Gem.Veendam. Gem.Gids. Sjilo Gen.

Dwalingen en Geschiedenisvervalsing.

Do you think this site is interesting for your family and friends? Pass the url "www.tbakker.nl" than to your well- known addresses. Meent u dat deze site ook interessant is voor uw familie en vrienden? Geef de url dan door: www.tbakker.nl

DEZE SMERIGE ZAAK VOND PLAATS IN VEENDAM.

Het Veendammer Joods verleden, helemaal onderaan. (Geef gerust commentaar. Leave a message!) t.bakker30@kpnmail.nl

De Rotterdamse Jacques Gans van het Israëlitisch Kerkgenootschap, NIK, kwam met een list, dat de gemeente Veendam de grond, dat naast hun begraafplaats ligt aan de Sluisweg, vergeten had terug te geven. Wie trapte daarin? De burgemeester moet zich schamen, maar ook het College en de Raad, die het willens en wetens hebben laten gebeuren. Geschiedenis vervalsing! Gemeentegelden! Het gaat ons allen aan! Sept. 2002 tot mrt. 2008. (Lees ook de gedichten aan het eind).

Op internet stond een verslag van de BEM commissie vergadering 31 okt. 2005, uitgegeven door de gemeente Veendam, dat het tegenbewijs dacht te leveren van het onderzoek door dhr. H. Kiezebrink. Daar stond letterlijk: "De heer Smid (wethouder) geeft aan, dat de historische feiten die de heer Kiezebrink noemt juist als een historische fout moeten worden beoordeeld".

Dit lijkt op een Veendammer definitie van krankzinnigheid.

Edzko Smid wist niet waarom dat bewuste stuk grond niet was terug geleverd. Als de wethouder het niet weet, moet hij het gaan onderzoeken zoals o.a. de heren Kiezebrink en Bakker hebben gedaan. Er is nooit een tegenbewijs geleverd. Dit is puur GESCHIEDVERVALSING! Als de burgemeester, het College en de Raad niet meer ontvankelijk zijn voor werkelijkheid en feiten en men gaat over tot fantasie en onwaarheden, zit men in een moeilijk pakket. Dat was voor de burgemeester een reden om de ene leugen op de andere te stapelen. KRANKZINNIGE GESCHIEDVERVALSING, WAAR DE BURGER(S) HET SLACHTOFFER VAN WERD(EN)- VEENDAM KAN ER WAT VAN.

Ik had de wethouder het boek van De Veij Mestdagh aangereikt, dat daar over deze affaire niets stond vermeld. De wethouder Edsko Smid draaide de feiten om en zei dat het in het boek stond dat Bakker zelf had aangereikt. Hoe durft hij! Maar de zaak werd nog smeriger naar mate het College in het nauw kwam.

Een ingediende motie is niet uitgevoerd: Met list en leugens is het feitenrapport van de heer Kiezebrink onder de tafel geveegd. Veendam kende geen democratie. Dit riekt naar dictatuur en kwam de burgers van Veendam financieel niet ten goede!

Het is interessant om nog eens de geluidsbanden te beluisteren. Helaas heb ik de geluidsbanden moeten verwijderen omreden dat de site te veel ruimte in nam, maar u kunt ze altijd nog beluisteren en opvragen bij de gemeente Veendam of bij mij.

BEM commissievergadering van 13 sept. 2005. Hier hoort u de heer Kiezebrink duidelijk zeggen dat aan de Raad foutieve informatie is gegeven. In de 2de kamer is dat een doodzonde. Waarna Wethouder Smid even later erkende dat er geen overstemming was tussen Nik en Sjilo. Luister zelf!

BEM commissievergadering van 11 okt. 2005. Eerste gedeelte. In mijn spreekrecht wees ik op 2 grote fouten en vroeg herstel. Het bestemmingsplan hoefde niet gewijzigd te worden en er was geen overeenstemming tussen NIK en Sjilo. Bewezen fouten zijn helaas niet hersteld.

Raadsvergadering 31 okt. 2005. De Raad is duidelijk misleid..! Discussie tussen Kiezebrink en wethouder Smid. Burgemeester Meijerman weet wel raad. Doorgaan op de verkeerde weg. Met list, leugens en ambtenaren onder druk is dit zaakje geregeld. Om van te kotsen..!

Raadsvergadering 19 dec. 2005. Voor de laatste keer laat ik mijn stem horen maar krijg geen duidelijkheid. Beloften zijn niet uitgevoerd. Wijzigingen in de agenda zijn niet bekend gemaakt aan het Sjilo. De Burgemeester betreurde de gang van zaken. Dhr. Batting geeft toe dat er fouten zijn gemaakt. Tegen alle eerlijkheid en logica in is er met het Sjilo Genootschap en de bemiddelaar gesold, 5½ jaar lang, omdat de burgemeester zijn zin wou hebben.

Vervolg Raadsvergadering 19 dec. 2005.

Het enige onderzoeksrapport van Gemeente Belangen, dat vrijwel meteen onder de tafel is geveegd. - SCHANDALIG..!

De feiten uit het verleden werpen een nieuw licht op het onderwerp Sluisweg. (door H. Kiezebrink).

In de maanden september en oktober 1942 is het merendeel van de joden in Veendam e.o. gedeporteerd. In 1948 is de Israëlitische Gemeente Veendam- Wildervank ontbonden en bij de Israëlitische Gemeente Stadskanaal gevoegd. Als gevolg van voornoemde zeer betreurenswaardige deportaties leefden er na de oorlog in 1949 nog slechts 2 joodse gezinnen in Veendam en Wildervank. Ondermeer om deze reden en omdat Veendam een verbindingsweg in het toenmalige uitbreidingsplan ‘Zuid’ wilde hebben, werd bij raadsbesluit van 27 mei 1949 van dit Nederlands Israëlitische Gemeenschap aangekocht: de synagoge met erf, een school met erf, een dubbel woonhuis met erf, en de Israëlitische begraafplaats met woning. Dit valt o.a. te lezen in een schrijven van de gemeente Veendam op 13-11-1951 aan de "Heren Gedeputeerde Staten der provincie Groningen. Omdat volgens de joodse wetten een joodse begraafplaats niet verkocht mag worden aan een burgerlijke partij en omdat in Veendam geen Israëlitische Gemeenschap meer bestond, werd uit religieuze overwegingen de begraafplaats bij raadsbesluit van 27 september 1951 om niet weer overgedragen aan de Nederlands Israëlitische Gemeenschap te Stadskanaal.

