Nadat Layse in mei 2009 plotseling is overleden, zagen we Sheryse wegkwijnen. Ze voelde zich zo eenzaam, alleen en verloren. We hebben haar
alle aandacht geven, vele kilometers met haar gefietst, maar de leegte die Layse achterliet konden we niet opvullen. Sheryse was haar maatje
kwijt. Na een aantal maanden hebben we toch maar contact gezocht met een Westie fokker. Al voelde het voor ons wel een beetje te vlug, gezien
de manier waarop ons hondje is overleden. We hebben ons op een wachtlijst laten plaatsen. De fokker waar we op de lijst stonden had op dat moment
geen pupjes maar ze wist dat een fokker in Lelystad een nestje had, haar reu was de vader van de pupjes. Daar hebben we gekeken, maar de fokker
ging tegen alle afspraken in, voorschotten vragen voor een hondje van 5 dagen oud. Daarom zijn we afgehaakt. Na een tip van de fokker waar we op
de wachtlijst stonden zijn we nog ergens anders naar een nestje met Westies gaan kijken, maar de pup die we zochten vonden we daar niet. Het was
voor ons zo moeilijk omdat dit het hondje zou worden die de plaats van Layse zou gaan innemen.
We reden op een middag met Sheryse in het
mandje voor op de fiets in het bos. Op een gegeven moment kwam ons een mevrouw tegemoet met een hondje in een mandje achter op de fiets. Het was een
zwarte Schotse Terriėr. Ze sloeg af naar een klein paadje in het bos. Ze stopte en liet haar hondje lopen aan de lijn naast de fiets. De vrouw zei
niets en was ook zo weer weg. In Zweden hadden we de Schotse Terriėr al vaak gezien. Maar niet in de omgeving waar wij wonen. Onze interesse was gewekt.
Kort hierna hoorden we van de Westie fokker dat ze waarschijnlijk zou gaan stoppen met haar kennel. We moesten weer op zoek naar een andere fokker.
We hebben een show in Zwolle bezocht. We zaten aan de showring en een fokker met Westies stond achter ons. Haar Westie zat ons in de nek te
snuffelen en zo kwamen we in gesprek. We vertelden haar dat we op zoek waren naar een Westie-pupje. Ze zei dat ze geen Westie pupjes had, maar wel
een Schotse Terriėr teefje. We kregen haar website adres en we spraken af dat we per mail zouden reageren. Thuis gekomen hebben we ons eerst eens verdiept
in het karakter van de Schot. Het voelde voor ons als een cultuurshock!!! We hebben jaren Westies gehad en om dan te kiezen voor een ander ras
Maar toch voelde het goed. We zouden het hondje nooit met onze Layse kunnen vergelijken. We werden helemaal enthousiast.
Gebeld met de
kennel Highland Hunter's van het Schotse Terriėr hondje en een afspraak was snel gemaakt. Toen we het pupje met haar moeder zagen waren we verkocht. Dat was wat
we wilden! De fokker had haar de stamboom naam From Dash Moutain Farm Miracle gegeven,want daar is ze geboren en ze is opgegroeid in de kennel Highland Hunters. Wij hebben Cailin naar haar moeder vernoemd. Voor ons was
het ook een wondertje, omdat ze nog beschikbaar was. Het voelde of ze op ons had gewacht. Vaak zijn de teefjes het eerst besproken, maar de
fokker wist in eerste instantie nog niet of ze het pupje wilde verkopen of aan zou houden voor de kennel. Toen Cailin 9 weken oud was mochten we haar ophalen.
Na de inentingen zijn we gestart met de puppycursus bij DTC-hondenschool in Schoonebeek. Nu na een aantal maanden is haar karaktertje helemaal
gevormd. Aan de ene kant is Cailin een heel rustig en lief hondje. Maar aan de andere kant is het echt een boefje. Uitvallen naar fietsers,
vrachtwagens en auto's. Knakworstjes van de tafel stelen. ( Cailin kwam eerst de mosterd tegen en heeft het nooit weer gedaan). Achter de veger
of dweilstok aan, ze is altijd bezig. Maar ook dat komt allemaal goed, ze leert snel. Sheryse kan het heel goed met Cailin vinden. Er is totaal geen strijd tussen
hen beiden, maar Sheryse is nog steeds nummer 1 hier in huis. Cailin voelt zich hier al heel goed thuis en het plaatsje wat ze heeft, heeft ze
dubbel en dwars verdiend, het is een lieverd. We hebben nooit geweten dat een Schotse Terriėr
zo'n fijn karakter heeft. En je krijgt terug wat je er in stopt, alleen moet ze, net als de Westie een consequente opvoeding krijgen.
De vrouw met de Schotse Terriėr in het bos hebben we nooit weer gezien. Alsof het zo moest zijn .
Tijdens ons bezoek aan Gerda van Stuivenberg van de kennel From Dash Moutain Farm's, waar Cailin is geboren, vertelde
Gerda ons dat een schrijfster
een gedicht over Cailin heeft geschreven. Zoals we al eerder schreven heeft Cailin de kennelnaam Miracle From Dash Mountain Farm's. De naam van deze schrijfster is Carla
van lent en het boek heet "Beste beentje voor.... en dan?"
In het boek staan gedichten, korte verhalen, belevenissen met en over Carla's
hondje Dee Jay.
Maar ook over het wel en wee in het revalidatie centrum. Komisch, cynisch, zelfspot is hier uitgevonden en sommige lezers pinken een traantje weg.
Het goede doel van het
boek is Stichting hulphond. In het bijzonder helpt deze stichting mensen en kinderen die door de zorgverzekering geen hulphond krijgen.
Het gedicht is als volgt:
Miracle
Geboren uit liefde, kwam je zoals verwacht.
Mooi, glanzend en tevreden kwam je de eerste dagen door.
Dan de ommekeer, lusteloos, slapjes en kreunend heel zacht.
Geen verklaring, de warmte van je moeder het gaf allemaal niets.
Je kon niet drinken, verzwakte snel, de vraag waarom, waarvoor?
De zorgelijke blik van de mensen kon je niet zien.
Geen medische stunts maar de natuur gaat zijn gang.
Snel verzwakt en happend naar lucht, is dit het einde misschien?
De liefdevolle handen, een lik van moeder, de warmte die je voelt, gaven jouw het vermogen, de kracht de overwinning-drang.
Hoe klein, kwetsbaar en alles leek verloren.
Maar jouw leven moest nog verder, je hoort hier te zijn.
Voelde je de zorg, de liefde de kracht van het herboren.
Als door een engel geraakt na een kus op je hoofdje.
Kwam de kracht terug, je vocht, dronk en voelde geen pijn.
Je dronk en dronk kwam nu duidelijk weer aan.
Blijdschap en vreugde overwinnen het verdriet.
Was het een wonder? Het wonder om te mogen bestaan?
We zullen het nooit weten, maar jij kleine pup,
noemen wij Miracle, een wonder dat je ons niet verliet !
gedicht geschreven door Carla van Lent
Dank je wel Carla voor dit mooie gedicht. Wij zijn daar erg blij mee. Miracle is uitgegroeid
tot een mooie Schotse Terriėr met een lief karakter. Voor ons voelt het alsof ze voor ons bestemd was.
We zijn super blij met haar en wij denken dat ze ook blij is met ons, met Sheryse en vooral met Rosaly.