GEEF JE MENING OVER DE LAATST VERSCHENEN SUSKE EN WISKE 

Op deze pagina wil ik samen met jullie een overzicht gaan maken van meningen over de kwaliteit van het laatst verschenen album in de rode reeks.
Op dit moment is dat dus: het slapende goud

Op basis van de beoordelingen "uitstekend", "goed","gemiddeld", "matig" en "slecht" die jullie aan het album geven, maak ik een gewogen gemiddelde dat uiteindelijk een totaalbeeld geeft voor de beoordeling van het album die jullie met z’n allen geven.  Aan jullie beoordelingen worden de volgende cijfers toegekend:
uitstekend = 9, goed= 7, gemiddeld = 5, matig = 3,  slecht = 1 en aan de hand van deze cijfers bereken ik een gewogen gemiddelde voor het hele album. Vervolgens koppel ik aan die uitkomst weer de tekst uitstekend, goed enz. (voor bijvoorbeeld de kunstkraker is dit "goed" want 7.67 ligt dichter bij 7 als bij 9)
. Op deze manier is in een oogopslag te zien hoe een nieuw album wordt ontvangen bij de fans.
De gemiddelde mening over een album staat altijd onder de tabel meningen van het bewuste album.
De totaalscore kun je dan weer zien  in de tabel: totaal overzicht. Het is een heel verhaal, maar ik hoop dat het een beetje duidelijk is geworden
J
Onderaan de pagina vind je nog een link naar de archief pagina en daar vind je nog veel meer meningen over Suske en Wiske albums!

Mail uw keuze en opmerkingen over het verhaal naar het volgende adres j.h.versluis@wxs.nl

                             Totaal overzicht

Positie

Titel

Score

Gem. + aantal meningen

1

Heilig bloed

9,0

Uitstekend           (9 meningen)

2

Verraad op de Veluwe

8,5

Uitstekend           (8 meningen)

 3

De kus van Odfella

8,2

Zeer goed album   ( 12 meningen)

4

In de ban van de milt

8,2

Zeer goed album   ( 12 meningen)

5

Fleurige Floriade

7,9

Zeer Goed           ( 9 meningen)

6

De Kaapse kaalkoppen

7,8

Zeer goed album    ( 8 meningen)

7

De breinbrekers

7,5

Zeer Goed           (8 meningen)

8

De gev. van Prisonov

7.5

Zeer Goed           (8 meningen) 

9

De kunstkraker

7.5

Goed                 ( 16 meningen)

10

De Kaapse kaalkoppen

7,4

Goed album       ( 10 meningen)

11

De laatste vloek

7,4

Goed                  (13 meningen)

12

De formidabele fantast

7,4

Goed                    (5 meningen)

13

De stugge Stuyvesant

7,0

Goed                  ( 6 meningen)

14

Paniek in Palermo

7,0

Goed                   (7 meningen)

15

De blote belg

6,4

Minder Goed        (10 meningen)

16

De verdwenen verteller

6,3

Minder Goed        (14 meningen)

17

Europummel

6,3

Minder Goed        ( 8 meningen)

18

Big Mother

6,3

Minder Goed        ( 8 meningen)

19

De ongelooflijke Thomas

6,1

Minder Goed        ( 7 meningen)

20

Het slapende goud

2,7

Matig tot slecht     ( 6 meningen)

 

Het overzicht van de meningen over: de kaduke klonen (gestart 11-12-2005) ziet er als volgt uit:

De gemiddelde mening over de kaduke klonen is op 19-02-2006 :  GEMIDDELD

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

 

1

 

1

 

 

Ik vind de kaduke klonen: goed.
 
Toelichting: 

Allereerst de kaft; de kleurverandering is iets te. Als de kleur tussen de oude albums en dit nieuwe album zou zitten is het beter en sluit het beter aan bij nummers 1 t/m 66. Prima dat dit nu wordt veranderd. Het komt op me over of het lettertype in de strips weer een stuk is verbeterd. Jammer dat het hoofdletter-lettertype iets te iel is.
Scenario:
Jammer is dat Jerom nog steeds niet zijn eigen spraak terug heeft. Het karakter van Sidonia is ook nog niet onder controle, net iets te explosief ondanks de uitleg. Waarom de Jerom-klonen bij Jerom thuis gaan zitten en niet bij Krimson is wel heel raar. Lambik krijgt een Sidonia-aanval wat totaal niet logisch is bij het karakter van Lambik. Lambik zou er gewoon wat schlemieler mee om zijn gegaan. De kloonmachine is niets nieuws; in de verraderlijke Vinson bestaat het al. De keus voor Rosarius is wat vergezocht maar begrijpelijk. Savantas zou toch de macht voor zichzelf opeisen.
Barabas is zoals gezegd nog te naïef. Ook de manier waarop Lambik bij Barabas wordt weggestuurd is iets te overdreven. Barabas doet daarnaast soms ook domme dingen, zoals het net dat nog uit hangt terwijl dat Lambik wil duiken. Lambik rookt pijp in dit verhaal. Is dit - net als overmatig alcoholgebruik - tegenwoordig nog te tolereren? Krimson heeft overigens wel familie. In Tazuur en Tazijn (van Paul Geerts!) komt familie voor.
Het geheime wapen van Jerom stelt teleur, het blijkt alleen maar het 'leger'kostuum te zijn. Het woord 'verrekte' vind ik niet passend (shit daarentegen wel). De humor is gelukkig beter en het scenario over het algemeen is er stukken op vooruit gegaan.

Tekeningen:
Jerom's borstkas heeft evenveel breedte, maar is in de hoogte gekrompen. Het totaal ziet er hierdoor niet uit. Het gedeelte van het gezicht onder de oren van Jerom is vaak te groot of te breed getekend. Ook de kin van Sidonia is te vooruitstekend.
Helaas is de compositie van de tekening soms nog niet kloppend. Vaak wordt er binnenshuis gekozen voor een 'camerapositie' vanaf de vloer. Dat laat het geheel er een beetje maf uit zien. Een auto die buiten beeld rijdt, terwijl er in het plaatje nog voldoende plaats is, komt ook nog voor (24, 2e plaatje).
Helaas is de documentatie voor het vliegveld van Reykjavik niet zo goed als in de Edele Elfen. Wat ik positief vind is dat weer voor de oude Krimson is gekozen en niet voor de nieuwere versie met 'de staart / het matje' (gelukkig net zoals in 'De verdwenen Verteller').
Wel vreemd dat het huis van Sidonia nu weer zo dicht aan de straat staat.
Leuk is dat er allemaal elementen uit de rest van de reeks door elkaar worden gegooid. De fonkeling in de oogjes (door Eugeen Goossens destijds), Rosarius (door Eduard de Rop) etc. Gelukkig wel weer wat humor in de tekeningen.
Inkleuring;
Complimenten voor de steeds mooiere en gedetailleerdere inkleuring. Jammer is dat een witte duikboot niet wit is en de pakken van de Jeroms ipv. blauw-geel blauw-groenig zijn. (of Suske is kleurenblind)

 

Dat maakt voor mij de conclusie (na het zien van deze enorme waslijst) dat ze er bij de nieuwe studio nog niet zijn. De energieke guiten was beter. Maar het is positief dat er vooruitgang is. Dat maakt voor mij een 7. (Erik Strijbos)

 

Ik vind de kaduke klonen: matig.
 
Toelichting: 

Het is een matig verhaal het kan beter lange en het is dan ook bij lange na geen top verhaal. Het tekenwerk is redelijk tot goed maar de verhoudingen tussen de verschillende tekeningen klopt af en toe niet helemaal. De achtergrond tekeningen zijn redelijk uitgewerkt. Kortweg gezegd simpel en eenvoudig getekend.

De knipoog van Wiske op eind van het verhaal stond zij 2x er op, een leuk vondst. Het scenario van het verhaal leest niet echt lekker dus matige tot redelijk vooral mis ik te weinig grappen, geen passie in het verhaal dus simpel en eenvoudige verhaal. De inkleuring is goed.

Over algemeen van dit album is redelijk tot goed verzorgd. Mijn cijfer is dan 6,5. ( Ivo Gobel)

 

Het overzicht van de meningen over: het slapende goud (gestart 05-09-2005) ziet er als volgt uit:

De gemiddelde mening over het slapende goud is op 05-09-2005 :  MATIG (2.7)

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

 

 

1

3

2

 

Ik vind het slapende goud: matig.
Toelichting:
Nieuw team, nieuwe kansen! Ondanks dat ik best snap dat ze nog niet volledig zijn ingewerkt ga ik toch wat kritiek leveren op enkele details uit het verhaal, hopende dat het allemaal nog veel beter gaat worden!

Scenario:

Het scenario is iets te simpel en heeft niet al teveel diepgang - althans niet genoeg om een compleet verhaal mee te vullen, want de overige ruimte (pakweg de 1e 40 stroken) werd gebruikt om flauwe grappen te lanceren. Het scenario was dus niet bepaald goed uitgesmeerd en verdeeld over het complete verhaal. Waar Vandersteen met speldenprikjes de belastingen zwart kon maken (zie bijvoorbeeld 'De ringelingschat') worden er nu mokerslagen uitgedeeld. De kritiek dient gepaard te gaan met goede stevige humor en flink wat fijngevoeligheid. Dat heb ik sterk gemist! (Alle Zwitsers zijn bierverslaafd?)

De enige fragmenten waarin ik heb kunnen lachen waren met de Zwitserse politieman...

De karakters zijn er helaas ook niet beter op geworden. Bij Lambik en Jerom is het IQ bijvoorbeeld sterk gedaald. Jerom sprak in de eerste stroken van het verhaal een ander soort taal (die op mij dom overkomt); 'Ben wel beu' stond er dan, in plaats van het gebruikelijke: 'Ben het beu'. Niet alleen op taalgebied, maar ook op gedrag kwam hij aardig hersenloos over. Bovendien was ik totaal niet gecharmeerd van zijn onderbroekenlol. Ook Sidonia was niet de oude vertrouwde! Zo vond ik het erg vreemd dat Sidonia zo 'koelbloedig' reageerde wanneer Lambik werd ontvoerd; wat is er gebeurd met haar liefde voor Lambik? En Barabas die niet argwanend is tegenover Lambik en nonchalant met zijn machines omspringt door ze uit te lenen? Ook Suske en Wiske zijn me net iets te braaf - daardoor suf. Het einde was net zoals de meeste grappen in het verhaal: flauw en saai. En hier spreekt een Suske en Wiske fan...

Tekeningen:

De afkomst van de tekenaar laat zich niet lang raden. Kabouter Klus staat in de aankondigingstrook :)

Over het algemeen waren de tekeningen aardig in orde. Toch zou er wat meer aandacht mogen zijn voor het perspectief (en de juiste verhoudingen van de figuren t.o.v. het decor). Graag ook wat meer aandacht voor detail (de manier waarop het verkeersbord in strook 62 is bevestigd is te simplistisch). Sommige platen kwamen wat leegjes over; voorbeelden zijn strook 15 en 37. Soms is de compositie niet optimaal; strook 33 kent bijvoorbeeld een overmaat aan lucht - waar we graag nog de onderkant van de plaatjes zagen. Dit verbeterde gedurende het verhaal. Strook 54 en 55 kennen een bijna identiek plaatje van de Terranef! Zou het nog een keer zijn geprobeerd? De getekende grapjes zijn helaas wat flauw (de zwartgeblakerde medewerkers), in tegenstelling tot de eerdere verhalen van deze tekenaar(s)! Hiermee kom ik tot de conclusie dat het nieuwe team mag boffen met een magere 5. Voornamelijk verdiend door het tekenteam! (Erik Strijbos)

 

Ik vind het slapende goud: matig.
Toelichting:
Het scenario is simpel, matige en kortweg gezegd gemiddeld!  Ik mis de spanning en de humor in het verhaal. Te veel geel gebruikt in dit verhaal ik had het idee dat ik tegen een kanarie piet aanzat te kijken. Het teken werk van de medewerkers van de studio Vandersteen is simpel en eenvoudig getekend door studio medewerker.  Ik had meer verwacht, bijvoorbeeld achtergrond tekening zijn gemiddeld. Wat mij het meest stoorde was het gele shirt van Jerom dat doet mij denken aan de gouden stuntman alleen nog een motorfiets en zijn cap erbij dan is hij weer compleet. Mijn conclusie is dat het team veel beter kan maar dat moet de toekomst uitwijzen. (Ivo Gobel)

Ik vind het slapende goud: slecht.

Toelichting:

vooral  laten slapen ..........vrijwel wolkenloos album , na  2 wolkjes  is de luchtridder opgestapt ..strakblauwe luchten........... ooit  een wereld zonder bloemen  gezien ?????........nergens 1 te vinden in het album. in de tuin niet  en  in de natuur ook niet. ...... lijkt of achtergronden met roller zijn gemaakt.... bah , eerste bladzijden  lijken wel op de grappen van Lambik  in plaats van intro van verhaal, als iedereen dom gaat doen ...Lambik/Jerom /  boeven / Barabas is het evenwicht  snel weg , verhaal is wollig  /suf (waarom doet een bankdirecteur die sleutel/ combinatie van de kluis heeft zo ingewikkeld?) ik geef een 3 .....1 voor de moeite en 2 voor het papier....(Joepie)

 

Ik vind het slapende goud: slecht.

Toelichting:
Ik heb in mijn hele leven nog nooit zo snel een Suske en Wiske album uit gehad. Binnen het kwartier had ik het hele "verhaal" gelezen. Wat een drama, dit is met recht het dieptepunt van de reeks te noemen. De flauwe grappen zijn eindeloos, de achtergronden slecht (lees niet aanwezig), perspectief tekenen kunnen ze al helemaal niet en het verhaal is nog dunner dan flinterdun (waar komt die reus ineens vandaan op het laatste plaatje). De kleuren in het album zijn ook dramatisch. De erven toch ook wel inzien dat het niet meer goed komt met dit team (drie slechte verhalen op rij). Misschien kan Stalaert (of hoe schrijf je zijn naam) nog wat redden , maar Meynen en van Gucht moeten echt weg voordat de reeks dankzij hen ten grave wordt gedragen. Met dit nivo vind ik dat niet eens erg eerlijk gezegd!
(Hans Versluijs)

 

Ik vind het slapende goud: matig.
Toelichting:
Er is al veel gezegd, in de vorige recensies over 'het slapende goud' en met velen ben ik het eens: een slecht tot matig verhaal. Om met het positieve te beginnen; met het verhaal in grove lijnen vindt ik niets mis. Het idee van een grote hoeveelheid goud in een Zwitserse kluis waar niets mee gedaan wordt en Lambik die wordt betrokken bij een beroving van dat goud, is goed en logisch. Maar de uitwerking ervan vind ik niets: het is al gezegd: te simpel en te oppervlakkig. Naar mijn idee had er veel meer mee gedaan moeten worden, bijvoorbeeld door die Keltische klopgeest verder uit te werken, want hij heeft wel een rol gekregen maar een uitleg ontbreekt. Over de tekeningen kan ik kort zijn. Zelf kan ik het niet, dus heb ik eigenlijk geen recht van spreken. Maar ook hier ben ik het met vele kritieken eens wanneer gezegd wordt dat achtergronden minimaal zijn. Verder heb ik het idee dat de hoofd(personen) soms wat vreemd getekend zijn, wat voor mij deels de herkenbaarheid aantast. Maar het is het eerste verhaal van een nieuw team, dus dat zal hoop ik nog wel beteren.Wat ik dan een grotere aantasting op de herkenbaarheid vind zijn de karakters van een aantal hoofdpersonen. Op Suske en Wiske kan ik niets aanmerken, maar de anderen zijn soms hard achteruit gegaan. Lambik blinkt uit in flauwigheden, die vooral in de eerste dertig stroken zich opstapelen, zodat het gewoon irritant wordt. Dit gedeelte had beter in 'de grappen van Lambik' opgenomen kunnen worden. Datzelfde geldt voor Jerom, wanneer hij alle sneeuw van de Zwitserse bergen jodelt en later huizen laat instorten door zijn geschreeuw. Hoewel het natuurlijk maar een stripverhaal is vind ik dat de gevolgen ervan te groot zijn om in een lang Suske en Wiske verhaal te verwerken en er verder niets mee te doen. Erik schreef al dat Jerom een ander taalgebruik heeft. Halverwege het verhaal, wanneer Sidonia hem komt halen vind ik dat meevallen, maar in strook 156 gaat het weer fout: "waar Woeckerahrbank zijn"??? Ook Sidonia doet een rare uitspraak door te zeggen in strook 40: "Lambik heeft wel vaker van die kuren! Dat waait wel over!" Ze zou na bijna zestig jaar toch wel beter moeten weten! Datzelfde geldt voor professor Barabas door Lambik zonder meer de Stalen Mol uit te lenen. Het is toch niet de eerste keer dat Lambik misbruikt maakt van uitvindingen van Barabas? Tot slot wil ik over de Stalen Mol nog een opmerking maken die misschien wat pietluttig overkomt. Voor mijn gevoel is de blauwe reeks een afgesloten gedeelte dat weinig met de vierkleurenreeks heeft te maken. Ik vind het dan ook jammer dat hier een verwijzing naar wordt gemaakt. Naar mijn idee had het beter geweest wanneer de professor voor een of ander speciaal doel de mini-terranef uit 'de koperen knullen' op ware grootte had gemaakt en dat Lambik deze had gebruikt. Samenvattend vind ik 'het slapende goud' een matig tot slecht verhaal. Waar het verhaal heel leuk had kunnen zijn is de uitwerking soms gewoon verschrikkelijk. Maar het nieuwe team verdient een kans en ik hoop dat ze zich de kritiek die hier wordt gespuid ook aantrekken. Daarbij wil ik ze aanraden alle verhalen goed te lezen en niet alleen die van Vandersteen. Evolutie is niet nieuw want Suske en Wiske zijn in de afgelopen zestig jaar veel en vaker veranderd, maar kijk uit dat niet te ver wordt doorgeslagen
want dat zal de herkenbaarheid geen goed doen.  (Antoon van Ham)

 

Ik vind het slapende goud: gemiddeld.

