Israël 
Klik
64 jaar
Israël
Klik
Do you think this
site is interesting for your family and friends? Pass the url "www.tbakker.nl"
than to your well- known addresses.
Please, scroll down to the English translation.
Het Veendammer joods verleden, zie onder Gemeentelijke dwalingen.
MiddenOostenPolitiek - 60 jaar Israël - Poerimfeest - Land van het Volk - Rijnsburg 1969 - Hyper Links onderaan
Middenoosten Politiek - Historische leugens. (Door: Fr. ter Horst).
Israël werd een natie tweeduizend jaar voor de opkomst van de islam, en lang voordat er sprake was van enig Arabisch land. Kanaän was het Heilige Land, het nationale tehuis voor het joodse volk sinds bijbelse tijden. Sindsdien is het meer dan 15 keer bezet. Onder de bezetters waren Egyptenaren, Babyloniërs, Perzen, Grieken, Romeinen en Ottomaanse Turken. De hele wereld gelooft in de leugen dat Israël Arabisch land bezet houdt. Maar er bestaat geen enkele link tussen de nakomelingen van Sem noch die van Ismaël en het Heilige Land. De Kanaänieten, Hethieten, Amorieten, Hevieten,Jebusieten en Filistijnen, die tijdens Israël’s intocht in het Beloofde land woonden, waren geen van allen Semieten maar nakomelingen van Cham. De nakomelingen van Ismaël woonden in de woestijn van Paran en zwermden later uit over het Arabisch schiereiland w.o. Jemen en Saoedi-Arabië. De voormalige ‘Palestijnse’ terreurbaas Yasser Arafat beweerde met regelmaat dat de ‘Palestijnse’ wortels terug te vinden zijn in de Kanaänieten, Filistijnen Jebusieten etc, maar deze bewering berust op geen enkel historisch feit. Bovendien zijn geen van deze drie volken, Arabieren. Op 18 augustus 1994 beweerde Arafat tegenover een groep jongeren in een zomerkamp;
Diegenen onder jullie die het vuur van de intifada ontstaken moeten nu optreden als verdedigers van onze jonge staat, waarvan Jeruzalem de hoofdstad is. Dat is "Bir Salem" ( de fontein van Salem). Salem was één van de Kanaänitische koningen, één van onze voorvaderen. Deze stad is de hoofdstad van onze kinderen en van de kinderen van onze kinderen."
De door Arafat genoemde koning is een nieuwkomer op het historische toneel. De geschiedenis kent geen Kanaänitische, Jebusitische of Filistijnse koning van die naam. Er heeft in de hele geschiedenis zelfs nooit een ‘Palestijns’ volk bestaan. Er bestaat geen ‘Palestijnse’ taal, geen ‘Palestijnse’ cultuur en er is nooit sprake geweest van een land dat bestuurd werd door ‘Palestijnen’. Wie wat historisch onderzoek doet komt al snel tot de conclusie dat alle beweringen niets anders zijn dan historische leugens.
Historisch overzicht.
*
1905 v.Chr geboorte Abraham.* 1830, Abraham vertrekt naar het land Kanaän. * 1400, Uittocht uit Egypte. * 1360, Intocht Beloofde land. Filistijnen vestigen zich in Gaza. * 965-928, Heerschappij Koning Salomo. * 586 Verwoesting Jeruzalem, ballingschap Babylonië. * 520-515, Joden keren terug uit ballingschap. * 332 Israël verovert door Alexander de Grote. * 198, Seleuciden heersen over Israël. * 37-4, Regeerperiode Herodus. *66 nC, Begin opstand tegen Romeinse overheersing. * 70, Val van Jeruzalem. Joden worden opnieuw verdreven.*132-135 Opstand Bar-Kochba tegen Romeinse bezetting, Israël wordt Palestina en Jeruzalem, Aelia Capitolina.* 324, Israël onder Byzantijns gezag. * 614-618, Jeruzalem door de Perzen veroverd.* 691, Israël wordt bezet door Kalief Abdel Malik. Op de Tempelberg verschijnen islamitische heiligdommen Rotskoepel en Aksa moskee. * 1099, Jeruzalem door Kruisvaarders veroverd. * 1187, Saladin verovert Jeruzalem. * 1250, Begin heerschappij van Mamelukken over Israël. * 1260, Mongolen trekken Israël binnen. * 1291-1516 Opnieuw Mamelukken. * 1516 –1916 Ottomaanse Turken heersen over Israël. * 1917 Britten veroveren het Heilige Land, Balfour-declaratie. * 1945 Joden trekken uit alle delen van de wereld naar het oude Beloofde land. * 1948 Oprichting staat Israël met uitzondering bijbelse gebieden Samaria en Judea dat ten onrechte aan de Arabieren wordt toegewezen.
De ‘Palestijnse’ aanspraken op het Heilige land zijn volkomen vals maar desondanks ondervinden ze steun uit de hele wereld. Allen spreken met een leugentong en de meest scherpe bewoordingen over Israël. CNN, de Arabische Liga, de leiders van EuroBabel, Amnesty International, de Verenigde Natie’s, Staatshoofden, Regeringsleiders en andere ‘blindgangers’. Allen bemoeien zich met Gods volk en schrijven hun de wet voor. Maar alle naties die een afwijzende houding tegen Israël hebben aangenomen zullen aan den lijve ondervinden, dat het Woord van de Almachtige meer kracht heeft dan de mening van politieke leiders of welke resolutie van de VN dan ook. (Aangemaakt: april 1995) (Laatste bewerking: 29 januari 2008) Volledig artikel:
Volledig art. http://home.hetnet.nl/~fm-ter-horst/godsbeloften.html Zie ook: www.vecip.com -
MOSLIMDEMONSTRATIE IN VEENDAM WAS MISPLAATST.
De Koerier, 21 januari 2009. Door Tammo Bakker.
De moslimdemonstratie in Veendam werd gesteund door de plaatselijke politieke partijen, Pv/dA, SP, Groen Li, en D66. De teksten op de meegevoerde spandoeken luiden: “Boycot Israël”, “Kinderen hebben het recht om te leven”en “Stop de oorlogsmisdaden in Gaza. Stop de Nederlandse Medeplichtigheid. Wie zwijgt stemt toe. Vrijheid voor Palestina”. Een handje vol moslims, inclusief de heer Mooijman, fractievoorzitter van Groen Links trokken naar het Museumplein, waar een microfoon installatie was opgesteld. De ongeveer 60 deelnemers stelden zich in een kring op rond de spreker. De Turkse vlag naast onze driekleur. Winkelend publiek bleef even staan, maar de meesten liepen door. De heer Jan Wijdenberg, oud ambassadeur in Saoedi-Arabië, sprak zijn mening uit over Israël.
