[ Up ]

De ontdekking van de eeuw!  11.15 uur

Turkije/Babayan

Ons dorp verkeerde de laatste dagen in grote staat van opwinding en pas vandaag zijn we er eindelijk achtergekomen wat er speelt. We kregen al mondjesmaat hoogst ongeloofwaardige informatie via de buren binnen maar de puzzelstukjes vallen nu pas in elkaar.
Ik kan mijn verbazing niet onder stoelen of banken steken en wil jullie laten weten wat er hier aan de hand is. Het is aan de ene kant zo ongelooflijk maar aan de andere kant, voor wie de geschiedenis van Turkije kent ook weer zo logisch. De kranten en tv zullen wereldwijd hierover schrijven maar vooralsnog wordt de zaak hier officieel afgedaan met dat men een munitieopslagplaats uit de eerste wereldoorlog heeft gevonden, op drie kilometer afstand van ons dorp, die onder streng militair toezicht moet worden opgeruimd. De streek is tot op tien kilometer in de omtrek hermetisch afgesloten, er komt niemand meer in en uit. Turkije is een NATO land dus ze krijgen international steun met de meest geavanceerde middelen.
Er is geen munitieopslagplaats ontdekt maar vijf en misschien wel zeven of meer ondergrondse steden!
Dat op zich is niet zo bijzonder. Er zijn hier duizenden grotten, gangen, tunnels, spelonken en nog lang niet alles is in kaart gebracht of zelfs maar ontdekt. Dat omdat vele plekken niet echt de moeite waard bleken, en omdat veel boeren erg veel vernield hebben, soms prachtige kerkjes kapotgeslagen hebben, en omdat sommige plekken moeilijk bereikbaar zijn, en ‘last but not least’, het benodigde geld er niet altijd is. En, maar dat is mijn persoonlijke mening men al zoveel christelijke kerkjes, stulpjes, grotten e.d. heeft gevonden, dat men het, in een islamitisch land, nu wel genoeg vind.
De ingang van de plek waar het hier om gaat betreft een lange lage tunnel, zoals er zoveel zijn hier, die geruime tijd door doornig struikgewas afgesloten is geweest.
Ik heb menig maal een poging moeten opgeven om een grot of tunnel te ‘ontdekken’ omdat ik niet door het struikgewas heen kwam, wel mijn overhemd scheurde, een keer met W. erbij die bij het zien van de eerste doornige takken er al meteen  geen zin meer had.

Drie jongentjes uit ons dorp hebben de tunnel gevonden. Uit vakantie balorigheid hebben ze de struiken zonder verdere schade aan te richten, wonderwel in dit hete droge land, in de fik gestoken en zijn nadat de boel was uitgebrand, de tunnel ingegaan. Halverwege zijn ze een kleine opening tegengekomen, op grondhoogte en een ervan is er in gekropen en niet meer terug gekeerd. De tweede is hem gaan zoeken maar ze hadden geen zaklantaarns bij zich en die kwam dus ook niet meer terug. De derde gebruikte toen zijn verstand en is de politie, hier de gendarme gaan halen. Die zijn met tien man sterk, het bleek om familie te gaan, naar die tunnel getrokken en hebben de kleine opening eerst opengehakt.
Daarna zijn ze een voor een met een hoop kabaal en licht,   de onderaardse gangen in gegaan en vonden de kinderen al snel terug: en met de kinderen ongeveer tweeduizend bewoners!
Bleke, kleine mensen, niet groter dan 150 cm, die gilden toen ze meegenomen werden het zonlicht in. De gendarme, die begreep dat er iets buitengewoon bijzonders aan de hand was, sloeg meteen groot alarm en het leger was er in enkele uren bij om de boel af te zetten.
De onderaardse stedelingen blijken er, schrik niet, in een aaneengesloten periode van zeshonderd jaar te hebben gewoond.