Toelichting:

Ik zat deze keer echt met spanning te wachten op het verschijnen van het album in de hoop dat Luc het er beter vanaf zou brengen dan Marc. Echter nu ik het verhaal gelezen heb denk ik dat Luc nog en lange weg te gaan heeft. De figuren zijn nog niet optimaal en ook de omgeving is nog niet je van het, maar… geef de mannen een kans!!! Het is pas het eerste album!! Het verhaal las prettiger weg dan de Marc Verhaegen albums en Lambik werd nu ook weer eens niet als een volledige randdebiel neergezet zoals in sommige voorgaande albums. Tekentechnisch zou Luc wat meer van zijn eigen kwaliteiten moeten gebruiken en niet willen voortborduren op de ellende van Marc. Ik hoop toch wel dat we over een album of 5 een waardige opvolger van Vandersteen/Geerts hebben. Het album krijgt van mij een vijfenhalf. Matig\voldoende dus (Adrie Janssen)

 

 

 

Het overzicht van de meningen over: de formidabele fantast (gestart 15-05-2005) ziet er als volgt uit:

De gemiddelde mening over de formidabele fantast is op 11-05-2005 :  GOED

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

4

 

 

 

1

 

Ik vind de formidabele fantast: uitstekend.
Toelichting:  Dit album is een waardige afsluiter voor Marc; mijns inziens is dit album één der beste albums die hij ooit heeft gemaakt! Het verhaal begint reeds met een reeks herkenbare beelden (Strijboshof, ingang Heide) die perfect werden overgenomen! En, onze Lambik hangt weer de clown uit wat een heerlijke aanvang is voor dit verhaal. Origineel vind ik zeker dat dartser Van Barneveld plots opduikt! Spanning zit er in het ganse verhaal, teveel om op te noemen eigenlijk... (Suske en Wiske die Bernsohn trachten te zoeken, zoeken naar de hond en het dagboek, mysterie van het spook, hoe zit het nu eigenlijk met Hippo Lambik, enz...). Echt een knap verhaal en makkelijk om volgen!! Dat is reeds anders geweest. En voor de Prof wordt ook een leuk rolletje weggelegd. De teletijdmachine duikt weer op wat prachtig is. De Fantast gaat echt naar een climax en het einde is dan ook wat men zou gehoopt hebben! Dit wordt dan nog een beetje aangevuld met wat Kalmthoutse geschiedenis... men mag dus stellen dat dit verhaal een 'echt' Suske en Wiske verhaal betreft gericht naar kinderen en volwassenen!! Negatieve zaken heb ik in dit verhaal niet echt gevonden - tekeningen, inkleuringen, e.d vind ik echt oké! Samengevat: TOPALBUM!! (Stefan)

Ik vind de formidabele fantast: uitstekend.
Toelichting: Briljant. Rillingen. Nog niet het niveau van een blauwe reeks album, maar aardig dichtbij! Dit album is op en top super. Beter dan een gemiddeld album van Paul Geerts. Leuke wendingen, mooi getekend. Paar inkleurfoutjes. Marc vertrekt met een waardige afsluiter, dat kan niemand ontkennen! (Erik Strijbos)

Ik vind de formidabele fantast: uitstekend.
Toelichting:   Tja, wat moet ik er eigenlijk over zeggen? Goede wijn behoeft namelijk geen krans. Lees het verhaal en ervaar het zelf zou ik zeggen. Het is een prachtig verhaal met alle elementen die een goed verhaal behoeft. Een regelrechte topper. Het is dan ook eeuwig zonde dat er geen Sus en Wis verhalen van de hand van Marc zullen verschijnen. Gelukkig komen er in de toekomst nog wel verhalen over Senne en Sanne van zijn hand. (Hans Versluijs)

Ik vind de formidabele fantast: uitstekend.
Toelichting: In een woord briljant van Marc Verhaegen een ware afsluiter van Suske en Wiske als hoofdtekenaar. De tekeningen , inkleuringen zijn uitstekend gedaan door Marc. Een prachtig verhaal met veel elementen erin en ook verschillende figuren die in dit verhaal voor komen. (Ivo)

 

Ik vind de formidabele fantast: slecht.
Toelichting: Ik vond het verhaal 3 x niks. Ik hoop dan ook dat de nieuwe mensen het beter gaan doen. Al met al moet ik zeggen dat ik denk dat het vertrek van Marc (hoewel voor hem persoonlijk treurig) voor Suske en Wiske wellicht goed is. Marc zat op een dood spoor. Misschien dat de nieuwe mensen er weer leven in kunnen stoppen. (Adrie Janssen)

 

 

Het overzicht van de meningen over: de flierende fluiter (gestart 16-02-2005) ziet er als volgt uit:

De gedeelde mening over de flierende fluiter is op 16-02-2005 :  GEMIDDELD

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

 

3

1

2

 

 

Ik vind de flierende fluiter goed.
Toelichting:  Na de euforie van Verraad op de Veluwe is het nu beurt aan De flierende Fluiter. Het verhaal zit duidelijk anders in elkaar als haar voorganger, maar dit komt, doordat er andere personen aan het verhaal gewerkt hebben, al staat er in de credits, dat het verhaal en de tekeningen van Marc zijn. Marc had over dit verhaal alleen de rol van supervisor. Het verhaal zelf is spannend en zit ook goed in elkaar en meteen van het begin van het verhaal wordt er spanning opgebouwd en sfeer gecreëerd. Men probeert ook met man en macht de nodige dosis humor er in te stoppen, met als gevolg, dat niet elke gag zit. Hierdoor breekt het verhaal ongeveer in het midden als een kaartenhuis tezamen en bouwt zich eerst moeizaam met Sidonia´s bewusteloosheid weer op en komt dan tot een climax in de vergeten vallei. De tekeningen zijn in orde, al doen sommige vreemd aan, maar dit komt, omdat Walter van Gasse het perspectief geheel anders legt als Marc.
De cover van het verhaal zelf is een compositorisch juweeltje geworden en er is ook een novum te vermelden; de achterkant met de toren is hertekend en aan de tijd aangepast. Kortom vind ik het verhaal best wel goed, maar haalt bij verre niet de kwaliteit van de voorgaande verhalen. (Alain Stienen)

Ik vind de flierende fluiter gemiddeld.
Toelichting:  Het verhaal op zich is goed. Helaas zijn de tekeningen ( zeker vanaf strook 1 tot strook 49) van een slecht niveau. Dat zijn we niet gewend, maar de verhoudingen van de figuren kloppen van geen kant. Ook zijn de achtergronden van de platen lang niet zo gedetailleerd en uitgewerkt als we gewend zijn. Verder vind ik Jerom wel heel erg slecht praten (terug naar de jaren 50 van de vorige eeuw) en Lambik is gewoon te flauw voor woorden. De ene veels te flauwe grap na de andere, gelukkig gaat ook dat in de tweede helft van het verhaal beter. Kortom het is een leuk verhaal, maar slecht uitgewerkt. Geen best begin van het jubileumjaar. Ook viel  me op dat de laatste twee covers hertekend diende te worden, omdat deze niet voor zouden komen in het verhaal (KK en VOV) Maar dat is volgens mij nu ook het geval, alleen de cover is nu niet hertekend bij mijn weten. Het is overigens wel een mooie cover! Over de hertekende toren op de achterkant zullen we het daarom maar niet hebben. (Hans Versluijs)

 

Ik vind de flierende fluiter goed.

Toelichting:  allereerst vreemd dat Walter van Gasse  nergens  vermeld staat in het album ,en Marc heel nadrukkelijk alle credits neemt voor het album  waar  hij voorzover mij bekend  alleen de supervisie over had. Ten tweede is het vreemd dat de situatie van de voorplaat  niet in het verhaal voorkomt
Verder krachtig getekend met  veel verstopte humor, bv producten op de kassa band (109 ) lege doos +20%  /vies /    sips   , het merk van de tv (110) sonips!

dat het verhaal verhuist naar een stad daar ver vandaan vind ik minder (noem de wereld bij zijn naam},verder is het onderwerp van een geheimzinnige die het halve (hele) album aan ramen deuren enz  luistert gluurt ,tuurt, net ontsnapt en door Jerom gepakt word een redelijk uitgemolken onderwerp, dit maakt het verhaal ook wat voorspelbaar (VOV  had prachtig geheimzinnig plot) al met al  deze keer een 8 voor de krachtige tekenstijl  een 71/2 voor de humor (on top en listig verborgen) helaas een 6 voor het verhaal en dan kom ik door mij naar beneden afgerond op een twijfelende 7  ............  maar  het is ook lastig om na VODV weer zo'n bestseller te maken ( Joep van Omme)

Ik vind de flierende fluiter matig.
Toelichting:  Dit verhaal is echt een treurig begin van het 60 jarige jubileum. Verhaaltechnisch is het een teleurstelling vergeleken met Verraad op de Veluwe. De grappen zijn flauw en het verhaal is slapjes. Het verkeerde geluidseffect is wel bijzonder flauw, net zoals Lambik de hele tijd. Het enige humoristische was de duiker in de supermarkt en een personage dat sprekend lijkt op m'n overbuurvrouw. Dat kan beter! Wat doet trouwens de ornithologische vereniging in de aankondiging? Misschien tijd voor een aanpassing, en dan op zijn minst in de spelling van ornitHoloog. Wat dat betreft kan dan ook meteen de kaft worden aangepast op het verhaal, zoals dat ook gebeurde bij de vorige kaften. En pas aub dan ook de toren op de achterkant aan, want die is zelfs vergeleken met de tekeningen in het verhaal diep en diep triest. Wat een ongelooflijk lelijke aanpassing!
Tekentechnisch is het verhaal leuk gebracht, maar van strook 1 tot strook 48 en van strook 93 tot 116 maakt Walter van Gasse er met de hoofdfiguren er wel een grote rotzooi van. Onder supervisie van Marc in de overige stroken is het werk van Walter dik in orde. De achtergronden zijn overigens het hele verhaal perfect in orde, uitgezonderd bij de helikopter op strook 130. Beetje slordig afgewerkt soms.
Enkele details die me opvielen:
- De Klaus in strook 1 t/m 4 lijkt niet op de Klaus in de rest van het verhaal. Plopperdeplop. Dit zou nog goed het werk kunnen zijn van Bruno de Roover ;) (die bij de studio weg is overigens).
- In strook 13 ligt er opeens een playboy op de toonbank...
- Barabas woont in Rietegem. En dat is op loopafstand van Sidonia's huis.
Om het even met een conclusie af te sluiten; Laat de medewerkers nog niet teveel belangrijk werk doen en laat ze eerst oefenen voordat je ze op de openbare weg laat rijden. Zorg ook dat het verhaal af is voordat er begonnen wordt met tekenen... Wat ik mag hopen is dat Marc niet op zijn dak krijgt voor het werk van de hem opgezadelde medewerkers. Hopelijk zijn de komende verhalen weer beter!  (Erik Strijbos)

Ik vind de flierende fluiter goed.
Toelichting:   Het verhaal is leuk en leest lekker vlot. De tekeningen zijn jammer genoeg wat minder van kwaliteit. Moet zeggen dat Walter van Gasse toch wel goed werkt heeft geleverd. Het scenario wat Peter van Gucht heeft geschreven is goed gedaan, maar de humor en grappen van lambik waren wat minder.

De cover is erg mooi getekend.Wat ik wel leuk vond dat er dieren in het verhaal voor kwam , dit heeft het verhaal ten goeden gebracht. ( Ivo Gobel)

 

Ik vind de flierende fluiter matig.
Toelichting:  Het verhaal is wel okay. Na alle harde kritieken die ik al gegeven heb op de vorige albums, vond ik het op 1 of andere manier toch wel een geinig verhaaltje. Ik heb me, laten we zeggen, niet al te veel geërgerd. De tekeningen zijn qua sfeer vooruitgegaan. Maar de verhoudingen van de figuren kloppen steeds vaker niet. Op elke pagina is er wel weer een of twee figuren anatomisch uit verhouding. Het zijn dan wel stripfiguren, maar dat wil nog niet zeggen dat ze dan weer een te groot hoofd en dan weer een te grote romp mogen hebben. Al met al vond ik het een kleine vooruitgang in de reeks treurige albums hieraan voorafgaande (afgezien verraad op de Veluwe waar ik ook al wat verbetering in zag) Daarom zou ik in plaats van mijn standaard slecht nu matig willen geven als recensie. Dus een 5! (Adrie Janssen)

 

 

Het overzicht van de meningen over: verraad op de Veluwe (gestart 13-08-2004) ziet er als volgt uit:

De gemiddelde mening over verraad op de veluwe is op 13-12-2004 :  UITSTEKEND

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

6

2

 

 

 

 

Ik vind verraad op de veluwe uitstekend, want:  Met de penovergave ( Paul was moe en had geen zin meer. ) kreeg de versgebakken hoofdverantwoordelijke tekenaar en ons aller Marc het nogal zwaar te verduren door vooral de oudere fans. De volgens hun experimentele stijl van verhalen vertellen was voor velen niet te pruimen. Verhalen zoals  Big Mother, De ongelooflijke Thomas, De blote Belg, De laatste Vloek en vooral De Kus van Odfella kregen het ( ongerechtvaardigd trouwens, want deze verhalen bewezen de durf tot innovatie om Suske en Wiske levend te houden voor toekomstige generaties. ) zwaar te verduren op diverse sites. Maar... de tijden veranderen! Gelukkig trouwens!
Wat velen al waarzegden, waaronder ik, is dat Marc vele noten op zijn zang heeft! En hoe! Men moet hem alleen de tijd ervoor geven! Het jaar 2004 bewees dit met prachtverhalen zoals Paniek in Palermo, Kaapse kaalkoppen en nu ook dit verhaal Verraad op de Veluwe. Lekker spannend en mysterieus begint het gebeuren. We krijgen pratende dieren gepresenteerd , Lambik heeft lakonieke problemen met een standbeeld en met de plaatselijke fauna. Sfeervol met regen en onweer gaat het verhaal verder, waarop dit verhaal tot een eerste climax heenstevent. De verklaring door een elf, waarover alles gaat en de dreiging van de wederopwekking van de Vale Ouwe. De Vale Ouwe komt natuurlijk weer tot leven en wil met zijn leger van trollen de omgeving teisteren, maar moet wel om dit doel te bereiken zijn oude knots weer terug hebben.
Men hoort het, het verhaal zit vol actie. Je komt als lezer gewoonweg niet tot rust! Door de vele onvoorziene wendingen boeit het geheel en voordat men het weet, is het verhaal ten einde. Daarna legt de lezer het album met een gevoel van tevredenheid naast zich ( tenminste was het bij mij zo! ).
Aan andere reacties merk ik, dat ik niet de enige ben, die er zo over denkt! Zelfs degene, die vroeger Marc het allerliefst aan de schandpaal hadden willen zien, bakken ondertussen kleinere broodjes en geven toe, dat de nieuwere verhalen en natuurlijk deze uitstekend zijn. Ook moet ik zeggen, dat het tekenwerk weer meer als goed is en de inkleuring laat ook niets te wensen over. (Alain Stienen)

Ik vind verraad op de veluwe uitstekend, want:  Oh jee, dacht ik toen ik de 1e pagina las. Het begon met een flauwe grap van Lambik, en dan het inrijden op het beeld... Ook de beginplaat (1-2) was niet zo geweldig afgewerkt zoals we dat eigenlijk wel gewend zijn. Maar het werd beter en beter! (ook de grap rond het beeld werd redelijk goed uitgewerkt) De sfeer en het rollenspel werden beter. Alles zat redelijk goed in elkaar, en ik zeg bij deze dat dit een van de beste albums sinds jaren is. Sporen uit 'Het rijmende paard' en 'Het witte Wief' zijn terug te vinden. Zou het kunnen dat Marc die nog heeft gelezen, of is het toeval? De inkleuring is meesterlijk, de tekeningen zijn van een prima niveau (enkele uitzonderingen) en het verhaal is perfect. Wat valt er nog meer over te zeggen dan: 'Ga zo door!' (Erik Strijbos)

Ik vind verraad op de veluwe goed, want:  ik denk dat Marc een heerlijke kronkel heeft  voor absurde fantasie , wat overigens ook blijkt uit zijn  verhaaltjes voor de versus. Het verhaal zit uitstekend in elkaar met onverwachte wendingen en een gedurfd einde, ook om het verhaal wat Jasparina verteld in grijs/zwart te maken  geeft een extra duister tintje! Dit album is het waard een klassieker te worden  ik wil de 9 bewaren  voor een meesterwerk , maar als hij zo door gaat  komt dat er zeker (Joep van Omme)

 

Ik vind verraad op de veluwe uitstekend, want:  het is een goed verhaal dat lekker vlot leest. Veel spanning, actie en humor er in. Humor mag wat meer worden is iets te weinig van terug te vinden. Het scenario is uitstekend. Het teken werk van Marc Verhaegen meer dan uitstekend! De achtergrond tekeningen meer dan voortreffelijk gedaan. Alle bij figuren die zijn getekend meer dan prima gedaan. De stroken vanaf 176-177-178-179 zijn mijn favoriete stroken geworden omdat een leuk ontknoping van het verhaal is geworden. (Ivo Gobel)

 

Ik vind verraad op de veluwe uitstekend, want:  het is een prachtig verhaal vol mystiek en geheimzinnigheid dat op het eind nog een zeer verrassende wending neemt. Alles is prachtig getekend en de inkleuring is perfect! Een tikkie meer humor had van mij gemogen, maar goed dat mag altijd J De grappen die er in zaten waren leuk, met zelfs een ouderwetse “doorloop”  grap met Lambik in de hoofdrol. Ik had naar aanleiding van de cover al veel verwacht van dit album en Marc heeft het helmaal waar gemaakt!  (Hans Versluijs)

 

Ik vind verraad op de veluwe uitstekend, want:  vanaf de eerste aankondiging van het album was ik gefascineerd door de uitermate leuke albumcover! Het verhaal zelf heeft zeker iets sprookjesachtig in zich. Het is tof dat Marc deze keer meer aan de kinderen heeft gedacht dan in zijn eerdere verhalen. Men kan alles goed volgen en de afloop is leuk! Een vleugje geschiedenis gecombineerd met grappige wendingen maken van dit album een echte topper! Tevens zijn naar mijn mening de tekeningen en de inkleuringen van een hoge kwaliteit! Dit is in andere albums soms anders geweest?

De eerste tekening/strook bewijst reeds dat de teken-kwaliteit fantastisch is! Zoals eerder reeds vermeld is de grap van Lambik onderaan iets minder, maar dan is dan ook het enige negatieve dat kan/mag vermeld worden. De rest van dit geweldig album is TOP! Doe zo verder Marc (en team)!!(StefkeCl.)

 

Ik vind verraad op de veluwe uitstekend, want:  met het laatste verhaal van 2004 weet Marc – met zijn toch al erg goede jaar -  perfect af te sluiten! Zoals ik al eerder heb opgemerkt zitten Marc zijn verhalen nu op een meer dan goed niveau. Het tekenwerk blijft erg mooi en de verhaallijn is ook in dit verhaal weer goed te volgen (niet het complexe wat we in de begintijd van Marc vaak voorgeschoteld kregen). Ik heb bij de laatste verhalen ook niet meer het gevoel dat een stripalbum voor Marc een te beperkt aantal pagina’s heeft.  Het verhaal is goed opgebouwd, bevat weer humor weer en tikje uitleg/historie. Ook dit laatste vindt ik toe te juichen, want op school wist ik (vroeger, heeeeel lang geleden) altijd dingen te vertellen of te herkennen omdat de strips van Suske en Wiske vaak iets leerzaams bevatten. Bij VODP en ook de Kaapse Kaalkoppen is ook dit element weer ingebracht. Ik kijk met vertrouwen uit naar de volgende 60 jaar Suske en Wiske! (Edwin Hummel)

 

Ik vind verraad op de veluwe goed, want:  na de productie van een meesterwerk (ik doel op Kaalkoppen) zijn de verwachtingen voor de opvolger hoog. te hoog toch meestal. al is Verraad mijns inziens ten aanzien van Kaalkoppen een kleine terugslag, het is nog altijd een van de betere Marcs (dat roep ik geloof ik steeds sinds Marc hoofdtekenaar is, niet?). de personages en het plot zijn weer briljant gevonden. Jonker Joost die de Pampel terug wil, de vier boeren en Vale die de staf zoeken, de elfen die hun koningin kwijt zijn... met andere woorden: iedereen heeft zijn motief om het verhaal door te hollen. ondertussen is dat typisch Marc. en dat bevalt me prima. niet meer zo complex als in de trilogieën (Bloed was dusdanig complex dat Marc zichzelf moest updaten), maar nog wel 'onderhoudend'. de humor mist helaas de scherpte van Kaalkoppen (maar die was wel erg scherp), maar ze is nog steeds meer dan de moeite waard. zie eens op strook 150 (lieve meneer). en ook Lambik mag de Lambik weer uithangen (stroken 26, 109, 116, 162-166). verder weet Marc steeds weer situaties origineel weer te geven (denk aan stroken 155-156 en de zojuist genoemde 162-166). ook een prestatie, als je het mij vraagt, zo na een boekenkast vol Suske en Wiske. de mindere puntjes dan. wat de inkleurdster onder zilver verstaat zien we in strook 169. hoe Marc zich op het laatste moment nog realiseert dat er een clue moet worden aangekondigd staat in strook 176 (ojee, als hij in het water komt...). meneer baron vond het verhaal van Amorfia wat ongeloofwaardig. tja, kan ik me wat bij voorstellen. hij was echter wel bang van Vale. en om dan de elfenkoningin in een pot te stoppen... waarom? zeg me dan: waarom? de intro werd, na vier keer herlezen, minder storend. toch had dat leuker gekund. maak geen grap als je niet grappig bent, maar allez. een laatste minpunt, dan houd ik op hoor, is toch de opmerking van Sidonia in strook 20. Marc wilde ergens nog wat info kwijt over de vrouw van Mister Veluwe. en ja, hoe los je dat op? Marc koos voor een onlogische vraag op een onlogisch moment. maar ik vergeef de Marc hoor, heus wel. hij krijgt alleen niet de pluim die hij bij Kaalkoppen wel kreeg (formidabel album, herlezen, herlezen, herlezen). Kaalkoppen had, weerom mijns inziens, een betere verdeling. was meer in balans. maar dat is zweverig gezanik. zal ik niet doen, houd het maar bij de eerste, ongeveer, 385 woorden. ik vrees met grote vrezen dat het na Verraad flink slikken wordt. wachten maar. (Walter Dijkshoorn)

 

 

 

Het overzicht van de meningen over de Kaapse Kaalkoppen (gestart 29-08-2004) ziet er als volgt uit:

De gemiddelde mening over de Kaapse kaalkoppen is op 12-10-2004 :  GOED

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

6

2

1

 

1

 

Ik vind de Kaapse kaalkoppen uitstekend, want:  de humor was fantastisch goed! Dat was het grote pluspunt in het verhaal. Let ook eens op de achtergronden! Ik heb nog nooit een vliegtuig op die manier zien landen :P  Een duidelijk voorbeeld van de inbreng van de nieuwe medewerkers. Toch zijn af en toe de achtergronden net iets te nonchalant afgewerkt, naar mijn mening.
De verhaallijn is wat mij betreft iets te dun, maar goed genoeg om de aandacht stevig vast te houden. Alle zijweggetjes in het verhaal staan vol informatie en zijn voldoende boeiend en niet belerend. Prima gedaan.
Toch sluipt er af en toe bij mij het idee binnen dat ik een karikatuur op Sus en Wis lees.... (maar dat is wat mij betreft het aller enigste kleine minpuntje) Dat men op de studio zo door gaat!  (Erik Strijbos)

Ik vind de Kaapse kaalkoppen uitstekend, want: 
 
*het vol zit met originele vondsten en scherpe grappen.

*het een sterk plot heeft.