Geen enkel land ter wereld kan zich permitteren dat ze jaren lang worden bestookt met raketten door een terreurorganisatie. Israël is op een democratische wijze, als eerste land in de wereld, ontstaan door de wereldorganisatie. Bij bijna alle landen in de wereld zijn de grenzen bepaald door oorlogen. Als de niet joodse bewoners van het toenmalig Engels mandaatgebied met het verdelingsplan hadden ingestemd, hadden ze in 1948 al een eigen staat gehad. Jordanië was hun voor, dat eigenlijk Palestina had moeten heten. In de hele geschiedenis heeft er nog nooit een Palestijnse staat bestaan. Het volk Israël heeft hun eigen staat heropgericht op eigen bodem in 1948. Israël heeft een geschiedenis van meer dan 4000 jaar. Nadat in het jaar 70 het land door de Romeinen ten onder was gegaan, hebben daar vele volken bezit van genomen, indringers en veroveraars, Arabieren, Seldsjoeken, Kruisvaarders, Mammelukken en de laatste 400 jaar de Ottomaanse Turken. En altijd heeft daar een aanzienlijk aantal Joden gewoond. “Kinderen hebben het recht om te leven”, geldt natuurlijk ook voor de kinderen in Israël en voor de kinderen in de hele wereld. “Stop de Nederlandse Misdadigheid”. Wij zijn Nederlanders en voelen ons zeker geen misdadigers. Steun aan een terreur organisatie is eerder misdadig dan steun aan een legale natie. Natuurlijk is het om te huilen wat er in Gaza is gebeurd. Maar zijn ze niet van te voren gewaarschuwd? Hebben ze in plaats van hun kinderen te beschermen, ze niet misbruikt? Israël bouwde schuilkelders voor hun kinderen. In Gaza zaten de terroristen er in verscholen, vanwaar uit geschoten werd. Evenzo met de VN gebouwen, scholen en ziekenhuizen. De terreurbendes van Gaza zijn de verantwoordelijken, die maar door gingen dag in dag uit met beschietingen van de civiele burgers in Israël. Wij, als vrienden van Israël, keuren niet alles goed wat Israël doet. Daar zijn ze zelf verantwoordelijk voor. Hebben de Veendammers hun kritiekrecht niet verloren, doordat in WO2 geen enkele joodse medeburger is gered maar ze allen hebben laten wegvoeren? “Boycot Israël”. Deze oproep is volkomen misplaatst. Stel je voor de volgende demonstratie “Boycot moslims”. Zoiets kan toch niet. Bovendien hebben Joden in de hele wereld bewezen wie zij waren en zijn waard naar verdienste, gerespecteerd te worden. Van hun vitaliteit en aanpassingsvermogen kan nog geleerd worden. Op vele terreinen zijn wij hun dank verschuldigd: literair, wetenschappelijk, geneeskundig, research en vele andere. Het joodse aandeel in kunst, muziek en toneel heeft een lange geschiedenis. De lijst van joodse uitvinders vanaf de Middeleeuwen tot heden is indrukwekkend lang. Ruimtevaart, telegrafie, radio, luchtvaart houdt verband met joodse namen. De microfoon waar Jan Wijdenberg gebruik van maakte tijdens de demonstratie, is een vinding van een Jood. De wereld is Israël een bestaan verschuldigd, zodat zij daar in vrede kunnen leven ten bate van henzelf en de gehele wereld. Daarom was de moslimdemonstratie in Veendam overbodig en misplaatst. www.tbakker.nl
Moslimprotestdemonstratie in Veendam, 2008 en 2009:
Veendammer moslims haten Israël, vandaar een protestdemonstratie. Burgemeester Meijerman belde mij vrijdagsmiddag te voren en zei dat de moslims die avond bij me wilden komen om uit leggen waarom ze willen demonstreren. Hij had beter de moslims duidelijk kunnen maken dat een oproep van een terreurorganisatie niet in Veendam thuis hoort. Demonstreren is vrij in Nederland, maar een dergelijke demonstratie ook nog te steunen is op zijn minst bedenkelijk. Maar de burgemeester en zijn partij PvdA en SP steunde de anti- Israël demonstratie. Boycot Israël! Stop de oorlogsmisdaden in Gaza! Stop de medeplichtigheid. Een anti Israëlpreek van Jan Wijdenberg. Wij zijn niet medeplichtig! Oorlogsmisdaden zijn de 8 jaar durende raket beschietingen vanuit Gaza op Israëlische dorpen. Gehoor geven aan een oproep van een terreurorganisatie is al verdacht en boycot Israël slaat nergens op. Rapporten van VN, UNRWA en zelfs van Hamas bewijzen iets heel anders. Ook het NOS- journaal gaf eenzijdige en zelfs foute informatie.Veendam was de enige provincieplaats waar de demonstratie is gehouden. Een ernstige vergissing. VEENDAM MOET ZICH SCHAMEN OVER HAAR JOODS VERLEDEN. (Zie onder Gemeentelijke Dwalingen). DOOR STEEDS WEER NIEUWE ONTWIKKELINGEN IS HET NODIG HET VERLEDEN STEEDS WEER IN HERINNERING ROEPEN. FEITEN VAST LEGGEN, OMDAT WIJ NIET VERGETEN.
