kippen die ik daar zag waren afstammelingen van gewone dorpskippen (ayam kampung) gekruist met Australorps. Grote zwarte dieren dus, maar verder heel normaal. Deze worden ayam Kedu genoemd.

Maar verdere navraag leerde dat ik naar Beji moest, een klein dorpje zo'n 5 km buiten Kedu. En warempel, al na een kilometer of zo zag ik de eerst dieren. Kleiner dan de ayam Kedu, met een bouw zoals je die bij de meeste dorpskippen in Indonesie ziet: slank, gespierd en gehard.

Bij nadere beschouwing viel pas de bijna perfecte zwartheid op.

Ik werd gebracht naar de heer Mahmud, een belangrijke fokker in dit dorp. Hij liet me wat dieren zien. Zwart vel, zwarte cloaca, zwart verhemelte; alles zwart.

Hij vertelde me dat vooral rijke zakenlui die succes willen, bij hem kippen komen kopen om te offeren.

Ook familieleden van ernstig zieken komen om deze kippen met magische krachten te kopen en daarvan een geneeskrachtige soep voor de patient te trekken. Mahmud kan van de verkoop van zijn dieren leven. Hij heeft geen ander werk, en betaalt het schoolgeld van zijn kinderen met de opbrengst van zijn ongeveer vijftig Cemani's.

Mijn gastheer wilde mij niet laten vertrekken zonder een paar broedeieren mee te nemen, en zo zijn de eerste Cemani’s in 1998 naar Nederland gekomen.

Toen een van deze dieren kortgeleden bezweek, gaf mij dat gelegenheid om eens te onderzoeken wat er waar was van die verhalen over een zwarte binnenkant. Een scherp mes was snel gevonden en maakte al snel een einde aan mijn scepsis. Het vlees was zo zwart als drop; de meeste organen en vliezen waren zo zwart als roet; alleen de bloedrijke organen waren (zeer donker) rood.

En pasgeleden kreeg ik van een reiziger een foto gemaakt op een kippenmarkt in Singapore, alwaar Cemani's ook voor zeer veel geld verhandeld worden. Voorwaar een bijzonderheid !