 De feiten op een rijtje: het zijn zo goed als zeker christenen die in de late middeleeuwen ondergronds zijn gevlucht voor een islamitische invasie. Ook in Kaymakli en andere ondergrondse steden zijn overblijfselen van christelijke gemeenschappen ontdekt, maar nooit levende wezens natuurlijk. De groep hield, houdt moet ik zeggen, zich in leven door een bepaalde paddestoel teelt, ondergronds groeiende planten (zoiets als planten die ook op de zeebodem groeien en geen licht nodig hebben), vis, er is een heel stelsel van bronnen en meertjes gevonden en men stal s’nachts met nieuwe maan fruit van de landerijen.
Net als in Kaymakli tellen de steden  soms wel 12 verdiepingen en er schijnen er drie te zijn die vijftien verdiepingen telt.
Voorzover ik nu hoor, W. komt net binnenlopen met het laatste nieuws, staat er sinds vanochtend vroeg, een noodhospitaal, totaal verduistert, de doktoren schijnen er van die nachtbrillen te dragen. De bewoners worden onderzocht. Men vreest dat wanneer ze in contact komen met de moderne mens van vandaag de dag snel nieuwe hun onbekende ziektes zullen oplopen.
Niet alle informatie die we binnenkrijgen is even betrouwbaar. Zo vertelde de gendarme, Hoesein, uit het dorp hier, van wie we wel erg veel te weten zijn gekomen omdat hij de zoon van onze beste vriend is hier,  dat de nieuw ontdekte bewoners een eigenaardig soort oud Grieks spreken. Overigens vinden hij en zijn vader, en met hen het hele dorp, dit de mogelijkheid om dit dorp in de toekomst rijk te maken. Een van de theehuizen schenkt sinds gisterenavond ook bier. Openlijk dan.
Hoesein vertelde ons nog iets anders. In elke tot nu ontdekte stad bevinden zich steeds op de laagste verdieping de bekende kerkjes. De groep is steeds gelovig gebleven, en met alle schreeuwende moskeeën hier in de buurt, waarschijnlijk ook nog steeds standvastiger. Mede door de als maar aanwezige angst voor de bovengrondse vijand.
Ondanks het oud bijbelse vijgenblad lopen ze naakt rond.  Ze hebben geen stoffen, geen eetgerei, eigenlijk niets wat aan beschaving doet denken behalve de christelijke afbeeldingen in hun kerkjes maar die vind je hier overal en zijn waarschijnlijk wel van voor de tijd waarop zij de ruimtes betrokken. Men vindt ze hier van soms wel duizend jaar oud.
Het meest bijzondere, echter, is dat ze geen crucifixen op hun altaren hebben staan maar beeldjes die sprekend op Michel Jackson lijken. Daar is meteen, uiterst verbaasd natuurlijk, naar gevraagd.
Men heeft schoorvoetend verteld dat een van de leden van deze gemeenschap s’nachts bij nieuwe maan in het kortstondige licht van een vallende ster iets heeft zien schitteren op de grond. Dat bleek een glitterende afbeelding van Michel Jackson te zijn, voorzover ik begrijp volgens de beschrijving van het gevonden object, op een CD.
Men heeft dit aangezien als een teken van God, die zijn zoon, in de persoon van de afgebeelde, zal sturen om hen mee te nemen het paradijs in, een begrijpelijk gedrag gezien de christelijke traditie met de dag des oordeels in het vooruitzicht.

De Turkse regering ziet mede hierin een aanleiding de zaak voorlopig niet aan de pers te vertellen. Men heeft, zo ik hoorde van de ‘bakal’, de kruidenier, inmiddels wel contact opgenomen met Michel Jackson en de paus. Het verhaal doet nu de ronde dat, nadat de leden van de ondergrondse gemeenschap zijn onderzocht, zij Michel Jackson en de paus tegelijkertijd zullen ontmoeten op een geheime plaats (met heeft het over een geblindeerd Everland), waarbij Michel Jackson voor de paus zal knielen en hem zijn toegeschreven macht zal overdragen, zodat de gevonden groep christenen weer gewoon in de paus gaan geloven. Wel is Michel Jackson in ruil voor seponering van zijn lopende processen gevraagd of de groep niet in Everland kan blijven. Er zitten zo’n zeshonderd kinderen bij, en daar is Everland natuurlijk de beste plek voor. Er moet dan een licht dim installatie worden aangelegd die na een tijdje op nul te hebben gestaan, elke maandag een standje hoger gezet gaat worden zodat de groep langzaam maar zeker aan het  daglicht   zal wennen.

Wij begrijpen uit de hectische toestand hier dat het nog minstens twee weken gaat duren voordat alle mensen onderzocht zijn en de pers er informatie over krijgt. Dus jullie, lezers krijgen het nu van ons te weten maar moeten nog even wachten totdat dit onvoorstelbare nieuws bij jullie op de tv komt. Tot dan houden wij jullie op de hoogte. Begrijpelijke wijs vragen we wel aan jullie hier verder nog niet over te praten.

Misschien komen we met foto’s die we via Hoesein proberen los te peuteren.