Een reactie op
artikel van Han Lansbergen (SP), in De Koerier, 4 februari 2009. (Door Tammo Bakker).Ik richt mij niet alleen tot de heer Han Lansbergen (SP) maar ook
tot de inwoners van Veendam, waar de moslims maar een klein deel van uitmaken en weinig of niets van de geschiedenis van hun nieuwe woonplaats afweten. Dat ze gesteund werden door enkele politieke partijen, waar ik van had verwacht dat ze wel beter wisten. Boycot Israël is Boycot Joden. Demonstreren is vrij in ons land. Maar deze demonstratie gaf kleurerkenning en tweedeling. Was het niet de terreurgroep Hammas die opriep wereldwijd te demonstreren?De gevechten speelden zich af op 3500 km van Veendam. Met Boycot Joden heeft Veendam geschiedenis gemaakt. Joden werden gescheiden en gebrandmerkt. Alle Joden uit Veendam heeft men weg laten voeren door veelal eigen mensen onder dreiging van de Duitsers. In de omringende dorpen zijn nog velen gered. In Veendam nul. Een bittere pil
, die wij nooit mogen vergeten. Daarom heeft Israël ook duidelijk met WO2 en Veendam te maken. In de grote steden is terreur ontstaan. Weer worden synagogen en joodse gebouwen beschoten en beklad.Maar ver voor die oorlog, vanaf 1890, waren er al plannen voor een
Joodse staat op hun historische grond. Dat daar Arabieren woonden, die overigens in 24 landen terecht kunnen wat godsdienst en cultuur betreft, noemen zich nu Palestijnse. In het gebied rondom was geen enkele staat te bekennen. Israël was eerste die hun eigen staat zou heroprichten, dat in het jaar 70 door de Romeinen ten onder was gegaan. Israël heeft een geschiedenis van 4000 jaar in tegenstelling tot de Arabische bewoners. Nog nooit heeft er een Palestijnse staat bestaan. Er bestaat geen Palestijnse geschiedenis en u kunt geen enkele koning of leider noemen voor Arafat. De Palestijnse Arabieren kozen in 1948 niet voor een eigen staat, maar voor oorlog gesteund door omringende Arabische landen! Israël is een democratie en Arabische inwoners hebben hun eigen partij en zetels in Israëls regering.Als uw buurman u gaat pesten door zijn afval op uw tuin te gooien, steeds maar weer, dan zult u maatregelen moeten nemen om dat gedrag te stoppen. Als het raketten betreft wordt het erger en dus moest Israël zijn bevolking, na 8 jaar geduld, beschermen. U weet toch ook wel dat Israël zijn kinderen beschermt en de andere partij ze juist opoffert en zich er achter verschuilt. Er is wel degelijk uit Urnwa gebouwen geschoten om bombardementen uit te lokken. Israël is niet tegen de bevolking, maar strijd tegen terreurbendes. Bovendien is Israël zelf verantwoordelijk voor zijn daden. Het is jammer dat Veendam opnieuw is besmet met anti Joodse gevoelens na de oproep van Hammas. De oproep van de terreurbende Hammas heeft alleen in de stad Groningen en Veendam een twijfelachtig succes gehad in de vorm van demonstreren tegen Israël. Vele inwoners hebben zich geërgerd, dat zelfs enkele politieke partijen de demonstratie ondersteunden en zelfs enkelen daaraan hebben meegedaan.
Israël is door de NOS eenzijdig afgeschilderd als agressor in de oorlog tegen Hamas en heeft daarmee haar journalistieke code geschonden. Dat blijkt uit een rapport van de Stichting W.A.A.R. (Stichting Waarheid Accuratesse Authenticiteit in Reportages).
Conclusie van ons onderzoek was dat de NOS stelselmatig op alle genoemde onderzoekspunten niet aan haar eigen code voldeed ; op tal van punten de kijker essentiële informatie onthield en in vele gevallen selectief en soms zelfs manipulatief te werk ging in haar taak als primaire nieuwsbron in Nederland. - Aldus Stichting W.A.A.R. Er zijn Kamervragen over gesteld.
DE MOSLIMDEMONSTRATIE IN VEENDAM.
Over de moslimdemonstratie zijn een paar artikelen verschenen in De Koerier van T. Bakker en een reactie hierop van H. Landsbergen. Onderstaand een reactie uit Israël op het artikel van de heer Han Landsbergen, lid van de SP WERKGROEP (4.2.2009).Geachte redactie,
(De Koerier heeft dit helaas niet geplaatst).Sta mij toe te reageren op het toch wel bijzonder totaal niet onderbouwde artikel van hr. Landsbergen. Op 29 november 1947 hebben de VN de staat Isra
ël en een staat voor de Palestijnse Arabieren uitgeroepen. Dit is afgewezen door de Arabieren. Op 15 mei 1948 heeft David ben Gurion de staat Israël uitgeroepen en 5 Arabische landen zijn een oorlog tegen Israël begonnen.Toen is tevens het vluchtelingenprobleem ontstaan. Vandaag is dit probleem nog steeds niet opgelost.
De familieleden van deze Palestijnse Arabieren hebben nooit en te nimmer een vinger naar hen uitgestoken. De enige keer in de geschiedenis dat vluchtelingen niet zijn opgevangen.Het getuigt van haat en eigenlijk puur antisemitisme, dat de schrijver Israël beschrijft als een land dat met fosfor speelt, geen humanitaire hulp verleent aan de vijand en internationale gebouwen en organisaties bombardeert.
Het geeft een totaal gebrek van kennis van de realiteit, van de feiten aan.Het moet deze man toch bekend zijn dat Israël al ongeveer 8 jaar met raketten enz. wordt bestookt,
dat Hammas niet alleen kinderen en vrouwen als schild tijdens de 23 daagse oorlog heeft gebruikt maar ook in huizen, ziekenhuizen, gebouwen en scholen van o.a. de Unrwa zich heeft verborgen en van daar uit heeft geschoten.Israël heeft haar ziekenhuizen open zelfs voor Hamas gewonden en zorgt regelmatig voor aanvoer van voedsel, medische middelen en datgene wat hoognodig is.
Ik kan hr. Landsbergen zelfs hierover bevestigingen sturen, welke door de Unrwa en de VN maar ook door eigen Hamas mensen zijn afgegeven. Mensen als Landsbergen zijn een gevaar voor de maatschappij en geen sieraad voor de SP.Een gevaar omdat hij op deze manier een onvoorstelbaar onaanvaardbaar plaatje geeft van het Israëlische leger, van het volk Israël. De man geeft "een ander Socialistisch geluid", waar ik misselijk van word.
H
. Nihom, Israël.Hr. Nihom wees er nog op dat de Engelsen in 1922 het grootste deel van Israël aan de Hasjemieten heeft gegeven. Churchil had de grens ook gedacht langs de Jordaan.
