Gatenkaas
Over ons huis in Babayan, Cappedocië , Turkije
Wij kijken uit op huizen van ongeveer 500 tot 1000 jaar oud. Deels van nog Griekse oorsprong. Ons huis is waarschijnlijk het oudste dus minstens 1000 jaar oud. Dat heeft te maken met het feit dat we het enige huis hebben met een half rond dak hetgeen hier uniek is.
De stenen waarmee de gevels zijn gebouwd zijn 50 cm breed en 25 cm hoog. Dat zijn mooie strakke stenen die de gevels een gepolijst aanzien geven, hetgeen ook de bedoeling was. De stenen die aan de zijkant van de huizen gebruikt zijn hebben een ander aanzien. Dat lijken wel Belgische kasseien. Rommelig gehakte stenen die met veel pas en meetwerk op elkaar gestapeld zijn. Maar wie bekommert zich hier hierom? Niemand toch zeker. En dat omdat iedereen weet dat hetgeen zich bovengronds bevindt niet meer is dan het topje van de ijsberg. Ondergronds bevind zich in ieder huis een labyrint van grotten uitgehakt in een heuvel van hoogstens honderd meter hoog. De bovengrondse huizen hebben misschien drie, vier, vijf kamers. Niet slecht voor een gemiddelde doorzon woning. Maar dan vervolgt men zijn weg, berg af waards en openbaard zich een grottenstelsel met kamer achter kamer, nee kamer onder kamer. U denkt, hoe kan het dat men bij het hakken van die grotten elkaar niet als buurman tegengekomen is. U denkt hetzelfde als ik. Ik verwonder mij daar ook over maar het is hier niet gebeurt. Het heeft waarschijnlijk te maken met hetzelfde verschijnsel dat we kennen van het kloppen tegen holle vaten. Op het moment dat de muur ‘hol’ klonk hield met dood eenvoudig op, zo stel ik mij voor. Ik weet dat niet zeker maar onze aannemer heeft soortgelijks meegemaakt. Dat leverde ons een nieuwe grotkamer op maar ook een idiote ervaring van een plastic buis die een klein gaatje in verdween: een plastic buis van vijf meter.
Wij wonen dus op een gatenkaas. Een gatenkaas die verlaten is door de eigenlijke dorpsbewoners die hun heil boven aan de weg gezocht hebben in nieuwe betonnen woningen. Mooie degelijke woningen die geen grotten meer kennen: dat wat je ziet is dat wat er is.
Geen ondergrondse gatenkaas waarin nog dagelijks door de nieuwe bewoners gaten aan toegevoegd worden. Nieuw gegraven tunnels die de grotten van de buurman een nieuw leven inblazen omdat zijn toegangswegen ingestort waren. Ingestort en opgevuld. Hoelang gaat dat nog goed. De plaatselijke bevolking kijkt met tevreden argusogen naar de nieuwkomers die met kwieke bouwlust gat na grot opduikelt en verovert. Opdat de gehele gatenkaas op een dag instort, ooit, eens, in de verre onbestemde toekomst van een dorp dat duizend jaren telt….
de voorkant van ons huis.
Uizicht