atoomtheorie.in.plaatjes.7

Plaatjesbijbel.

Over de oude Bijbel als vervolg in het Nieuwe Testament.

Mattheüs.

Het Nieuwe Testament begint met het evangelie van Mattheüs, hoewel Marcus eerder was. En bij Mattheüs lezen we eerst een geslachtsregister van Abraham tot Jozef en dan Jezus, hoewel Jozef niet de vader van Jezus was, maar God zelf.
Veder staat daar ook Rachab* bij, de hoer die de verspieders van Jozua hielp bij het veroveren van Jericho.
Ook Lucas heeft een geslachtsregister, maar in omgekeerde volgorde teruglopend tot Adam en dan God.

*Paul Verhoeven noemt ook nog: Tamar (die zich als hoer vermomde om haar schoonvader Juda te verleiden) en de weduwe Ruth (die zich aan de dronken Boaz aanbood om een onderdak te verkrijgen) en Bathseba, wier man Uria als officier door David de dood in wordt gestuurd, maar zich even zo goed door David liet verleiden.
De theologe Jane Schaberg vermoedt dat die vrouwen in het geslachtsregister zijn vermeld om goed te praten dat Jezus een buitenechtelijk kind was.

God.and.Mary.JPG


God.and.Mary - Ex.20:17 - gij zult niet begeren uws naasten vrouw,...

Leviticus 20:10 - Een man ook, die met iemands huisvrouw overspel zal gedaan hebben, dewijl hij met zijns naasten vrouw overspel gedaan heeft, zal zekerlijk gedood worden, de overspeler en de overspeelster.



En God kwam tot Maria.  

De geboorte van Jezus.

In het volgende hoofdstuk blijkt Maria zwanger te zijn van de Heilige Geest* en wil Jozef in stilte van haar scheiden om haar niet in opspraak te brengen, als een engel in zijn droom verschijnt om hem aan te raden dat niet te doen.
Eigenlijk is God hier een zondaar de vrouw van een ander te nemen.
Bij Marcus wordt het geboorteverhaal nog niet verteld en deze begint meteen met Johannes de Doper, die doopt in de woestijn, en bij Lucas daarentegen wordt ook nog de aankondiging en de geboorte van Johannes verteld.
Kortom: er is dan blijkbaar achtereenvolgens wat bijverzonnen.
Marcus als heeft nog geen geboorteverhaal.
Mattheus alleen Jezus en Lucas doet daar ook nog Johannes bij.
Verder is het opmerkelijk dat bij Mattheüs weinig over de geboorte zelf wordt verteld, maar wel over de wijzen uit het Oosten** en over Herodes, die het kind wil vermoorden*** en de vlucht naar Egypte.
Maar Lucas vertelt de volkstelling**** onder Quirinius en de tocht van Nazareth naar Bethlehem en de verschijning van een engel aan de herders en deze het kindeke in de kribbe vonden bij Jozef en Maria, maar verder niks over de wijzen uit het Oosten en Herodus.
Blijkbaar heeft hij het verhaal van Mattheüs niet gekend anders had hij het ook wel verteld of anders om een of andere reden weggelaten*****.
Twee verschillende verhalen dus, die je wel aan elkaar zou kunnen plakken tot een geheel.

*De heilige geest is pas de eenheid van Vader en Zoon, die nog worden moet. God zelf is hier nog pas de wijsheid in de wet als onderscheid van goed en kwaad.
Het is dus onjuist, of men moet het zo zien dat de heilige geest is nog slechts als potentialiteit is bedoeld en nog niet reëel.

**Die wijzen zagen een ster in het Oosten en zouden dan de verkeerde kant zijn opgereisd en in China uit moeten komen.

***Die kindermoord zal wel verzonnen zijn naar het voorbeeld van de kindermoord onder de joden door de Egyptenaren met Mozes, die in een rieten mandje werd gedaan om te ontkomen.
Ook dat rieten mandje is een mythologisch verhaal dat uit Babylon stamt over koning Sargina, die ook in een rieten mandje werd gedaan (Zouteveen blz 77) en als koning Sargon in de geschiedenis van het morgenland van G. Thole Beishuizen op blz. 63).
Volgens Zouteveen had Herodus een humaan karakter en volgens Gerhard Prause in zijn boek: Herodus de Grote (Koning der Joden, moordenaar of politiek genie?), heeft Herodus het joodse volk 30 jaar lang van vrede laten genieten, tegen buitenlandse vijanden beschermd en was hij een financieel genie en had het verarmde volk een voordien ongekende welstand aan hem te danken.
Herodus was een der grootste bouwheren der oude wereld en heeft de oude tempel tot een indrukwekkend bouwwerk uitgebreid. Op de flap beschreven.
Wel geeft Prause toe dat Herodus wreed kon zijn en dat staat ook bij Wiki beschreven, en bij de joden was hij zeker niet geliefd.
 