Shmuel (Sam) Ben Dor was in die tijd lasser bij de raffinaderij in Haifa bay. Hij vertelde dat er onmiddellijk 10 lassers naar de haven moesten, om te proberen gaten te branden in het gezonken schip om zo nog mensen te redden. Twee broers uit Tiv 'on waren in 1937 naar Israël gevlucht en hadden via het Rode kruis vernomen dat hun vader en broertjes in Auschwitz waren vermoord. Hoe gelukkig waren de jongens dat hun moeder aan boord van de Patria was. Voor de ogen van haar zoons vond zij de dood met de honderden anderen in de haven van Haifa.
Israël, van oorsprong "Het Beloofde Land", was in die tijd opnieuw beloofd als een Nationaal tehuis voor het Joodse volk. In Jeruzalem hebben altijd Joden gewoond en zijn daar eigenlijk nooit weg geweest, alleen er was geen staat. Ook de omringende landen bestonden staatkundig niet. Door de vervolgingen van 2000 jaar en de toedracht bij het beruchte Dreyfus proces in Frankrijk, waar Theodoor Herzl als verslaggever aanwezig was, ontstond opnieuw heimwee naar hun dierbare vaderland. Enkele jaren voor de vorige eeuwwisseling trokken pioniers naar de Sjefela-vallei om de grond te bewerken en een bestaan op te bouwen in het verwaarloosde land waar de malaria hun grootste vijand was. Mirjam de Leeuw- Gerson uit Haifa kon vertellen hoe de mannen de moerassen van de Emek Jisraël introkken en de vrouwen 's avonds maar moesten zien of hun mannen levend terug kwamen.
In 1917 ontstond de z.g.n."Balfour declaration" een overeenkomst met de Engelse regering die beloofde mee te zullen werken aan een joods nationaal tehuis. Voor de tweede keer op naar het beloofde land.
Alle naties in de wereld zijn door strijd ontstaan. Ook Nederland. Denk maar aan de 80-jarige oorlog. Israël is het eerste land ter wereld dat op een democratische wijze is ontstaan bij meerderheid van stemmen in de V.N. op 28 november 1947. Israël is daarom alleen al uniek.
De omringende landen werkten inmiddels ook naar hun zelfstandigheid toe. Het grootste deel van het Engels mandaatgebied vormde een Palestijnse staat waaraan koning Hoessein met toestemming van de V.N. de naam Jordanië gaf. De staat Jordanië werd in 1946 uitgeroepen. Tijdens de regering van koning David behoorden een groot deel van wat nu Jordanië is, de Holan hoogten en een deel van wat nu Syrië is, tot het koninkrijk Israël. Churchill had de grens gedacht langs de Jordaan. Tot op heden bestaan er uitsluitend wapenstilstandsgrenzen welke door de oorlogen in 1948, 1956, 1967 en 1972 zijn ontstaan. Met Egypte en Jordanië zijn de grenzen in een vredesregeling naderhand bepaald.
Het waren rare toestanden. Terwijl in 1944 de Duitsers in Syrië en Egypte vochten, wapperde onder het toeziend oog van de Engelsen in Israël de hakenkruisvlag. Duitse Tempeliers (een Groep Duitse christenen) die daar zich hadden gevestigd, hadden voor de oorlog hun zonen naar Duitsland gezonden voor een nazi opvoeding. Vooral bekend is de Waltheimgroep van Beth Lehem (Hagaliel). Uit documenten kan men lezen dat het voor hen verboden was grond te verkopen aan niet ariërs. De dagindeling miste nimmer het lezen uit "Mein Kampf".
Jaffa Ben Dor- Rotestein, in Jaffo geboren uit een joodse familie die al eeuwen in Israël woont, kreeg van de autoriteiten in haar paspoort vermeld onder nationaliteit: UNDEFINED (onbepaald). Geen wonder dat een groep joodse inwoners hadden besloten als het nodig was, zich tot de laatste man te verdedigen op de berg Carmel zoals in het verleden is gebeurd op Massada.
Ook na de tweede wereldoorlog werden de overlevenden van de vernietigingskampen niet tot hun beloofde land toegelaten maar opnieuw in kampen opgesloten. Dit keer op Cyprus. Pas toen de staat Israël op 5 Ijar 5708 (14 mei 1948) werd uitgeroepen was er eindelijk weer een thuisland waar iedere Jood, arm of rijk, jong of oud, het recht heeft op een paspoort met het opschrift MEDINAT JISRAEL.
Volgens de joodse kalender begint het nieuwe jaar 5768 op de avond van 13 september 2007. Op 8 mei 2008 is de herboren staat Israël 60 jaar. Een staat waar nu de vervolgden een thuishaven hebben. Uit vele andere landen zijn ze gekomen omdat ze zich verbonden voelen met het land der vaderen. Tijdelijk ondergebracht in tentenkampen, later in caravans (moderne vluchteling kampen). Maar er is gewerkt om deze mensen te integreren. De bevolking, waarvan een groot deel afkomstig is uit meer dan 120 verschillende landen, hebben hun cultuur meegebracht uit die landen. In de smeltkroes hebben ze één ding gemeen: het zijn allemaal mensen van hetzelfde volk waarvan de voorouders eens hebben gewoond in ditzelfde land.
Het hart van de joodse religie is de "Kotel Hama'arawie" of te wel de Klaagmuur. Het is een overblijfsel van wat eens de tempel was. Aan de muur wordt niet geklaagd. Daar wordt G 'd lof geprezen. Ja toch, één dag in het jaar op de 9de van de maand Aw (dat is dit jaar, (2008), op 10 augustus) worden de klaagzangen van Jeremia gebeden. Het is een rouwdag om de verwoesting van de tempel en de ondergang van Jeruzalem in de tijd van de Romeinen bijna 2000 jaar geleden. Herboren Israël, 1948 - 2008, is 60 jaar. Volgens de joodse kalender heeft dat zijn hoogtepunt gekregen in het voorjaar op de 5e dag van de maand Ijar in het jaar 5758
(8 mei 2008).Op 14 mei hebben wij dat mogen meevieren in het "World Forum" Congrescentrum in Den Haag, op uitnodiging van de Israëlische ambassadeur, Excellentie H. Kney-Tal. Onder de 1400 gasten waren vele kamerleden, militaire officieren en rabijnen, waarvan enkelen het woord hebben gevoerd. Aan de receptie ging een concert vooraf.