De eerste foto!  13.45 uur

Er vliegen helikopters af en aan maar Hoesein houdt zijn kop erbij, weet wat we willen en komt drie minuten geleden met de eerste digitale foto's binnenlopen die hij weer heeft gekregen van een commandant in het leger die de oom is van zijn schoonvaders nicht, of zoiets. De foto's zijn gemaakt met een militaire uiterst geavanceerde camera die warmtebronnen rood weergeeft. Helaas was er op de meeste foto's weinig te herkennen maar deze laat duidelijk een mens in de verte zien!!!
Hopelijk kan ik er binnenkort meer en vooral betere laten zien!

Er is iets verschrikkelijks gebeurd.  17.30 uur

Er is iets verschrikkelijks gebeurd! Hoessein heeft de foto’s niet gekregen maar de smart card gestolen, geleend zoals hij het eerder zelf noemt van zijn commandant in het leger die de oom is van zijn schoonvaders nicht. Wij hebben hem regelmatig laten zien hoe onze digitale camera werkt en hoe we via de smart card foto’s inladen in onze labtop.  Wij legen dan de card omdat we er maar een hebben. Een routine klus. Een uur geleden nog maar heeft hij dat ding in de camera van zijn commandant in het leger die de oom is van zijn schoonvaders nicht, teruggestopt en een half uur geleden hoorde hij zijn commandant in het leger die de oom is van zijn schoonvaders nicht, een onderdrukte schreeuw van schrik uiten. Hij haalde Hoesein erbij om zijn ontzetting te kunnen delen. Jullie begrijpen het al, ik heb zijn smart card geleegd.
“Ik heb in het grootste geheim foto’s gemaakt van die lui, maar met m’n stomme kop het lensdopje erop laten zitten”. Hoesein vertelde net bevend, dat hij eerst een en ander even niet begreep maar de clou van het verhaal werd hem toch al snel duidelijk. Zijn commandant in het leger die de oom is van zijn schoonvaders nicht, blijkt de foto’s stiekem te hebben genomen om ze te kunnen doorverkopen aan de gulzige en goedbetalende pers. Zijn functie verklaart de slechte kwaliteit van de foto’s want ook hij mag nergens bij. Hij heeft de supervisie over de wacht. Nou ja zeg.
“Duizenden dollars zijn ze waard”, vloekte hij tegen de schaapachtig meeluisterende Hoesein. “Ze waren niet perfect maar daar weet de pers wel raad mee, zeker mijn neef die … enz.”
Nu heb ik dus die waardevolle foto’s in mijn computer en stond Hoesein dus net weer naast me. Hij wil zijn deel mocht het er ooit van komen. Nu heb ik weer geen neef of oom die… enz. dus wat moet ik ermee. Ik wilde ze al aan hem teruggeven via de smart card van W. maar voorlopig, nu de helicopters nog als lastige vliegen om ons hoofd scheren, wil hij ze in mijn computer opgeslagen laten zitten.
Ik op mijn beurt delete ze het liefst! Een ongelukje, nou ja, een tweede dan, maar dat komt wel vaker voor. Stel dat zijn oom er lucht van krijgt, of de rest van het leger!!! Ik moet er niet aan denken. Die ene hierboven laat ik staan, die is tocht het beste, op zich al geld zat waard, en de rest gaat eruit, en wel nu meteen! Groeten, ik moet even iets doen.

Erdogan komt!   19.20 uur

De mensen in Urgup en Goreme, twee middelgrote stadjes hier in de buurt, maken zich zorgen over de helikopters die zogenaamd met oude bommen over hun woonkernen vliegen. Daar werden we net over opgebeld door Hasan de tweede. Die woont in Urgup. De lokale overheid heeft de opdracht gekregen de officiële regeringsverklaring te verspreiden al zou het hier gaan over het opruimen van oude munitie.
Het lijkt er echter op dat de gezonde bewoners van de ondergrondse steden vervoerd worden naar andere plekken. Waarschijnlijk naar de Amerikaanse basis hier in Turkije waarvandaan ze met grotere vliegtuigen zo goed als zeker richting Noord Amerika zullen gaan. Het is nu donker dus zijn ze daardoor gerustgesteld. Waarschijnlijk geholpen door een flinke dosis ‘valeriaan’ zullen we maar zeggen.
Ze schijnen zo mak als een schaap te zijn en hebben geen geweld gebruikt. Dat blijken ze ook niet te kennen. W. heeft een gesprek opgevangen tussen een vermoeide antropoloog en een oude archeoloog die hier even op krachten komen, ze zijn al drie dagen dag en nacht in de weer. Beide hebben zo’n bordje met pasfoto op hun buik. Alleen naam en toenaam, geen beroep. Ze stonden bij onze kruidenier sigaretten en chocolade te kopen of zoiets net toen W. thee ging halen, en eieren.
Gedurende de zes eeuwen die de bewoners onder de grond hebben doorgebracht is er geen kwaad woord gevallen. Een gezamenlijke vijand bindt, zullen we maar zeggen.
De in zo’n situatie uiterst precaire voortplanting werd van bovenaf opgelegd. De verste uit de ‘familie’ moest het doen met de andere uiterste, om het zo maar even uit te drukken. Liefde was er niet bij maar dat is ook heel Turks. Over Michel Jackson zeiden ze alleen dat de CD gevonden was en het nog steeds deed. Bij het afdraaien ervan, via een installatie met twee enorme speakers vielen de grotbewoners die erbij waren pardoes op de grond. Ze hebben het nummer maar uitgezet. W. wilde nog vragen welk nummer het was maar beet op haar lippen.
Toen beide heren merkten dat ze stond mee te luisteren stokte hun gesprek.
Hoesein vertelde nog eerder op de avond dat er veel filmploegen rondlopen in militair uniform maar geen filmlampen gebruiken. Ook veel artsen en verplegers. Er gaat een gerucht dat Erdogan, de Turkse eerste minister, komt. Maar, zo gaat het gerucht verder, hij wil eigenlijk pas komen als de pers erbij mag. Hij wil graag laten zien hoe Turkije met christenen omgaat. Dat vanwege Europa natuurlijk. Dus die komt pas echt als het gerucht is verstomd en de pers er hoogte van heeft gekregen.

