Portretten

 

Het schilderen van kinderportretten vereist veel concentratie. Vooral de ogen moeten de persoonlijkheid van het kind weergeven.

  

 

 Blonde kinderen vind ik voor een aquarel iets makkelijker te schilderen. De kleur van hun haren kan ik uitsparen, waardoor ik me meer op de achtergrond kan richten, Het schilderij wordt hierdoor wat luchtiger.

 

 

Voor ik begin te schilderen maak ik een flinke serie foto's en samen met de ouders wordt dan bepaald welke foto de basis voor de aquarel wordt. Meestal houd ik tijdens het schilderen nog wat extra foto's bij de hand om de verschillende details wat beter te kunnen bekijken.

 

 

Al tussen 1500 en 1700 lieten veel welgestelde ouders in Nederland een portret van hun kind schilderen. In deze tijd droegen jongens tot hun 12e jaar een rok. Hierdoor werd er vroeger gedacht, dat er vooral vaak meisjes werden geschilderd. Sommige figuren op deze schilderijen hadden een dubbele betekenis. Een gedresseerde hond bijvoorbeeld symboliseerde een goede opvoeding. 

 

 

Door de fotografie is het voor ouders tegenwoordig een stuk eenvoudiger om hun kind vereeuwigd te zien. Toch vinden veel mensen een tekening of schilderij nog steeds een persoonlijk en waardevol bezit.

 

 

Uiteindelijk legt het penseel het onderwerp vast gezien door de ogen van de schilder, waardoor een persoonlijk accent wordt toegevoegd. De cameralens daarentegen registreert slechts met nuchtere objectiviteit. 

 

 

 

 

.

 

copyright© Yvonne Hamaker