HEEFT HET JOODS PURIMFEEST OOK IETS TE VERTELLEN? (Door Tammo Bakker).
Joden vieren over de gehele wereld Purimfeest (spreek uit "Poerim" Pur is een Perzisch woord en betekent "lot". Purim wordt dan ook wel Lotenfeest genoemd. Het volk van het twee stammen rijk Juda was naar Babel gevoerd. Nadat Cyrus op zijn beurt Babel had veroverd, begon de kans op de terugkeer van de Joden naar hun eigen land groter te worden.
Het was omstreeks 500 jaar voor het begin van de jaartelling dat zich in Perzië de geschiedenis van Esther afspeelde. In het Oude Testament (Tenach) kunnen we in het boek Esther 10 hoofdstukken vinden over deze wonderlijke geschiedenis.
In de stad Susan woonde koning Ahasveros en koningin Vasthi. Nadat Vasthi door de koning verstoten was, zocht hij een nieuwe koningin. In Susan woonde ook een Jood die Mordechai heette. Hij was destijds als gevangene meegevoerd door Nebukadnezar. Mordechai had een nichtje bij zich, die haar ouders had verloren. Esther, want zo heette dat nichtje, was een aangenomen kind van Mordechai. Haar
jJoodse naam was Hadassa, maar men noemde haar steeds Esther. Ze was erg bescheiden en eenvoudig. Misschien dat juist darom de koning haar verkoos boven alle andere meisjes om koningin te worden. Op zekere dag wist Mordechai via Esther de koning te waarschuwen en hem te redden, toen twee dienaren hem trachtten te vergiftigen.
EEN ANTISEMIET WORDT EERSTE MINISTER. Een zekere Haman, trots en eerzuchtig, kreeg van de koning veel macht, die hij op een verkeerde manier gebruikte. In Esther 3 kunnen we het lezen. Mordechai had geleerd dat hij zich alleen voor God ter aarde mocht werpen en dus niet voor Haman. Dit ergerde Haman zo, vooral toen hij hoorde dat Mordechai een Jood was, dat hij besloot niet alleen Mordechai maar alle Joden in het rijk van Ahasveros uit te roeien. Haman de jodenhater ging loten en de dag die het lot zou aanwijzen zou hij alle Joden laten vermoorden. Het lot viel op de 13e Adar (joodse kalender). Wordt daarom 13 het ongeluksgetal genoemd? Voor de Joden zou deze dag een ongeluksdag worden. Het zou nog bijna een heel jaar duren, eer Haman zijn boze en wrede plan ten uitvoer zou kunnen brengen. Intussen probeerde Mordechai de hulp van koningin Esther in te roepen, hetgeen lukte. De
jodenhater kreeg uiteindelijk zijn verdiende straf. Hij werd gehangen aan de paal die hij zelf had laten oprichten voor Mordechai. De
Joden kregen toestemming om op de 13e Adar zich te verdedigen. Een koninklijk bevel kon niet herroepen worden. Voor de Joden keerde een ongeluksdag ten goede. In Susan en in het gehele land werden vele jodenhaters gedood, waarna de rust in het land weerkeerde.
Deze kinderen in
Israël gaan tijdens het Purimfeest gekleed als Koningin Esther en Mordechai.
EEN BLIJ EN VROLIJK FEEST.
Nu meer dan 2000 jaar later viert men nog het Purimfeest. In de Synagoge wordt dan gelezen uit de Megilla. Dit is een aparte boekrol, waarop het boek Esther is geschreven. Deze Megilla heeft
één stok, terwijl de wetsrol. de Tora bijv. altijd twee stokken heeft. Op Purim heeft men ook de gewoonte, zoals Esther en Mordechai hebben ingesteld, elkaar geschenken te geven, vaak in de vorm van toebereide levensmiddelen aan vrienden en ook aan arme mensen. Het boek Esther eindigt met de woorden: Hij (Mordechai) was in aanzien bij de Joden en bemind bij de menigte van zijn broederen, want hij zocht het goede voor zijn volk en sprak tot heil van al zijn volksgenoten. Haman dacht alleen aan eigen eer en werd een jodenhater.
ISRAELWEEK In Spinoza's Rijnsburg.
Deze foto is gemaakt tijdens de opening van de Israëlweek. Albèrtje Bakker biedt bloemen aan, aan de heer Ya’akov Yannay, Attaché en zaakgelastigde van Israëls ambassade. Re. burgemeester B.H. Koomans.
It was in the year 1969 By Henriëtte Boas.
Spinoza.
One answer may be that, though it never had a Jewish community within its confines, it is stil not unknown in Jewish history. For three years, from 1660 to 1663 Baruch de Spinoza stayed there, at the house of the surgeon Herman Hoomans, afther having been expelled from the Sephardim community in Amsterdam. At that time Rijnsburg situated on an old arm of the river Rine from which it derives its name, was the centre of a movement of Liberal Protestants who called themselves "Collegians'". It was through these Collegians with whom Spinoza had been in touch, that he received the address of surgeon Hoomans, in whose house he wrote some of his famous works. The house was bought by a Spinoza Society in 1899 and terned into a modest Spinoza Museum. The avenue; and Rijnsburg even has a building Society called "Spinoza".
But there is more: quite a few Rijnburgiens mostly small horticulturalist and bulb growers offered a hiding place to Jews and Jewish children during the German occupation. And at the time of the Six Day War they contributed quite a seizable sum for Israël.
Thirdly, the very fact so many of the Rijnsburg people find a living in horticulture and agriculture, makes them interested in Israël, and in particular in Israel's kibbutzim. And fourthly and not in the last place Rijnsburg has a citizen who is as it were 'possessed' by Israel he himself says that it has become far more than just a hobby and conceived the idea of a full-fledged Israël-week in Rijnsburg and was one of its main organizers.
He is Mr. Tammo Bakker, in daily life a teacher at Rijnsburg's Horticultural College witch draws its from the whole region. Of course Mr. Bakker has also visited Israel; it is characteristic of him that though thirty-seven he did so, soon after the Six Day War, by participating in a "kibbutz-tour", organized by a Jewish travel agency, which tour, intended mainly for youngsters, included two weeks in a kibbutz.