In dit zelfde schrijven staat letterlijk: "Uit de aan uw college overlegde situatietekening blijkt, dat alleen het gedeelte van het kerkhof, waar begraven is, overgedragen wordt. Het overgebleven gedeelte blijft aan de gemeente evenals de daarbij behorende woning." Als daad van piëteit nam de gemeente Veendam op zich om de begraafplaats te blijven onderhouden.

In een schrijven van 5-5-1952 aan notaris C. van Bommel van Vloten staat nog eens onderstreept de zinsnede: "Onder welk onderhoud niet zijn begrepen de aanwezige graven en monumenten."

Uit dit alles blijkt dat het huis gewoon eigendom is van de gemeente Veendam evenals de achterliggende grond waar het Sjilo Genootschap zijn oog op had laten vallen. In deze grond is nooit begraven en staat daarom ook niet als begraafplaats op de kadastrale tekening aangeduid, maar letterlijk als tuin en heeft daarom ook de bestemming ‘wonen’. (Opm. Al staat dat niet op de tekening de bestemming was en is begraven en wonen, volgens eigen ambtenaren. TB)

Nu naar het recente verleden.

Op 30 september 2002 werd een schrijven van de heer Bakker ingeboekt, met daarin de vraag, of de gemeente Veendam in principe bereid was tot verkoop van het perceel grond aan de Sluisweg.

Al op 7 november 2002 vond een bespreking plaats tussen de heren Oosterhuis en de Vries en 5 leden van de joodse gemeenschap met de heer Bakker als bemiddelaar. Daarbij zijn afspraken gemaakt. Interessant detail is dat de aanvrager bij leegstand graag de mogelijkheid zou hebben om de woning te kopen.

De tweede bespreking vond plaats op 13 januari 2003.

Hierbij werd o.a. besproken dat het perceel +/- 2315 m² bedraagt waarvan +/- 315 m² afgaat voor huis en tuin. Bij de grondprijs werd gedacht aan een prijs voor landbouwgrond ter waarde van 2½ tot 3 euro. De eigenaar van de nieuwe begraafplaats kon optie op de woning krijgen indien deze vrij mocht komen. Ook de bijkomende kosten werden reeds besproken.

Voorwaar een snel en adequaat handelen van de betrokken ambtenaren. Maar dan wordt ergens gigantisch op de rem getrapt. Zo erg, dat met handschrift aan het verslag is toegevoegd: "Alles o.k., 1½ jaar verder, niks gedaan." Een getekende pijl attendeert op de datum.

Het N.I.K. geeft meerdere malen aan nooit van het Sjilo gehoord te hebben, terwijl een belangrijk administratief medewerker van het N.I.K., de heer Mosje Wetberg, de manager is van het Sjilo Genootschap. De heer Vosdingh, die zelfs geen ‘dode buren’ wil bij de Joodse Begraafplaats Veendam, verwijst zelfs naar iemand van het N.I.K. voor informatie over het Sjilo. Voorwaar een contradictie. Na kennis te hebben genomen van de verdere correspondentie kunnen wij ons niet aan de indruk onttrekken dat hier van onenigheid tussen personen en rancune in het algemeen sprake is. De gemeente Veendam zou boven de onverdraagzaamheid van welke groepering dan ook moeten staan.

Bevreemdend is de nota voor B&W van 6 juli 2004 waarbij het grondstuk plotseling 1500 m² behelst i.p.v. de voornoemde 2000 m². Nog opmerkelijker is de prijs per m² die plotseling met meer dan duizend procent stijgt naar € 34,- per m². Ook de besparingen op onderhoud maken vreemde sprongen. Waren die bij verkoop aan het Sjilo nog slechts € 1800,- euro, bij het besluit van B&W om aan het NIK voor € 1,- te verkopen wordt plotseling een besparing van € 4000,- opgevoerd.

De Nederlands Israëlitische Gemeenschap is pas omstreeks 1965 opgegaan in het N.I.K. en daardoor, en pas sindsdien, is het N.I.K ook eigenaar van de begraafplaats.

De wethouder zei in de vorige BEM vergadering niet te weten waarom alleen de begraafplaats is teruggeleverd. Wel, deze vraag is hiervoor al duidelijk beantwoord: er was verder niets terug te geven. Het huis en de grond waren en zijn, net als de reeds gesloopte synagoge, school en dubbel woonhuis, gewoon legaal eigendom van de gemeente Veendam. Het moet dan ook welhaast een vergissing zijn als de wethouder zegt daar door het N.I.K op gewezen te zijn.

De motie van Gemeentebelangen betreffende de verkoop van de grond aan de Sluisweg, ingediend op 26 januari 2004, is aangenomen met 17 tegen 4 stemmen. In de BEM vergadering van 6 februari 2005 is door de wethouder aangegeven dat overeenstemming was bereikt tussen beide partijen. Deze opmerking leidde er toe dat door Gemeentebelangen om een kwartier schorsing werd gevraagd. Op grond van deze mededeling, alsmede dat de zaak nogal gevoelig scheen te liggen en zich bovendien al drie jaar voortsleepte, is Gemeentebelangen akkoord gegaan met het voorstel tot verkoop aan het N.I.K. Maar is het mogelijk dat de wethouder zich in het belangrijkste punt, die bereikte overeenstemming, heeft vergist? Want nog geen week daarvoor, om precies te zijn: afgestempeld als ingekomen op 1 februari 2005, is een bijzonder boze brief binnen gekomen van het Sjilo, ondertekend door de manager Mosje Wetberg, terwijl geen enkele documentatie te vinden is betreffende een overeenkomst of akkoord van beide partijen.

Na de uitleg, tijdens de vorige BEM vergadering, door de wethouder is vermoedelijk direct vanuit de gemeente contact gezocht met het N.I.K. Die liet zelf immers na de brief van 17 februari totaal niets meer van zich horen. Een week later kwam er al een onderhoud tot stand tussen de heren Gans, consulent van het N.I.K., en de heren Meursing en Spieard van de gemeente Veendam.

Uit dit verslag komt naar voren waar Gemeentebelangen al heel lang bang voor was. Het voorstel levert niet de beoogde besparing op, maar kost zelfs geld. Want wie goed leest, kan uit het verslag opmaken dat het N.I.K helemaal niet is geïnteresseerd in de woning met het daaraan verbonden Metaheirhuis (wat al decennia lang ook als schuur werd gebruikt). Het N.I.K. heeft besloten wel de grond te willen aannemen voor een symbolisch bedrag, maar stelt daarbij nog even als voorwaarde dat er een goede afscheiding tussen woonperceel en begraafplaats dient te komen. Opgemerkt wordt dat niet ter discussie staat dat de onderhoudsplicht van de begraafplaats bij de gemeente blijft. Over het braakliggende stuk land wordt niet gesproken en zal dus daarna ook wel tot die begraafplaats gerekend worden.

