Jooren,M, Thijs

Het gezin

Thijs is geboren op 20.12.1945 op de Wouwseweg en gedoopt in de, inmiddels afgebroken, Corneliuskerk.

Vader, Koos Jooren, geboren 05.08.1922 te Zevenbergen en overleden in november 2003.
Koos ging naar school in Zevenbergen en Breda. Hij kwam uit een groot gezin en moest al jong gaan werken. De vader van Koos, ook Thijs geheten, werkte bij wat we tegenwoordig NS Reizigers zouden noemen in Lage Zwaluwe. Het was dan ook logisch dat Koos ook bij het spoor ging. In 1938 komt hij als leerling - machinist op de stoom. Hij rijdt er op de roemruchte 3737 locomotief. Na de stoom stapt hij over naar de electrische trein. Treinen rijden, tussen de mensen zijn, was zijn lust en zijn leven.
Oorlog
Thijs vertelt over zijn vader een paar dingen uit de oorlog. Hij smokkelde, o.a. tapijten en boter, uit Antwerpen. Op een keer gaf hij aan een joodse gevangene, in zo'n goederenwagen, wat water. Hij werd door ťťn van de drie SS'ers op de tender in elkaar geslagen.

Het derde verhaal: op een gegeven moment, in 1944, zitten ze met een paar Westbrabantse spoorlui, mťt een trein, in Duitsland. Ze waren gedwongen om in Duitsland te gaan werken, omdat ze daar een machinistentekort hadden. Het was oorlogstijd! Ze besluiten de trein de trein te laten. Via Berlijn, Denemarken en Noorwegen (!) weten ze uiteindelijk de Zeg te bereiken, waar ze kans zien om een half jaar ondergedoken te blijven. Als het misschien niet echt historisch is, het blijft een mooi verhaal!

Moeder, Nel Verhagen, 11.10.1921, uit Raamsdonksveer, is huisvrouw. Ze hebben 3 kinderen. Thijs is de oudste. Zijn broer Ton komt via N.S. bij Structon terecht; broer Marcel werkt 2 jaar bij NS.
In 1947 gaan het gezin naar Roosendaal. Eerst wonen ze, tijdelijk, in de Van Coothlaan. In 1948 verhuizen ze naar de Marconistraat, waar Koos vijftig jaar zal blijven wonen. Veel, vooral allochtone, bewoners zullen er vooral na zijn pensioen gebruik maken van zijn technisch vernuft: hij repareert hun fietsen.
Thuis, in de Marconistraat wordt geregeld over vakbond en politiek (KVP!) gesproken. Niet over typisch roomse zaken als de pauselijke encycliek Rerum Novarum, Credo Pugno of het Kanunnik van Schaikfonds.

Jeugd.

Thijs gaat in Kalsdonk naar de St. Georgeschool. Hij herinnert zich meneer Van Hooydonk, die hem met zijn rechterhand liet schrijven. In die tijd vond men dat nog nodig.
Na het lager onderwijs ging Thijs naar de ambachtsschool, de latere LTS, St. Joseph. Hij leerde er drie jaar voor machinebankwerker, met o.a. leraar Van Sprundel (wiskunde), bijgenaamd De Spruit en bekend om zijn handen als kolenschoppen, die hij nogal eens losjes liet wapperen. Dat kon toen nog. Na het behalen van zijn diploma volgt Thijs nog twee jaar avondschool, met vooral algemene ontwikkeling en een lascursus van meneer Braspenning.

Huwelijk
Thijs is, nu bijna veertig jaar, getrouwd met Annie Tiberius uit Steenbergen. Ze volgde van 1962-'65 een opleiding bij Charitas als verpleegkundige en in 1966 de kraamopleiding in het Tilburgse St.Elisabeth ziekenhuis. Ze hebben twee kinderen, een zoon die opzichter is bij de gemeente Zevenbergen en een dochter in Born, die in de verpleging werkt.
Annie heeft met een onderbreking in verband met de kinderen, gewerkt tot haar zestigste. De verhuizing van Charitas naar het St. Franciscus heeft ze nog meegemaakt.

Koos
In zijn vakbond, St. RaphaŽl, onderafdeling van het N.K.V., afdeling Roosendaal, wordt Koos kaderlid. Hij zit in de groep N.S. EP ( NS reizigers nu), waarin ook Ad Vriens zat en niet te vergeten ook Arie Notenboom, van de N.V., de Nederlandse Vereniging van Spoor - en Tramwegpersoneel. Hoewel ze elkaar geregeld in de haren zaten, aldus zoon Thijs, hadden ze wel degelijk respect voor elkaar. Arie had nog al eens een conflict met zijn collega's, omdat hij geregeld vroege en dagdiensten draaide, in verband met zijn werk in de vakbond en in de politiek.
Koos zat bij het spoor in het landelijke dienstoverleg en in de O.R.
De grote man bij de andere NS - tak, het technische personeel, Kees Elst, zorgde er voor, dat Thijs, 1 januari 1966, lid werd St. RaphaŽl. Kees, oud-scheidsrechter in Heerle, met connecties bij RBC, was toen voorzitter van de afdeling Roosendaal van het NKV. In 1968 haalde hij Thijs in het bestuur van de afdeling, waarin toen mensen zaten als Wim Roovers en Rinus de Graaf.