'Gone too soon'.  23.45 uur

Er schijnen toch ook minder gezonde bewoners te zijn want er rijden nu, op dit ogenblik militaire en burger ambulances met gillende sirenes af en aan. En dat in ons dorp waar nog geen stoplicht staat dat op groen kan springen. Hoesein is niet te bereiken, gelukkig maar, en er komt geen nieuws naar buiten via de stille trom. De ambulances rijden hard over de oude brug hier en verdwijnen via de heuvel in het noorden van ons dorp. Hun blauwe lampen lichtten nog na tegen de zwarte nacht. We wachten in spanning af op wat er gaande is. Het lawaai is verschrikkelijk. Er vliegen geen helikopters meer! Dat is raar.
Er komt iemand binnen: het is de commandant in het leger die de oom is van zijn, Hoeseins, schoonvaders nicht. Er is weer iets fout gegaan maar nu wel heel erg. Hij heeft de smart card van W. d’r toestel in zijn toestel zitten! Hoe kan dat nu, aan het begin van de avond had Hoesein nog een ander verhaal. Maar hij laat ons de foto’s van het nieuwe atelier van W. zien. Bij navraag in ons kleine dorpje wist hij ons al snel te vinden. Hoesein is er niet bij! W. vraagt om hem af te leiden naar de af en aan rijdende ambulances. “Ze gaan allemaal dood”, geen houden aan, ze vallen als dooie vliegen op de grond, maar – en hij vloekt nu dreigend en doet net of ie zijn pistool pakt, waar zijn mijn foto’s”!!!!
Ik ben bang voor pistolen, ik zeg het eerlijk, ik ben geen held. Dus ik wijs naar de enig overgebleven foto op internet…
W. stamelt, “ als ze allemaal doodgaan wat doet het er dan nog toe?” Ze is duidelijk aangeslagen, niet door de commandant in het leger die de oom is van Hoeseins schoonvaders nicht, maar door het nieuws. Ik heb even moeite met slikken. En het lijkt of de commandant in het leger die de oom is van Hoeseins schoonvaders nicht, nu ook iets begint te dagen.
Plotseling klikt hij met zijn hakken, als een echte militair, brengt zijn hand naar zijn helm, en salueert. “ alles gaat in de doofpot, behalve de ondergrondse steden, die worden opengesteld voor de toerist.”  “Wees slim”, houd jullie mond want deze dingen werken feilloos”, en hij wijst op zijn pistool. Ik knik heftig.
W. kan het niet laten, “welk nummer was het van Michel Jackson”.
“Ook dat gaat in dezelfde doofpot”, antwoord de commandant in het leger die de oom is van Hoeseins schoonvaders nicht. Hij loopt met stevige klossende passen het huis uit. Nog voor dat hij de poortdeur met een geweldige klap achter zich dichtslaat brult hij, “ Gone too soon”…

