Theekoepels.

Tijdens een boottocht werd ik getroffen door de aparte sfeer van de Vecht, een mooie rivier met prachtige buitenplaatsen en pittoreske dorpjes.

Hier lieten rijke Amsterdamse kooplieden in de 18e en 19e eeuw op de mooiste plekjes aan de Vecht hun buiten huizen bouwen. Veel van deze schitterende gebouwen hadden theekoepels aan de oever, die vanaf het water goed zijn te bewonderen.

In deze gebouwtjes werd natuurlijk niet alleen thee gedronken. Er werd genoten van het uitzicht en men wilde vooral bekijken en bekeken worden.

Vooral de laatste tijd wordt er veel gedaan om deze romantische resten uit het verleden weer op te knappen en te bewaren voor de toekomst.

Tijdens het schilderen van deze theekoepels laat ik wat weg, voeg ik iets toe en verander ik wat aan de kleuren.Op een gegeven moment ontstaat dan een aquarel, dat de juiste sfeer van deze kleine gebouwtjes vastlegt.

Het is mijn bedoeling met deze schilderijen een gevoel op te roepen van heimwee naar een tijd dat het leven nog niet zo snel ging.

Waarschijnlijk ervaren meer mensen dat zo, want op deze theekoepels krijg ik altijd veel reacties.

 

 

Hoewel de meeste theekoepels langs de Vecht staan, valt er ook op andere plaatsen in Nederland nog wel van deze gebouwtjes te genieten.

 

 

Dit exemplaar staat bij slot Zeist en is zowel 's zomers als 's winters een lust voor het oog.

 

Passend bij de sfeer van de Vecht een passerende canalboat, die als trekschuit gedurende honderden jaren de verbindingen onderhielden tussen steden en dorpen.

.

 

 

CopyrightÓ Yvonne Hamaker