home

  shetlandschapen

  shetlandwol

  onze kudde

  de praktijk

  dieren te koop

  de schuur

  de omgeving

  routebeschrijving

  contact

  links

Shetlandschapen

  Het Shetland schaap
  Raskenmerken
  Vacht
  Verdere eigenschappen

Het Shetland schaap

Het Shetland-schaap is afkomstig van Shetland Eilanden. Daar zijn ruim 1000 jaar geleden schapen door de Vikingen gebracht. Deze zijn waarschijnlijk gekruist met schapen die al op de eilanden waren. Door de geïsoleerde ligging zijn de specifieke raskenmerken goed bewaard gebleven. 
Het eerste onderzoek naar het Shetland schaap dateert uit 1790. Later volgden meer onderzoeken en allemaal roemden ze de fijne, zachte wol. 
In het begin van de twintigste eeuw werd het schaap gekruist met andere rassen. Dat kwam de wolkwaliteit echter niet ten goede. Men is zich toen gaan toeleggen op het fokken van raszuivere schapen.

Raskenmerken

Schetlandschapen zijn kleine, tengere dieren. Ze zijn aangepast aan het leven in vrij barre omstandigheden in een heuvelachtig landschap. Rammen hebben horens: die zijn in ronde secties verdeeld en draaien in een spiraal langs het hoofd vanuit een wijd uitstaande basis. Ooien hebben in de regel geen horens. De spiraalvorm neemt met de jaren toe. Neus en voorhoofd zijn duidelijk apart te onderscheiden. De oren zijn klein en staan vrij achteraan op het hoofd. 
De poten zijn vrij dun en gemiddeld van lengte. De staart is karakteristiek van vorm en lijkt op een ankerblad: breed aan de basis, dan langzaam dunner wordend en bij het eind smal uitlopend op een punt. De punt is dunbehaard en plat. De staart is tussen de 10 en 15 cm. 

Vacht

Het belangrijkste kenmerk van het Shetland-schaap is de goede kwaliteit wol die zij levert. Ook komen veel kleurvariaties voor: wit, veenbruin(moorit), grijstinten, reebruin(fawn), donkerbruin en zwart. De zwarte schapen komen niet veel meer voor. Veel lammetjes die zwart geboren worden, verkleuren later naar bijvoorbeeld grijs. 
Behalve de elf kleuren komen er ook nog 29 kleuren-en vlekkenpatronen voor. De Shetlandse namen geven weinig duidelijkheid, omdat de spelling en de betekenis per district kunnen verschillen. De vacht is 5 tot 10 cm dik en bestaat uit golvende, dichte draden met 4 golven per centimeter. 
De vacht weegt 1 tot 1.5 kg. In de maanden mei, juni, juli gaat de vacht los zitten en valt uit. Tenminste als die niet geschoren, geknipt of met de hand geplukt wordt. 
Eigenlijk zou er op de 'rise' geschoren moeten worden, maar dat vereist een enorme vaardigheid van de scheerder.

Verdere eigenschappen

De schapen zijn bijzonder taai en kunnen met weinig voedsel overleven. Ze zijn vruchtbaar, lammeren vrij makkelijk af en leven lang. Men kan drie Shetlanders houden in plaats van twee schapen van een ander ras. Ze zijn lenig en klauteren graag. Water kunnen ze als een hond van zich afschudden. Hiermee voorkomen ze dat hun vacht vervilt. Afhankelijk van het gebied en de omstandigheden waar ze leven, weegt een volwassen ooi ongeveer 35 tot 40 kg. Een ram is wat zwaarder. Het vlees is kruidig, van uitstekende kwaliteit en niet vet. Verder zijn ze niet bijzonder gevoelig voor ziekten.