Nieuwe tegenstrijdige informatie!   9.35 uur

Vannacht is een van de ambulances ter hoogte van het huis van de oude mugtar, (burgemeester) in het ravijn gedonderd. Met de precisie van een tandarts die een wortelkanaalbehandeling geeft, ik kan even op niets anders komen, zijn de lijken van de gevallen ambulance overgeheveld in een andere militaire ambulance. De hele operatie duurde volgen de mugtar nog geen kwartier. Dat geeft wel aan hoe geheim men alles houden wil. De mugtar, zijn vrouw  en hun zoon hebben alles gezien. Ook drie mensen uit het aangrenzende huis hebben vanachter hun vitrages, zij hebben geen gordijnen, een duidelijke indruk van de zaak kunnen krijgen. Volgens nu zes ooggetuigen lagen er geen menselijke stoffelijke resten in de gevallen ambulance. Men spreekt van op mensen lijkende gestalten, 150 hoog, zo doorzichtig als een kwal kan zijn, met lange hoofden, opvallend lange armen en korte dikke beentjes. Een van de ooggetuigen beweerde een staart te hebben gezien. De anderen ontkennen dat heftig. Men was het er wel allemaal over eens dat de onbekende wezens een vaag blauw rood licht uitstraalde hetgeen in het hoge voorhoofd het krachtigst was. Dit was allemaal goed te zien omdat het pikdonker was. (Misschien was de camera van de commandant in het leger die de oom is van Hoeseins schoonvaders nicht toch niet zo modern als Hoesein beweerde en is het rode figuur op bovenstaande foto dus een normale weergave van de ons nog onbekende werkelijkheid, hetgeen de foto nog duurder maakt denk ik). Het meest opvallende aan hun beschrijving echter was wel voor zover ik het kan reconstrueren, dat men vol overtuiging unaniem beweerde dat de wezens lachten! Door de nachtelijke aard van de operatie en het oplichten van de lichamen had men daaraan getwijfeld maar op een enkel moment is er sprake geweest van het aan en uit gaan van een grote lamp, die enkele seconden moet hebben gebrand. Toen heeft iedereen hetzelfde gezien. Op de drie opnieuw vervoerde wezens stond overduidelijk een glimlach op het gezicht. ( Men zag dus wel een mond maar 5 van de 6 ooggetuigen beweerden dat de wezens geen neus hadden.) De vrouw van de mugtar beweerde zelfs dat ze teruggelachen heeft en gezwaaid naar een van de onbekende wezens maar de mugtar deed dat af als onzin. Hij maakte daarbij een veelzeggend handgebaar. Zijn vrouw  beweerde echter ook nog dat het zo vriendelijk ogende wezen haar lach had opgevangen en terugzwaaide. Hierin ging de mugtar tot zover mee dat hij ook gezien had dat een van hen zijn hand (met drie of vier vingers) ophief. Veel meer dan dat kon het wezen ook niet doen aangezien het stevig ingesnoerd op een brancard lag.  Het is ons opgevallen dat zijn vrouw tijdens ons gesprek voortdurend een opvallend zachte glimlach op haar gezicht hield, alsof ze regelrecht een blik in de hemel had geworpen. Normaal gesproken kennen we haar als een sacherijnig keffend oud wijf en ontwijken haar ook het liefst.
Na het nachtelijke voorval is er direct een commandant van het leger, waarschijnlijk dezelfde als die bij ons is langs geweest, bij de beide families op bezoek geweest, met veel kabaal, en heeft hen gesommeerd niets over het voorval los te laten daarbij wijzend op zijn pistool.
Men is bij ons langs gekomen omdat wij buitenlanders zijn en volgens hun geen kwaad treffen kan. Over dat laatste voelen wij ons niet zeker. Dat het hele verhaal nu een andere wending krijgt is wel zeker. De overheid heeft op een slimme manier een zogenaamde leugen verspreid en via andere dorpse kanalen een echte leugen die nu ontmaskerd is. Welke rol Hoesein hierin speelt is nog onduidelijk voor ons. Maar ons vertrouwen in hem heeft een knauw gekregen. Over die beschreven wezens weten wij verder ook niets meer. De deksel van de doofpot staat op een kier.

De zoon van de mugtar beweede ook nog dat hij eergisteren het begin van het nummer van Mickel Jackson "Heal the world'  te hebben gehoord. Plotseling, vanuit het noorden.