Conclusie

Op veel plaatsen in Nederland liggen begraafplaatsen van verschillende gezindten broederlijk naast elkaar, ook naast Joodse. Voorbeelden uit de eigen provincie zijn Winschoten waar de Joodse begraafplaats naast de Algemene begraafplaats ligt en Groningen waar het Selwerderhof op steenworp afstand van de Joodse begraafplaats ligt.

Volgens ons staat dan ook, met verwijzing naar het naar voren gebrachte, weinig tot niets in de weg om alsnog zo spoedig mogelijk uitvoering te geven aan de destijds met 17 tegen 4 stemmen aangenomen motie van Gemeentebelangen.

Wij vragen daarom het College de grond, voor de oude aangeboden prijs van landbouwgrond, aan te bieden aan het Sjilo Genootschap. Het Sjilo kan daarbij als eerste het woonhuis voor een marktconforme prijs worden aangeboden. Mocht er ook bij het Sjilo geen belangstelling meer voor deze woning bestaan, dan kan deze conform de huidige marktwaarde aan een particulier van de hand worden gedaan.

H. Kiezebrink, Lid, BEM- commissie, gemeente Veendam.

Onderstaand verslag van Lokaal TV is verbazingwekkend, maar wel waar!

De ingediende motie is niet uitgevoerd: Met list en leugens is het feitenrapport van de heer Kiezebrink onder de tafel geveegd. Veendam kende geen democratie. Dit riekt naar dictatuur en kwam de burgers van Veendam, ook financieel, niet ten goede!

Ik werkte al enkele jaren als vrijwilliger voor de gemeente Veendam op de joodse begraafplaats en bracht hen in contact met een koper voor de grond dat jaarlijks veel geld aan onderhoud koste. Uiteraard ook met toestemming van het NIK.

De Burgemeester en de Raadsleden hebben toegegeven dat er fouten zijn gemaakt. Ik ben door handelen van B&W beschadigd en in eer en goede naam aangetast. Wat in 2 maanden afgehandeld had kunnen worden, heeft 5½ jaar beslag op mij gelegd en heeft veel geld gekost. Maar zolang de gemeente blijft weigeren de schade te vergoeden als genoegdoening, zal ik niet kunnen berusten in het onrecht dat mij persoonlijk is aangedaan in een zaak wat geen eigen belang, maar een gemeenschapsbelang was. Lees de procedure maar na!

Het verzoek om de Rijdende Rechter te laten beslissen is door de burgemeester 2 keer afgewezen. De hoorcommissie was niet ontvankelijk voor bewijzen. De bestuursrechter meende niet bevoegd te zijn. De burgemeester verklaarde de hele gemeenteraad na 23 uur niet meer capabel voor hun taak. Gemaakte afspraken hebben geen enkele waarde gehad, omdat hij door het uitstel de kans kreeg opnieuw met list en bedrog de zaak naar zijn hand te zetten, ondanks het besluit om geen verdere stappen meer te ondernemen. Hij riep het presidium bijeen en met één stem verschil bleek de zaak beklonken. Het CDA heeft zich blijkbaar laten ompraten. Mogelijk omgekocht, want de heer Ate Faber (en zijn CDA) was voor de verkoop aan het Sjilo en stemde toch tegen. De afspraak met de Raad was, geen verdere stappen te ondernemen. De voltallige raad slikte dat toch. (partij politieke belangen?) Ze zijn er ingetrapt en hebben de leugens geaccepteerd, waardoor de Nationale Ombudsman werd uitgeschakeld. Dit blijkt duidelijk ver onder de maat van normale bestuurskracht. In vele andere gemeenten hebben ze wel de Rijdende Rechter laten beslissen in een geschil met de burgers. Maar de Veendamse burgemeester begreep dat hij dan de zaak gegarandeerd had verloren.

Het Nederlands Israëlitisch Kerkgenootschap. NIK.

NIK handelde uit rancune. Het Sjilo bestaat niet voor het NIK. NIK was nooit eigenaar van de grond die de joodse gemeenschap van Stadskanaal niet terug wilde. Verkocht voor 2000 gulden, die ze toen goed konden gebruiken. De paar joden die de ramp hadden overleefd waren berooid en arm. Daarom wilden ze de overige grond niet terug. Dat waren ook de woorden van de Stadskanaalster Leo Goldsmid, waar ik vaak thuis ben geweest. die één van de onderhandelaars was in 1950 met de gemeente Veendam. Bovendien hadden ze de grond niet meer nodig evenmin als het huidige NIK nu. Overal liggen begraafplaatsen van verschillende religies naast elkaar. Het was voor NIK nog niet genoeg dat op kosten van de burgers van Veendam, al 60 jaar lang hun begraafplaats is onderhouden en dat nog eeuwigdurend zal doen. NIK eiste de grond naast de joodse begraafplaats, die de joodse gemeente voor 2000 gulden had verkocht aan Veendam, terug voor 1 euro. Onder voorwendsel van dhr. J. Gans, dat de grond vergeten was terug te geven. Ze kregen ten onrechte hun zin, inclusief een pas gerestaureerde woning. Alles voor 1 euro. Het NIK heeft daarmee een zeer slechte beurt gemaakt tegenover de bevolking van Veendam, waarvoor de gemeente Veendam verantwoordelijk is, omdat zij met list en leugen daaraan hebben toegegeven en meegewerkt, ondanks felle protesten van het Sjilo Genootschap en ingezetene(n) van Veendam. Roddelbrieven van dhr. Gans aan de gemeenten Veendam en Winschoten, zijn om hun zin te krijgen, tegen alle regels in, door het NIK- bestuur onderschreven. Een toegezegd onderzoek door het NIK, is niet uitgevoerd.

In elk geval is toegegeven dat er fouten zijn gemaakt, het geen schoonheidsprijs verdiend en dat het veel te lang heeft geduurd. Dirk mulder is eenzijdig benaderd. Daar was ik nog het Sjolo helaas niet bij genodigd. Evenmin heeft Sjilo nog ik kennis gehad van de raadsvergadering toen het besluit is gevallen.

Waarom koos het Sjilo Genootschap in 2002 voor Veendam om een eigen begraafplaats te stichten? Wel, de grond aan de Sluisweg lag klaar om te begraven, het bestemmingsplan was in orde, de omheining was aanwezig, de prijs aantrekkelijk en de grond was juridisch eigendom van de gemeente Veendam. Beide partijen waren blij. Het Sjilo bracht uitkomst, want Veendam wilde graag van de grond en de onderhoudskosten af. Na onderzoek door de gemeente bleek alles in orde te zijn en niets zou de overdracht belemmeren. De volgende stap was de kavel door het kadaster laten uitzetten en de stukken klaar maken voor de notaris.