*het geweldig goed is getekend.

*het tamelijk educatief is zonder vervelend te worden.

KK is zonder twijfel een van de beste Verhaegens tot nu toe!

(Walter Dijkshoorn)

 

Ik vind de Kaapse kaalkoppen uitstekend, want:  het is weer een typisch Verhaegen verhaal! Ik denk dat de “oudere fans” op dit album ook  weinig commentaar kunnen hebben. Ik vindt in dit album nl. de stijl van de “oudere” albums en de stijl van Marc prima gecombineerd. Een lekker vlot en modern verhaal, vol humor en toch met leerzame stukken erin. Dit laatste miste ik een beetje in sommige verhalen van Marc, maar hiermee wordt dit weer helemaal goed gemaakt.  Ook de tekeningen zijn zo als we gewend zijn mooi uitgewerkt! We kunnen duidelijke merken dat Marc in elk album groeit! Waar gaat dit eindigen….. (Edwin Hummel)

 

Ik vind de Kaapse kaalkoppen goed, want:  het is een uitstekend verhaal met goed onderbouwde grappen en hier en daar een knipoog. De tekeningen zijn werkelijk briljant en het hele album leest gewoon zalig weg. Ze waren er allemaal: de sterke Jerom, de arrogante lambik,de gemaskerde boeven,  de verstrooide professor en mijn “held” Krimson was er ook weer bij.  Het enige waar ik maar niet aan kan wennen is een kale Sidonia met een baard, anders was het absoluut een uitstekend geweest. Ik kan wel iedereen aanraden om het album minimaal twee keer te lezen voordat je je mening geeft. Pas dan zie je pas echt hoe goed het verhaal is, maar dat is eigenlijk bij alle verhalen van Marc. (Hans Versluijs)

 

Ik vind de Kaapse kaalkoppen goed, want:  ik vind het een leuk verhaal. Ik had alleen het gevoel dat ik in de achtbaan zat, zo snel rolde ik door het verhaal. Het verhaal zit vol met verassingen die ik zeer waardeer, zoals het karakter Nelson Mandela en Krimson. Heerlijk dat Krimson terug is gekomen. Hij is een slechterik in hart en nieren, maar hij heeft zo’n guitig koppie, dat je hem alles doet vergeven. (Marina)

 

Ik vind de Kaapse kaalkoppen uitstekend, want:  De humor en de verhaallijn is zeer goed. De achtergronden van dit verhaal zijn erg goed getekend mede door de inbreng van de nieuwe studio medewerkers:  ga zo door!  Hier en daar werd er wat sluik reclame gemaakt door Marc, zoals Stellenbosch (een wijnstreek).

Wat ik wel leuk vond waren de 2 stuk papier zeehond en eiland toen dacht ik gelijk aan Robbeneiland.

De rol van Krimson was schitterend gedaan door Marc. De verschijning van Nelson Mandela op het eind van het verhaal was ook erg goed gedaan. Als je DKK gelezen hebt weet je gelijk veel van Zuid-Afrika. Ik heb het album nu al een paar keer gelezen en dit verhaalt hoort thuis in de top 3. (Ivo Göbel)

 

Ik vind de Kaapse kaalkoppen uitstekend, want: Net zoals met "paniek in Palermo" weet Marc ook hier weer een topper te scoren. Het verhaal is goed opgebouwd, bevat een goede dosis humor, niet teveel, niet te weinig, zoals reeds is aangehaald, een moraal in het verhaal (nu zijn de nostalgische fans ook weer content) en ook weer enkele verschillende zijlijnen die uiteindelijk samenknopen tot een spetterende confrontatie in de grot, het bezoek van heer N. Mandela vond ik misschien wat overbodig, maar toch, langs de andere kant vond ik het zeer nuttig dat die er in kwam, aangezien (hoe erg het ook is,) vele jongeren (ik ben een
jongere, ik zal 't wel weten :P) niet eens weten wie die man is.  Alles tezamen een spannend, humorvol, informatief verhaal met het hart en het verstand op de juiste plek. Enkel 1 minpuntje moet ik toch wel aanhalen... de tekeningen vind ik deze keer iets minder. over de achtergronden hoor je mij niet klagen, verre van,
maar sommige hoofdjes doen me toch wel vragen stellen in de aard van "wat is hier gebeurd?" voorbeeld:
de kuif van tante; stroken 31-32
het rode masker; strook 146, strook 150 - laatste prent (hoofd is groter dan
onderbeen !!), 151
gezicht/hoofd van krimson;
strook 169 (neus te dik)
strook 170 - 3de plaatje (neus eindigt plots in punt...?)
en ik zal er nog wel enkele over het hoofd gezien hebben...

O.K., ik geef toe, ben een mierenneuker, maar de dingen vallen me wel op, ook wil ik hierbij heer Walter VG niet beledigen of zo, maar aanzie het als
opbouwende kritiek.. (Tom Metdepenningen)

 

Ik vind de Kaapse kaalkoppen gemiddeld, want:  ik moet toegeven dat zeker de verhaallijn goed doordacht is met veel met onverwachte wendingen , veel humor (p in p begon traag  langdradig , en had een afgeraffeld einde) in de DKK golft  de actie en de humor op en neer en heeft een bijna Vandersteenachtig einde, tekentechnisch  heb ik af en toe noch wel mijn twijfels, het vliegtuig in str. 46   krijg je er bij mij niet in. Al met al  gaat het de goede kant op en ik vind het een ruime voldoende (6,5) Het album geeft hoop voor de toekomst, nou o.k door de uitstekende verhaallijn en humor toch een zeventje. (Joep van Omme)

 

Ik vind de Kaapse kaalkoppen uitstekend, want:  naar mijn persoonlijke mening vind ik dit album als één van de betere die Marc ooit uitgebracht heeft!

Wij krijgen hier gewoon alles wat we nodig hebben voor een goed en spannend Suske en Wiske verhaal: actie, spanning, humor, geschiedenis, prachtige tekeningen, enz... Het verhaal op zich is in vergelijking met de vorige verhalen eerder gemakkelijk en plezierig om volgen. Er komen zeker niet te veel 'nieuwe' personages voor; in dit verhaal komt zelfs 'boef' Krimson op de proppen wat een geweldig idee was van Marc. De ons zo gekende personages van de vroegere verhalen mogen zich mijns inziens meer laten zien. Door Krimson te laten verschijnen in dit verhaal heeft Marc een 'superzet' gedaan!! (net zoals Barabas een hoofdrol te laten vertolken...).

Het verhaal blijft superspannend tot het einde... Het einde in PP werd abrupt afgebroken; hier is dit zeker niet het geval. Humor en spanning zijn in dit verhaal alom vertegenwoordigd: vanaf het prille begin van het verhaal vinden we humor (Barabas lumbago) en spanning (gemaskerde mannen)! Voor mij mogen alle verhalen dezelfde gang gaan ... De geschiedkundige uitleg van Jerom mag gerust: zijn we toch een beetje op de hoogte wat er vroeger reilde en zeilde in Zuid-Afrika! Nelson Mandela op het toneel laten verschijnen was uitermate geweldig te noemen!!

 

Negatieve punten heb ik niet direct gevonden... Vergeet ik nog even de prachtige tekeningen te vermelden van Zuid-Afrika maar die zullen alle lezers/fans vermoedelijk al opgemerkt hebben. Hopelijk gaat Marc met zijn team dezelfde weg uit met zijn volgende verhalen. (StefkeCl)

 

Ik vind de Kaapse kaalkoppen slecht, want:  .. ik vind het bijvoorbeeld verbijsterend dat niemand in de oordelen echt kritisch kijkt naar de tekeningen en de plot. Er wordt gesproken over grote spanning en ijzersterke grappen…. Waar dan? Als trouwe S en W fan gaat het me echt aan het hart om de strip te zien afglijden naar een zeer bedenkelijk niveau (Als ik dit schrijf pink ik een traantje weg). In de tekeningen zit geen enkele spanning. Neem die figuren met de maskers. Ze lopen met masker en al gewoon over straat of zitten met maskers op op een terrasje. Met weemoed denk ik terug aan de geheimzinnige goochelaar (krimson) uit het Zoemende ei of  de mysterieuze tovenaar uit de stemmenrover. Of neem de Schaduw uit de Speelgoedzaaier. Zo kan ik nog wel een dozijn figuren uit de Vandersteen/Geerts-stal noemen! Stuk voor stuk tot de verbeelding sprekende geheimzinnige figuren die zich ophouden in donkere ruimtes of verscholen zitten achter prachtig getekende decors. Niets maar dan ook niets vind ik terug in deze verhalen wat lijkt op geheimzinnigheid. Keer op keer worstel ik mij door de verhalen heen. De figuren zijn houterig getekend. Actiescenes zien er kneuterig uit en zijn zeer onwaarschijnlijk. Lambik is een figuur zonder uitstraling geworden. En dan dat geschiedenislesje over Zuid Afrika. Mensen, zitten we hier op te wachten? Maar ik wanhoop niet! Elke keer weer zal ik de albums kopen, met steeds weer die hoop, Hoop dat op een dag we terugvinden dat we al zo lang kwijt zijn. Marc kom op! Doe het voor de fans! (Adrie Janssen)

 

 

 Het overzicht van de meningen over paniek in Palermo (gestart 16-06-2004) ziet er als volgt uit:

De gemiddelde mening over paniek in Palermo op 27-06-2004 :  GOED

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

3

3

1

1

 

 

Ik vind paniek in Palermo  goed, want: Het verhaal zit boordevol goed uitgewerkte actie en het verhaal is erg leuk bedacht. Uiteraard herkennen we hier Romeo en Julia in en ook de muis Hercules komt me erg bekend voor ;) De namen van de Italianen (Quattro, Formaggio etc) zijn weer typisch voor de strip en Lambik doet weer vele typerende dingen, zoals het flauwvallen na het ongeluk. Ook een pluspunt vond ik de tekeningen, met name de gebouwen op de achtergrond waren schitterend! Jup, weer een zeer goed verhaal! (Ramon van dam)

Ik vind Paniek in Palermo uitstekend want:  toen ik het verhaal las, had ik het gevoel dat dit een echt Italiaans verhaal is geworden vooral de decors die door Marc gebruikt zijn in dit verhaal maar ook door de Italiaanse taal gebruikt zoals een aantal gerechten die als naam wordt gebruikt voor de personage in dit verhaal heel goed gevonden door Marc. Als ik naar zijn tekenwerk kijk en dan vooral naar de decors : in een woord schitterend gedaan,ook het scenario een mooi verhaal prima gedaan Marc. Ook inkleuring van dit verhaal mag best genoemd worden schitterend gedaan dat maakt het verhaal compleet. Er zaten ook een paar opvallende dingen in het verhaal, de terugkeer van vitamitje slim gedaan, Het schilderij op het politiebureau was een afbeelding van Rikki die stuk ouder geworden is. In strook 112 Had Sidonia haar roze jurkje aan maar echter op het volgende plaatje en plaatje erna, tijdens het ontbijt, heeft ze haar roze blouse en zwarte rok aan. In het politiebureau - scène van strook 151 heeft ze toch haar roze jurkje aan. In strook 112 , na het slapen in de hotelkamer had Sidonia een hemd aan i.p.v. van haar roze blouse aan. Ik kijk nu al uit naar het volgende verhaal namelijk: Kaapse Kaalkoppen die ziet er ook veelbelovend uit.(Ivo Gobel)

Ik vind paniek in Palermo  goed, want: het is een verhaal dat boordevol actie en raadsels zit. Het beschrijven van het ongeluk in het begin was wellicht een tikkie te lang, maar verder dik in orde. Humor was er volop aanwezig en de tekeningen worden mooier en mooier. De eindplaat was erg origineel en leuk gedaan. Ik heb er in ieder geval weer van genoten! (Hans Versluijs)

Ik vind paniek in Palermo  goed, want:  eenmaal in Italië heb ik helemaal genoten van het verhaal. Same voor de tekeningen. Het begin duurde alleen net iets te lang. De inkleuring was over het hele verhaal prima! Dingen waaraan ik me heb gestoord;
- De nonchalante manier van rijden door Lambik, vind ik niet echt bij Lambik passen...
- Jerom zegt via de telefoon dat hij Jerom is. Is dat nodig en slim?
- Achteraf weet je dat Jerom het zaakje niet vertrouwt en al op onderzoek ging. Had dat niet eerder door gedachtes duidelijk gemaakt kunnen worden? Op deze
   manier komt hij over als een domme loser.

- De maffia is te actief betrokken bij het ongeval door Suske en Wiske bij het ongeval weg te houden. Bovendien; wie zou Lambik hebben gered als Suske en
  Wiske het niet deden? Dan was heel de opzet mislukt. (rekken van het verhaal?)
- Heel strook 38 is gewoon te fout en te flauw voor woorden. Weer om het verhaal te rekken?
- Waarom schopt de baldadige Sidonia de voetbal tegen Wiske? (strook 65)
- Het struikelen over een Smart is grappig, de verzekering klets daarna overbodig en saai.

 

Wat ik overigens wel aardig vond is dat een van de Parket mensen aardig leek op de echte bode uit het verhaal De pottenproever. Ondanks die puntjes en het trage begin heb ik me goed geamuseerd en zie ik een prima stijgende lijn in de kwaliteit van de verhalen. Ga zo voort! Maar dus graag die flauwe fratsen eruit! (Erik Strijbos)

 

Ik vind paniek in Palermo  gemiddeld, want: ik heb mij enkele malen gestoord aan de manier hoe Lambik zich 'aanstelde'. Dit begint reeds zeer vroeg in het verhaal waarin hij op een onverstoorbare manier Suske en Wiske ' van de baan rijdt. In het verhaal heeft Lambik een totaal nieuw imago wat niet past niet in het karakter van dit personage! Tof is dan wel dat Marc nog eens gedacht heeft aan het klassieke 'bewusteloos-vallen' van Lambik!! Tevens is de scène in de gevangenis met de mensen van het 'parket' prachtig! De muis die plots komt opzetten in de cel van Lambik en die even een hoofdrol vertolkt vind ik persoonlijk eerder vergezocht. Het verhaal zelf is een flauw afkooksel van hoe het in werkelijkheid zou 'kunnen' zijn. Aan veel verhalen van Marc en zeker aan dit verhaal komen steeds weer een groot aantal 'nieuwe' personages op de proppen; ik vind dit persoonlijk vrij storend. PIP is redelijk te volgen doch ik herinner mij een aantal verhalen met nieuwe personages welke moeilijk tot zeer moeilijk te volgen zijn. Men moet toch in de eerste plaats denken aan onze kinderen welke deze (ingewikkelde) verhalen  moeten lezen. In PIP heeft Marc V. Vitamitje op de proppen laten komen: mijns inziens moeten de bekende personages (krimson, zwarte madam, savantas,enz) meer voorkomen in de nieuwe verhalen van S&W. Waar is in hemelsnaam de teletijdmachine van Professor Barabas gebleven??

Wat het meest ergerlijke was aan dit verhaal is het zeer abrupte einde!! Langs de andere kant vind ik toch dat de tekenkwaliteit van Marc zeer knap was: het cultuurpatrimonium en de natuur op Sicilie komen verschillende keren tot zijn recht: toffe tekeningen!!! Nu nog werken aan spannende verhalen meer gericht naar kinderen (liefst geen maffia-vetes want kinderen hebben daar totaal geen boodschap aan) en de volgende albums krijgen van mij een 'uitstekend'!! (Stefan Cl)

 

Ik vind Paniek in Palermo uitstekend want:  Marc blijft me de laatste steeds opnieuw verassen ; laat hij in de kunstkraker onze vrienden avonturen beleven in surrealistische schilderijen, in de gevangene van Prisonov laat hij Rikki op een magistrale manier terugkeren en nu in paniek in Palermo verrast hij ons met een verhaal op een bijna klassieke manier verteld, een spannend plot, het muisje Hercules ( King´s The green mile laat hier stilletjes groeten ), vlot verteld met veel actie en humor en met als locatie het prachtige Sicilië. Men merkt, dat Marc hier zich uitstekend gedocumenteerd heeft. Het einde zelf volgt de richtlijnen van de meester , wijlen Willy Vandersteen, zelf : vrede en liefde tussen de vijandige partijen. De enige minpunten is het iets te snelle einde ( een paar stroken meer was beter geweest, maar het strakke keurslijf van 184 stroken laat dit niet toe.Wanneer gaan we weer terug naar 220 strokensysteem?) en ... de inkleuring! Ja, de inkleuring van de tekeningen van Sicilië bevallen me niet! de gebouwen zijn o.k., maar de inkleuring van de flora is te donker! Het licht op Sicilië is veel helderder en feller van kleur.
Maar... afgezien van dit vind ik het verhaal uitstekend en ik ben al benieuwd naar de opvolger Kaapse kaalkoppen. (Alain Stienen)

 

Ik vind paniek in Palermo  matig, want:  de tekeningen zijn weliswaar fraai en er zijn een paar aardige grappen te bespeuren, maar dat alles is te weinig om de trage opstart, het gebrek aan plotwendingen en de voorspelbaarheid van de verhaalloop weg te nemen. PIP geeft me niet wat ik van Verhaegen verwacht. hij (Verhaegen) kan beter. dat weet ik zeker. daarom wacht ik met smart op de nieuwe S&W...  (Walter Dijkshoorn)

 

Ik vind Paniek in Palermo uitstekend want:  de gemiddelde mens die iets van aardrijkskunde kent, weet dat het de hoofdstad is van Sicilië en wie aan Sicilië denkt, denkt natuurlijk aan……….de maffia! Marc heeft zich voor dit verhaal weer eens van zijn beste kant laten zien en hij serveert ons op een zilveren plateautje een heerlijke mengeling van spanning, liefde, avontuur en humor, met als extra supplement een cocktail van prachtige tekeningen en een goed verhaal (ik ben op restaurant geweest, valt het op? ;)) Het verhaal begint direct met Lambik in een glansrol als trucker en als typische domoor die in de val van de slechteriken trapt en zo in een financiële put wordt ingeluisd. Daarna wordt er net als in de andere toppers van Marc (heilig bloed, kus van Odfella) gebruik gemaakt van verschillende
verhaallijnen zoals: Lambik op zoek naar de mummie, s&w op zoek naar lambik, de liefde en haat tussen de spaghettipeetvaders en uiteindelijk worden ze op
een sublieme manier samengevoegd tot een typisch einde waar alles goed is gekomen. Marc heeft bij dit verhaal de trukendoos van Vader Willy en Ome Paul
gebruikt, een antiek verhaal verwerken tot een S&W-topper. Denk maar aan "de ringelingschat" en "Das Nibelungenlied" van Willy en "Het dreigende dinges"
en "een hond in Vlaanderen" van Paul. Al bij al, het is een topverhaal, prachtige tekeningen en goede humor (Tom Metdepenningen)

 

 

Het overzicht van de meningen over de breinbrekers (gestart 16-02-2004) ziet er als volgt uit:

De gemiddelde mening over de breinbrekers op 11-05-2004 :  ZEER GOED

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

2

6

 

 

 

 

Ik vind de breinbrekers  goed , want…… het is een prachtig idee om over het actuele thema van onveiligheid een verhaal te schrijven. Is het inderdaad niet zo dat we onbewust bang worden gemaakt? In dit verhaal wordt dit gevoel opgeblazen en zit er een complete criminele organisatie achter. Het verhaal had tot zover een uitstekend van mij kunnen krijgen, was het niet zo dat dit kleine gegeven over een heel verhaal uitgerekt wordt. Het verhaal heeft een prima tempo, maar veel scènes voegen weinig toe. Dan komt daar bovenop dat sommige scènes aan elkaar geplakt lijken (moeilijk uit te leggen) wat dan samen het resultaat geeft van een mix fragmenten die samen een verhaal vormen. (het vloeiende is er uit!) Is dat zo gebeurd om er onderweg nog wat grappen in te moffelen? Over deze grappen gesproken, strook 97, 98 en 99 zijn behoorlijk flauw en te doorgedraafd. (De humor in de rest van het verhaal is klasse!!!)
Dat niet-vloeiende gevoel wordt alleen nog maar versterkt door enkele details; het melkkannetje in strook 58 is er net zo snel weer af als dat het erop staat, in strook 84 loopt Jean van het plateau af waarna hij in het volgende plaatje er weer geheel opstaat en in strook 96 remt de auto in een stad, waarna ze stil staat in een natuurgebied (okee, dat was alleen in de voorpublicatie zo). Tot zover klinkt het nog allemaal behoorlijk negatief, maar buiten dat vind ik het behoorlijk klasse dat je nog een boeiend verhaal kan schrijven terwijl er eigenlijk weinig 'verhaal' is. Het scenario is er dus van de ene kant beter op geworden - maar heeft dus meteen ook een slecht punt aan de andere kant. En dat is juist de reden waarom ik nu enorm ga uitkijken naar Paniek in Palermo. Waarschijnlijk wordt dat een verhaal met een prachtig scenario wat ook nog eens veel vertelt!
(Erik Strijbos)