Exacte gegevens!  14.23 uur

Hoesein komt net, met een air alsof er niets aan de hand is, binnenwandelen. Wij hebben hem niet al te vriendelijk begroet en dat is hem, als gastvrije Turk, meteen opgevallen. De ooggetuigenverslagen waarmee wij hem confronteerden deden er nog een schepje bovenop en hij heeft ons hier, als onder ede, het volgende verklaard. Zijn Turkse traditie heeft de overhand op de zwijgplicht die ook hem is opgelegd. Van dit moment van zwakte profiteren wij nu.
Er zijn geen christenen ontdekt die zeshonderd jaar onder de grond zouden hebben gezeten.
De wezens schijnen gevlucht te zijn van een verre planeet, die een aardige gelijkenis vertoont met onze aarde. Men haalt adem door een soort van onzichtbare kieuwen die hen ook in staat stellen enkele dagen onder water te leven.
Zij hebben de beeldjes van Michel Jackson gemaakt. En dat omdat zijn “radio signalen” (lees: zijn nummers) het meest op aarde voorkomen.
Ik begrijp hieruit dat ze de radiozenders hebben afgeluisterd en Michel Jackson nog steeds de meest gedraaide artiest schijnt te zijn.
Zij zijn er daardoor vanuit gegaan dat wij Michel Jackson als een god vereren en hebben met groot buitenaards gemak de beeldjes van hem gemaakt om, indien ze ontdekt zouden worden een goede indruk op ons zouden maken, gezien het belang van godsdienst op aarde.
Zij hebben ook een godsdienst maar daarover was Hoesein gefragmenteerd in zijn verslag.
Uit de warrige flarden van zijn poging hiertoe begreep ik wel dat de planeet van die wezens dicht bij de hemel ligt. Het dichtst van alle planeten in de kosmos. Dat verklaart misschien hun glimlach want ook Hoesein had het over die glimlach.
De CD van Michel Jackson hebben ze gestolen uit een muziekzaak in Goreme.
Volgens Hoesein zijn er tweehonderd van hen gevonden. Over hun ruimteschip kon hij alleen zeggen dat het uit elkaar was gehaald en nog niemand de verbanden tussen de onderdelen had gevonden.
Ze hebben geen sekseverschillen.
Bij het onderwerp voortplanting wilde ze niets loslaten maar Hoesein, die tijdens de verhoren op wacht stond, beweerde dat de wezens bij die vragen duidelijk meer rood dan blauw oplichtten.
De wezens spraken vloeiend Turks en laten toen een Amerikaanse commandant de verhoren overnam vloeiend Engels met een Amerikaans accent.
Voordat de verhoren overgingen op het Amerikaans wat Hoesein niet verstaat hoorde hij een van hen uit de doeken doen waarom ze gevlucht zijn.
Het overgrote deel van hun bevolking schijnt de hemel in te willen, wat voor hen dus een kleine stap in de ruimte is. Volgens de gevluchte groep is daar alleen verveling te vinden en moet het er dus uiterst saai zijn. Men wil dat met planeet en al doen en daarom moesten deze tweehonderd andersdenkenden wel vluchten: ze konden geen kant meer op. Bij de laatste voorbereidingen van de aanstuwingsmotoren van hun planeet, tweehonderd keer kleiner dan de aarde, zijn ze vertrokken.
Bij de vraag waarom ze de aarde hadden uitgekozen gaven ze geen antwoord, haalden hun eigenaardige transparante schouders op maar Hoesein zag ze wel weer meer rood dan blauw oplichtten. Bij enkelen van hen verdween het blauw volledig. (Dat zegt wel iets over de bovenstaande foto, lijkt mij!!!)
Ze zijn op transport naar een geheime plek.

Tot zover deze exacte feiten.