Het bestemmingsplan, begraven en bouwen, is sinds de aankoop door de joodse gemeente in 1902 tot heden niet meer veranderd volgens eigen ambtenaren en het Kadaster te Groningen. Dat 'bouwen' was nodig in het bestemmingsplan om het bouwvallige metaheirhuisje te vervangen voor een dienstwoning anex nieuw metaheirhuisje. Maar natuurlijk was de uitbreiding om te begraven.

Na 5½ jaar bittere strijd tegen onrecht en rancunes en mede door bemoeienis van de Nationale Ombudsman is het Sjilo Genootschap voorzien van een alternatief stukje grond om hun doden te kunnen begraven op Buitenwoelhof. Nationale begraafplaatsen zijn er heel weinig in Nederland en daarom uniek voor het noorden en zeker voor Veendam.

Ondanks dat het Sjilo Genootschap een ander stukje grond is toebedeeld verlet niet de in gang gezette procedure bij de Nationale Ombudsman te handhaven. Bestuurlijk zijn er heel veel fouten gemaakt door beloften niet na te komen en meerdere onwaarheden te verkondigen. Daardoor zijn er onnodig hoge kosten gemaakt en personen (bestuur Sjilo en hr. Bakker) moedwillig beschadigd.

Ir. M. Geersing schreef eens: “De overheid is er voor de burger ten goede. Er wordt veel gesproken over de integriteit van het openbaar bestuur. Daarbij mag niet vergeten worden dat ook bestuurders en ambtenaren fouten kunnen maken, het zijn immers ook mensen. Het siert een overheid om die fouten ook toe te geven op een wijze, naarmate deze in de openbaarheid zijn (of behoren te worden) gebracht. Van de overheid mag een voorbeeldfunctie worden verwacht als het gaat over publieke moraal". Einde citaat.

Voor het Sjilo Genootschap is het een triest voorbeeld van hoe burgers worden belast en gedwongen om toch hun recht te kunnen krijgen. Als het niet erkennen van fouten door de overheid verwordt tot een prestige kwestie is dit een ernstige aantasting van de integriteit van het openbaar bestuur.

Ter verduidelijking.

Driekwart van de Joden in Nederland heeft een niet joodse ouder of een niet joodse partner. Deze mensen wordt het erg moeilijk gemaakt zich aan te sluiten bij het NIK. Bij het orthodoxe NIK is 12% van de Joden aangesloten en 8% bij de Liberaal Joodse Gemeente. 80% is helemaal geen lid van een kerkgenootschap! Aldus Tamarah Benima, oud hoofdredacteur Ned. Israëlitisch Weekblad, die in 2008 haar rabbijnopleiding heeft afgesloten.

Van de 80% is een kleine groep aangesloten bij het Sjilo Genootschap die de Tora als Verbondsboek centraal stelt. De rabbijnse leer, de Talmoed, heeft voor Sjilo geen gezag. Daarin verschillen zij sterk met het NIK. Naast de orthodoxie (Sefardisch en Hoogduits), telt Nederland nog stromingen als Liberalen, Beit Ha’Chidush, Sjilo Genootschap, Klal-Israël en Masorti.

Veendam koopt in 1950 op kosten van de burgers voor 2000.- gld. een stuk waardeloze grond, waar ze niets mee kunnen doen. Ze moeten het wel onderhouden, kosten per jaar 1400 tot 4000 euro, vlg. gegevens van eigen ambtenaren. Reken maar uit wat dat heeft gekost over een periode van 60 jaar. Dan komt er een koper opdagen die de vraagprijs van 7000 euro aanvaardt en voor de grond een bestemming heeft om te begraven. Veendam is blij! Eindelijk een oplossing voor de grond. De beheerderwoning was daar zelfs nog buiten.

Ambtenaren hebben onder druk zaken moeten ontkennen dat er overeenstemming was. Vier kunnen getuigen. Met list en leugens is later de Commissie en de Raad om de tuin geleid en de grond werd voor 1 euro aan het NIK verkocht waarbij nog een heel huis cadeau, terwijl deze koper er geen bestemming voor had en uit rancune de overdracht aan het Sjilo Genootschap dwarsboomde. Daar komt nog bij dat vele ambtenaren en anderen 5½ jaar aan deze zaak hebben moeten werken. En dat allemaal op kosten van de burgers van Veendam. Bovendien kwam ik op voor de gemeente Veendam en ben door beide partijen aanvaard als tussenpersoon. Pas nadat er onwaarheden optraden, die moedwillige leugens bleken te zijn, heb ik mij tegen het onrecht verzet. Ik koos niet voor het Sjilo Genootschap, maar voor rechtvaardigheid! Als auteur van vele boeken komt de persoonlijke beschadiging hard aan. De gevraagde vergoeding als genoegdoening is een gevolg van het bestuurlijk handelen van de gemeente Veendam. Het Sjilo Genootschap was niet fout maar de gemeente. De burgemeester moet zich schamen, maar ook het College en de Raad die het, willens en wetens, hebben laten gebeuren.

Schade. 2002 tot 2008. Ondanks dat het Sjilo Genootschap een ander stukje grond heeft gekocht is er schade geclaimd. Vele malen is aan B&W te kennen gegeven dat er schade geclaimd zou worden. Ook Gemeente Belangen heeft daar eens op gewezen. De werkelijke schade is vele malen meer dan de geclaimde tegemoetkoming als genoegdoening. Bij een genoegdoening wordt meestal het excuus weggelaten. Burgemeesters hebben met excuses vaak moeite. Van de kant van gemeente is zelfs geen tegenbod gekomen. Daarom kan deze zaak niet worden afgesloten en zal doorgaan tot het einde. Verdere details staan opgetekend in het boek "Het Sjilo Genootschap" (Zie onder Boeken).

29 februari 2008. Brief ontvangen van de Nationale Ombudsman, die een kopiebrief van de gemeente Veendam mee stuurde met daarin een opeenstapeling van nieuwe leugens, o.a. dat ik een spreekverbod zou hebben van het Sjilo Genootschap. Het landelijk Sjilo bestuur schrijft aan de gemeente zowel als aan mij persoonlijk: "Van een vermeend aan u opgelegd spreekverbod is echter absoluut geen sprake". Met welke bedoeling zou de gemeente Veendam, na afloop van de zaak, dit soort leugens rondstrooien? Pesten van een burger, want dat is het, is bij de wet verboden!