Ik vind de breinbrekers  goed , want…… want met dit verhaal heeft Marc Verhaegen een volwassen thema ook voor de jeugd interessant gemaakt. Het verhaal is goed opgebouwd en alle situaties worden duidelijk uitgelegd. In het begin lijkt het verhaal iets weg te hebben van “The Trumanshow”, een film met in de hoofdrol Jim Carry. In deze film wordt Jim zijn hele leven gevolgd door camera’s terwijl hij niets in de gaten heeft. Maar schijn bedriegt, want het verhaal krijgt een onverwachte wending en er wordt steeds meer nadruk gelegd op het gevoel van onveiligheid.
Ik vind dit verhaal goed vertelt en uitgewerkt, het is geen  afgeraffeld verhaal maar het wordt juist op de goede manier afgesloten. Het lijkt wel of Marc zelfs nog een pagina te veel had en deze gebruikte om nog een laatste grap toe te voegen aan het verhaal. Op sommige plaatsen in het verhaal miste ik iets, een voorbeeld hiervan is het melkkannetje dat tante Sidonia op het hoofd van Jerom plaatste. In het eerste plaatje heeft ze het kannetje wel vast, maar je weet niet echt of ze het nu geworpen heeft of omgekeerd heeft boven het hoofd. Je merkt dus wel dat oog voor detail en eigen verbeelding dus erg van belang is. Natuurlijk wordt er in dit verhaal een serieus en actueel aspect behandelt, maar dat neemt natuurlijk niet weg dat humor onmisbaar is, tevens zijn te leuke verwijzigen, cameo’s en verborgen grappen van Marc altijd leuk om op te sporen. Wat opviel was dat de postbode in een van de eerste stroken nu wel een snor heeft als hij uit de boom valt en in de krantenversie had dit niet. Dat zijn natuurlijk kleine details waar je over kunt gaan zeuren, maar het was toch iets wat mij direct opviel toen ik het verhaal las.  Wat mij tot mijn grote verbazing op viel was dat Stoet en Haspel veel weg hebben van Bert (haspel) en Ernie (Stoet) uit Sesamstraat. Ik weet niet of dat Marc’s bedoeling was, maar ik vond het in ieder geval wel erg leuk. Ook merk ik dat Marc veel doet met de schilderijen in zijn verhalen. Zo zie je dat in strook 62 op de foto dat Lambik op de fiets zit en in het volgende plaatje op diezelfde foto zie je dat Lambik verder is gefietst. Nog leuks schilderij is die van strook 107-108. Dit schilderij hangt boven bij tante Sidonia en verandert met de minuut. De eerste keer dat je het schilderij ziet, stelt het een schip voor, midden op de oceaan.  Als je het schilderij voor de tweede keer ziet dan is het schip weg, maar zie je een gestand vissersbootje.  Wanneer het schilderij voor de laatste maal in beeld komt neemt het letterlijk afscheid van je met op de afbeelding een zinkende boot. 
Tot slot viel mij nog een aardig ding op. In strook 113 vertelt Jean over de Russische professor Smirnov. Dit heeft enorm veel weg van het alcoholische drankje Smirnoff. Dit drankje is bekend geworden met zijn wereldberoemde slagzin: “As clear as your conscience”. Deze pakkende slagzin bevat worden als Clear en Conscience, deze hebben weer betrekking op: helderheid van geest, je geweten en past dus perfect bij het thema van dit verhaal. Marc heeft alles heel duidelijk uitgewerkt en het verhaal bevat vele serieuze en humoristische aspecten en daarom is dit zo’n goed uitgewerkt verhaal.
Toch zitten er ook minpunten aan dit verhaal, zoals het feit dat je soms het idee hebt dat je wat mist of dat een bepaalde scènes niet helemaal compleet zijn. Hiervoor wil ik nogmaals verwijzen naar strook 58, waar Jerom een melkkannetje op zijn hoofd geworpen krijgt, althans dat vermoed ik. Als laatste wil ik toevoegen dat dit verhaal ook nog een leuke verwijzing heeft naar het volgende verhaal, daarvoor vraag ik jullie om de cover van ‘De Breinbrekers maar eens goed te bestuderen. Als met al vind ik die geheel toch wel een 8 waard.  (Christiaan Hoogeveen)

 

Ik vind de breinbrekers  goed , want……het is ten eerste een verhaal met een onderwerp dat me zeer aanspreekt. Het verhaal wordt vlot verteld en er zit veel actie in. Verder ben ik van mening dat de tekeningen op dit moment per verhaal beter en beter worden. Een groot compliment voor het tekenwerk is dan ook op zijn plaats. Om een uitstekend te verdienen had er echter wat mij betreft een ietsje meer humor in het verhaal moeten zitten. De dromen van onze helden vond ik heel goed doordacht en schitterend uitgewerkt. De dubbele bodems waren ook weer ruimschoots aanwezig (wat ik altijd leuk vindt om deze op te sporen).
Ik had naar dit album uitgekeken en het heeft me (gelukkig) absoluut niet teleurgesteld. (Hans Versluijs)

 

Ik vind de breinbrekers  goed , want…… Het is een interessant verhaal om lezen en te volgen, wat ik echter, laat ik zeggen, jammer vond was de inleiding van het verhaal, begrijp me niet verkeerd, ik vond het niet slecht maar zeker niet goed uitgewerkt. In het begin staat Sidonia pannenkoeken te bakken en op strook 13 zijn ze het avondmaal aan het eten. Oké ik eet ook zelden pannenkoeken als avondmaal maar waarom moet het avondmaal zijn als je toch al wist dat Sidonia pannenkoeken bakte, een duidelijk niet erg doordacht begin dus zeker als je beseft dat strook 14 begint met "de volgende dag". De huis-tuin-en keuken humor wist ik echter zeer te waarderen (vooral de kraan van Lambik). Daarmee bedoel ik ook niet dat ik de dromen ook niet weet te waarderen, maar humor vond ik dat niet. Oké ik vergeet het feit van de tang die met Sidonia wil trouwen. Het allergrappigste was de ontmoeting van "beertje" met Stoet en Haspel. Kinderlijk eenvoudige humor, en zeer genietbaar in een moment waarin je wilt ontstressen. Verder komen nog een paar goeie grappen voor, ik denk aan het verdacht volkje: de kaboutertjes, "dat bespaart me een boel hoofdpijn" en zo. Het meest slechte vond ik de autoscene, en al zeker de duik in het water. Het is een Suske en Wiske toch ? Geen Urbanus-strip, ik weet de Urbanus-humor te waarderen maar dan alleen in een Urbanus-verhaal, of sketch. Het motief van het verhaal (Jean die Meugnee wil vermoorden) vond ik ook wat zielig om er zo'n verhaal voor in elkaar te steken. Al bij al een goed verhaal maar ik hoop toch dat ik meer mag verwachten van "Paniek in Palermo"  (Gilles Callens)

Ik vind de breinbrekers  uitstekend , want…… Toen ik het verhaal las dacht ik direct aan 2 films: The matrix en The naked gun.
The matrix tijdens het dromen stuk (hun dromen worden beïnvloed en zijn dus niet meer vrij in hun doen en laten) en the naked gun tijdens het aanslag stuk (door 1 commando wordt de gewone mens een koelbloedige moordenaar). Deze gegevens, samen met wat actuele situaties (het onveiligheidsgevoel en op het einde de hilarische verwijzing naar de flitspalen :-P) en de lollige figuren Stoet en Haspel brengen het al tot een zalig verhaal. Voeg hierbij toe de humor van Marc; zowel visueel (het Wiske in de PC :-D) als in de tekst (stoof het voor mijn part op met koeskoes en nogaballen!)) brengt het verhaal voor mij op een uitstekend.
Het is me wel opgevallen dat de aankondigingstrook in het album gedeeltelijk terug ingekleurd is en dus ietsje anders is dan de krantenversie.  (Tom Metdepenningen)

Ik vind de breinbrekers  uitstekend , want…… met dit verhaal heeft Marc Verhaegen een volwassenen thema gekozen maar het is toch ook voor de jeugd interessant om te lezen. Ik vind dit verhaal goed vertelt en uitgewerkt en het tekenwerk zeer uitstekend gedaan door Marc en ingekleurd door Rita uitstekend dat maakt toch wel het hele verhaal compleet. Maar er was toch iets wat mij direct opviel toen ik het verhaal las en dat was de rol van haspel en stoet was zeer leuk gedaan door Marc.Nog een aantal stroken waar leuke dingen in zaten ,dit zijn de stroken waar ik het over hebt 58,62,107en 108 erg goed gevonden.

Er was veel humor in het verhaal terug te vinden. De dromen van onze vrienden vond ik zeer goed gedaan en gevonden doordat er divers dubbele bodems  in zaten maar vooral het gereedschap die in deze dromen zijn verwerkt zoals hamers,zagen en nijptangen erg goed. Maar ook de kleine suske en wiske en barabas waren erg leuk gedaan. Ik moet zeggen dat ik dit verhaal met zeer veel plezier heb gelezen en ik kijk nu al naar uit het volgende album ( paniek in palermo) (Ivo Gobel)

Ik vind de breinbrekers  goed , want…… het is een leuk verhaal geworden dat zowel humor als een origineel verhaal bevat. Het verhaal is heel leuk bedacht en goed uitgewerkt en de figuren Stoet en Haspel mogen wat mij betreft nog wel eens terugkomen! Ik had ook af en toe het idee dat het verhaal wat gaten had, maar dit stoorde me niet zoveel... ik heb al met al plezier gehad bij het lezen van dit verhaal en daar gaat het uiteindelijk om! Ik ben wel enorm benieuwd naar de schetsen van dit verhaal in de luxe fanclubuitgave...(Ramon van Dam)

Ik vind de breinbrekers  goed , want…… het verhaal zit weliswaar vol absurde humor en het basisidee is zeer briljant, maar de uitwerking laat wat te wensen over. allereerst de humor. Stoet en Haspel deden me wat schrikken bij het zien van de aankondigingstrook. zij bleken echter bij het lezen van het gehele verhaal ware hoogtepuntjes te zijn. subtiele humor. heerlijk. verder kon ik lachen om de waterscène, wat dialogen en de dromen. vervolgens het basisidee. dat is ronduit briljant. de onveiligheid als product. grappig is dat ik voor mijn studie recentelijk een artikel heb gelezen over 'criminaliteit' (lees: onveiligheid) op de politieke agenda. dit onderwerp verscheen pas in de jaren '80 in de campagnes. leuk om te zien dat de feitelijke criminaliteit destijds niet gestegen was. er was eerder een voortgang van de trend. de auteur van het artikel verwijt de VVD (de liberalen alhier in Nederland) dan ook de onveiligheidsgevoelens te hebben aangewakkerd zonder enige reden. nuja, zonder enige reden... de verkiezingen winnen zou ook gezien kunnen worden als legitieme reden. al met al is het opwekken cq aanwakkeren van onveiligheidsgevoelens ten behoeve van een niet wenselijk doel (niet wenselijk voor de samenleving) niet zo onrealistisch als het in eerste instantie wellicht lijkt. helaas. voor wat betreft de inzakkers het volgende. waarom komt de agent in het begin én aan het einde van het verhaal langs en niet in het midden? waarom heeft de chef het op uitgerekend déze familie gemunt (Suske stelt zich deze vraag overigens ook)? waarom doet niemand wat aan de blokkades? allez, Marc zou het op omkoping kunnen gooien, maar dat is dan zwak uitgewerkt. wellicht dat het verhaal met 220 stroken beter tot zijn recht was gekomen... enfin, enfin. het basisverhaal is sterk, de humor is zalig (om Tom eens aan te halen), alleen de uitwerking had ik beter verwacht. het verhaal komt dan ook niet weg met meer dan 'goed', maar toch zeker ook niet met minder. (Walter Dijkshoorn)

 

post scriptum: ik wil mijn naamgenoot feliciteren met zijn gastoptreden (het lijkt me toch een aardige zaak om mezelf over te trekken met potlood).

 

Het overzicht van de meningen over de gevangene van Prisonov (gestart 17-11-2003) ziet er als volgt uit:

De gemiddelde mening over de gevangene van Prisonov is op 03-03-2003 :  ZEER GOED

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

3

4

1

 

 

 

 

Ik vind de gevangene van Prisonov  goed , want……het is een prachtig, goed verhaal geworden, met wederom goede sfeer. Ook neigt dit verhaal in heel veel opzichten weer naar de goede oude Vandersteen/Geerts tijd. Prima. Waarom ik hier geen uitstekend bij zet heeft alles te maken met de vervelende pianist en de Chocowakijaanse bosbevolking. Ze zijn zo nutteloos en dermate irritant dat het invloed heeft op mijn gegeven score. De inkleuring is wederom perfect en met grote zorg gedaan. Applaus voor Rita!  (Erik Strijbos)

 

Ik vind de gevangene van Prisonov goed , want……het basisverhaal is zéér goed, maar de uitwerking iets minder, Marc had de pianist er beter uitgelaten en de scène van de vliegende rakettank wat langer uitgewerkt (voorbeeld: je ziet lambik springen van de rakettank op de raket, hij klampt zich vast maar verliest zijn greep... (nog wat spanning en suspensie toevoegen)). De bosbevolking mag van mij blijven, die zijn wel hilarisch gevonden en er moet toch iets gebeuren met Suske, Wiske en lambik voor ze aan Prisonov komen. Voor de rest: tekeningen zijn weer op en top, inkleuring magnifiek, verhaal is zeer goed (uitstekend zonder de pianist), ik heb bij "zeer goed"-en van de vorige verhalen altijd afgerond naar een uitstekend (en met rede) zet het nu maar eens bij "goed" :-) ( Tom Metdepenningen)

Ik vind de gevangene van Prisonov uitstekend , want…… het verhaal is zoals altijd snel en met veel (onverwachte) wendingen erin. De humor had ik een beetje gemist in de laatste albums, maar hier was die weer absoluut goed vertegenwoordigt. De tekeningen waren ook perfect en meerdere malen gecreëerd vanuit een ander gezichtspunt dan de striplezer gewend is. De grap van de pianist en de visa card van Sidonia begreep ik niet, maar wellicht dat onze Zuiderburen ons daar mee kunnen helpen. Dit verhaal is ieder geval een waardig slot van de trilogie te noemen!  (Hans Versluijs)

Ik vind de gevangene van Prisonov uitstekend , want…… het scenario is uitstekend en de tekeningen zijn weer stijlvol getekend door Marc. Prima gedaan!

De inkleuring is ook weer uitstekend gedaan door Rita!  Er zijn veel leuke vondsten gedaan door Marc zoals: strook 19 dat de heren Rigterink van Oss uit de kast vallen, de strook 22-64 de Visa-kaart die Sidonia wil hebben,  strook 74 er wordt geschoten met diverse soorten gebak, erg leuk gevonden door Marc,  strook 102 werd een aantal energie bronnen gevonden achter woord komt ski ,tov en owitz erg leuk gevonden door Marc, strook 118 werd een paar cocktails gebruikt als bommen (blue krukasau of pisang A-bom) Erg leuk gedaan door Marc.

De grap van de pianist en de visa card van Sidonia begreep ik niet ,ik zal het verhaal nog keer lezen misschien dan begrijp ik de grap wel. Dit verhaal maakt de tweede trilogie compleet! Laten we hopen dat deze tweede trilogie ook ooit nog eens in een luxe uitvoering uitkomt. (Ivo Gobel)

Ik vind de gevangene van Prisonov goed , want……het verhaal is erg leuk bedacht en goed uitgewerkt. Ik was eerst bang dat de terugkeer van Rikki een
vreemde boel zou worden, maar Marc heeft dit goed opgelost! Het tekenwerk is wederom van hoog niveau en wat me tijdens het lezen opviel, waren de vele
filmische perspectieven die het verhaal nog spannender maken. Enige minpuntjes zijn het vechten met fruit en de hier al vaker genoemde pianist, maar die vallen weg bij de rest van het verhaal. Een topverhaal dus! (Ramon van Dam)

Ik vind de gevangene van Prisonov  goed , want…… het verhaal Prisonov (werktitel de bende van Bukovin) is een verhaal dat eigenlijk op verzoek van vele fans is geschreven en getekend. Om het verhaal naar wens van de fans te zetten is het broertje van Wiske ten tonele gebracht. Er werd veel over gespeculeerd maar een simpele spiegel bracht de hele waarheid aan het licht. Ook de ware ik  (na 6 verhalen) van Odfella kwam nu aan het licht.

De platte humor als een vallende pianist is wel ver gezocht maar ook op zijn manier zeer subliem. Ook de woordspelletjes als (blokken) ik kan het ook, of sluipwegowitz of fbctc of gevangene ch-r-281 zijn leuk gevonden. Na het eerbetoon aan fans in eerdere verhalen waren nu de diehards aan de beurt. Wat me wel opviel is dat Jack Nemoon (ieder wel bekend) zeer veel mocht meedoen. (3 verhalen) zou hij een financiële impuls hebben gegeven of mogen we nog een bundel verwachten met in de hoofdrol onze Jack J
Wat ook een leuke gedachte was (om een fan zijn zin te geven) is om weinig tot geen geweld in dit verhaal te gebruiken.Ik zie u wenkbrauwen fronsen maar wie verzint er een gevecht met kersenpitten of met taarten. Of een bom die bloemetjes geeft. Al met al een vlot verhaal waar nu eens geen vlot einde aan getekend was. Er was een begin - een midden en een einde. Minpuntje is dat er in dit boek een persoon te komt overlijden (ook al was hij half mens half machine) (Berry)

 

Ik vind de gevangene van Prisonov zeer goed , want…… het album is toch een hupsje achteruit, maar het hupsje niet groot genoeg voor een ‘goed’. In tegenstelling tot eerder, volstrekt logische en volgbare commentaren zal ik nu eens van kreet naar kreet huppelen. Allez. Wellicht dat ‘Ik kan dat ook’ van strook 7 een inside joke is… Eigenlijk ben ik zeer benieuwd… Maar enfin. De eerder geïntroduceerde spiegel is erg functioneel met betrekking tot de come back van Rikki in het geheugen van tante en Wiske. Zou Marc dit eerder al bedacht hebben?
Zo ja: briljant. Zo nee: mooie bijkomstigheid. De positioneringen in de verhalen van Marc fascineren mij enorm. Iedereen rent met een eigen doel door het verhaal en uiteindelijk komt iedereen bij elkaar. HB is hier een prachtig voorbeeld van. Het werd hier zo erg dat Marc zélf even een paar stroken nodig had om eens te zien wat er allemaal aan de hand was. In DGVP is dat minder. Wel mooi, de totale wendingen op de pagina’s 42 en 43. Wat een warboel dat verhaal. Goed. De burgers vind ik altijd een minder punt in de Marc-verhalen. Ze fungeren eigenlijk alleen als achtergrond en vulling. Jammer. Zonder burgers had het ook een mooi verhaal geweest he ;).
Ook dit verhaal is weer te kort. Kwam het bij DKVO nog mooi uit aan het einde, hier lijkt er wat te zijn geraffeld aan het einde (zie ook de KK). Het fruit vond ik in de voorpublicatie storend, maar is nu in albumvorm in het geheel niet irritant. Mooie momentjes: de twee stenen mannen die vluchten op 95, Iwanov in het algemeen, het oponthoud bij het FBCTC, stroken 115 en 116, de onvermoedde opwachting van Bukovin (strook 122, het lijkt wel een soap!), het hoofd van de president in strook 118, het middelste plaatje van strook 155 (Iwanov), de pianist, het emo-moment van Odje in de stroken 167 en 168 (komt ze terug? komt ze terug?) en het gezicht van de president in het algemeen (mooi figuur Marc!). Zo. Aan de ene kant mist DGVP het ingenieuze plot van DKVO en HB, aan de andere kant zit het verhaal gewoon goed in elkaar… Wat nu? Ik weet niet wat het is. De wolken uit de raketten, de herhaling van Grollem over geweld, het einde, de burgers of gewoon Rikki (al zit zijn terugkomst briljant in elkaar! Willy had nooit op zo’n spiegel gekomen… Had Willy dít album eens gelezen!). Geen idee. Maar een ‘zeer goed’ is toch ook niets om over te klagen? Toch, Marc?
(Walter Dijkshoorn)

Ik vind de gevangene van Prisonov gemiddeld , want…… ik heb het verhaal eigenlijk alleen maar gekocht om de trilogie helemaal te bezitten. Ik vond het album
maar weer eens ondermaats. Ik kan er echt niets aan doen, ik zou graag willen zeggen dat ik het geweldig vond (want Suske en Wiske vind ik geweldig!),
maar het is nu eenmaal niet zo. Ik lees met plezier de oude verhalen dus het heeft niks te maken met het ouder worden. Maar is de jeugd van tegenwoordig
(waar ik zelf nog bij hoor dacht ik) de teletijdmachine ontgroeid? Of Vitamietje? En zijn er geen mensenrechtenorganisaties meer waarvoor Suske en
Wiske kunnen strijden? Ik vroeg het mij alleen maar even af. Want ik denk toch niet dat ik "De Breinbrekers" zal kopen. En ik lees net op www.suskeenwiske4ever.nl dat één van de volgende titels "De schat van Oranje" zal zijn. Maar alleen als dit album het niveau haalt van "Angst op de 'Amsterdam'" dan pas zal ik er niet over twijfelen om hem te kopen. (Vincent van Geel)

 

Het overzicht van de meningen over de kus van Odfella (gestart 11-08-2003) ziet er als volgt uit:

De gemiddelde mening over de kus van Odfella is op 29-08-2003 :  zeer goed album

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

10

1

 

 

1

 

Ik vind de kus van odfella uitstekend , want……het verhaal heeft zoveel sfeer (een goede ook) en er is een goede verhaallijn. Leuke humor en goede vondsten. Perfect. Goede vernieuwende inkleuring, heel goed! Ook het feit dat ik elke morgen stond te springen om de nieuwe stroken te lezen waren een goed teken. De minpuntjes die er zijn vallen niet echt op - dus waar zeuren we over. Verder begin ik nu wel wat moe te worden van Odfella, ze mag wel weer verdwijnen. Benieuwd naar de openstaande vragen uit het verhaal... laat Rikki maar komen in het laatste deel van deze trilogie.  (Erik Strijbos)

Ik vind de kus van odfella uitstekend , want…… het is een schitterend verhaal, origineel van de 7 hoofdzonden te gebruiken. Uiteindelijk koos Marc dan de zonden uit het weekblad Humo :-). Nu ja, het verhaal, simpel gezegd, ik vind het een fantastisch verhaal, origineel, prachtig getekend, mooi ingekleurd, goede grappen ("ik zou niet durven", "koekjes", ...). Toen ik de voorpublicatie las dacht ik: "God wat scheelt er met Lambik?!" ik ergerde me verschrikkelijk aan het blijven doordrammen van de zogenaamde trouwpartij van Lambik en Odfella en de zogenaamde kwaliteiten van Lambik, maar later bleek dit essentieel te zijn voor het verhaal (Jerom die jaloers is Lambik als hoogmoed). (Tom Metdepenningen)

 

Ik vind de kus van odfella uitstekend , want…… het verhaal heeft zeer veel sfeer en humor dat maakt het verhaal compleet maar ook uniek vondsten in het verhaal zeer goed gedaan door Marc Verhaegen. Het scenario van Marc is zeer goed omdat ik hier veel omgelachen heb. De tekeningen zijn ook erg mooi en de kleuren ook. Een min punt is dat het verhaal abrupt eindigt, dat is erg jammer maar ik hoop dat de gevangene van Prisonov beter eindigt dan de kus van Odfella.

