Start Omhoog Zoek in onze side De Porfyrie Pagina Inhoud

1999

 
Zieke rups

Waarom zou een vlinder meer zijn dan een rups,
Je hebt ook hele mooie rupsen, maar wat betekend dat in de zin van
ziek zijn en dat geldt ook voor vlinders

Van vlinder naar rups in cocon
Wat is de volgende fase?
Rups uit cocon. Rups als rups,
of een nieuwe vlinder.
Van rups naar vlinder transformeren wordt als iets prachtigs beschouwd.
Reincarnatiegelovigen zouden het kunnen zien
als een hogere dimensie van de rups.
Weliswaar in een leven.
Maar waar wordt dat op gebaseerd?
Misschien is dit toch het paradoxaal verlangen om te vliegen
en je door je ziekte je vleugels moet laten hangen.
Een schijnbare tegenstelling.
Oh, konden wij maar vliegen en rusten, zonder ziek te zijn.
Wat maakt het dan uit of je een rups of vlinder bent.
Is een rups dan ondergeschikt, in dieptedimensies, aan een vlinder.
Zo ja, waarom? Waar wordt dat dan op gebaseerd.
Misschien is een rups wel veel gelukkiger dan een vlinder.
Of kan een rups oftewel vlinder zich niet gelukkig voelen.
Er zijn mooie rupsen en er zijn mooie vlinders, maar wat is mooi?
Kun je dit betrekkelijke subjectieve fenomeen wel gebruiken in de
theorie van de zeg maar ‘opwaartse kracht’ van de metamorfose.
In het geval van de rups en de vlinder kan ik op dit moment zeggen dat
ik me in ieder geval in mijn zijdezachte coconnetje heb gesponnen,
maar wat eruit komt?
Linda
02-03-1999
 

 
 
Onuitgesproken woorden kunnen doden worden.
Dode woorden.
Woorden als morfemen
nog vier overeind vallen
in een afgrond waar menselijk
onbegrip niet wordt gerijmd.
Het falen is geen falen.
Falen is een gevoel.
Het niet meer kunnen, het alles
overstijgende onvermogen.
De machteloosheid eenzaam
onder gelijkgezinden.
Gelijkgezinden die om wat voor
reden ook uitgesproken, geschreven
of verdorven gesproken teksten,
verbeterende of goedgemaakte
bedorven vertrouwen nieuwe
smaken aanbrengen in een
mengsel vol zogenaamd goed
Geluk.
Breken onuitgesproken woorden
zelfs de levende doden stuk.
 
Linda
30-10-1999
 

 
 
Stukje tissue papiertje.
Voor het drogen van mijn papyrusplant,
Tussen mijn bosje.
En dan.
En dan.
Is mijn vrouwelijk volgegoten.
Oftewel.
Plasfles.
 
Linda
22-06-1999
 

 
 
Mijn schrijven is helemaal opgerookt,
de alcohol vervlogen.
De verboden vruchten bedorven.
De nieuwe vruchten gestorven.
De bloemetjes op mijn lichtblauw dekbed
in een krachtveld van onuitstaanbaar verdriet.
Van woede, verdriet en verlies.
 
Linda
20-04-1999

 
 
Daar waar de asperges heet zijn
En de aardappels koud
Branden de miltvuren in vurenhout
Het sappige dradige
Het melige eind
Griekse salade
En linzenmaaltijd
Voor het avondeten
Van een ons heet liefdesontbijt
 
Linda
21-04-1999
 

 
Het hoe en het waarom is op dit moment voor de verwarring
en hun verwarring.
Tjonge wat kun je al schrijvende veel verwarring zaaien.
Je oogst wordt vernietigd inclusief jezelf,
je oogst groeit uit.
Dat is nog niet het ergste.
De vrees van overwoekerende granen.
 
Linda
Juni, 1999
 

 
 
Bewogen beweging.
 
Mijn gevleugelde pennen hebben de vrijheid gekozen, mijn lichaam zit
weer eens helemaal op slot. Ik zou mijn pennen willen navliegen.
De pennetjes van alle eigenschappen.
Een ganzenveer gedrupt in inkt op mijn houten tafel naast mijn bed,
schrijft dat de woorden van mijn geraakte gevoel door een aantal mensen
reeds zeer goed verwoord zijn. De kern hebben geraakt. Mijn veer wil
hen daarvoor bedanken. De ganzenveer danst op de tafel als een
danseresje in een muziekdoos.
Met een nieuwsgierige blik vanuit mijn bed lees ik wat zij schrijft:
"BRAND MEESTER, jouw pennen zullen wederkeren".
 
Linda
30-01-1999