25 april 2008. De Raad heeft de leugens van het College geaccepteerd. (partijpolitiek, omkoperij of is hun wat lelijks over Bakker verteld?) Daardoor is de Nationale Ombudsman machteloos gemaakt. De burgemeester mag liegen zoveel hij wil. Dat is blijkbaar niet verboden. Het is aan de Raad, die hem had moeten terug fluiten. Helaas bogen alle raadsleden met de verkeerde wind mee en gingen ze allemaal plat.

De dossiers zijn gesloten. Ondanks dat aan het Sjilo Genootschap een ander stukje grond is verkocht, zal ik in het onrecht, dat mij persoonlijk is aangedaan en indirect de burgers van Veendam, nooit kunnen berusten totdat aan genoegdoening is voldaan. Er is duidelijk onrecht gedaan.

De Raad heeft met zich laten sollen. Toen in de discussie de wethouder zich moest verantwoorden was hij zenuwachtig en kreeg het benauwd. De voorzitter/ burgemeester bepaalde dat de Raad moe was en sloot voortijdig, (11.20 uur) de vergadering. De Raad heeft geen kans gekregen te beslissen, maar tegen de afspraken in, heeft het presidium beslist. Heeft de Raad zichzelf hiermee niet overbodig gemaakt? Dictatuur?

Zie ook op deze site: "Sjilo Genootschap" en onderstaand boek, die ook via de Openbare Bibliotheek is te lenen. Vraag naar de 2de druk!

BOEK: "Het Sjilo Genootschap" 2de druk. Wie zijn de Sjilo'ieten, hoe is hun geloof in de Almacht. Zij trekken van Liberaal tot Orthodox de aandacht. Ook geeft het boek nauwkeurig de 5½ jaar strijd tegen het Veendammer onrecht weer. Isbn: 978-90-77220-4-7. De lezer oordele zelf. Verkrijgbaar bij boekhandel Godert Walter te Groningen, Bruna/ Nieborg te Winschoten en bij T. Bakker te Veendam. Tel./Fax: 0598- 632 673.

In het voorwoord schreef de manager van het Sjilo Genootschap: "Wat we aanvankelijk vreesden, is uiteindelijk toch gebeurd: het Boek van Tammo Bakker is veel te dik geworden. Het is bijna niet te geloven dat een simpel verzoek om doden te mogen begraven op een ongebruikt stuk begraafplaats niet binnen enkele dagen nadat toestemming is verleend, kon worden afgerond. Op de navolgende bladzijden zult u met steeds stijgende verbazing de onoprechte capriolen van het Veendamse gemeentecircus kunnen volgen. Er bestaat een gerede kans dat u na de laatste bladzijde moet overgeven.

Natuurlijk hadden wij bij de eerste tekenen van onwil bij het bestuur het overleg kunnen beëindigen. Immers, een eerlijk gesprek kan zonder rancunes worden gevoerd en afgesloten. Dat wij door zijn gegaan is een gevolg van de bedrieglijke sfeer waar wij in terechtkwamen. Wij werden rondgeleid van de ene leugenachtigheid naar de andere. Onrecht kan men verdragen maar bedrog kan men niet stilzwijgend laten doorgaan zonder zelf schuldig te worden.

Het is geheel aan de volhardendheid van Tamir Bakker te danken dat de mogelijkheden die voorhanden waren, zijn uitgebuit, en intussen vrijwel zijn opgebruikt. Met hoge heren is het nog steeds kwaad kersen eten. Wij maken ons daarover weinig illusies. Ook zijn er onwetenden die een valse duit in het zakje willen doen. Het doet ons verdriet dat Tamir soms op ontoelaatbare persoonlijk werd belasterd. Denk echter niet dat hij, hoe dan ook, de strijd heeft opgegeven! Hij heeft in zijn omgeving een angstwekkende reputatie van vasthoudendheid opgebouwd.

Tamir is een Veendammer in hart en nieren; en steeds, ook al gaat hij de directe confrontatie niet uit de weg, staat bij hem het belang van zijn woonplaats hoog in het vaandel. Zijn andere hartstocht betreft het ijveren voor de restanten van het bijna uitgeroeide jodendom. Hierover zijn van zijn hand andere boeken verschenen, die het waard zijn om kennis van te nemen. Ons Genootschap heeft in hem een niet aflatende vriend gevonden. Een onbaatzuchtige pleiter van Israël.

Mogen de ons thans ter beschikking staande feiten de lezers tot nadenken brengen. Dan is het doel bereikt. Of er nu wel of niet een begraafplaats in Veendam komt. En onze doden? Ach, die lopen niet weg. Mosje Wetberg OSG, Manager Sjilo Genootschap Amsterdam".

De geschiedenis is geschreven en ligt vast. Het boek is aangekocht door de Koninklijke Bibliotheek te Den Haag, de Rijksuniversiteit te Groningen, het Groninger Archief en meerdere door de Coutts Library Service of the University of Toronto, Canada, De international Books & Journals Lünenburg BRD. en anderen. Veendam heeft een zeer slechte beurt gemaakt dankzij burgemeester Meijerman.

Voor burgemeester Ab Meijerman.

Het heden wordt verleden, schoon het toegerekend blijft.

Hij die zijn fouten toegeeft en het boetekleed als een sieraad draagt verdient een kroon.

TE LAAT.

Met een gerust geweten zullen we dragen,

Het onrecht en smaad ons aangedaan.

Ik zocht geen eer of een beloning,

Maar 'k werkte voor de burgers van Veendam.

Voor de Sjilo’ieten is er plaats gekomen,

Niet aan de Sluisweg, o wat krom.

De leugens brachten B&W in nood,

Het gaat om mensen, ook al zijn ze dood.

De burger is beschadigd en telt niet meer mee,

De man van honderd WAS NOG NIET tevree.

Hij kon alleen met zijn leugens slagen,

Door de feiten onder de tafel te jagen.

De Haagse Hop wilde scoren,

Argumenten wilde hij niet horen.

Hij boog heel diep voor de hoge heren,

Zelfs de Raad kon zijn wil niet keren.

Het boetekleed hangt aan de kapstok,

De fel begeerde kroon er naast.

Gemiste kans, het hart verhard,

Veendam is moe gestreden.

Zonder wet bestaat geen geweten.

Wat betekent dan zijn ambtsketen?

De tijd schrijdt voort, zoals dat gaat,

Maar eens ontdekt hij, het is te laat.

Uit: Geschr. Gedachten. Deel 3.

Hij die geld verliest, verliest veel. Hij die een vriend verliest, verliest meer.