Werk
In 1961 gaat hij werken bij Technovum in de Spoorstraat: constructie machinebankwerker. Opeen gegeven moment verordonneert vader Koos dat hij, Thijs, naar het spoor moet. Het wordt de technische dienst: het seinwezen. Al gauw wordt zijn loopbaan er onderbroken door de militaire dienst. In 1967 is hij weer terug bij de NS. Hij werkt er, na een interne opleiding, bij het onderhoud van de bovenleidingen. Het is een baan met veel nachtdienst.
Rond 1987 krijgt hij moeite met slapen overdag. Hij wordt dan tewerkgesteld bij het onderhoud van bruggen te Rotterdam, in een administratieve functie in dagdienst. Iedere spoorbrug heeft zijn eigen specifieke techniek. Men is nu wel bezig dat uniform te maken, maar het zal nog jaren duren, voordat alle bruggen met dezelfde techniek werken, aldus Thijs.
Bij de reorganisatie in 1997 bleef hij wel bij de N.S., maar hij kwam op diverse afdelingen terecht. Daarna kwam de 55+-regeling.

Vaandel van de R.K.Vereniging van Spoor-
en Tramwegpersoneel "St. RaphaŽl, afd. Roosendaal
St.RaphaŽl.gif (244195 bytes)

Op 8 november 2005 viert hij zijn 40-jarig jubileum bij het spoor; een jaar later is hij 40 jaar bij de bond. Hij krijgt dan de gouden speld ťn een horloge met de inscriptie "FNV Bondgenoten".
St. RaphaŽl is dan reeds lang samengegaan met de socialistische N.V. De ontstane Vervoersbond FNV is inmiddels gefuseerd met de Industriebond, de Voedingsbond en de Dienstenbond tot FNV Bondgenoten. Ook de centrales, het katholieke N.K.V. en het socialistische N.V.V., hebben dan de F.N.V. gevormd. Het samengaan van de roomse en de socialistische bond in Roosendaal noemt hij moeizaam. Zijn vader Koos, opgegroeid met de tegenstelling van rooms en rood, bedankt zelfs voor de bond, na 36 jaar lidmaatschap. Hij zal het er erg moeilijk mee gehad hebben, als vakbondsman in hart en nieren! Thijs: een paar jaar geleden, zo rond 2000, heb ik mijn vader nog meegenomen naar een reŁnie van het spoor. Koos heeft daar uitgebreid zitten praten met zijn baas, tops Harry Stammes, bij het spoor alom bekend als vegetariŽr en .. socialist!
Thijs is negen jaar lang voorzitter van de lokale afdeling van Bondgenoten. Opvallend: het nieuwe district Zuid West van Bondgenoten , van Leiden tot Gilze Rijen, valt samen met het schakelgebied van de bovenleidingen van de NS. Hij zegt het met enige trots: de indeling bij zŪjn werk die samenvalt met die van zŪjn vakbond.

In de bond
In de jaren negentig was hij nog betrokken bij een staking bij Rail Infra in Rotterdam. Hij leidde de staking aldaar, waarbij uiteraard de beveiliging van het spoor niet uit het oog verloren mocht worden. De verdeeldheid van de vakbeweging komt nog even aan de orde: de kleine bond FSV, geleid door Harteveld, kon de staking niet volhouden omdat de FSV financieel aan het eind van zijn Latijn was.
Twee maal zat Thijs een periode van vier jaar in het dienstoverlegorgaan, ook als voorzitter. Het was een moeizaam gevecht, vaak om geld, dat er maar mondjesmaat was. Hij herinnert zich nog, dat ir. Kosiek, de grote man van Rail Infra, lid was van de Vervoersbond om zo te kunnen beschikken over de nodige informatie.
Naast de coŲrdinatie, noemt Thijs nog als zijn mooiste en dankbaarste werk de WAO - begeleiding.
Over zijn werk in de Roosendaalse PvdA is hij minder tevreden. Het is moeilijk om de ideeŽn van de vakbeweging ingang te doen vinden. Met instemming haalt hij de woorden van de vice premier voor de Belgische socialistische partij, Sp.A, Johan Vande Lanotte aan, die zei dat er meer gewone arbeiders in de partij moesten komen.

De teloorgang van het Gildenhuis vindt hij historisch gezien een grote fout. Is het een kwestie van fout beleid, vraagt hij zich af. Hij wijst er ook op dat bijvoorbeeld Bergen op Zoom veel meer vakbondsgezind is. Nu nog heeft Bondgenoten in Bergen op Zoom ca. 4000 leden tegen het grotere Roosendaal "maar" 2600. Ook bij acties, zoals tegen de kruisraketten, komen we hier nooit zo in beweging! ( Negentien bussen vanuit Roosendaal naar de manifestatie in 1983 naar Den Haag, dat valt toch best mee! Sj) Of ( het ontbreken van ) betrokkenheid van de leden een rol heeft gespeeld bij de sluiting van het Gildenhuis zullen we waarschijnlijk nooit met zekerheid kunnen zeggen?

Met de muziek mee.
Nu hij met pensioen is, heeft Thijs meer tijd voor ontspanning. Hij speelt de besbas, een uit de kluiten gewassen tuba, die ook nog goed is als longtraining voor zijn bronchitis. Verder speelde hij tot twee jaar geleden bij de Everlanders (Glenn Miller, James Last, enz.) en nu in 't Elfde, dat onder leiding van dirigent Frans Raaijmakers niet alleen carnavalsmuziek maakt. Samen met Annie musiceert hij in de carnavalsband Hopeloos, vernoemd naar het liedje van Wil Tura, en die net als 't Elfde voortkomt uit BSC.
Verder heeft Thijs 25 jaar gefietst en is hij 33 lid van de Tourclub Noord Brabant.
Inderdaad, een typische westbrabantse spoorfamilie.

Sjoerd van der Veen
home.kpn.nl/v20nd81s (geen www! )