Van mij mag Odfella nog wel een tijdje blijven maar dan wel in een andere rol. Wat Rikki betreft laat hij deze trilogie afmaken en dan weer verdwijnen. (Ivo Gobel)

 

Ik vind de kus van odfella uitstekend , want…… een aantal keer heb ik de fout gemaakt een recensie te krabbelen terwijl ik het boekje pas een keer had doorgelezen. Grote meesters laten zich niet makkelijk lezen (zeg ik met een glimlach van oor tot oor). even serieus. de Meester M. heeft met DKVO definitief bewezen groot en goed te zijn. de manier waarop elementen verweven worden op een ogenschijnlijk eenvoudige, doch af en toe onwaarschijnlijke, manier. natuurlijk zitten er oneffenheden in het verhaal. Tante S., Suske en Wiske vallen niet omhoog in de kamer terwijl Grollemans, Klasje, Adolf en Schabolleke aan het plafond blijven kleven. Vreemd.

Mevrouw de kleurenkladster heeft wat moeite met de verschillende regenjassen op strookje 129 (jaja, ik heb de derde keer aantekeningen gemaakt ;)) en Meester M. heeft wat moeite met links en rechts op strookje 38 (zie het dossier), maar verder is DKVO een meesterwerkje! werkelijk! grappen als in strook 105 en 184 maken het ook voor puberale gedrochten leuk om te lezen. de Vlaamse verteller weet ook steeds aardiger werk voor het oog te produceren. Mooie camerapunten en grappig uitgewerkte figuren (stroken 140 en 166 het 1e plaatje). het lijkt of Marc een beetje speelt met de karakters. Sidonie heeft op strookje 62 een versmolten bril. geweldig! duidelijk is dat er steeds meer leven komt in de familie. Ook leuk is dat bijna voormalig voorzitter Arrie Labevski heet. likken Ar. likken. Zijn voorkomen heeft wat weg van mijn favoriete slechterik uit Kuifje. Zeker op het introductieplaatje. Het moge duidelijk zijn dat onze toffe tekenaar nog steeds goed weet wat fans graag willen. een voorbeeld hiervan zien we op strookje 67, plaatje 2. harde tepels? Proficiat weer ome Jack! Ik geloof dat ik zo'n beetje alles gehad heb. o, wacht, ik meen wat te merken aan de kuif van tante S. weet, ik ben een mierenbevrediger, maargoed, mijns inziens ziet de kuif er steeds beter uit. voorbeelden te over. ééntje dan: strook 68, laatste plaatje. och, och, och, ik raak niet uitgepraat. werkelijk genieten doe ik af en toe zelfs. zo kan ik, net als bij 327, een volle minuut enkel naar een plaatje kíjken. ik zeg 155. Marc, mocht je dit lezen: ik smul. Echt.
Nu niet die neus omhoog en verwaand worden, maar voorttekenen he ;). ik raad dit album iedereen aan. Pech voor degene die het even snel wil lezen, ook de vorige boeken zullen doorgeworsteld moeten worden. Marc groeit, ik stop, met deze recensie dan. DGVP is tot nu toe een snotverhaal. Ook dat zal dus een uitstekende recensie worden. Alle vertrouwen, al het licht. (Walter Dijkshoorn)

Ik vind de kus van Odfella uitstekend , want…… het verhaal is werkelijk zeer goed en leest lekker vlot. Enkel het begin is wat saai, maar daarna versnelt het verhaal ineens en blijft het spannend tot aan het einde. Het tekenwerk is echt van heel hoog niveau, net als de inkleuring, al vind ik toch dat de inkleurster soms de verkeerde kleuren pakt (de kleren van de dikke man bijvoorbeeld). Ik heb me ook wel een beetje geërgert aan dingen als "Het pand van het levend speelgoed" en "Het huis van ondersteboven", die voegden eigenlijk weinig toe en waren enkel wat raar. Maar verder niets dan lof! Absoluut eens van Marc's beste verhalen tot nog toe! (Ramon van Dam)

Ik vind de kus van Odfella uitstekend , want……het is een verhaal zoals ik dat graag zie. Het is fantasy met een vleugje raiders of the lost ark.
Odfella mag van mij ook wel weg, om dan in de toekomst incidenteel terug te keren. Het verhaal is snel (zoals we gewend zijn) en goed opgebouwd. Het einde kwam idd wel weer snel, maar je wist dat er nog een deel drie zat aan te komen. Voor de mensen die dit echter niet weten kan het als storend ervaren worden, denk ik (hoor mij nu, ik lijk wel een ambtenaar). Kortom een goed verhaal en ik ben erg benieuwd naar het slot! (Hans Versluijs)

Ik vind de kus van Odfella uitstekend , want…… Het verhaal is spannend, en volgt goed op de andere verhalen, het enige dat mij tegenstond is dat in het begin
alles heel snel gaat. Vanaf het moment dat ze een pakje krijgen totdat onze vrienden zich in de tweelingsteden bevinden. Maar uiteindelijk klopt het verhaal, en snap je het ook allemaal wel weer. Dus als je het album uit hebt vallen alle puzzelstukje in elkaar zeg maar. Dat vindt ik een kunst... Hierdoor vind ik het een zeer goed album... Ik heb hem met plezier gelezen, en kan niet wachten op het volgende album. (Vincent van der Zwaag)

Ik vind de kus van Odfella uitstekend , want…… Ik twijfel een beetje tussen goed en uitstekend, maar laat ik het toch maar een uitstekend geven. Ik vond het verhaal in elk geval erg origineel...het idee van de zeven hoofdzonden en hoe het dan werd uitgewerkt met de verschillende kamers en ‘zondaars’ en ook de hele uitwerking van de tweelingsteden: ‘het pand van het levend verstand’, de spiegel van ‘nehm wahr’...allemaal erg goed gevonden. Het enige minpunt is eigenlijk dat het nogal chaotisch is. Er gebeurt erg veel en je krijgt erg vlug na mekaar een hoop nieuwe informatie. Dat kan natuurlijk ook aan mijn eigen beperkte verstandelijke vermogens liggen, maar (vooral in het begin) vond ik het soms moeilijk om te volgen en moest ik een aantal dingen nog eens opnieuw lezen. Misschien hebben jongere kinderen hier dan ook moeite mee? Maar samengevat is het opnieuw een typisch Verhaegen-album dat weer de moeite waard is... (Ellen Mackintosh)

Ik vind de kus van Odfella uitstekend , want…… er zitten leuke grappen in en ik vind dat hij makkelijk te lezen is. Bij de laatste vloek moest ik af en toen terug lezen om te zien wat er ook alweer allemaal gebeurd was. Ik vind alleen dat sommige inkleuringen wat hard van kleur overkomen.Het eindeplaatje vind ik leuk.
Op naar het volgende verhaal van Marc.  (Pieter Kalter)

 

Ik vind de kus van Odfella goed, want…… het is een origineel en goed uitgewerkt verhaal. Enerzijds nijg ik meer naar " uitstekend" als naar "goed", maar anderzijds, als ik de totaalscore bekijk, een "10" op dit ogenblik, vind ik toch dat het dat ook weer niet verdient. We moeten toch nog wat ruimte laten voor Marc om zich nog verder te verbeteren?
Erg origineel en tegelijkertijd universeel en tijdloos om rond dit onderwerp een verhaal uit te werken. Het verhaal heeft onmiddellijk een stevig tempo, de structuur van de verhaallijnen is weliswaar duidelijk maar toch niet echt eenvoudig te noemen: de lezer moet in een album als dit een stuk aandachtiger te werk gaan als in een album als "De regenboogprinses" - wat ik persoonlijk een uitstekende zaak vind trouwens. Het is goed dat je in het verhaal "gezogen" wordt en het niet wilt loslaten voor je alles begrijpt. Maar hoe gaan jongere lezers hiermee om? Al bij al dus een hoog "vertel-volume", af en toe wat te hoog denk ik. En sommige wendingen in het verhaal worden ingeleid door wat te vergezochte elementen.
De tekeningen zijn over het algemeen erg mooi, zowel qua detaillering, inkleuring, uitdrukkingskracht als compositie. Neem ook bijvoorbeeld eens strook 33. Fantastisch gewoon: eerst zie je een mager lang mannetje en vervolgens zie je een grappig baasje die vrolijk goedendag zegt met zijn hoed. En zo zijn er nog meer voorbeelden te vinden... Ook de moeite die Marc neemt om bijvoorbeeld alle voegen, barsten en kieren te tekenen is bewonderenswaardig. Storend vind ik dat Odfella niet altijd op dezelfde manier getekend wordt: vergelijk de plaatjes in stroken 30, 54 en 95 maar eens met elkaar. En heeft ze nu wel of geen pupillen?
De (bewuste?) terugkeer van een vliegtuigje gelijkaardig aan de vliegtuigjes die de sterrenplukkers gebruikten was erg grappig om te zien. De sfeer in het kasteel had volgens mij nog iets grimmiger, donkerder en mysterieuzer mogen zijn. De figuur nar Koze gooit hier een beetje roet in het eten: hij is te vrolijk. In plaats daarvan had ik iets gelijkaardigs gedaan als de zwevende hand in De schat van Beersel.
Er is een goede dosis humor aanwezig, alsook enkele spannende momenten waarbij je je afvraagt "hoe lossen ze dit nu op?". Het einde van het verhaal kwam voor mij deze keer onverwacht snel. En om dan Schanulleke aan te treffen in het "Einde"-plaatje kan ik ergens wel begrijpen, maar vind ik toch vreemd ... was Odfella dan niet logischer geweest? (Eric-Jan Scharlee)

 

Ik vind de kus van Odfella uitstekend , want…… ik geef het verhaal een negen. De verhaallijn is heel mooi,het is niet zo'n flutverhaal als bijvoorbeeld Big Mother of zo.De tekeningen zijn, zoals we van Marc kennen, weer erg mooi,en de humor is fantastisch. Ook kan ik niet wachten op het vervolg wanneer Rikki terugkomt.Wel vind ik het wat jammer dat er de laatste tijd steeds wordt doorgedramd over 'zondes' en ik hier en daar ook een bijbelcitaat hoor. Van Odfella wordt ik ook een beetje moe (kan ze nooit es een normaal gesprek voeren en moet ze door blijven zeuren over die orde?:S) Maar goed, dat neem ik maar op de koop toe. Natuurlijk zitten er ook een paar foutjes in de strip,zoals Walter dat zegt,maar dat maakt het juist leuker de strip te lezen. (Petra)

 

Ik vind de kus van Odfella slecht , want…… het verhaal boeide me gewoon totaal niet. Ik zit erover te denken onmiddellijk te stoppen met het kopen van die albums. Het kost me toch 3,75 euro iedere keer. En dat is echt te duur voor een prul als dit verhaal. Misschien zouden ze er beter aan doen te stoppen….. Tenminste, met Marc Verhaegen. De laatste verhalen heb ik gelezen en toch hoog beoordeeld, maar onterecht. Een tweede keer uitlezen lukt me namelijk niet (behalve dan bij de Fleurige Floriade, maar dat komt ook alleen maar door mijn Egypte-obsessie). Bij De Kus van Odfella was de eerste keer al moeilijk. Ik kan me niet zo veel meer herinneren, wel dat ik me kapot ergerde aan Didi, dat de Grolem een kruising was van een wezen en een reuzin (en dan tóch VADER was) en dat de laatste zonden er weer vluchtig achteraan werden gebreid. Zo'n eeuwenoud gebouw met twee kerels die binnenkomen en dan ook een zonde zijn. Vast! En Odfella begint me ook de keel uit de hangen. (Jeroen Dera)

 

Het overzicht van de meningen over de laatste vloek (gestart 12-05-2003) ziet er als volgt uit:

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

4

8

1

 

 

 

De gemiddelde mening over de laatste vloek is op 12-05-2003 : GOED        

 

Ik vind de laatste vloek goed , want…… na het album een paar keer grondig herlezen te hebben, is dit album toch beter als hetgeen ik iedere dag uit de krant las. Inderdaad is het ritme er dan totaal uit en ga je het album onderwaarderen. Toch wil ik vast blijven houden aan de kritieken die ik eerder gaf. (een 'reageer-album' wat het eigenlijk van de humor zou moeten hebben - maar waar ik deze miste). In totaal kom ik dus uit op een goed. Ondanks dat ik waarschijnlijk ga stoppen met het volgen van de krant weet ik nu wel dat De kus van Odfella een verhaal gaat worden waar we naar uit kunnen kijken! (Noteer maar vast een uitstekend, Hans!) En volgens Marc wordt het verhaal daar weer op, de derde van de trilogie, nog véél beter. Ik ben benieuwd! (Erik Strijbos)

 

Ik vind de laatste vloek uitstekend , want…… Dit is nu echt een verhaal waar Marc's talent in wordt weergegeven, ik vind het fantastisch knap gevonden dat een man een volledig verhaal kan schrijven, uitgaande van het feit dat het begonnen is met 1 klein zinnetje van Standaard Uitgeverij, namelijk: "Marc, er wordt iets teveel gevloekt in de verhalen". Dat is toch prachtig gedaan. Dat getuigt al van de weergaloze fantasie van Marc. Het verhaal zelf; het basis idee is zeer origineel: een vloeken uitdrijver met zijn hond, je moet er maar opkomen (lees enkele regels terug) het volledige verhaal vind ik dan persoonlijk weer wat minder; dat ligt voor mij iets te duidelijk voor de hand: de staf is zeer kostbaar, er zit van alles en nog wat in, als het er uitkomt moeten onze vrienden zich haasten of de wereld wordt vernietigd (the old whipe-out-the-world-plot), ik hou meer van spanning, mysterie: schaduw, donkerte, een bliksem hier, en donder daar, een flitsend mes en daarna het lijk dat uit de kast valt, met andere woorden; dit is een avontuurverhaal en ik hou van eens goed te griezelen. De tekeningen zijn, zoals we gewoon zijn opperbest. Dus een uitstekend, maar moest er 'zeer goed' gestaan hebben zou ik dat hebben gekozen, namelijk voor het feitje van: de trouwpartij van Lambik en Odfella, dat vind ik het enige minpunt van het verhaal, dit wordt in de kus van Odfella nog wat harder doorgedreven en dat vind ik eigenlijk jammer. Maar ja, dit is het derde verhaal waar Odfella in meespeelt, het volgende (De kus van Odfella) doet ze ook mee, waarschijnlijk zal ze in De gevangene van Prisonov ook wel een rolletje meespelen.. dat zijn 5 verhalen, bijna allemaal opeenvolgend (nummer 275,276,279,280 en 281) Het is een leuk personage, maar ik vrees dat gewone lezers misschien op den duur wat uitgekeken geraken op onze basiliuszuster, dus als ik Marc een goede raad mag geven: stop Odfella de komend verhalen terug in de kast, en haal ze er bij gelegenheid terug uit, net zoals Theofiel.

Als slot wil ik Marc nogmaals 1000 X danken voor het optreden dat ikzelf en enkele andere forumvrienden hebben gekregen ! Weliswaar met verkeerde haarkleur maar kom, af en toe een ander kleurtje, dat moet kunnen (zoals Benne het zou zeggen ;-)). (Tom Metdepenningen)

 

Ik vind de laatste vloek goed , want…… Het is een prima verhaal! Goede tekeningen en hier en daar weer leuke humor! Ik denk dat Marc eindelijk op stoom begint te komen bij Studio Vandersteen. Irritant nog steeds vind ik dat er iedere keer weer luidkeels gezongen word in die tekstballonnen. Er zit wel weer spanning in en goede inkting. Van mij krijgt de laatste vloek dus een acht wat neerkomt op een goed.Marc, ga zo door! (Arjan van der Jagt)

 

Ik vind de laatste vloek goed , want…… het verhaal is bijzonder origineel. Het hele idee van het vloeken en de staf e.d. vind ik heel erg leuk gevonden  en het is ook goed uitgewerkt! Het verhaal komt echter interdaad wat sloom op gang. Ik vind het natuurlijk fantastisch dat ik er in voorkomen samen met andere fans, maar ik ben bang dat mensen die ons niet kennen raar zullen opkijken als ze die stukjes lezen! Ik vind het verhaal origineel, maar er is iets te weinig mee gedaan. Daarom net geen uitstekend verhaal, maar toch wel ruim voldoende! (Ramon van Dam)

Ik vind de laatste vloek goed , want…… het verhaal is origineel en ontwikkelt zich snel (zoals we de laatste tijd gewend zijn). Ik ben het dus niet eens met sommige anderen hier die het verhaal ietwat te sloom op gang vinden komen. Het eerste deel vind ik overigens het leukst. Het gedeelte in de fabriek is naar mijn mening wat te lang. Heel leuk is het feit dat er veel mensen in voorkomen die ik ken en die hier ook altijd trouw hun meningen achterlaten.
De landelijke omgeving van het eerste deel vond ik goed getekend. Daarentegen vond ik de kleuren van de Jurons niet zo goed gekozen. (Hans Versluijs)

Ik vind de laatste vloek goed , want…… want ik heb het verhaal met zeer veel plezier gelezen, aangezien het goed getekend en geïnkt is, origineel is en bovendien lekker vlot leest. Minpuntjes zijn er natuurlijk ook. Naar mijn mening wordt er te veel teruggegrepen op de laatste verhalen en als iemand deze S&W uitkiest als eerste album uit de reeks dat hij/zij leest, zal hij bepaalde dingen niet begrijpen. Ook vind ik het zingen van die vier cursisten buitengewoon irritant en bovendien begrijp ik het nut van die vier niet. Dat geldt ook voor Tom Curse. Stel je toch eens voor dat die elementen waren weggelaten, dan had het gegeven beter uitgewerkt kunnen worden en had ook het einde (want dat komt steeds veel te abrupt) meer aandacht kunnen krijgen. Maar al met al een goed verhaal, dat me doet uitkijken naar De Kus van Odfella. Ik hoop overigens niet dat De Gevangene van Prisonov een aftreksel wordt van De Gevangene van Azkaban, want ik geloof dat ik dan een grote woedeaanval ga krijgen. (Jeroen Dera)

 

Ik vind de laatste vloek goed , want…… ik vind het leuk om te zien dat Marc personen van het forum in het verhaal heeft verwerkt. Er mag alleen wel wat meer humor in. Ook vind ik dat Marc het vloeken wel leuk oplost alleen het einde is een beetje vreemd (Pieter Kalter)

 

Ik vind de laatste vloek uitstekend , want…… het is gewoonweg een zeer goed en origineel verhaal... Wat mij, naast het verhaal natuurlijk, gedurende 3/4 van het album geboeid heeft, is de vraag of Retlaw nu goed of kwaad vertegenwoordigt. Want ook al lijken zijn bedoelingen goed (Het verslinden van de vloeken), van bij het begin af ben je er eigenlijk van overtuigd dat hij "De slechterik" en het te overwinnen kwaad van dit verhaal zou worden.

