My sweet little Black and White

Klik op het
plaatje hieronder
om Layse haar
blaf te horen

In 2000 was Sheryse 1 jaar oud en wij vonden dat ze een beetje alleen was en daarom hebben we uitgekeken naar een mooie Westie pup. Voordat Layse werd geboren hadden we Collin, de vader van Layse gezien tijdens een show in Duitsland waar Sheryse ook geshowd werd. We waren helemaal weg van Collin. Ook Whitney, de moeder van Layse hadden we al bij de fokker thuis gezien en toen we van de fokker vernamen dat Whitney een nestje kreeg met Collin als vader, hebben we ons aangemeld voor een pup uit dat nestje.

Toen kwam Layse, een pluizig bolletje bij ons wonen. Wij vonden het een prachtige pup. Layse moest natuurlijk naar de gehoorzaamheids training. Eerst heeft ze de puppiecursus met goed gevolg doorlopen. Daarna is ze begonnen met de cursus A. Layse was direct erg braaf. Een commando volgde ze zonder te morren op. Zodra ik iets in mijn hand te eten had om haar te belonen, dan had ze alleen nog oog voor het eten. Luisteren was er dan niet meer bij. Met de stem belonen had een beter resultaat. Bij ons thuis was al heel snel de rangorde bepaald. Sheryse was de leider en Layse had niets te vertellen.

Als pup had Layse de gewoonte om het waterbakje om te gooien. Eerst was het lollig, maar later erg vervelend. We wisten niet waarom ze dat deed. Later bleek dat het ging om vers water direkt uit de kraan. Het mocht geen minuut oud zijn. Toen Layse volwassen was wilde ze nog steeds vers water, maar ze gooide het bakje niet meer om. Ze blafte dan één keer en dan wisten we wat ze bedoelde. Van ons mocht ze dat doen.

Layse was erg waaks. Ze beschermde haar territorium goed. Niemand kwam onopgemerkt door de deur naar binnen. Layse en Sheryse hadden hun eigen plekje achter in de auto. Als we wegreden mochten ze meestal mee, dan waren ze blij. Autorijden vonden ze leuk. Maar het gekke was, we waren nog niet op de grote weg of ze sliepen beiden als roosjes. Als we zachter reden werden ze wakker en dan keken twee witte hondenkopjes achter door het autoraam. We zagen dan vaak de mensen lachen.

Inmiddels is Layse op 16 mei 2009 op een tragische manier overleden. Dit heeft ons heel veel verdriet gedaan. We zullen hierover in de nabije toekomst meer vertellen op onze website.

Hieronder volgen foto's van Layse en Sheryse en Layse samen.