Er is er een ontsnapt!   18.25 uur

Er is er een ontsnapt en die zit nu naast me. Ik begrijp dat dit verhaal voor sommigen van jullie ongeloofwaardig begint te worden maar ik houd me aan de feiten, meer kan ik niet doen. Vannacht, tijdens het ongeluk is hij vanaf de brancard een citroenenopslagplaats ingeschoten en terecht gekomen in een berg rottende citroenen. De geur daarvan en de klap deed hem flauwvallen. In de haast van de reddingsactie is hij over het hoofd gezien of gewoon vergeten. Vanochtend is hij door een dorpsbewoner gevonden en die heeft de mugtar ingelicht. De mugtar besloot dat het buitenaardse wezen het best naar ons gebracht kon worden omdat hij weet dat wij samen zo’n zes talen spreken. Dit wezen spreekt perfect Nederlands, maar - heel vreemd - met een Brabants accent. Nu hij naast me zit kan ik hem pas goed beschrijven.
Hij of zij, ik zeg maar hij, is ongeveer 150 lang. Ongeveer want hij wisselt van lengte. Het verschil bedraagt ongeveer 15 centimeter. Hij is transparant en zijn romp lijkt wel gevuld met 150 of 200 bolletjes die ook weer transparant zijn. Hij zit constant te glimlachen en lijkt alles leuk te vinden. Hij heeft geen kieuwen en ademt en neemt automatisch voedsel via membramen in zijn huid op. Zijn voedsel zit in het water wat zich in de lucht bevindt. Hij scheidt het afval ook weer af op die manier. Het ruikt hier nu ook wat naar zwavel. Hij zegt ongeveer drie dagen onder water te kunnen blijven omdat hij de membramen van ‘grootte’ kan veranderen.
Hij geeft een zacht rood blauw licht dat naar aanleiding van het onderwerp verandert.
Over voortplanting is hij heel open geweest in ons gesprek. Hij heeft van onderen niets, zowel aan de achterkant als wel aan de voorkant. De balletjes in zijn lijf blijken klonen te zijn. Die kunnen er via zijn mond uitkomen, de functie van de mond is voortplanting en geluid voorbrengen, er gaan dus niets in. Maar omdat elk van zijn soort maar een beperkte hoeveelheid van die “eieren” in zich draagt gaat men met de voortplanting spaarzaam om. Geheel tegen het verlangen van elk individu omdat het een uiterst emotioneel bevredigend proces schijnt te zijn. Maar wanneer de bolletjes op zijn sterft het individu snel daarna. Er is een waterrijke omgeving nodig om de geboren kloon tot wasdom te laten komen. Het blijkt dat zijn hele soort klonen zijn, de een is dus de ander! Zij zijn allemaal het zelfde! Of dezelfde. Hij heeft inderdaad geen neus en overigens ook geen staart. Met zitten heeft hij moeite en doet het volgens mij alleen omdat ik het doe.
Hun planeet is in schemer gehuld en wordt van binnenuit verwarmd door een gigantische warmtebron. De oppervlakte is zacht en schijnt nog het meest op drab te lijken. Water en grond hebben zich vermengd. Er is regen en de temperatuur is redelijk constant, zo’n 22 graden. Ondanks deze ogenschijnlijk gunstige omstandigheden is er een watertekort en mogen zij zich maar mondjesmaat voortplanten.
Over de aarde zei hij het volgende. De aarde is bij veel andere planeetbewoners bekend. Het wordt tussen hen onderling wel het ruimtebordeel genoemd. Alleen op aarde, zo vertelde hij, botvieren de bewoners op ongekende schaal hun lusten, doen alles wat god verboden heeft en komen er nog mee weg ook. Er schijnen dan ook regelmatig andere planeetbewoners naar de aarde toe te komen om hier te feesten. Hij en zijn klonen hebben mede om die reden de aarde uitgekozen.
Volgens hem is de kosmos een behoorlijk geregeld gebeuren en zijn er geen andere wezens te vinden die zo hun eigen gang kunnen gaan als de aardbewoners. Het leven in de kosmos en de wezens van andere planeten lijken in hun gedrag nog het meest op onze dierenwereld. Er ontsnappen er maar weinig aan de regelmaat.
Zij hebben een vermogen waarmee ze in onze hersenen kunnen kijken en stukken ervan kunnen kopiëren, zoals ons communicatiecentrum waardoor ze automatisch de taal spreken van degene waarmee ze spreken. Erg handig moet ik zeggen. Zijn Brabants accent kan hij niet verklaren. Hij kan niet lezen omdat zijn ogen maar vaag contouren waarnemen. Geluid wordt via zijn huid opgevangen. Zijn huid lijkt me dus zijn belangrijkste orgaan. Ik zie geen spijsverteringsorganen, geen longen, alles schijnt zich binnen in zijn lichaam in een transparante vloeistof af te spelen. Zoiets als bij een kwal. Die vloeistof maakt ook zijn bewegingen, als een soort van waterige spieren.
Hij maakt zich geen zorgen om zijn meegenomen makkers. Deels omdat het klonen zijn, psychologisch begrijp ik dat niet helemaal, en deels omdat zij zich onder de grond hebben uitgeleefd in het klonen of misschien beter, voortplanten. Volgens hem liggen er zo’n tienduizend klonen te groeien. Elke van hen heeft zich totaal uitgeleefd en wel vijftig keer gekloond in drie weken tijd, en totale orgie dus. Vandaar dat ze rood werden toen er naar hun voortplantingsgedrag gevraagd werd!!! De babyklonen zijn in twee maanden volwassen in een vochtige lucht. Volgens hem is die plek niet ontdekt. Men kan er alleen onder water komen via een lange erg smalle tunnel. Hij verwacht dat de nieuwe klonen zich na twee weken al uit verveling en lust zullen gaan klonen.   En de volgende generatie ook. Enzovoort. Ik verwacht dat als hij gelijk krijgt wij er een probleem bij krijgen.