Mr. Bakker has throughout been very ably assisted by Mr. W. van Dongen. Hon. Secretary en Treasurer of the Rijnsburg Israel-week Committee. The The Israel-week had as its centre the Rijnsburg Town Hall, where it was officially opened, in the presence of the Mayor Mr. B.H. Koomans, by the Attaché at the Israel Embassy in The Haque, Mr Ya'akov Yannay. In the hall of the Town Hall some of one hundred large photographs, by the Tel-Aviv artphotographer Shlomoh Ben David, gave visitors from Rijnsburg itself and its wide surroundings an idea of Israel, its different aspects. Jewish religious objects were also on view. Books on Israel, Hebrews gramophone records, souvenirs and Israel food and other product ware on view as well as for sale.
Buying was brisk, as also that of Jewish National Fund certificates for trees. A large model of an 'El-Al plane' can be. A film evening offered by the Israël Government Tourist Bureau attracted over three hundred spectators. Films on Israel, made available by the J.N.F. and U.I.A. were also shown to pupils of the horticultural college and to local post elementary schools. One day W.I.Z.O. was present in Rijnsburg with Israel food and W.I.Z.O. articles. One morning was set for the inmates of an old age home and other over-sixty-fives.
Mr. Bakker himself lectured on Israel from the political point of view to local youths, and showed many dia's he had made during his visit to Israel. Last but no least, essay competition for an essay on Israel was held among pupils of the highest form of the local elementary schools, on the basis of what they had seen at the exhibition and what their teachers had told them about Israel. The best Essay was to be published in 'De Rijnsburger' the local weekly which Rijnsburg, despite its small size, manages to produce and which itself had also a share in the success of the Israel-week.
For several weeks before its start it publishes an article on Israel, its history, the Jewish National Fund, etc. etc. every week, under the motto: "That you may be no stranger in Jerusalem". When Spinoza , over three centuries ago, stayed in Rijnsburg for three years, Jerusalem to him was not even a remote reality. It is thanks to Mr. Bakker and his friend that the 1969 children of Rijnsburg feel "No stranger in Jerusalem".
Deze foto is gemaakt in het stadhuis na de persconferentie: het Israëlweekcomité. Vlnr: Ds. J. Bijleveld, gereformeerd, Mvr. A. de Haas- Kromhout, raadslid pvda, G. van Egmond, voorzitter handelsver., J. Mul, hoofd o.l.s, T. Bakker, voorzitter comité, leraar, B.H. Koomans, burgemeester en Ds. I.J. Wisse, Ned. Herv. Helaas ontbreken: De heren W. van Dongen, secretaris, hoofd algemene zaken, C. Leeuwenburg, o.a. voorzitter bloemencorso en N. Hemmes, publiek manager "Flora- bloemenveiling".
Het was in het jaar 1969. Door Henriëtte Boaz, The Jerusalem Post.
De Israëlweken - om de solidariteit van de lokale bevolking met Israël te bevorderen, cultureel, industrieel en anders - worden soms gehouden in tamelijk onverwachte plaatsen. Israëlweken in Rotterdam, Hollands één na grootste stad en in Groningen, de vijfde grootste stad, allebei vorig jaar gehouden ter gelegenheid van de 20ste verjaardag van Israël, waren niet zo onwaarschijnlijk. Maar wat omtrent de Israëlweek juist gehouden in Rijnsburg, een dorp met slechts 1850 inwoners (van wie 1/3 kinderen zijn) tussen Leiden en de Noordzee. Een dorp bovendien met niet één enkele joodse inwoner vandaag en dat in zijn lange geschiedenis nooit een Joodse gemeenschap had.
SPINOZA.
Het antwoord kan zijn dat, hoewel het nooit een joodse gemeenschap binnen zijn grensgebieden had, het niet onbekend is in de joodse geschiedenis. Gedurende 3 jaar, van 1660 tot 1663, verbleef Baruch de Spinoza daar, in het huis van de chirurg Herman Hoomans, na te zijn verbannen uit de Sefardische gemeenschap in Amsterdam. In die tijd was Rijnsburg gelegen aan een oude arm van de rivier de Rijn waarvan het zijn naam afleidde; was het centrum van een beweging van liberale Protestanten die zichzelf "Collegianten" noemden. Het was door deze "Collegianten" met wie Spinoza in aanraking was geweest dat hij het adres van chirurg Hoomans ontving in wiens huis hij sommige van zijn beroemde werken schreef. Het huis werd gekocht door de Spinoza Vereniging in 1899 en veranderde in een bescheiden Spinoza Museum. En Rijnsburg heeft zelfs een woningbouwvereniging vernoemd naar "Spinoza".
Maar er is meer: reeds enkele Rijnburgers, meest kleine tuinbouwers en bloembollenkwekers, boden een schuilplaats aan joden en joodse kinderen gedurende de Duitse bezetting. En ten tijde van de Zes Daagse Oorlog brachten zij een aanzienlijke som voor Israël bijeen. Ten derde: het feit dat zoveel van de Rijnburgse bevolking een bestaan heeft in tuin- en landbouw maakt ze geïnteresseerd in Israël en in ’t bijzonder in Israëls kibboetsim. En ten vierde en niet in de laatste plaats: Rijnsburg heeft een inwoner die als het ware "bezeten" is door Israël. Hij zelf zegt dat het veel meer is geworden dan een hobby. Hij kreeg het idee een hele Israëlweek in Rijnsburg te organiseren en was één van de hoofd organisatoren.
Hij is dhr. Tammo Bakker, in het dagelijks leven leraar aan de Rijnburgse tuinbouwschool die leerlingen betrekt uit de hele regio. Natuurlijk heeft de heer Bakker ook Israël bezocht; het is karakteristiek voor hem dat hij op 37 jarige leeftijd dit deed, direct na de Zes Daagse Oorlog. Hij nam deel aan een "kibboetstour", georganiseerd door een joods reisbureau, welke reis hoofdzakelijk bedoeld was voor jongeren met inbegrip van twee weken werken in een kibboets.