Hij die het vertrouwen verliest, verliest alles.

Iedere inwoner van Nederland heeft recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer en het recht op onaantastbaarheid van het lichaam. Art. 10 en 11 van de Grondwet. Heeft het gemeentebestuur van Veendam zich aan deze artikelen niet ruim schuldig gemaakt? Door met het Sjilo Genootschap te sollen en mij als burger te pesten en treiteren, als gevolg van hun listen en leugens in de zaak om een oplossing te vinden voor de 60 jaar braakliggende grond aan de Sluisweg, dat aan het Sjilo was toegezegd en het Sjilo de vraagprijs al had aanvaard. Een uitspraak via de Rijdende Rechter is door de gemeente Veendam gedwarsboomd, bang om te verliezen. Vele gemeenten hebben juist om de burger, wel de Rijdende Rechter laten beslissen in een geschil met de burgers. Maar zijn lintje komt toch wel!

Over liegen gesproken. Leo Vosdingh kon er ook wat van.

Naar aanleiding van de eenzijdige berichtgeving in een badinerend artikel in het Dagblad v/h Noorden (1 febr. 2006), mogelijk op verzoek van Meijerman geschreven door Louis van Kelckhoven, uit de mond van Leo Vosding, betreffende de nationale begraafplaats voor het Sjilo Genootschap. Daarin o.a.:

Leugen 1. Niet Tammo Bakker maar het Sjilo Genootschap wilde grond kopen van de gemeente Veendam.

Leugen 2. Sjilo wilde geen stuk grond van de joodse begraafplaats, maar de grond ernaast.

Leugen 3. Niet het Ned. Isr. Kerkgenootschap werd voor de Rijdende Rechter gedaagd, maar de gemeente Veendam.

Leugen 4. Vosdingh sprak niet namens het Ned. Isr. Kerkgenootschap maar op eigen gezag.

Leo Vosdingh. Zeker iets om over na te denken.

DE AARTS LEUGENAAR.

De burgemeester moest zo nodig naar Braziel.

Persoonlijk kostte hem dat geen cent.

Louis van Kelckhoven mocht met hem mee.

Een kostbare snoepreis voor die twee.

Het klikte goed, het werd een fijne reis.

Ze babbelden ook heeL wat af.

De problemen over een stukje grond,

Hoe krijgen we dat zaakje toch rond?

Praat maar eens met Leo Vosdingh,

Die weet wel raad hoe dat moet.

Hij zal de persoon wel even kraken.

Met leugens gaat het altijd goed.

Louis trapte er in, ook hij wilde scoren.

Het publiek mocht de waarheid niet horen.

De krant berichtte badinerend grof, poeha!

Vosdingh sprak toch niet namens het N.I.K.

Door haat verkrampt loog Leo er op los.

Hoe kon Kelckhoven zich daarvoor laten lenen.

Vosdingh is er zeker niet mee klaar.

Hij gaat het graf in als een aards leugenaar.

Uit: Geschreven Gedachten - Deel 3.

Louis van Kelckhoven Hij wist heus wel beter!

DEZE JOURNALIST IS ZIJN BEROEP NIET WAARDIG.

Natuurlijk moet het een vakman zijn.

Voor een vakvrouw geldt hetzelfde.

Oprechtheid is de juiste kwaliteit voor dit vak

En eerlijkheid boven alle labbekak.

Onderzoek door hoor- en wederhoor.

Een van de belangrijkste zaken.

Maar daar ontbreekt het wel vaak aan.

En gaat men daardoor fouten maken.

Een kritisch waarnemer van de werkelijkheid,

Maakt scheiding tussen feit en commentaar.

Het gaat immers om de waarheidsvinding,

Dan pas wordt het verslag betrouwbaar.

Deze vragen moet men zich steeds weer stellen

Anders wordt het journalistiek broddelwerk.

Een juiste oordeelsvorming strekt hem tot eer.

Geen onderscheid tussen een burger en een heer.

Van Kelckhoven's naam is levenslang bezoedeld.

Hij wist alles van de zaak, hoe het werkelijk was.

Maar opgejut door de liegende burgemeester,

Koste 't hem zijn goede naam, voor straf..!

Uit: Geschreven Gedachten, deel 4

De ene dienst is de ander waard, dus het lintje komt wel..!

Naar aanleiding van het verslag van Louis van Kelckhoven in het Dagblad van het Noorden op 1 februari 2006. Riooljournalistiek! Zo doortrapt gemeen met 4 bewijsbare leugens. Moedwillig neergeschreven terwijl hij beter wist. Zelfs zijn religieuze afkomst mocht niet baten. De zwakke burger tegenover een machtige burgemeester deerde Louis niet. Zogenaamd "een interview" met Leo Vosding, mogelijk op verzoek van de burgemeester geschreven. Complotwerking. misselijk. Zie ook bij het gedicht van Leo Vosdingh. (Tekeningen T. Bakker).

De inwoners van Veendam zijn benadeeld en voor de gek gehouden. Alle politieke partijen hebben de leugens van het college, c.q. de burgemeester aanvaard. Schande! Persoonlijk ben ik op hoge kosten gejaagd zonder schadeloosstelling.

WEBSITE MEIJERMAN.

Meijerman: “We moeten elkaar weer durven aanspreken op ons gedrag en de veroorzaker deelgenoot maken van onze ergernis” (Dagblad van het Noorden 4-3-08).

Ik ben het helemaal eens met de burgemeester. Hij mag het voorbeeld geven en het initiatief nemen. De gemeente is de veroorzaker van het onrecht dat het Sjilo Genootschap en mij is aangedaan. Het was mijn zaak niet eens. Ik kwam op voor de gemeente. Meijerman had de kans om beide partijen om de tafel te vragen en tot een oplossing te komen. Dat niet is gebeurd. Maar hij ging achter de rug van Sjilo en mij, de grond verkwanselen. De burgemeester heeft in de raadsvergadering erkend dat er fouten zijn gemaakt. Ook Gemeente Belangen en de PvdA hebben dat erkend. Mijn eer en goede naam zijn door de burgemeester besmeurd. En door zijn manier van handelen ben ik flink op kosten gejaagd. Het wachten is op de stap die de burgemeester nu zal moeten zetten. Immers, als Meijerman het NIK toezeggingen heeft gedaan, terwijl wij in een vergevorderd stadium verkeerden wat de koop van de grond betrof met de gemeente, was een open gesprek goed geweest. Als de gemeente Veendam meteen een alternatief stuk grond had aangeboden, had de zaak op een nette manier afgehandeld kunnen worden.

