PlET VAN NlJNATTEN

In 1945 wordt hij lid van de katholieke Houtbewerkersbond. Drie maanden later zit hij in het bestuur en al gauw, onbezoldigd, in het hoofdbestuur. Bij een voorstel om de kontributie te verhogen, komt hij tot twee conclusies. De eerste is dat als de contributie goed gend wordt, verhoging niet nodig is. Hij begreep maar al te goed. dat er heel wat leden zouden afhaken als ze nog meer moesten betalen van hun niet al te ruime loon. De tweede conclusie was dat de Houtbewerkersbond samen moest gaan met de Bouwbond. Dat leverde pas een besparing op. De bezoldigde bestuurders, die voor een deel op straat zouden komen bij een fusie, verzetten zich er tegen. "Ze keken natuurlijk naar de eigen portemonnee. Niet dat ze hun best niet goed deden voor de CAO." Echt tevreden is hij niet. Hij wist wat er betaald werd in de bedrijven, en dan sloten ze een CAO af met lonen die lager waren dan al uitbetaald werden.

Vero
Piet heeft het niet van een vreemde. Zijn vader, "een socialist, die altijd het Vrije Volk las", was begin twintiger jaren betrokken bij de grote staking bij de Vero. De staking ging verloren omdat de voorzitter van de vakbond gemene zaak maakte met de oude Vermunt. Piet's vader wordt pas na tien maanden weer aangenomen bij de Vero; de afdelingsvoorzitter wordt bevorderd tot voorman. Piet heeft twee bewijzen van het verraad: zijn oom, die van het Spoor kwam, zag die voorzitter 's nachts het kantoor van Vermunt in de Molenstraat uitkomen en, veel later, bevestigde de toen al gepensionneerde Van der Post, het hoofdbestuurslid dat zich met de staking had beziggehouden, het verhaal. Piet gaat dus nooit over n nacht ijs. Als penningmeester moest hij ooit een medewerker controleren. Die maakte nogal wat fouten en kreeg een aantal opmerkingen daarover. Want dat is nog een, goede, eigenschap van Piet: Je houdt je aan de gemaakte afspraken. Doe je dat niet dan zal Piet er niet om heen draaien. Recht door zee. Uiteindelijk kwam het slechte functioneren van die medewerker in het bestuur ter sprake. Daarbij kwam nog een eigenschap van Piet naar voren:zijn diepe gevoel voor rechtvaardigheid. Toen voorzitter, en wethouder, Van Haperen vond dat iemand anders die medewerker moest controleren, stopte Piet onmiddellijk als penningmeester. Daarbij kwam dat zijn mede bestuursleden zeiden dat hij, PvN, gelijk had. Maar dat was NA de vergadering. Tijdens de vergadering hielden ze hun mond, aldus Piet. (Had de propaganda voor een stemadvies er ook mee te maken? Eind jaren '60, KVP/PR/KW.)
Circa 1975/76 zat hij in de bier-exploitatiecommissie. Opvolger van Geert Vos. Piet Vermeulen was toen penningmeester van de Horeca. Ook Van Gastel zat in het bestuur. De Cop had een opslagruimte achter het Gildenhuis. De opstallen waren gratis.(Of toch 2500,?)

NVV en Mandement
Over de samenwerking met het NVV is hij kort. Je had er weinig mee te maken; je ging er behoorlijk mee om. Het Mandement vindt hij geen gelukkige greep. Je merkte er in Roosendaal niet veel van. Het zijn hier immers bijna alleen katholieken. In de grote stad, waar Katholieken de minderheid zijn, merkte je meer van R.N.Alleen het vooroverleg met het NVV, bij onderhandelingen, was er niet meer. Hij kon niet goed met de Algemene bond opschieten; hij zag ook meer in het werven van RK-leden i.p.v. ongeorganiseerden. (=ongelovigen?)
Het Gildenhuis, vindt hij, een zeer rendabele zaak, had nooit uit handen van de vakbond gegeven mogen worden! En niet gesloten! Goed onderhouden!
Tot slot zijn doorzettingsvermogen: als hij 45 jaar is begint hij een cursus Sociale School en daarna de opleiding M.S.A.. twee maal drie jaar!

Interview 1991 Naar het begin of FNV Bouw of werkpagina