Dhr. Bakker is voor het Israëlweekcomité geassisteerd door een zeer bekwame secretaris/ penningmeester, dhr. W. van Dongen. De Israëlweek had als centrum het raadshuis van Rijnsburg, waar het officieel werd geopend, in tegenwoordigheid van de burgemeester dhr. B. H. Koomans, door de attaché van de Israëlische ambassade in Den Haag Dhr. Ya’akov Yannay. In de hal van het gemeentehuis gaven enige van de honderd grote foto’s, door de kunstfotograaf Shlomoh Ben David uit Tel Aviv, bezoekers van Rijnsburg zelf en z’n wijde omgeving een idee over Israël en z’n verschillende aspecten. Joodse religieuze voorwerpen waren er ook te zien. Boeken over Israël, Hebreeuwse grammofoonplaten, souvenirs, Wizo- artikelen, Israëlitisch voedsel en andere producten, om te bekijken zowel als voor de verkoop. Een groot model van een El-Al vliegtuig en een schip van de ZIM trokken veel aandacht. Er werd druk gekocht, zoals bijvoorbeeld Joods Nationaal Fonds certificaten voor bomen. Een filmavond aangeboden door het Israëlitisch Verkeersbureau trok meer dan driehonderd toeschouwers. De films over Israël, beschikbaar gesteld door het Joods Nationaal Fonds en de Collectieve Israël Actie werden ook getoond aan leerlingen van de tuinbouwschool en aan lokale scholen voor het voortgezet onderwijs.
Op één dag was W.I.Z.O. aanwezig met Israëlitisch voedsel, kleding en W.I.Z.O. artikelen. Eén morgen was voor de inwoners van een bejaardenhuis en andere 65 plussers waar de heer Bakker vertelde over zijn ervaringen in Israel en dia’s vertoonde. Dhr. Bakker gaf lezingen over Israël betreffende het politieke standpunt aan de lokale jeugd en liet vele dia’s zien die hij gemaakt had gedurende zijn bezoeken aan Israël.
Tenslotte, werd een opstelwedstrijd over Israël gehouden onder leerlingen van de hoogste klas van de basisscholen, over wat zij hadden gezien op de tentoonstelling en wat de leraren hen verteld hadden over Israël. Het beste opstel werd gepubliceerd in “De Rijnsburger”, het lokale weekblad die Rijnsburg, ondanks z’n kleine gemeenschap, in staat was te produceren en die zelf ook een aandeel had in het succes van de Israëlweek. Gedurende verscheidene weken voor de Israëlweek publiceerde het blad artikelen van de heer Bakker over Israël, zijn geschiedenis, het Joods Nationaal Fonds, etc. etc. iedere week, onder het motto: “Dat je geen vreemdeling in Jeruzalem zult zijn”.
Toen Spinoza, meer dan drie eeuwen geleden, in Rijnsburg verbleef gedurende drie jaren, was Jeruzalem voor hem zelfs een ver verwijderde realiteit. Het is dankzij de heer Bakker en zijn vrienden dat de kinderen van 1969 in Rijnsburg zich “Geen vreemdeling in Jeruzalem” meer zullen voelen.
ISRAËL, LAND VAN HET VOLK 
In 1878 hadden de eerste pioniers zich al gevestigd in Petach-Tikvah. Vandaag aan de dag is Petach Tikvah een centrum van citrus cultuur en uitgegroeid tot een behoorlijke stad. De eigenlijke trek naar het land der vaderen begon pas te komen na de oprichting van de Wereld Zionisten Organisatie in 1897.
Een jaar tevoren had Dr. Theodor Herzl een brochure geschreven: "Der Judenstaat". Gedreven door wat hij meemaakte in het Dreyfusproces zag hij geen heil in assimilatie maar dacht aan een eigen joodse staat. In 1949 is zijn stoffelijk overschot overgebracht naar Jeruzalem en op de Herzlberg kunnen we nu zijn graf vinden.
ISRAËL ZAL STAAT WORDEN.
In 1917 gaf de Britse regering een verklaring uit. Israël was toen Engels mandaat gebied geworden. In deze verklaring spraken zij hun sympathie uit voor het Zionistische verlangen van de Joden. Ze beloofden steun bij de vestiging van een joods nationaal tehuis in Palestina. Niet alleen de geallieerde regeringen stemden in met deze z.g. Balfour verklaring, maar ook de nationale Arabische leiders in die dagen. Het Zionisme heeft ook altijd gemeend dat Joden en Arabieren naast elkaar in vrede kunnen leven binnen het raam van een Joodse staat met dezelfde rechten en plichten. Dit was ook de zienswijze van de Arabische Nationalistische beweging na de eerste wereldoorlog. Koning Hoesein van de Hedzjas schreef: "Wij zagen de Joden naar Palestina stromen uit Rusland, Oostenrijk, Spanje, Amerika en andere landen. De oorzaken hiervan kunnen hen die begiftigd zijn met een dieper inzicht dan de meesten niet zijn ontgaan. Zij wisten dat het land er was voor zijn zonen voor wie het, hoe verschillend zij ook mogen zijn, een heilig en geliefd vaderland is". (AL Qlbla. Mekka no.183, 28 maart 1918, George Antonius, Arab Awakening, pag.269)
In 1919 werd de overeenkomst getekend door zijn zoon Emil Feisal (hoofd van de Arabische delegatie ter Parijse vredesconferentie) en Dr. Weisman. De Balfour verklaring werd goed gekeurd en Palestina erkend als een zelfstandige joodse eenheid.
Vanaf deze tijd begonnen ook de gebieden rondom Israël naar hun onafhankelijkheid toe te werken. Zo kregen Egypte in 1922, Syrië en Libanon in 1936 hun onafhankelijkheid. Van een deel van het Engels mandaatgebied werd in 1946 een Palestijnse staat gesticht. De naam Palestina werd nu Jordanië. Na vele moeilijkheden met de Engelsen en protesten van Arabische kant werd op de 14 mei 1948 ook de staat Israël onafhankelijk. Zo werd de eerste van al deze jonge staten, Israël toch nog de laatste in zijn onafhankelijkheid. De wereld stond er achter en Israël heeft in die jaren grote steun ondervonden van Rusland. De besluiten van de Algemene Vergadering der Verenigde Naties op 29 november 1947 kunnen niet herroepen worden.