****Die volkstelling dateert van 7 nc, wat een verschil is van 11 jaar met de geboorte onder Herodus (Lucas 1:5). De oplossing zou dan zijn dat er twee volkstellingen waren, wat mij nogal overdreven voor komt. En ook dat de mensen daarvoor naar hun geboortedorp zouden moeten reizen is toch wel erg omslachtig.
Maar goed: hier wordt het verdedigd.

*****Men meent dat er ook nog een onbekend Q-evangelie aan de bekende evangeliën ten grondslag zou liggen.


maria.jozef.baby.jezus.JPG

Maria en Jozef en baby Jezus.


Op 25 december werd Mithra in Bethlehem geboren, hij was de zoon van de Perzische God Ahuramazda.

Volgens Dr. H. Hartogh Heys van Zouteveen in zijn boek: Over de oorsprong der Godsdienstige denkbeelden van een evolutionistisch standpunt - Amsterdam 1915, is het geboorteverhaal van de Perzen afgekeken, want daarin werd verteld dat de godenzoon Mithra op 25 december in Bethlehem werd geboren.
In het boek van Zouteveen staan twee illustraties van gebeeldhouwde voorstellingen, die in de catacomben van Rome zijn gevonden met de geboorte van het kind, de vader en moeder en de drie wijzen en de os en de ezel(blz. 57).
Ook Timothy Freke in zijn boek: De mysterieuze Jezus (blz 45) noemt de geboorte van Mithra op 25 december en de drie wijzen als de drie magiërs.
Bethlehem noemt hij niet in deze, maar wel dat Bethlehem was omgeven door een bosje, waarin de godmens Adonis werd vereerd, dit volgens Hiëronymus.
Ook de maagdelijke bevruchting is niet oorspronkelijk, want komt volgens Timothy Freke in veel andere mythen eveneens voor (blz. 40).
En de gelijkenis tussen het christendom en vele daaraan voorafgaande mythen zo groot was, dat de kerkvaders dit als duivelse nabootsing verklaarden (blz. 39), dus niet eens daarna, maar vooraf, wat van de gekke is zoiets te menen.
Veeleer is het andersom, dat het christendom hier de duivel is zo onverdraagzaam te zijn jegens andere religies, waaraan het zijn ontstaan heeft te danken.




maria.pantera.JPG


Maria.Pantera

Marie wordt verkracht door de Romeinse soldaat Pantera, afdeling boogschutters.


 

Maria verkracht.

In het boek van de regisseur Paul Verhoeven: Jezus van Nazareth, wilde hij een film maken waarin Maria door een Romeinse soldaat wordt verkracht bij het neerslaan van een opstand onder Judas in de stad Sepphoris (6 kilometer van Nazareth) door Varus, een gezant uit Syrië, 4 vc na de dood van Herodus de Grote, waaruit Jezus zou zijn geboren.
Dit idee komt ook al voor in joodse bronnen uit het begin van de tweede eeuw, waarin sprake is van Jeshu Pantera, die gelijk gesteld wordt met Ben Stada, de zoon van de langharige kapster Miriam, die wegens overspel door haar man verstoten was. Haar zoon had in Egypte toveren geleerd, en zou opgehangen zijn aan de vooravond van Pasen.
Later is dit verhaal uitgewerkt in een volksboek, de Toledoth Yeshu, waarin verteld wordt hoe een zekere Joseph Pandera de vrouw van Johanan verkracht zou hebben, die Miriam heette, met als gevolg het kind Yeshu. Yeshu vluchtte naar Galilea en ontdekte de naam van God om die in zijn dij te naaien. Hij verklaarde de Messias te zijn en werd op de avond voor Pasen ter dood gebracht. 
En in Duitsland is een standbeeld van de soldaat met de naam Tiberius Julius Abdes Pantera gevonden, en zou de verkrachter van Miriam kunnen zijn. Tiberius Julius is de naam die hij kreeg naar Latijns recht onder keizer Tiberius. Abdes is zijn Phoenicische naam en betekent: dienaar van een godheid. Pantera is zijn militaire bijnaam.
Hij was 62 jaar oud met 40 dienstjaren, soldaat van de eerste cohort boogschutters.
Het eerste cohort boogschutters behoorde tot het leger van Varus in Syrië en Israël, dat de opstand in Judea en in 4 vc naar aanleiding van de dood van Herodus de Grote neersloeg.
(Uit Sceptici over de Schrift blz 25 en 26 - Athos)
En bij Johannes 8:41 zeggen de Farizeeën tegen Hem: Wij zijn niet geboren uit hoererij; wij hebben een Vader, namelijk God.