WE MOETEN ELKAAR WEER DURVEN AANSPREKEN OP ONS GEDRAG. Hierbij dus mijn bijdrage. De veroorzaker van de ergernis en onrecht was de gemeente Veendam. In afwachting . . . . 2012 Helaas nog niets gehoord.

HET VEENDAMMER JOODS VERLEDEN 1945 tot 2009.

De Vrije Nederlander, 1945:

Ik schaam mij over vele ambtenaren van het (Veendammer) politiecorps die alles, maar dan ook alles hebben uitgevoerd wat hun door de Duitsers is bevolen en die nog steeds hun plicht doen. Ik schaam mij over burgemeesters, (o.a. Hoogkamp) die aan de bevolking briefjes hebben gestuurd met de opdracht om voor de Duitsers te werken en als je niet gaat dan geef ik je adres door aan de Duitsers en nog steeds "aan" zijn. (En ook nog een lintje aanpakken. . . . . Daarom heeft de heer Eenjes 'de verzetsman die een Engelse piloot had verstopt' het lintje, die hij had verdiend, geweigerd, tb). Hoort u ze niet klagen, de verzetstrijders, zijn wij daarvoor gesneuveld, neen vermoord! Ik schaam mij voor de drukpers (De Noord- Ooster), die ons volk elke dag weer het Duitse vergif hebben voorgezet, weer mogen werken. Ik schaam mij. . . . . enz. enz..

Waar is het Joods ondergedoken meisje in Veendam gebleven? 1943.

Wat is er met het 6 jarig Joods meisje gebeurd, dat aan het Beneden Oosterdiep was ondergedoken? Wereldwijd internet opsporing heeft in 10 jaar tijd geen resultaat opgeleverd. Ook opsporing van Tros TV heeft geen resultaat gehad. Haar echte naam is door Geertje niet prijs gegeven. Leeft ze nog of is ze ook in de gaskamers vermoord! Die iets kunnen weten, zwijgen. De verhalen kloppen niet. Dat de familie er geen raad mee wist is begrijpelijk. In plaats van dat de huisarts, dokter Goedhuis, hulp bood, had hij gezegd: “Dat kind moet maar weg”. Meer dan een halve eeuw na de oorlog is er nog steeds geen opheldering. Het meisje is, 100% zeker, in Veendam geweest. Een familiefoto waar het kind bij op staat, is een duidelijk bewijs. Hier moet iets ernstigs zijn gebeurd.

Wegvoering van de totale Joodse bevolking van Veendam. 1942/ 43.

Slechts 2 zijn teruggekomen nadat ze ook gearresteerd zijn en weggevoerd. Aantal Joden gered door hulp onder te duiken: in Pekela 10, Hoogezand 10, Stadskanaal (gemeente Onstwedde) 42, Veendam nul.

Koos Caneel: +/- 1969:

Met pijn in het hart reed ik door Veendam en Wildervank vanwege mijn jeugdherinneringen. Als kind werd je voordurend voor jeude uitgescholden. Onze vaders, ook Meïr Vleesblok, werden met jeude aangeduid en dat was geen vriendelijke bejegening. Wij dragen onze minder en goede herinneringen wel met ons mee. Het waren onze geliefden en niet de hunne (de Veendammers). In veel kleinere dorpen zijn relatief nog velen gered. Waarom in onze kille niet?

Alle sporen van Joods leven in Veendam zijn verdwenen, 1951.

Wie heeft het in zijn hoofd gehaald om een historisch gebouw uit 1798 af te breken. De synagoge van een gemeenschap dat op 2 na volledig is vermoord. Alleen al 97 Veendammers. Na de oorlog zag het er goed uit. In het boekje over “Beelden in Veendam” stond dat het onherstelbaar beschadigd was. Getuigen hebben verklaard dat er niets mis mee was. De doorgang naar Plan Zuid had ook anders gekund. Ook de Joodse school en het rabbijnshuis zijn gesloopt. Niets is bewaard gebleven. Zoals banken, bima, lezenaars, Heilige Ark, gevelpotten en torentje. Alle sporen van Joods leven is onder burgemeester Hoogkamp gewist. Alleen een gevelsteen kwam in de gemeentelijke opslagplaats terecht. Vele jaren later bedacht men die te kunnen gebruiken voor een monument. Eigenlijk een koekje van eigen deeg. Een paar betonpaaltjes en enkele tegels moest een naamloos monument voorstellen. Het behoud van de synagoge was het mooiste monument geweest. Een bijzondere gedenkruimte dat voor vele doeleinden geschikt was. Nadat ik de naamlijsten had samengesteld en gepubliceerd, zijn gelukkig in 2002 de namen van de slachtoffers eindelijk op het aangepast monument vermeld.

Mevrouw Joseph- Sachs, 2002:

En na de oorlog, die zo’n vernietigend spoor had getrokken door onze familie, probeerde mijn moeder, 41 jaar oud zonder man, zonder ouders, haar zuster, broers en schoonfamilie, zonder al die lieve Joodse vrienden en vriendinnen, die haar kader hadden gevormd, wanhopig alleen met mij haar achtjarig dochtertje een nieuw leven op te bouwen in Stadskanaal, waar ze voor de oorlog hadden gewoond. Dat viel niet mee, want drie jaren afzonderlijke onderduik van elkaar hadden mij zeer van mijn moeder vervreemd. Ze ging nooit meer naar Veendam, hoewel op 20 km afstand. Veendam was voor haar een spookstad geworden waar ze niets meer te zoeken had. (De volledige lezing staat in de Her-uitgave van "De Kehilla Veendam", 2009. ISBN: 978-90-77220-06-1).

Namen van de Joodse familie Wertheim mogen niet op het monument, 2002:

Martin Salomon Wertheim, Jacoba Wertheim-Schrijver, Robert Wertheim, Bertil Wertheim. In 1941 woonden ze in Veendam. Bertil is geboren in de Markstraat 48. Verhuisd naar Groningen omdat ze te bekend waren in Veendam? Toch waren ze ondergedoken in Veendam. Verraden en gearresteerd door de politie van Veendam en allen vermoord in Auschwitz op 12 februari 1943. Hun namen mochten niet op het monument, omdat ze hun verhuisbiljet niet hadden overgeschreven van Groningen naar het onderduikadres in Veendam. Mijn verzoek om ook deze 4 namen op het monument te plaatsen is afgewezen. Op dat moment stonden er nog geen namen op. Fien van der Pool had wel haar verhuisbiljet overgeschreven naar Apeldoorn en staat wel op het monument vermeld. Voor deze ongehuwde dame gold gelukkig de Veendammer gründlichkeit dus niet. De familie Wertheim is om hun Joods zijn vermoord.