Maar naarmate het verhaal vordert, merk je dat dit eigenlijk helemaal niet zo is en bij het verschijnen van de 4 Jurons wordt dit bevestigd.

Het personage van Retlaw heeft dus duidelijk heel wat gemeen met onze Walter....(Mensen van het forum snappen wat ik hiermee bedoel...)

Ook de Pitbull Floda heeft zich hoofdzakelijk van zijn liefste kant laten zien door vriendschap te binden met de kleine kalasjh, maar ik vrees dat die twee in een volgend verhaal nog heel wat tumult en onheil gaan veroorzaken....

 

Tom Curse is een andere zaak, die loopt er volgens mij wat bij om het geheel nog wat spannender maar ook ingewikkelder te maken...wat natuurlijk wel mag, maar niet echt nodig was...

 

In elk geval heb ik dankzij dit verhaal een definitieve beslissing genomen, ik lees nooit, never, jamais, nimmer....nog de voorpublicatie in de Krant of het weekblad.... (Dus jongens, als ik ooit eens zelf in de strip voorkom, verwittig me dan wel op tijd he!)

Dit prachtverhaal in stukjes en brokjes lezen, breekt echt het ritme volledig en geeft de indruk een langdradig verhaal te zijn met hier en daar wel wat leuke momenten maar zonder veel pit.... Ik weet nu niet of Marc bij het tekenen rekening moet houden met een voorpublicatie, maar als lezer is het is echt moeilijk te volgen, je raakt de draad makkelijker kwijt en bovendien heb je de indruk een totaal ander verhaal te lezen...

 

Ik had dit reeds bij de Kunstkraker opgemerkt, maar ja wat wil je...een ezel als ik stoot zich blijkbaar wel 2 maal aan dezelfde steen...

 

Door het lezen van de voorpublicatie lijken ook de Cameo optredens van de forummers een beetje overbodig en nutteloos.

Maar wanneer je het album in 1 ruk leest, zijn ze niet alleen leuk om te zien, maar ook belangrijk voor de opbouw van het verhaal...Ik bedoel, Retlaw komt "op aarde" om de wereld  te zuiveren van de vloeken, dus moet hij dan toch ook wat te doen hebben...en hierin spelen de 4 zingende knapen, Boer Ralph...enz hun rol perfect.

De talrijke verwijzingen naar gevoerde gesprekken op het forum zijn ook echt heel leuk...De krukjes van Tom, het tot "stripleven" komen van Stankovitch, de forummers verwijten dat ze losers zijn...enz..

 

Wat ik in dit album wel een beetje mis, is de sarcastische droge humor die Marc als geen ander kan beheersen......maar die komen we dan hoogstwaarschijnlijk wel in een volgend album nog eens tegen....

 

Ook op gebied van details blijft Marc de lijn aanhouden...er wordt dus duidelijk hier ook weer veel aandacht besteed aan achtergronden en details, en dit in elk plaatje.

Een simpel voorbeeld hiervan is dat wanneer de personages zich in een bepaalde kamer bevinden zie je door de deuropeningen in die kamer de inboedel van de andere aanliggende kamers. Vroeger zag je gewoon de deuropening met een donkere schemering...Het lijkt een dom voorbeeld maar het voegt heel wat dimensie aan het plaatje. Daar ik het hier kort wil houden (euh...ja..nou zo kort mogelijk dan maar...), ga ik niet alle gelijkaardige details opsommen, maar zo zijn er tientallen voorbeelden die nogmaals de professionele inzet van Marc bewijzen...

 

Het gevaar hiervan is dat je natuurlijk de kans loopt dat een tekening overbelast raakt, maar ook hier worden de grenzen benadert maar niet overschreden.... want een overbelaste tekening kan deze namelijk kompleet ruineren.

Ik heb natuurlijk wel wat medelijden met Eric en Rita...want die moeten deze uiterst fijne details ook inkten en inkleuren...Ik denk dus dat ze het nu met Marc hierdoor ietsje drukker hebben als voorheen.....maar wat zijn wij fans, met dergelijke kwaliteits-strip, hier toch zo ontzettend blij mee... (Stef van Osselt)

 

Ik vind de laatste vloek uitstekend , want…… het verhaal is erg goed. Marc heeft zijn talent laten zien in dit verhaal. Erg goed gedaan. De tekeningen zijn zeer goed en de kleuren ook.Knap gevonden ook van Marc om een aantal mensen van forum op te nemen in dit verhaal, zeer goed gedaan. Er zat ook humor in en wat minder spanning,  kortom zeer goed gedaan Marc. Maar ook alle andere personages in dit verhaal namen toch deel aan het verhaal. De namen gebruiken van “echte” mensen voor de personages was ook een prima idee. (Ivo Gobel)

Ik vind de laatste vloek uitstekend , want…… het verhaal zit stevig in elkaar. In eerste instantie vond ik het een rotverhaal. Ik volgde het in de Standaard (On line). Lastige zaak. Je vergeet wel eens een dagje of je bent eigenlijk met je hoofdje bij andere zaken. Hierdoor verloor mijn persoon wat lijntjes uit het oog. Het enige wat ik zag was een aaneenschakeling van gastoptredens van bekenden. Dan doel ik niet alleen op de forummers, maar ook op Floda en Stankie. Floda mag gezien worden als de vader van Sigi. Die had al een cameo in IDBVDM. Waarvoor dank.  
Mijn grootste zorg was nu 'hoe zou het verhaal gaan?'. Zou het verhaal gaan lijden onder de gastoptredens? Door mijn eerder genoemde leesgedrag was mijn conclusie al snel 'ja'. Ik nam me voor een tijdje niets te gaan lezen. Tijdens de perspresentatie werd het me duidelijk. Het was Marcus te doen geweest om het vloeken in Sus en Wis. In ieder geval: ík had een motivatie om DLV een nieuwe kans te geven. In een ruk las ik het album uit in de trein. Nog die dag las ik DLV zes keer. Zeven is het getal van volheid. Zat er niet in. Een mens van vleesch ende bloed moet slapen, niet waar? 

Genoeg onzin. Een hernieuwde conclusie was wat deze leesmarathon opleverde. De verschillende gegevens (Retlaw die de vloeken uit moet bannen, Tom die de stevigste krachtterm wil hebben, Stankie die lesgeeft aan Benjamin, Strij, Rammie en Thomas, Oddie die wat meer van de zaak weet, Lambik die weer eens wat mis vat, Jerom die zich toch weer gaat bewijzen, Jurons die de aarde splijten, een vliegende banaan, Kalasj die Schanulleke kruisigt etc. etc. etc.) zijn op zo'n sublieme wijze verweven dat ze een stevig verhaal vormen.  

Wat doet het er toe. DLV was meer dan de moeite waard. Een zeer goed album. Op naar DKVO. Ook dat album vond ik niks bij de voorpublicatie, dus het zal wel een super album zijn ;). (Walter Dijkshoorn)

 

Ik vind de laatste vloek goed , want……  het is een combinatie van prachtig tekenwerk, uitstekende inkleuring en prima inkting enerzijds en een matig tot bijwijlen goed verhaal anderzijds. De hoge mate van detaillering in de tekeningen is een lust voor het oog en zorgt voor een grotere betrokkenheid met het verhaal. Enig minpuntje vind ik de duale manier van gezichten tekenen - wat trouwens niet alleen in dat album zo is: de cameo's krijgen vaak een te realistisch gezicht. Een stijlbreuk dus. De gezichten van Tom, Ramon, Benne en in iets mindere mate Rikki-Erick vind ik dan weer wel in lijn met de gezichten van de hoofdfiguren getekend. Het kan dus! Ook Odfella heeft te realistische ogen, neus en mond.

Het verhaal gaat origineel en vlot van start en de verhaallijnen worden gretig ontsponnen. Het aantal verschillende personages dat "in beeld" komt is te hoog en geeft soms een wat warrige indruk aan het verhaal. Cameo's toepassen is natuurlijk goed, maar het mag niet te veel worden. Het had ongeveer beperkt moeten blijven tot Retlaw, boer Dickmans en de eerder vermelde vier musketiers.

Wat me in dit verhaal opvalt is dat het in overdreven mate gestuurd wordt door een opeenvolging van talloze, soms te toevallige ontmoetingen tussen de verschillende personages, in allerlei combinaties, met daartussen telkens korte acties of duidingen.

Als ik terugdenk aan "De gouden cirkel" herinner ik me dat daar ook veel personages en ontmoetingen in voorkwamen in combinatie met een dreigend noodlot - feit is echter dat de lezer wat de grove verhaalstructuur betreft in het begin van dat verhaal daar goed op voorbereid werd. De sluier werd dus al een beetje opgelicht, je nieuwsgierigheid werd gewekt en dan kon het echte verhaal beginnen. Je wist wat er moest gebeuren en wat de negatieve consequenties konden zijn, aangebracht met de nodige portie dramatiek, maar je moest afwachten hoe alles ging verlopen en wat de gevolgen daarvan zouden zijn. Zo werd de spanning steeds groter en groter.

Tijdens de grote, overigens te lange, finale komen bijna alle figuren dan samen in en rond een fabriek. De "bollekens" doen me met heimwee denken aan "De Dulle Griet". Het verloop van de finale heeft wat weg van een arcade-game als Donkey Kong en is inhoudelijk matig. Ik vond het een uitstekend idee om Jerom buiten de fabriek er voor te laten zorgen dat de aarde niet te ver openspleet terwijl de andere figuren een verbeten strijd leveren. Anders was de finale een stuk korter en voorspelbaarder geweest. De zin "De profeet Nenoom zegt dat enkel het offer van onschuld, instinct en jeugd de wereld kan redden." begrijp ik niet goed als "oplossing" voor het falen van Retlaws missie. Wat betekent deze zin precies en waarom stuurt een profeet, die per definitie beweert de toekomst te kennen, Retlaw dan op deze missie als hij bij voorbaat weet dat "enkel het offer van onschuld, instinct en jeugd de wereld kan redden"?

Al met al is het duidelijk dat Marc veel ideeën en personages had die hij in zijn verhaal wilde stoppen - een beetje te veel, waardoor er weinig ruimte overblijft voor het opbouwen van spanning en mysterie en de verhaalstructuur niet echt solide overkomt.

Retlaw wordt onvoldoende uitgewerkt en gebruikt in het verhaal - hij is eenmaal 26 opeenvolgende stroken afwezig en later nog eens 55 opeenvolgende stroken - terwijl zijn missie en de uitvoering ervan toch de fundering van het verhaal zijn.
De hoeveelheid humor is lager als normaal, grappig vond ik de botsing tussen "de banaan" en het ruimtestation waarna de zin "Mijn proefneming met de gewichtloze veldsla is mislukt!" door kosmonaut Frank De Winne.
Kortom, een behoorlijk verhaal dat de moeite is om gelezen te worden en waarin Marc ons opnieuw verrast met zijn eindeloze fantasie en zin voor detail en perfectie. (Eric-Jan Scharlee)   

 

Ik vind de laatste vloek goed , want…… et is echter al wel een tijdje geleden dat ik het album gelezen heb, maar ik vond het goed. Ik kan natuurlijk niet beoordelen wat iemand anders, die de vele bekende figuranten in het verhaal niet kent, van het album vindt, maar ik vond het heel leuk dat er allemaal fans en fanclubmedewerkers in te herkennen waren en verwijzingen waren naar uitspraken van mensen. Ook de humor vond ik best wel geslaagd. Het plot op zich is niet slecht en het basisidee is wel leuk, maar het valt ietwat magertjes uit, vind ik. Maar ik denk (hoewel ik het verhaal niet echt volg in de krant) dat dit met ‘De kus...’ weer ruimschoots zal worden goedgemaakt. (Ellen Mackintosh)

 

Ik vind de laatste vloek gemiddeld , want…… ik geef aan dit album de helft van de punten die te verdienen zijn. Het album start geweldig. De verjaardag van Lambik. Suske en Wiske die door de weiden wandelen op weg naar een boer die eieren verkoopt. Men zou bijna gaan denken dat het begin zich afspeelt 50 jaar geleden. En ja. Dat is misschien het geheim van de reeks Suske en Wiske. Dat gezellige en simpele. Maar dan komen Suske en Wiske de jongens tegen die naar de krachttermcursus en zij verstoren meteen de gezelligheid van het verhaal door te uitbundig te reageren door "coole" uitspraken te doen. En ik weet niet hoe het komt maar waarschijnlijk hebben die jongens Suske zo aangestoken dat hij enkele prentjes verder 2 meter hoog moet springen en op niets slaande uitdrukkingen moet vermelden. Weer 2 bladzijden verder vliegt de kleine Kalasj Nikov op spectaculaire en moeilijk te volgen wijze uit zijn buggy. Daarna kunnen we heel even stoom uitblazen met een prachtige scène met Lambik, die zijn gereedschapskist nog eens heeft boven gehaald en uit vriendelijkheid de rolluik van Sidonia komt maken. Maar waar is de tijd dat alles nog uit magie en sprookjes bestond? Tegenwoordig moeten zelfs de toverstafjes met hendeltjes worden bediend en vliegen blikken
bananen tegen debiele koeriers. En dan hebben we het nog niet gehad over de "geweldige" fabriekscène. Volgens mij is Marc Verhaegen ook niet zo'n man
van de verre reizen. Terwijl vroeger 3/4 van de albums zich afspeelden in verre oorden, blijven Suske en Wiske nu liever thuis. In ruil daarvoor krijgen we de laatste tijd talloze verwijzingen naar liedjes. Nee, Marc is duidelijk een muziekfreak en geen reisfreak. En waar bij Sus Antigoon blijft Barabas? Of de Teletijdsmachine? Of Krimson? Hoe lang is dat al niet geleden? En ik denk dat we er nog lang zullen mogen op wachten. Dus... binnenkort: Wéér een verhaal dat goed begint maar tegen het einde vrij flauw wordt en wéér een verhaal met achtervolgingen met verschillende partijen: De Kus Van Odfella. Alstublieft.  (V!NCE)

 Het overzicht van de meningen over de kunstkraker (gestart 17-02-2003) ziet er als volgt uit:

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

6

8

2

 

 

 

De gemiddelde mening over de kunstkraker is op 19-04-2003 :     GOED       

Ik vind de kunstkraker goed , want…… het heeft een origineel en leuk verhaal. Er zitten enkele prachtige tekeningen in, gebaseerd op bekende
schilderijen, en het kleurwerk is weer van goede kwaliteit. Het verhaal is wel erg anders dan de andere verhalen van deze tijd, maar dat is in dit geval alleen maar goed! (Ramon van Dam)

Ik vind de kunstkraker goed , want…… het is zoals we de laatste tijd gewend zijn een goed en snel verhaal. De tekeningen zijn prachtig en ik vind het ook wel gedurfd om over dit onderwerp een stripverhaal te maken. Leuk is ook het grapje van kunstenaars op het internet………… Jammer is dat het vrij abrupt eindigt. Opeens is het verhaal binnen een bladzijde afgelopen. Het had van mij nog wel even langer mogen duren zodat het eind ook wat meer tot zijn recht had gekomen. (Hans Versluijs)

Ik vind de kunstkraker goed , want…… het heeft prachtige decors, het verhaal heeft een lekkere vaart, alles gaat goed, enkel volgens mij stopt het iets te vlug, de beesten zijn pas uit hun schilderijen en 2 seconden later zitten ze er alweer in, volgens mij was het verhaal een uitstekend waard geweest als het 220 stroken had, in plaats van 180, maar ja, toch nog steeds een goed :-D (Tom Metdepenningen)

Ik vind de kunstkraker uitstekend , want…… het is werkelijk een ontzettend vermakelijk album! Ik vond de tekeningen mooi, de plot erg goed, en ook de grapjes erg leuk. Het was bovendien eens wat anders dan normaal en voor de verandering was het ook niet het geval dat de slechterik overal opeens spijt van had, zoals je de afgelopen jaren in Papa Razzi en Lili Natal zag. Kleine kanttekening: het album had wel wat langer gemogen, de climax kwam wel wat plotseling. Toch moet ik zeggen dat ik De Kunstkraker een kraker van een album vond! (Jeroen Dera)

Ik vind de kunstkraker uitstekend , want…… het boek is zowel qua verhaal, en zeker het plot, zeer goed geslaagd. Het is zelfs 1 van de betere albums van Marc tot nu toe. Het verhaal bevat geen dode momenten, het is zeker ook niet voorspelbaar en blijft je boeien. Soms heb je verhalen die na enkele keren lezen niet meer hetzelfde effect hebben. Met dit album heb ik dit totaal niet. Ik lees het al enkele keren en het blijft me amuseren. Ook het oog naar details is me zeker goed ervaren. Minder humor in vergelijking met vorig album maar dit stoorde totaal niet. Goed gedoseerd en een waardig Sus en Wis album. Als ik toch nog een puntje kritiek moet zoeken. Vind ik het einde abrupt maar zoals ik al zei het plot maakte alles goed. (Benjamin Key)

 

Ik vind de kunstkraker uitstekend , want…… het is weer een album dat qua kwaliteit hoger als normaal ligt. Complimenten voor Rita (inkleurster) en Marc! Lekker gedurfd! Jammer van het abrupte eind! (Erik Strijbos)

 

Ik vind de kunstkraker goed , want…… want, want... Tja. Ik zal tzt mijn vorige commentaren de andere opties eens langs gaan. Vaag. Maar enfin.Het album is niet uitstekend. Er zitten wat kleine storingen in. De plaatsing van figuren zoals we zien van ongeveer 121 tot 132 is niet echt lekker. Dit is het dipje in het album. Verder, niet origineel meer, maar idd het einde. Daar hadden twee pagina's aan gemogen. Maar goed, mierenneuken zal ik laten verder. Het album is niet gemiddeld, matig of slecht. Er wordt een enorme hoeveelheid kunst over de lezer heen gegooid. Dit maakt het album ook minder aantrekkelijk voor vandalen. Hoewel ik denk dat het ook zonder kennis van Dalí te lezen is. Of... Enfin (tweede keer, ik weet het, het is een stopwoord), het is een leuk album. Het idee dat Contrefaçon de werken wilde kapot maken door de gedrochten te bevrijden vind ik subliem gevonden. Complimenten!  (Walter Dijkshoorn)

Ik vind de kunstkraker gemiddeld , want…… het verhaal is redelijk en Sidonia heeft een vertrouwde rol teruggekregen. Verder vind ik dat in dit album de tekeningen er op vooruit zijn gegaan, Sidonia heeft een meer vertrouwd uiterlijk evenals Jerom en Barabas. De gezichten van zowel Suske en Wiske als Lambik zijn nog steeds matig te noemen, vooral suske is nogal uitdrukkingsloos. Het verhaal is zeker het beste van de afgelopen 11 albums, toch vond ik de zoektocht in het schilderij van Suske en Wiske naar de kunstkraker wat lang duren en verder zaten er toch nog wel wat schoonheidsfoutjes in zoals de plotselinge boor in de hand van Lambik in de bezemkast. Al met al stond ik na het lezen van het vorige album op het punt om mijn verzameling te beëindigen maar dit album geeft mij weer iets hoop voor de toekomst. (HANZZ!)

Ik vind de kunstkraker uitstekend , want…… ik vind het een uitstekend verhaal, heel mooi om al die schilderijen die ik ooit met kunstgeschiedenis gehad heb, eens terug te zien. Ik vond eveneens het einde wat abrupt, heb het gevoel dat dit verhaal nog meer uitgebreid had kunnen worden, maar Marc heeft er weer een pareltje van gemaakt! (Ralph Dikmans)

Ik vind de kunstkraker uitstekend , want…… net zoals de Monty Pythons het zo mooi kunnen verwoorden: "and now for something completely different"... 
Heel eerlijk gezegd, had ik, door het zien van enkele stroken uit de voorpublicatie, een negatief vooroordeel over de kunstkraker en dacht dat het een ietwat langdradig verhaal ging worden dat slechts door een paar "weirdo's" geapprecieerd ging worden.
Wel, ik kan jullie verzekeren dat ik het goed mis had, het is voor mij een echte "9de Kunst" Kraker geworden.... Ikzelf  kan een Suske en Wiske verhaal namelijk op 2 totaal verschillende manieren beleven, enerzijds heb je de verhalen waar ik me laat meeslepen in de fantasiewereld van de scenarist/tekenaar en ik het verhaal onderga en ik er op een passieve manier plezier aan beleef .....en dan heb je de verhalen die ik eigenlijk graag zelf zou willen beleven, niet als gastrolletje zoals in "de Laatste vloek", maar waar je werkelijk zelf in de strip wil stappen en samen met de personages het hele verhaal mee wil beleven. Wel, de Kunstkraker is er voor mij zo eentje... 