Het laatste oordeel.   14.21 uur.

Hoe kon ik nu zo stom zijn. Zo lichtgelovig. Naïef vooral ook. Eerst die christenen zeshonderd jaar onder de grond, daarna die mannetjes uit de ruimte, toch volslagen onzin als ik mijn heldere kritische vermogens maar gebruikt had. Aan het meest logische wordt pas te laat gedacht!
En nu is het te laat, Hoesein en zijn commandant in het leger die de oom is van zijn schoonvaders nicht, staan nu naast me. Hoesein probeert niet te huilen. Het is afgelopen met ons. Met honderdduizenden zijn de klonen bezig Turkije als eerste land te veroveren, wat zeg ik het is erger dan dat. Hoesein vertelde me dat het legen machteloos staat tegenover een vijand die zich in enkele minuten tijd 200 keer kloont.  Want wanneer er op de klonen geschoten wordt, en men doet niets liever, dan spatten ze uit elkaar. Hun eieren vliegen in de rondte en zuigen alle vocht uit de lucht weg. Net airbags. Binnen enkele minuten hebben ze hun oorspronkelijke vorm, inclusief nieuwe eieren! Niet tegenop te vechten, een vijand die geen doden kent. Ze tuiten hun eigenaardige mond in de vorm van een korte loop en spugen vijftig meter ver hun plasma dat volgens Hoesein dodelijk is maar volgens zijn commandant in het leger die de oom is van zijn schoonvaders nicht, alle spieren verlamt. Wat een manier om langzaam te sterven!
Het is volstrekt duidelijk wie hier achter zit. Er is maar een man, een staat, een natie, in deze wereld van vandaag de dag, die zoiets gruwelijks maken kan. Een autonoom biologisch wapen, in staat om als een computer de mensen te ondervragen en een meedogenloos oordeel te vellen. De perfecte vechtmachine! De kloon van een kwal en zijn baas.
De heilige oorlog is in zijn volle omvang begonnen. De klonen doden alleen diegene die niet binnen een minuut het ‘Onze Vader’ (Pater Noster) en het weesgegroet Maria (Ave Maria) weet op te dreunen, twee psalmen mag ook of het eerste hoofdstuk uit het Marcus evangelie. Men is hier, net als honderden jaren geleden de eerste of moet ik zeggen de zesde kruistocht begonnen. De hele streek rondom ons huis is veroverd. Ons dorp is al voor de helft uitgekamd, Ankara en nota bene het ooit zo christelijke Istanbul vallen. Het is hopeloos. Hoesein begint te huilen. Wat weet hij van het Pater Noster. Hij roept Allah aan. Niet goed genoeg. Er is maar een ‘god’ die kan winnen, die over wil blijven, de totale macht wil.
W. zoekt nu op Internet naar een integrale tekst van het Onze Vader. Ik maak geen kans, ik ben het vergeten. Was ik maar katholiek gebleven. Maar gelovig. Hopeloos is onze situatie. Wat weet ik nog, ‘Onze Vader die in de hemelen zijn (of was er sprake van een hemel? Ja een) uw wil geschiedde in de hemel zowel als op aarde, geef ons heden ons dagelijks brood en laat ons niet in bekoring….’  Tot zover. Ik weet niet meer, het Wees gegroet Maria ben ik totaal vergeten.
Dat monster van gisteravond met zijn boedistische glimlach, wat een verrader. Als het paard van Troje is hij hier binnengebracht. Omdat wij als enige contact met de buitenwereld houden via internet. Als een dief is hij vannacht het huis uitgeslopen. Als Christus worden we door die Judas verraden! Het laatste oordeel valt.
‘Ze staan voor onze poort, die mormels’, gilt W. Er is niets wat we kunnen doen. De commandant in het leger die de oom is van Hoeseins schoonvaders nicht trekt zijn pistool, ik zeg nog dat het geen zin heeft, hij krijgt tranen in zijn ogen, soldaat en kan zich niet verdedigen. Ons huis is lek, plekken zat om binnen te komen. Ik moet nu stoppen, ze stormen onze terrassen op. Hier houdt het op. W. schreeuwt het ‘Onze Vader’ al lezend van een katholieke website met bidprentjes. Ze geloven haar niet, ze hebben haar door, de commandant in het leger die de oom is van Hoeseins schoonvaders nicht, schiet.
Raak, het plasma en een hoeveelheid eieren spetteren en slingeren door de gang,   anderen gedrochten tuiten hun monden, een glibberige massa, Oh God, O moeder Maria, Jezus Christus nog aan toe….

Home   Paintings    C.V.  Reisverhalen inhoud