De zwaar getroffen familie moest in Veendam toch betalen.

Nabestaanden van de familie van der Pool konden in aanmerking komen voor een kleine vergoeding voor het leed dat velen van hun familie in Auschwitz zijn omgebracht. De z.g.n. Maror- gelden. Daarvoor moesten ze in de plaats vanwaar ze zijn weggevoerd, geboorte bewijzen opsturen. Omdat deze mensen van een zeer klein invaliditeitsinkomen rond moeten komen, heb ik per brief aan de gemeente Veendam gevraagd hun deze documenten gratis te verstrekken. Helaas bleek dat de gemeente Veendam daar niet gevoelig voor was. De zo zwaar getroffen nabestaanden moesten 6 geboortebewijzen betalen voor 6 familieleden die in Auschwitz waren vermoord á 18 gulden per stuk. Dit was toch het minste dat Veendam achteraf nog had kunnen doen.

Bedrieglijke zaken. 2002- 2008.

Over de Sjilo begraafplaats in Veendam is een apart boek geschreven. Men zou zeggen dat onze burgemeester met veel liefde voor het Jodendom werkte maar met evenveel liefde een andere joodse groep de voet goed dwars zette. Voor de overdracht van een minuscuul stukje grond dat normaal enkele weken in beslag zou nemen heeft hij meer dan 5 jaar nodig gehad. De motie met een zeer ruime meerderheid werd niet uitgevoerd en liegen was hem niet vreemd. Ambtenaren werden onder druk gezet om te liegen. De gemeentelijke klachtencommissie, waar het Sjilo met bewijsbare klachten kwam, werd ongegrond verklaard. Voor het bestuurlijk dwalen was de bestuursrechter z.g.n. niet bevoegd. De gratis Rijdende Rechter kreeg van de gemeente Veendam geen kans. De Raad wist hij met leugens naar zijn hand te zetten. De Raad heeft zijn leugens aanvaard en partijbelang heeft hem moeten redden om de Nationale Ombudsman uit te kunnen schakelen. Daarmee de burger zwaar aangetast in eer en goede naam en hem, zowel als de andere burgers, op hoge kosten gebracht. Het ging om Joodse belangen. Knikken naar het Ned. Israëlitisch Kerkgenootschap om te kunnen scoren. Vele andere gemeenten gaven de burger een kans bij de Rijdende Rechter.

Ambassadeur van Israël op bezoek in Veendam 2008.

Onze burgemeester was maar wat trots en vooral aardig bij de ontvangst en rondleiding van de Israëlische Ambassadeur. De ambassadeur kwam op uitnodiging van Christenen voor Israël naar Wildervank. Een paar maanden later steunde Meijerman de moslimdemonstratie in Veendam, waar een groot bord werd meegevoerd met opschrift "Boycot Israël". Hoe rijmt dat?

Moslimprotestdemonstratie in Veendam, 2009.

De Veendammer moslims haten Israël, vandaar een protestdemonstratie. Burgemeester Meijerman belde mij de vrijdagmiddag te voren op en zei dat de moslims die avond bij me wilden komen om uit te leggen waarom ze wilden demonstreren. Hij had beter de moslims duidelijk kunnen maken dat een oproep van een terreurorganisatie niet in Veendam thuis hoort. Demonstreren is vrij in Nederland, maar een dergelijke demonstratie steunen is bedenkelijk. Maar de burgemeester en zijn partij steunde de anti- Israël demonstratie. Boycot Israël! Stop de oorlogsmisdaden in Gaza! Stop de medeplichtigheid. Een anti Israëlpreek van Jan Wijdenberg. Dit werd gesteund door de SP en de PvdA, waartoe ook burgemeester Meijerman behoort. Wij zijn niet medeplichtig! Oorlogsmisdaden waren de 8 jaar durende rakketbeschietingen vanuit Gaza. Gehoor geven aan een oproep van een terreurorganisatie is al verdacht en boycot Israël slaat nergens op. Rapporten van VN, UNRWA en zelfs van Hamas bewijzen iets heel anders. Ook het NOS- journaal gaf eenzijdige en zelfs foute informatie.

VEENDAM MOET ZICH SCHAMEN OVER HAAR JOODS VERLEDEN. DOOR STEEDS WEER NIEUWE ONTWIKKELINGEN IS HET NODIG HET VERLEDEN STEEDS WEER IN HERINNERING TE ROEPEN EN FEITEN VAST TE LEGGEN, OPDAT WIJ NIET VERGETEN.

Rapport van de Commandant Binnenlandse Strijdkrachten B.S. 2-VII over de burgemeester in oorlogstijd.

Den Heer J.A. Hoogkamp te Veendam, was in functie op 10 mei 1940 en is gedurende de oorlog in functie gebleven; zijn houding in de tijd van de bezetting was buitengewoon slap. Hij heeft trouw alles gedaan wat hem door de Duitsers gevraagd is, al moet worden gezegd, dat hij zo nu en dan wel getracht heeft de te nemen maatregelen af te wenden of te verzachten. Hij was zeer "bevriend" met de Officieren en beroemde zich daarop.

De Duitsers hebben aan hem een goede burgemeester gehad. Zo ook de N.S.B. ers. Ze hebben zich wel uitgelaten, dat Burgemeester Hoogkamp niet door een N.S.B.-boer behoefde te worden vervangen. Hij wilde wel doen wat er van hem gevraagd werd, zo zeiden zij, en van een N.S.B.-boer moet je dat nog afwachten.

Lees verder onder button: "VERMOORD"

Wereldrijken en oorlogen: (Aanklikken)

http://www.mapsofwar.com/images/EMPIRE17.swf - Het Scholtenshuis Groningen

Meent u dat deze site ook interessant is voor uw familie en vrienden? Geef de url dan door: www.tbakker.nl

(Geef gerust commentaar. Leave a message..!) - t.bakker30@kpnmail.nl

Er is gelukkig meer in Veendam.

Zoals de prachtige, in 2008 gerestaureerde, Wilkensfontein bij het Hertenkamp.

0 en van 1920 tot zijn overlijden in 1921. De fontein is gebouwd in 1935 ter gelegenheid van de aansluiting van Veendam op de provinciale drinkwaterleiding met geld uit de erfenis van deze dierbare burgemeester.

t.bakker30*kpnmail.nl (* vervangen voor @) Dank voor uw belangstelling.

Copyrights © T. Bakker. 1992- 2010 All rights reserved. Zoeken in Vindnu

Deze website is voor het laatst bijgewerkt op: 20-02-2012.
This site has been brought up to date lately: 02.20.2012.