Om dit even te verduidelijken, ik geef geen barst om zelf een blote Belg tegen het lijf te lopen (een blote Belgin is natuurlijk wat anders), of om op zoek gaan naar het heilig bloed of nog om in de koeienkommisie te zetelen, maar middenin een schilderij van DALI of ESCHER terecht komen dat moet toch gewoon crazy zijn....Ik ben niet echt een liefhebber van surrealistische kunstwerken, omdat me dit allemaal te absurd en onmogelijk lijkt en bovendien op een doek ook veel te statisch overkomt. Een schilderij met vissen die uit een granaatappel ontpoppen en dan veranderen in een tijger, zie ik nu niet meteen in mijn woonkamer hangen, maar stel dat je dit in levende lijve kan meemaken  (en dit natuurlijk zonder de nodige XTC, LSD of andere snoepjes) , dat moet toch echt fantastisch zijn...De angst die je overvalt, het bizarre dat je ziet en het gevoel van ongeloof dat overheerst ...Nu, dit allemaal om te zeggen dat dit album bij mij dus zeker sporen zal nalaten....want of je nu een goed of slecht geheugen hebt, er zijn altijd zo van die momenten die heel lang in je geheugen gegrift blijven vanwege het uitzonderlijk sterk effect die ze op je hadden wanneer je ze voor het eerst zag. 
In mijn jeugdjaren (ja, is inderdaad al een tijdje geleden...) had ik dit vooral bij films. Ik denk dan bijvoorbeeld aan het einde van "Soylent Green" in de koekjesfabriek, de ziekenboeg in "Coma" of ook nog de eindscene van het bedolven vrijheidsbeeld in "De apenplaneet",  maar ook bepaalde Suske en Wiske verhalen bezorgden me deze onvergetelijke momenten...De vleermuis uit "de schat van Beersel", de robots uit  "de gezanten van mars", de kaarten uit "de kaartendans" of nog de apen uit  "de apenkermis" ...... Wel,  dit zal bij de kunstkraker net hetzelfde zijn .  ...De mix van "de eenvoud" van een Suske en Wiske strip en de complexiteit van surrealistische kunstwerken geeft dat reusachtig contrast dat me heel erg bevalt.

Daarnaast is het verhaal continu spannend, geen saaie momenten of onnodige opvulling (dit is bij Marc trouwens nooit het geval, behalve een beetje bij de Blote Belg misschien) en het bevat de nodige inside jokes om het tempo even te pauzeren maar dit zonder het echt te breken. Nog een kort woordje over het einde, in tegenstelling tot sommige andere verhalen van Marc, vind ik hier het abrupt einde heel gepast. Het bezorgd een korte maar krachtige Climax, iets wat het hele verhaal nog onvergetelijker maakt, want ik had hier echt geen nood aan een langdradig einde.... 
Kort samengevat, voor mij een "Kei-cool" (zoals ze tegenwoordig zeggen) stripverhaal die net ietsje buiten de lijnen van een klassiek S&W verhaal durft te gaan , maar toch opnieuw zijn spannende, humorischtische en typische Suske en Wiske toestanden bevat. Voor mij persoonlijk is dit het verhaal van Marc dat zich, tot nu toe, het dichtst bij de Vandersteen stijl bevind. (Stef van Osselt)

Ik vind de kunstkraker goed , want…… de tekeningen zijn prachtig en ik vind het ook wel een zeer gedurfd album van Marc. Al die bekende schilderijen in dit verhaal zeer compleet gemaakt je gaat van het ene schilderij naar het andere toe. Zeer mooi gedaan en ook leuke grapjes. Het kleurwerk is met zeer veel zorg gedaan ,maar het verhaal is wel erg anders dan de andere verhalen van deze tijd , ik moet zeggen grote klasse Marc .(Ivo Gobel) 

Ik vind de kunstkraker uitstekend , want…… het is origineel, echt heel mooi getekend (Marc heeft al wat pareltjes afgeleverd, maar heeft zich hier wel overtroffen, vind ik) en er zit spanning en humor in. Moeilijk om er iets slechts over te zeggen eigenlijk. Het is ook weer zo'n album waarmee Marc volgens mij lekker gek heeft kunnen doen. Bij het binnendringen in de wereld van de kunstenaars kan je eigenlijk gewoon alle kanten uit en dan krijg je zo'n knotsgekke toestanden. Dat vond ik er ook wel heel erg leuk aan. Kan Marc zich weer eens uitleven. (Ellen Mackintosh)

Ik vind de kunstkraker goed , want…… het is een goed uitgewerkt verhaal rond een gedurfd en origineel thema dat met rasse schreden voortschrijdt naar een verrassende climax. Er zit vrijwel continu een spannende en mysterieuze sfeer doorheen het verhaal. Eens "in de schilderijen" zijn de kwaliteit van de tekeningen en de inkleuring van een hoog niveau, wat een mooi contrast bezorgt met de personages en achtergronden "buiten de schilderijen". De veelvuldige verwijzingen naar de verschillende surrealistische kenmerken in de schilderijen van Dali (stroken 65 tot 85) en nog meer in die van Magritte (stroken 86 tot 112) zijn een beetje teveel van het goede en storen in beperkte mate de vlotheid van het verhaal. Naast dit alles is er ook voldoende humor aanwezig (Help! Ik zit hier opgesloten door een onmenselijke fout! Help!). Er is erg goed over de structuur van het verhaal nagedacht. Tevens is er een vergaande zin voor detail. Het einde is kort en krachtig en past goed in het overwegend hoge tempo van het verhaal. Het houdt je nog helemaal vast in de sfeer van het verhaal en zorgt voor een uitstekende afdronk.
Dit is nu de tweede maal dat ik hier mijn mening over een verhaal geef en stel al vast dat ik de vorige keer ("Ik vind de verdwenen verteller goed") relatief gezien te hoog gewaardeerd heb. Aangezien er slechts 5 waarderings-niveaus zijn is dit soort bedenkingen nu eenmaal onvermijdelijk en is "goed" en "goed" niet altijd hetzelfde.…..In ieder geval, ik vind "De kunstkraker" beter dan "De verdwenen verteller" maar het is nog niet gelijkwaardig aan albums als "De gouden cirkel", "De schat van Beersel" en "De apekermis". Eén ding is zeker: met dit album toont Marc nogmaals aan dat hij en het team waar hij mee samenwerkt alles in zich hebben om "uitstekende" Suske en Wiske albums te schrijven.(Eric-Jan Scharlee)

Ik vind de kunstkraker goed , want…… het verhaal bevat erg mooie tekeningen, maar vooral ook een origineel en gedurfd verhaal. Ik heb bewust eens wat boeken van Dali door gekeken en dan zie je pas echt de overeenkomsten! De opbouw van het verhaal vind ik goed, alleen het einde vind ik persoonlijk wat matig. Ik had bij het lezen een wat sterker slot verwacht. Het gaf mij het gevoel alsof er nog snel een einde aan het verhaal verzonnen moest worden omdat opeens bleek dat de pagina's al bijna op bleken te zijn! Het verhaal had dus misschien beter tot zijn recht kunnen komen als het dubbel aantal bladzijdes gebruikt mocht worden, want het onderwerp vond ik geniaal gevonden! Al met al een prima verhaal! (Edwin Hummel)

 

Ik vind de kunstkraker goed , want…… het is een tof verhaal. Het leest vlotjes, de tekeningen zijn goed. Niet veel opmerkingen over dit album, in tegenstelling tot het vorige album, de verdwenen verteller, dat ik rotslecht vond. Het verhaal is erg gewaagd, maar valt wel mee. Het heeft een totaal andere stijl dan de meeste trouwe lezers gewoon zijn. De tijden veranderen, dus ook Suske en Wiske moeten moderniseren. Lambik is geen bullebak zoals in het vorige verhaal, maar weer die goeie, ouwe idioot van een Lambik. Het stukje met Sidonia op de fiets vond ik erg lachwekkend. Toch een paar kleine opmerkingen:

1. Suske is nog altijd wat te koeltjes, wat te gevoelloos. 2. Waar heeft Lambik opeens een boor vandaan ? (strook 17) 3. Het einde is wat kort, het is allemaal wat te vlug opgelost. Het was zeker geen ramp geweest, had het verhaal weer eens 220 stroken geteld, in de plaats van de 184 standaard stroken. (Bart De Grande)

Ik vind de kunstkraker gemiddeld , want…… ik de humor vind tegenvallen.Verder prima tekeningen en een grappig verhaal. Overigens zijn de karakters uit de geest van Vandersteen, vandaar die gemiddeld. Maar geen gek verhaal, dat zeker niet. (Arjan van der Jagt)

 

 

 

Het overzicht van de meningen over de verdwenen verteller (gestart 9-12-2002) ziet er als volgt uit:

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

4

6

1

1

2

 

 

Ik vind de verdwenen verteller goed , want…… het is een verhaal wat totaal nergens toe leidt. Zoals Lambik dat zo mooi zegt op strook 18. Dit verhaal moet het hebben van de humor, en eerlijk gezegd vond ik deze nu niet zo fantastisch. Wat ik wel ontzettend leuk vind zijn de honderden verwijzingen, van De Gekke Gokker tot De geverniste zeerovers. Maar daar zal ik later nog eens uitgebreid op terug komen. Waar ik naar uit zie is naar weer zo'n verhaal als 'In de ban van de Milt'. Misschien de 'Kus van Odfella'? De kunstkraker is ook erg mooi... En dan onze rollen in 'De laatste vloek'! Ik hoop weer wat beter werk te mogen lezen. (Erik Strijbos)

Ik vind de verdwenen verteller goed , want…… er zit niet echt een verhaal in, maar gelukkig maakt de humor veel goed, ook vind ik al die verwijzingen wel goed en tegen het einde wanneer Paul Geerts op de rug van Sus Antigoon vliegt in het Wolkendek der leuke vooruitzichten vind ik het ook mooi ineengestoken, toch is hier een nadeel aan, als je geen kenner bent op het vlak van Suske en Wiske heb je aan alle verwijzingen niets, want je kent ze niet, en kan het verhaal wel dik tegen vallen, maar gelukkig zien de volgende verhalen er al zeer goed uit: de laatste vloek met ons fenomenaal optreden :-P, de kus van Odfella lijkt me aan de titel te horen wel iets mysterieus te bevatten, de kunstkraker is tot nu toe van zeer goed niveau en prachtig getekend. (Tom Metdepenningen)

Ik vind de verdwenen verteller uitstekend , want…… ik houd ontzettend veel van absurde humor en dat is in dit verhaal meer dan genoeg aanwezig.  Ook de vele verwijzingen naar oude albums is leuk. Ik ben het wel met Tom eens dat dit verhaal leuker is als je al veel boeken hebt gelezen. Als dit je eerste Sus en Wis verhaal is dat je leest dan wordt het lastig om het verhaal te begrijpen. (Hans Versluijs)

Ik vind de verdwenen verteller gemiddeld , want…… in het verhaal staan net iets te veel elementen waar ik me ontzettend aan irriteer, zoals de zingende Sidonia en Jerom, en aan Paul Geerts die het woord 'cool' gebruikt in 1972. Wanneer ik dat lees, word ik gewoon niet helemaal goed! En dan die fan van Suske en Wiske die je ziet lezen, wat een onzin!!! Gelukkig is het geheel wel leuk getekend en is de plot ook wel aardig, dus laat ik toch nog een gemiddeld geven. (Jeroen Dera)

Ik vind de verdwenen verteller uitstekend , want…… het is een verhaal vol vaart, absurde humor, ontzettend veel scènes die overgenomen zijn uit de Vandersteen klassiekers, zoals de Gouden Cirkel (Snoeffel en Gaffel met Lambik), zie hierbij ook de serveerster! Erg leuk, Lambik en Sidonia die bekvechten uit de geverniste zeerovers en Zwarte Madam uit het gelijknamige album. Ook het feit dat Berry er als fan voor het eerst in voorkomt is toch ook ontzettend bijzonder, hij heeft toch de weg klaargelegd voor verschillende andere fans in een gastrol! (Ralph Dikmans)

Ik vind de verdwenen verteller goed , want…… het is een leuk gebaar van Marc Verhaegen voor Paul Geerts. Die zal er zeker blij mee zijn! Het verhaal
is niet zo sterk, maar de vele verwijzingen naar andere Suske en Wiske's maken het goed :) Het mooiste gedeelte is, zoals Tom al zei, wanneer Sus Antigoon met Paul beelden ziet van 'komende' verhalen... het vele gebruik van muziek is wel leuk, maar moet niet te veel worden gebruikt (Ramon van Dam)

Ik vind de verdwenen verteller uitstekend , want…… het is een subliem album. Leuk dat alle figuren die de afgelopen jaren verschenen zijn nog een de revue passeren. En dan toch nog een leuk verhaal ervan maken, knap. Ook heel leuk dat er voor het eerst fans worden genoemd in de albums. Kortom een boekje dat je moet lezen. (Stefan Geijselaers)

Ik vind de verdwenen verteller goed , want…… want echt uitstekend is het niet. :-) Het begint veelbelovend. De grappen van Lambik die in de kast loopt en schreeuwt dat Paul Geerts de plattegrond van Sidonias huis moet bestuderen. Maar daarna krijgen we van die platte humor. Ik heb vaak gedacht in dit album waarom de grappen niet zoals die van Vandersteen zijn. Inderdaad, Sidonia die danst, Lambik die zich verkleed, Paul Geert die dingen als "keep cool" zegt in 1974 en diezelfde Lambik die zegt dat zijn broer Arthur achter de computer mag zitten, ook in 1974, ... zo'n dingen ergeren mij. Misschien kan research de tekenaar wat helpen. Wel goed waren de grappen van Krimson en co aan tafel. Over wat ze in Belgie wel kennen maar in Belgie niet. Of een vette die zegt dat de andere zijn boek van Koen Crucke mag lenen. Crucke is een Belgische operazanger en acteur (Alberto in Samson en Gert) die net 15 kilo is vermagerd. Maar hier blijft de regel... je kan de Zwarte Madam nog steeds franse woorden laten zeggen maar haar oorspronkelijke karakter komt nooit meer terug. En dat geldt bij alle karakters. Zelfs bij die van de hoofdpersonages. En daar moeten we mee leven. Maar ik kan u verzekeren dat "De Laatste Vloek" een steengoed album wordt. (V!NCE)

Ik vind de verdwenen verteller goed , want…… Het is erg leuk, al die verwijzingen na ar voorgaande albums. Sommige worden vermeld, anderen niet, zoals Paul die op de rug van Sus Amoras verlaat, Als je daarvoor onze vrienden in de plaats zet, krijg je de kaft van het Suske en Wiske verhaal het Eiland Amoras. Maar het verhaal zelf vind ik wat flauw. Het leidt eigenlijk bijna nergens toe en er zit wel veel humor en verwijzing in, maar als je maar een 'beginner in het Susenwisme 'bent, dat begrijp je van dit verhaal niet veel, denk ik. Als ik een cijfer kon geven, gaf ik een 10 voor de humor en verwijzingen, maar een 7 voor het verhaal. een 8,5 gemiddeld dus.(Petra)

Ik vind de verdwenen verteller uitstekend , want…… het verhaal blijft boeiend na meer dan elf keer lezen. Nog gekker; het verhaal wordt steeds beter. Een paar weken geleden schreef ik voor deze site mijn eerste reactie. Ik was, na het verhaal één keer te hebben gelezen, van mening dat het oeverloze prut was. Er zaten volgens mijn persoon iets teveel fouten in. Zo was er onder andere wat raars met het perspectief. De inkleuring deugde mijns inziens ook niet helemaal. Hoe kon het dat de maker van de meesterlijke trilogie nu zoiets voortbracht? Dat werd PB'en. Heer Marcus gaf me tekst en uitleg. Natuurlijk wist ik dat er diepere lagen in het album zaten, maar dat het er zo veel waren... Direct ben ik gaan herlezen. En herlezen. En herlezen. Zoals gezegd zit ik nu op elf. Nog steeds vallen er mij nieuwe dingen op. De verdwenen verteller blijkt een briljant verhaal te zijn. Minpunt aan het verhaal blijft dat de magneet voor de onwetende weg is. Ik heb het licht gezien. Hierbij ook mijn openlijke en oprechte excuses voor mijn eerdere commentaar. Les van vandaag: oordeelt niet voordat u weet waarover u spreekt. Daar wilde ik het maar bij laten. Bij deze. (Walter Dijkshoorn)

Ik vind de verdwenen verteller slecht , want…… het is een album om je voor te schamen.Wat een beschamend slecht verhaal is dit geworden zeg. Lambik is wederom verworden tot een achterlijke, achterbakse verrader in plaats van de nobele kluns met zijn hart op de juiste plek zoals voorheen. Met dit album probeert Marc een hommage te brengen aan Paul. Dit is dus jammerlijk mislukt . (H@nzz ?)

 

Ik vind de verdwenen verteller matig , want…… deze Sus en Wis is totaal geen verbetering vergeleken In de ban van de Milt. Het verhaal begint heel aardig met een waar gebeurd moment, een boze Lambik (met bolhoed !) en de raaf de Tuf-tufclub. Maar naarmate het verhaal word de verhaallijn steeds zwakker en erger ik me aan veel dingen. De altijd zo moederlijke Sidonia gedraagt zich belachelijk door als een malloot te gaan zingen op de regels 79 en 80. Paul Geerts gebruikt woorden als Cool en Yes en ook die irritante verslaggevers zeggen hele Engelse zinnen. Ik dacht dat dit verhaal zich afspeelt in 1972 ! Maar er staan ook diverse fouten in zoals Lambik die zegt dat Arthur achter de computer werkt en Suske en Wiske die van strook 75 naar 76 opeens heel even hun 'nieuwe' kleren aan hebben.Verder is er het punt dat de karakters veranderen van alle bij- en hoofdpersonen en de humor zwakker word. De tijd van Vandersteen toen er op elke bladzijde minstens één grapje stond en Wiske weer eens een driftige bui kreeg ligt ver achter ons.Ik geef geen slecht omdat de tekeningen vooruit zijn gegaan en het verhaal (heel even) in het begin wel leuk is. (Arjan van der Jagt) 

 

Ik vind de verdwenen verteller goed , want…… het is een behoorlijk grappig verhaal en het heeft een aantal prachtige tekeningen die zeer goed de sfeer "uit die goeie ouwe tijd" doen heropleven. 2 scènes gaven me een bijzonder goed gevoel: de serveerster met op de achtergrond Snoeffel en Gaffel en Paul op de rug van Sus Antigoon. De 7 schaken vond ik echter beter omdat Willy écht tussen onze geliefde personages kwam te staan. Paul speelt weliswaar een hoofdrol maar je hebt niet echt dezelfde beleving als met Willy in de 7 Schaken vind ik. Het hergebruiken van bekende personages uit vorige albums is karaktermatig goed
uitgewerkt. In een verhaal over Paul had ik echter niet verwacht dat figuren gecreëerd door Willy een belangrijke rol zouden spelen. Hierdoor concentreert het verhaal zich te weinig op Pauls inbreng in en gedachtegoed rond het schrijven en tekenen van Suske en Wiske. Wel goed vind ik dat Pauls voorliefdes voor muziek e.d. uitgebeeld worden, vaak op grappige wijze. Kortom, een goed uitgewerkt album dat de moeite waard is om gelezen te worden.(Eric-Jan Scharlee)

Ik vind de verdwenen verteller slecht , want…… er zit ten eerste geen echt verhaal in. Het verhaaltje staat bol van de verwijzingen naar andere verhalen, goeie klassiekers. Dit verhaal is ook heel simpeltjes geschreven met een flinterdun scenario. Het verhaal zit ook helemaal niet logisch in elkaar. Het ene plaatje loopt Lambik in een ghostbuster-kostuumpje rond, en dan in een pakje van James Bond. Nog een paar dingen die helemaal niet kloppen, de raaf uit het verhaal "de tuf-tuf-club" doet ook mee. Dat klopt niet want in de tuf-tuf-club is de raaf terug veranderd in de baron, een vroeger familielid van tante Sidonia. Vermits het verhaal de tuf-tuf-club geschreven is in de jaren 1950 en het verhaal de verdwenen verteller in 1972, klopt het dus niet. Het verhaal zit heel absurd in elkaar. Het moest een soort hommage worden aan Paul Geerts, maar het is meer een flauw humoristisch verhaaltje geworden. (Bart deGrande)

 

Het overzicht van de meningen over in de ban van de Milt (gestart 11-10-2002) ziet er als volgt uit:

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

9

2

 

1

 

 

Ik vind in de ban van de Milt uitstekend , want…… het is het beste en leukste verhaal uit de trilogie. Ongelooflijk leuke humor. Niets op aan te merken, perfect dus! Marc, ga zo door! Sorry, dat het zo kort is, maar ik kan niets meer als lof erover uitspreken en ik heb echt niets te mopperen!  (Erik Strijbos)