Israël is uniek en op een volkomen legale wijze staat geworden en als zodanig in 1948 uitgeroepen in de onafhankelijkheidsverklaring waarvan het laatste gedeelte luidt:
Wij bieden vrede en vriendschap aan alle omringende landen en volkeren en nodigen hen uit voor het algemeen welzijn samen te werken met de onafhankelijke
joodse staat. De staat Israël is bereid zijn volledige bijdrage te leveren aan de vreedzame vooruitgang en opbouw van het nabije Oosten. Wij roepen in onze taak van immigratie en ontwikkeling allen op ons te steunen in de grote strijd ter vervulling van een eeuwenoude droom: "Het herstel van Israël"
Thans zullen wij, getuigend van ons geloof in de Rots van Israël, onze handtekening plaatsen onder deze proclamatie op de vergadering der voorlopige regering, gehouden op de grond van het vaderland in de stad Tel Aviv op deze dag voorafgaande aan de Sjabbath, de vijfde van de maand Ijar 5708, vrijdag 14 mei l948.
25 JAAR GENOOTSCHAP NEDERLAND ISRAËL RIJNSBURG EN OMGEVING
Tammo (Tamir) Bakker is erevoorzitter en oprichter van de afdelingen Rijnsburg en Putten en omgevingen. Ook in Oost Groningen heeft hij de stoot gegeven tot de oprichting van een nieuwe afdeling. Hij was lid van het landelijk hoofdbestuur, heeft o.a. vele lezingen gehouden over allerlei facetten betreffende Israël en was organisator van Israëlweken en uitwisselingsreizen. De heer Bakker was leraar gymnastiek en technische handvaardigheid bij het land- en tuinbouwonderwijs. Hij is vervroegd gepensioneerd.
(In de Rijnsburger): RIJNSBURG 25 JAAR GELEDEN.
(Dronten, februari 1994. door Tammo Bakker).
Op 3 maart 1969 wapperde van de toren in Rijnsburg, naast de Nederlandse driekleur, de Israëlische vlag. Ook op het gemeentehuis stonden de beide vlaggen als uitnodiging voor de Israëlweek. Bij de ingang stond een brandende Menora van
4 meter hoog. Het was feest in Rijnsburg. Een week lang.
In "De Rijnsburger" was tevoren al weken lang geschreven over wat er zou gaan gebeuren. In de regionale- zowel als de landelijke pers werd aandacht besteed aan de Rijnsburgse Israëlweek. De toenmalige Burgemeester B.H. Koomans kon op de officiële opening in de
raadzaal de 100 speciaal genodigden
welkom heten o.a. de ambassaderaad van Israël, Y. Yannay, als zaakgelastigde en van het hoofdbestuur van het Genootschap Nederland- Israël, Mevrouw H. Kohnstamm van Voolen. Alle
joodse instanties in Nederland waren vertegenwoordigd. Het Israëlweek comité bestond uit: Mevr. Ada de Haas en de Heren: Wiebe van Dongen (secr.), Ds. Wisse, Ds. Bijleveld,
Dhr. Mul (hoofd o.l.s.), Gerrit Van Egmond (voorz. handels ver.), Cees Leeuwenburg, Niek Hemmes (Flora) en ondergetekende.
Nadat de burgemeester een welkom had gesproken was het de beurt aan de heer Yannay die de Israëlweek voor geopend verklaarde. Daarna sprak Mevrouw Kohnstamm van Voolen haar bewondering uit dat in het kleine plaatsje Rijnburg zoiets groots tot stand was gekomen. Na het spelen van het Israëlisch volkslied "Hatikwa" gaf Burgemeester Koomans mij de gelegenheid te vertellen hoe een vriendschapsband met Israël de grondslag was van deze activiteiten. Wij meenden dat na deze Israëlweek er iets blijvends tot stand moest komen en dat wij niet alleen over land en volk van Israël praten maar ook met het volk van Israël. Wij boden Mevrouw Kohnstamm een lijst aan met 35 namen van aspirant leden en een spaarbankboekje met hun contributie voor de nieuw op te richten afdeling van het GENOOTSCHAP NEDERLAND ISRAËL, de afdeling: RIJNSBURG EN OMGEVING. Zichtbaar verrast voldeed mevrouw Kohnstamm aan ons verzoek tot oprichting en namens het hoofdbestuur gaf zij haar toestemming, zodat op 3 maart 1969 de nieuwe afdeling tot stand is gekomen.
Het gemeentehuis was ingericht met een 100-tal fotowerken van de kunstfotograaf Shlomo Ben David. De Veiling "Flora" had het hele gebouw voorzien van prachtige bloemen. Een tweetal diorama's met dansende kinderen rond de Menora maakte het ook voor kinderen erg interessant evenals een expositie met voorwerpen uit de joodse religie. Het Joods Nationaal Fonds was aanwezig en verkocht bomen. Boekhandel Van Zijl had een stand ingericht met uitsluitend boeken over Israël en de joodse religie en deed goede zaken. In verschillende winkels waren producten uit Israël te koop o.a. Carmel wijnen, jam, vruchten en sappen in blik van Jaffa, Agresco en Assis. De WIZO verkocht hoofdzakelijk sieraden uit Israël en had in 6 dagen een omzet van f. 13.500,- Schoolkinderen maakten een opstel over Israël. Voor de bejaarden was er een Israël lezing met dia's. In de aula van de Tuinbouwschool draaiden Israëlische films voor een zaal met 300 mensen. De afdeling Rijnsburg heeft vele jaren bekend gestaan als één der actiefste in het land. Het ledental groeide naar 167. Ook in het Nieuw Israëlitisch Weekblad verschenen artikelen over Rijnsburg. In Israël verschenen artikelen in de Irgoen Olé Holland, de krant die onder de Nederlandse immigranten wordt verspreid. Zelfs in de Mariv, een dagblad in Israël, verscheen een foto van de opening van de Israëlweek waar Albèrtje Bakker bloemen aanbood aan de Ambassaderaad.
MiddenOostenPolitiek - 60 jaar Israël - Purimfeest - Land van het Volk - Rijnsburg 1969
HYPERLINKS - Klik op afbeelding of op url.
Toelaten wat rechtvaardig is en soms ook wat onrechtvaardig is uit vrees voor erger.
MiddenOostenPolitiek - 60 jaar Israël - Purimfeest - Land van het Volk - Rijnsburg 1969 - Hyper Links
It's freely to create a link to this site.
Meent u dat deze site ook interessant is voor uw familie en vrienden? Geef de url dan door: www.tbakker.nl
Copyrights © T. Bakker. 1985 - 2025 All rights reserved.
Deze website is voor het laatst bijgewerkt op: 21-05-2012.
This site has been brought up to date latest 05.21.2012.