De lichamelijke en de geestelijke kant.

Nu wil ik hiermede niet zeggen dat er geen maagdelijke ontvangenis geweest kan zijn, alleen anders geïnterpreteerd, namelijk dat bij die verkrachting ook nog sprake is geweest van de heilige geest van God die tot Maria is gekomen.
De Romeinse soldaat vertegenwoordigt de lichamelijke kant, met name dat het christendom via de kruisiging van Jezus door de Romeinen in Rome terecht is gekomen op de troon van Caesar, die evenzeer een God was.
Maar evenzeer dat Maria, lijdende onder die verkrachting als een vernedering omdat ze immers met Jozef zou trouwen, tot God heeft gebeden en die haar gebed heeft verhoord door tot haar te komen in de Geest.
De waarheid is immers de eenheid van beide.
En verder dat Jozef, die wordt gedacht als zijnde reeds een oude man, impotent geweest kan zijn, en dat de heilige geest ook van hem uit gegaan kan zijn als het goddelijke in hem.
En zich aldus, wetende van Maria's verkrachting, daarmee heeft verzoend in zijn liefde voor haar, begrijpende dat zijn impotentie het tegendeel van die verkrachting heeft uitgelokt.

Jezus uit het geslacht van David.

Verder wil ik hier nog toevoegen dat volgens Charles Vergeer Jezus naar den bloede uit het geslacht van David is geboren, dus uit Jozef en dat dit door Marcus om politieke redenen (de vijandschap van de Romeinen jegens het geslacht van David) uit de tekst is verwijderd, en ook om Jezus tot de Zoon van God te kunnen verheffen.
Maar nog wel bij Paulus te vinden is:
Romeinen 1:3 Van Zijn Zoon, Die geworden is uit het zaad van David, naar het vlees;...
En zou Pandera de achternaam van Jozef geweest moeten zijn.
En zou Josè voor de broer van Jezus Jozefje betekend moeten hebben, wat er op zou duiden dat de oude Jozef nog in leven was (en dus Maria bevrucht moet hebben).
Waarschijnlijk dezelfde als de Yose van het Talpiotgraf (zie verderop).
En zou de familie van de oude Jozef in Bethlehem en Kafarnaum aanzienlijke bezittingen gehad hebben, ja: zelfs een aanzienlijk paleis in Jeruzalem en omwille van de census Quirinius naar Galilea uit was geweken.
Zie ook een beschouwing van het blad Trouw.



Ook Maria is maagdelijk geboren.

En in het apocriefe protevangelie van Jakobus maken ze het nog gekker door ook nog Maria maagdelijk te laten geboren worden uit haar moeder Anna en haar "vader" Joachim*.
En zou ik vervolgens ook zelf nog kunnen bedenken dat de zoon van Jezus: Judas eveneens maagdelijk geboren is uit Maria Magdalena en dus niet uit Jezus' zaad, maar uit de geest van zijn Grootvader.
Zie voor Judas hieronder bij het Talpiotgraf.
En bij dat protevangelie staat nog een aardige gedachte van Jozef (in het boek van Slavenburg: Een ander testament op blz. 19) als deze terugkeert naar huis van zijn werk, Maria zwanger treft: Wie heeft mij bedrogen? Wie heeft deze zonde in mijn huis begaan en haar onteerd? Heeft zich bij mij soms de geschiedenis van Adam herhaald? Want zoals de slang kwam en Eva alleen aantrof en haar verleidde op het ogenblik dat Adam God prees, zo is het ook mij gebeurd.
Wat Jozef nog niet weet is dat die "slang" God zelf is, oftewel zo kan het ook vroeger bij Adam en Eva zijn gegaan, dat die slang God zelf was, en dat de eerste zoon van Eva, dus Kaïn, wel eens van God zelf zijn geweest. Deze heeft Adam bedrogen, zoals nu weer met Jozef.