 

Ik vind in de ban van de Milt uitstekend , want… ik heb geen enkel idee wat er slecht is in dit verhaal, echt waar, het heeft een uitstekende verhaallijn, prachtige tekenstijl, zeer goede humor. (Tom Metdepenningen)

Ik vind in de ban van de Milt uitstekend , want… het is een avontuurlijk verhaal dat erg mooi is getekend. Ik kan me voorstellen dat Marc zich heeft kunnen uitleven in dit avontuur, want de figuren zijn echt schitterend getekend. Het type verhaal (draken, monsters, etc.) behoort persoonlijk niet echt tot mijn favorieten, maar In de ban van de milt is een waardige afsluiter van de trilogie! (Joël Philippo)

 

Ik vind in de ban van de Milt uitstekend , want…de tekeningen zijn echt briljant (B.R.L.J.A.N.T) en het verhaal gaat supersnel en doet eigenlijk nog het meest denken aan een goede actie film. Kortom (het wordt een beetje saai wellichtJ) een dikke tien met een griffel en een bank vooruit voor Marc! (Hans Versluijs)

Ik vind in de ban van de Milt uitstekend , want… het verhaal is gewoon fantastisch, het leest lekker en er is geen enkel moment dat het verhaal een beetje verzwakt. Alle fantasie-elementen zijn geweldig goed gelukt en vormen samen een mooi geheel. Zoals al gezegd een waardige afsluiter van de trilogie... ik kan niet wachten op "De kus van Odfella"! (Ramon van Dam)

Ik vind in de ban van de Milt uitstekend , want… dit verhaal, wat tevens de afsluiting is van de Heilige Trilogie, is voor mijn gevoel meteen het sterkste deel uit de trilogie. Het combineert de humor en de vele dubbel bodems uit de fleurige floriade met het avontuur en de vaart uit Heilig Bloed.  Marc Verhaegen laat hiermee zien dat hij zeer zeker een goed verhaal uitstekend kan uitdiepen, zodat ik kan zeggen dat elk Suske en Wiske verhaal een deel van een trilogie mag worden!  In één woord; GEWELDIG!!!!! (Ralph De Toffe Tamtammers Dikmans)

Ik vind in de ban van de Milt goed , want… het boek leest vlot door en de tekeningen zijn ok. Maar om eerlijk te zijn vind ik dat Verhaegen zichzelf omlaaghaalt door Jerom opmerkingen te laten maken als 'Action time' en 'Let's roll'. Zo is ie weer te populair bezig. De originaliteit van het verhaal vind ik daarnaast net iets te matig om een uitstekend te geven. Dat van die ring om de teen van de milt vind ik te gejat van The lord of the Rings. Verhaegen had ook iets anders kunnen verzinnen. Maar desondanks weer een goed album. Laten we hopen dat het zo doorgaat. (Jeroen Dera)

Ik vind in de ban van de Milt uitstekend , want… Beter dan Heilig Bloed kon niet. Dat dacht ik lang. Het verhaal is op een andere manier sterk dan Heilig Bloed. HB vond ik zo leuk vanwege de verschillende partijen die achter het flesje aanzaten en de vreemde plotwendingen. IDBVDM is briljant vanwege de sfeer en de achterlijke personages. Je wordt meegezogen in het verhaal. Mee naar een fantasiewereld. Een heerlijke ervaring. Dat heb ik lang niet gehad met Sus en Wis. Totaal niet te vergelijken met HB, maar zeker van hoog niveau. Marc lijkt écht briljant te zijn! Ik ben benieuwd, ik ben benieuwd... Vooral naar De kus van Odie... We zullen zien. (Walter Dijkshoorn)

 

Ik vind in de ban van de Milt uitstekend , want… ik ga er zeker mee akkoord dat het het beste deel is van de trilogie. Het verhaal loopt ook weer als een trein, vind ik. Er zit spanning en humor in en je zou haast kunnen spreken van 'special effects' (als dat in een strip mogelijk is). Hoewel ik 'The lord of the rings' niet gezien heb, en dus de verwijzingen waarschijnlijk niet echt begreep, vond ik die vreemde namen en figuren zoals de Drie Lords erg goed gevonden van Marc. En die draak was om te gieren! Ik kan er verder echt niks over zeggen: gewoon een steengoed verhaal! :) (Ellen Mackintosh)

 

Ik vind in de ban van de Milt uitstekend , want… het is een verhaal met veel humor en natuurlijk weer eens fantastische tekeningen. Alleen, ik kan het ook fout hebben, maar mij valt op dat het verhaal over een kortdurende gebeurtenis gaat, terwijl het verhaal dit zeer uitbundig verteld. in andere albums wordt een langere tijd beschreven. Des al niet te min blijft het een topper en ik hoop dan ook dat de volgende albums er ook zou goed uikomen te zien. Er zit een leuke ontknoping in het verhaal die je niet op het eerste ogenblik verwacht. kortom; SUPERIUER BOEKJE MET SUPERIEURE TEKENINGEN EN EEN SUPERIEUR VERHAAL Marc ga zo door !!(Stefan Geijselaers) 

 

Ik vind in de ban van de Milt matig , want… ook deze Verhaegen is geen echte Sus en Wis. Ik ben er mee eens dat de verhalen van Marc lekker vlot lopen maar daarmee is dan ook gelijk alles gezegd. De karakters van onze bekende hoofdpersonen zijn wel heel sterk veranderd.Was Jerom eerst nog 'bang' voor vrouwen,in de huidige verhalen lijkt het Jerom als enige te interesseren.De altijd zo driftige Wiske is rustig geworden,de zenuwachtige Suske is nuchter en de geweldige,sympathieke,goed voorkomende Lambik gedraagd zich als een achterlijke idioot. Sidonia is de minst veranderlijke persoon in dit lijstje.En over de 'geweldige' tekeningen gesproken: De tekeningen van regel 121,122 slaan echt nergens op.Overal vliegen houtsplinters terwijl de boom amper beschadigt is en opeens is de tak in keurige schijven gehakt. Kortom,ook deze Suske en Wiske is niet om naar huis te schrijven. (Arjan van der Jagt)

 

Ik vind in de ban van de Milt goed , want…het is, zoals al velen eerder hebben gezegd, een strip die lekker vlot leest. Ik las het commentaar van Arjan van der Jagt die zei dat de hoofdpersonen zijn veranderd. Ik moet hem helaas deels gelijk geven. Ik erger mij vooral aan Suske en Wiske, want die hebben onder Marc Verheagen simpel weg geen karakter.Want wie kan nu iets kenmerkends vertellen over de Wiske in de afgelopen albums? Ik in ieder geval niet. Qua tekeningen heeft Standaard Uitgeverij opnieuw een topper in huis. Tjonge, wat kan die man tekenen zeg. Werkelijk fantastisch gedaan. Het meest orginele in het boek is natuurlijk wel de verwijzingen naar Harry Potter en in meerdere mate Lord of the Rings. Persoonlijk vind ik het superieur hoe hij delen van de LOTR boeken heeft toegepast op een S&W album. Mede daardoor vind ik dit een goed boek. Natuurlijk, dit boek heeft eigenlijk geen diepere betekenis. Maar laten we heel eerlijk zijn, moet er nou altijd een diepere betekenis inzitten? Een stripboek is tenslotte nog altijd voor vermaak bestemd. (Alexander Neels)

 

 

 

 

Het overzicht van de meningen over heilig bloed (gestart 08-07-2002) ziet er als volgt uit:

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

9

 

 

 

 

 

Ik vind heilig bloed uitstekend , want……het hele verhaal zit vol spanning, heeft een goede verhaallijn, een fantastische tekenstijl en dat allemaal bekleed vol kleine verwijzingen naar de actualiteit waar handig op ingespeeld wordt (wat heb ik aan de lijn, hallo hallo, 'tis 't heilig bloed...) en vol grappen met een degelijk niveau, verder niks op aan te merken enkel vind ik persoonlijk dat de liedjes die gezongen werden door Udo Ludo in het engels moesten blijven maar voor de rest,  een fantastisch verhaal.(Tom Metdepenningen )

Ik vind heilig bloed uitstekend , want……het verhaal is supersnel en geheel in de stijl van de actie thrillers die je veelvuldig op televisie en in de bioscoop ziet, neemt het verhaal continu onverwachte wendingen, maar uiteindelijk komt alles op zijn pootjes terecht. Verhaallijn is perfect en de tekeningen zijn ook zeer mooi en gedetailleerd (alhoewel die in zwart-wit wat beter uitkomen). Alweer een topper van Verhaegen. Aangezien ik een Nederlander ben, moet ik toch nog een klein puntje van kritiek leveren: van mij had er namelijk wel iets meer humor in gemogen.(Hans Versluijs)

Ik vind heilig bloed uitstekend , want…… het heeft een fantastisch verhaal dat steeds blijft veranderen en op geen enkel moment even wegzakt. De actie zit er constant in en de terugkeer van Herr Frick en Udo Ludo is een leuk gegeven! Een fantastisch 2e deel voor de trilogie, en het schijnt dat het 3e deel nog beter wordt... ik ben zeer benieuwd! (Ramon van Dam)

Ik vind heilig bloed uitstekend , want…… het is een rap verhaal vol vaart, met verschillende verhaallijnen, waar Marc meer tevreden over zal zijn dan bij de Averechtse Aap, waar ook Herr Frick en Udo Ludo in voorkwamen. Ik heb hem twee keer moeten lezen voor ik hem goed doorhad. Een keer een verhaal voor de die-hards vind ik. Niet zozeer een flauw verhaal, maar een waardige opvolger van de Fleurige Floriade! Het leek een beetje Het Verloren Zwaard te worden, het achter een item aan rennen, maar door de vele actuele verwijzingen toch veel beter. De humor en de Vandersteen verwijzingen die wel in de vorige albums te vinden waren, mis ik hier ook! Maar verder hulde aan Marc! (Ralph 'Toffe Tamtammer' Dikmans)

Ik vind heilig bloed uitstekend , want…… Tja, wat kan ik nog anders zeggen dan wat de anderen al tien keer hebben gezegd? Leuke mix tussen historisch en actueel, veel Verhaegen-humor (de cliniclown en het muzikale duel waren erg leuk) en actuele verwijzingen. Ook mooi getekend en geïnkt en geen flaters bij de inkleuring (of althans toch niet gemerkt), wat niet altijd het geval was bij vorige albums. Het verhaal loopt ook als een trein met ontzettend veel actie. Niet dat je het verhaal uit hebt en je afvraagt wat er nu eigenlijk voor noemenswaardigs in is gebeurd. Het lijkt wel alsof Marc (nu hij onder Pauls ‘vleugels’ uit is) nu echt kan bewijzen wat hij waard is. Als het zo verdergaat gaan S&W een veelbelovende toekomst tegemoet. (Ellen Mackintosh)

Ik vind heilig bloed uitstekend , want…… het past zo ingenieus perfect in elkaar, tot in de details. Over details gesproken, dit keer geen enkel foutje kunnen vinden! Echt een compliment richting Marc!!! Herr Frick en Udo Ludo waren wel iets gewijzigd qua uiterlijk, maar dat mocht de pret niet drukken. Kleur was perfect, inkting ook. De ziekenhuis pagina's waren wat wit, maar dat hoort zo in een ziekenhuis he... Leuke grappen wat betreft de klinik-clowns, Hilton en het uitgaan met verpleegsters ;). Het geheel komt misschien wat rommelig over, maar alles klopt, en de uitleg over de stand van zaken voor de duidelijkheid van het verhaal is op een goed tijdstip geplaatst. Marc, ga zo door! ( Erik Strijbos)

Ik vind heilig bloed uitstekend , want…… ik kan na dit verhaal echt definitief zeggen dat de serie helemaal uit het slop is. De Fleurige Floriade was ook al ok, en ik verwacht dan ook veel van In de ban van de Milt….. Dit album was goed getekend, spannend, origineel en de grappen waren geslaagd. Vooral de grap over de kliniclown vond ik erg leuk. Een prima album! Alleen moet ik wel zeggen dat het geen kwaad zal kunnen als Marc Verhaegen zijn Duitse grammatica eens zou opkrikken. (Jeroen Dera)

Ik vind heilig bloed uitstekend , want…… ze hebben eindelijk door daar in de Studio dat er dringend iets aan de kleuren gedaan moet worden. En ik moet zeggen... deze keer was alles in orde! Zelfs al lag de moeilijkheidsgraad van de inkleuring wat hoger door de wat meer realistischere tekenstijl, het is toch knap gedaan! Ook het verhaal is schitterend. In het volgende verhaal gaat Kalasj Nikov terug op zoek naar een middel om te blijven leven en de romance tussen Jerom en Odfella wordt nog groter. Ook Seth krijgt nog een kleine rol op het einde van het verhaal maar daarna zal hij voorgoed worden uitgeschakeld. Het daarop volgende verhaal "De Verdwenen Verteller" is een ode aan Paul Geerts. Het verhaal speelt zich af in 1972, het jaar waarop Willy Vandersteen de fakkel overdraagt aan Paul Geerts. Dus Willy Vandersteen zelf krijgen we ook nog eens te zien. Ik heb de eerste pagina's al gezien en de humor zit er al zeker in. (V!NCE)

Ik vind heilig bloed uitstekend , want… het is het beste wat ons in een paar jaar is overkomen. Marc is onsterfelijk. Een probleem voor hem is nu wel dat hij zich zal moeten bewijzen. Was HB een toevalstreffer, of is dit de toon voor de komende honderd albums? Ik hoop op het laatste. De Fleurige was eigenlijk de profeet van al het goede dat ik in HB heb kunnen lezen. Al wilde ik dat niet meteen inzien. Profeten worden altijd pas achteraf begrepen, niet? Natuurlijk waren de Stervende Ster, de Averechtse Aap, het Kostbare Kader en de Slimme Slapjanus al een teken dat er niet zomaar een mafkees de Statige Studio was binnengekomen. Ik hoop dat Marc het niveau weet vast te houden en dat de hoge productie en de immense verantwoordelijkheid hem niet de das om doen. 100% Marc! (Walter Dijkshoorn)

 

Het overzicht van de meningen over de fleurige floriade (gestart 22-04-2002) ziet er als volgt uit:

Uitstekend

Goed

Gemiddeld

Matig

Slecht

7

1

 

 

1

OPMERKINGEN:

Ik vind de fleurige floriade uitstekend , want…… het verhaal spreekt me gewoon heel erg aan. Egyptische goden heb ik altijd al erg leuke schepsels gevonden, dus een verhaal hierover stel ik erg op prijs. De tekeningen zien er goed uit, op enkele plaatjes na, maar er is in ieder geval verbetering ten opzichte van de vorige albums. Grappen zijn in het album niet al te veel aanwezig, dus vind ik het extra knap dat het album zo sterk is. Zoals altijd zijn er helaas wat minpuntjes. Af en toe is de spelling echt beroerd (strook 68: panikeren) en in strook 123 ontbreekt het woord ‘als’ in het tweede plaatje. Tenslotte zijn spinnen géén insecten, zoals in strook 142 beweerd wordt. Ik klink nu waarschijnlijk als een muggenzifter, maar ik ben nou eenmaal geen makkelijke als het om dieren gaat. Tot slot vind ik het jammer, en dit geld voor zeg maar de laatste 10 Suske en Wiske’s, dat het album maar 46 bladzijdes heeft. Met meer pagina’s kan het einde beter worden uitgewerkt. Het is nu steeds te abrupt afgelopen. Maar toch petje af voor Marc Verhagen, ik vond dit een erg sterk album! (Jeroen Dera)

Ik vind de fleurige floriade uitstekend , want…… er zit een heel goed en vooral uitgebreid verhaal in. Klein minpuntje vind ik de titel. Het speelt zich wel daar af, maar iets met Seth of zo had beter geweest. Verder vind ik het goed getekend en ben ik benieuwd naar de komende twee delen uit de trilogie:) (Ramon van Dam)

Ik vind de fleurige floriade uitstekend , want……het verhaal is werkelijk superspannend en er zitten leuke (woord) grappen in. De tekeningen zijn erg mooi en gedetailleerd. Ook is het leuk om te zien dat er weer steeds meer dingen terug komen uit de oude boeken..Net als Ramon kan ik niet wachten op de volgende twee delen. Het einde is helaas wel wat afgeraffeld naar mijn idee, want binnen drie pagina’s komt alles ineens toch nog goed. Ondanks dat is het een uitstekend boek naar
mijn mening  (Hans Versluijs)

Ik vind de fleurige floriade uitstekend , want…… het verhaal heeft een uitstekende vaart erin. Het loopt lekker door en 'bloedt niet dood' tegen het einde, integendeel.... hoe loopt het met ons Bikske af? Klein is 'ie wel, maar zijn grote mond is hij nog niet kwijt! Helemaal top zijn de vele verwijzingen naar Vandersteen; de planten van het Mini-mierennest, Sidonia die haar 'mannen' opnoemt, waarvan het merendeel uit de Briesende Bruid komt! De drang naar erkenning van Lambik, tevens zijn naïef gedrag, Opkomen voor de slechterik deed hij ook in het Verloren Zwaard! Heerlijk, verhaal, als dit het begin is van de trilogie smaakt dit duidelijk naar meer! De positieve lijn van verbetering is heel duidelijk ingezet! Topper van Verhaegen! (Ralph Dikmans)

Ik vind de fleurige floriade uitstekend , want…… ik kan eigenlijk geen minpunten noemen. Echt weer een fantastisch verhaal, een goede kennismaking met de stijl van Verhaegen. Marc, een compliment! Vooral de planten uit het mini-mierennest vond ik erg leuk om terug te zien. (Erik Strijbos)

Ik vind de fleurige floriade slecht , want…… o.a. Suske lijkt niet op de welbekende Suske. Vergelijk de uitdrukkingsloze Suske van nu eens met bv. Suske uit het ros bazhaar. Verder vind ik dat de kwaliteit en de detaillering van de tekeningen elke keer weer achteruitgaat. Het verhaal is rommelig en mist een boodschap van deze tijd. Verder lijken sowieso geen van de welbekende karakters nog op die uit de gloriedagen van de detaillering uit de jaren 70 en begin 80. Slechts 1 positief punt heb ik kunnen ontdekken aan het laatste album namelijk, Lambik  word weer terug een beetje een naïeveling in plaats van de volslagen mongool zoals hij de laatste albums werd neergezet. Lezen ze bij studio Vandersteen de oude albums soms niet meer......zouden ze moeten doen, dan zien ze de karakters en uiterlijke kenmerken van onze vrienden en kunnen ze deze de volgende keer intact laten. Paul Geerts was een waardig opvolger van Willy Vandersteen maar heeft zelf nog geen waardig opvolger gekregen..........(Hans ?)

Ik vind de fleurige floriade uitstekend , want…… het is een leuk verhaal dat mooi is uitgewerkt met goede grappen en tekeningen erin. De afgelopen albums
waren zwak, maar hiermee lijkt er nieuw leven in de serie te zijn geblazen. Ik kan niet wachten op de opvolger 'Heilig bloed'! Een dikke 9 voor dit album!
(Justine van Goffert)

Ik vind de fleurige floriade uitstekend , want…… er zit zo'n beetje van alles in: humor (en niet zo overdreven als bij de Europummel, want dat vond ik eigenlijk maar niks!), geschiedenis, mythologie en een concrete hedendaagse gebeurtenis (de Floriade) die in het voetlicht wordt geplaatst. Het is gewoon weer een lekker ouderwets S&W verhaal, waarmee Marc m.i. echt bewijst dat hij een waardige opvolger is van Paul Geerts. Het plot was ook veel beter uitgewerkt dan in de vorige albums, vond ik. Er gebeurde weer wat in. Ik kan haast niet wachten tot het volgende deel van de trilogie uitkomt! (Ellen Mackintosh)

Ik vind de fleurige floriade goed , want…… het verhaal is prachtig uitgewerkt en ik meende zelfs terug iets van Willy Vandersteen te ontdekken in het verhaal. Vragen als: "Wat gebeurt er nu met Lambik" en "Wat gebeurt er met de adder Seth?" worden allemaal beantwoord in de volgende strip. Want met deze strip is ook de eerste trilogie in de geschiedenis van Suske en Wiske ingezet. "Heilig Bloed" speelt zich af in het Vlaamse Brugge en onze helden moeten voorkomen dat het Heilig Bloed in de verkeerde handen terechtkomt. Seth verdwijnt uiteindelijk in de vuilniswagen maar roept dat hij wraak zal nemen. "In de ban van de milt" is een combinatie van Harry Potter en in de ban van de ring. Jerom krijgt in dit verhaal de rol van zijn leven want hij trekt erop uit met de knappe zuster Odfella. Hoe dat afloopt leest u in de volgende nieuwsfeiten. (V!NCE)

 

 

Voor nog meer meningen over de “oude” Suske en Wiske albums, klik op de volgende link: http://home.wxs.nl/~j.h.versluis/mening2.html