*Zo valt er bij Jezus heel wat te bedenken (verzinnen), des te meer waar men er minder van weet. En volgens het boek: Wat werkelijk in de Bijbel staat, van Dr. Manfred Barthels (op blz 200), zijn er wel 70.000 biografieën over Jezus verschenen, waarschijnlijk omdat wij zo bitter weinig over hem weten.
En in mijn epos heb ik daar zelf een vrij en uitgebreid fantasieverhaal aan toegevoegd.
Nu, ik ken ze niet allemaal (en de meeste zullen wel sprekend op elkaar lijken), alleen wat van die apocriefe evangelieën en wat van de gnostieken van de Nag Hammadi en daarnaast verschillende kritische boeken over "die Jezus" en niet te vergeten: "Jezus leefde in India" van Holger Kersten naar een ontdekking van Nicolai Notovitch.
En dan toevallig dat boek van Paul Verhoeven, dat ik waardeer als een poging een realistische Jezus te schetsen voor een film, die er helaas niet gekomen is.
Andere films, die ik wel kon waarderen waren: evangelie van Mattheus van Pasolini (1964), volgens Paul Verhoeven een communistische interpretatie - blz 37/38 - (wat Jezus ook was: een communist) en dan Jesus Christ Superstar, uit de hippe tijd, en dan Brian, een zeer komische film, en dan een Jezusfilm met Max von Sydow, en wat minder: "The last temptation of Christ", waar Maria Magdalens Jezus van de kruisiging zou weerhouden een gewoon huiselijk leven te leiden, en ook nog: The Passion of Christ, met wat al teveel martelingen, ik herinner me als Jezus door de Romeinse soldaten op zulk een gewelddadige manier met een zweep met ijzeren pennen geslagen wordt, dat een normaal mens al 10 x dood zou zijn.

Jezus wordt besneden.

8 Dagen na de geboorte wordt Jezus besneden en door Simeon en Hanna in de tempel geëerd (Lucas 2;21-39), wat moeilijk te rijmen is met de vlucht naar Egypte, of dat zou nog daarna plaats gehad moeten hebben.
Daarna horen we niks meer over Jezus totdat hij op twaalfjarige leeftijd zoek is en hij in de tempel blijkt te leren (Lucas 2:40-52).

Johannes de Dooper.

Lucas 3:1 vervolgt dan met Johannes de Dooper, die optrad tijdens het vijftiende jaar van keizer Tiberius (14-37 nc).
Dat was 29 nc. en zou Jezus toen 33 jaar geweest moeten zijn, gerekend vanaf de dood van Herodus de Grote.
Maar in het geslachtsregister van Lucas 3:23 staat dat Jezus toen ongeveer 30 jaar oud was.

Het evangelie van Johannes.

Het evangelie van Johannes (die niet de Dooper is) laat nog een apart gedeelte aan de doop vooraf gaan, dat niet bij de andere evangelisten te vinden is.

Aldus uit de Statenvertaling:
1 In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God.
2 Dit was in den beginne bij God.
3 Alle dingen zijn door Hetzelve gemaakt, en zonder Hetzelve is geen ding gemaakt, dat gemaakt is.
4 In Hetzelve was het Leven, en het Leven was het Licht der mensen.
5 En het Licht schijnt in de duisternis, en de duisternis heeft hetzelve niet begrepen. 6 Er was een mens van God gezonden, wiens naam was Johannes.
7 Deze kwam tot een getuigenis, om van het Licht te getuigen, opdat zij allen door hem geloven zouden.
8 Hij was het Licht niet, maar was gezonden, opdat hij van het Licht getuigen zou.
9 Dit was het waarachtige Licht, Hetwelk verlicht een iegelijk mens, komende in de wereld.
10 Hij was in de wereld, en de wereld is door Hem gemaakt; en de wereld heeft Hem niet gekend.
11 Hij is gekomen tot het Zijne, en de Zijnen hebben Hem niet aangenomen.
12 Maar zovelen Hem aangenomen hebben, dien heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden, namelijk die in Zijn Naam geloven;
13 Welke niet uit den bloede, noch uit den wil des vleses, noch uit den wil des mans, maar uit God geboren zijn.
14 En het Woord is vlees geworden, en heeft onder ons gewoond (en wij hebben Zijn heerlijkheid aanschouwd, een heerlijkheid als des Eniggeborenen van den Vader), vol van genade en waarheid.

Johannes noemt het Woord voor God in plaats van de Geest als herhaling van Genesis.
Dat is dan een welkome aanvulling bij de Geest als persoon, want wat de Geest spreekt is het Woord.
Maar door de Geest weg is er weer een andere incompleetheid ontstaan.
Dan verwart hij het licht met het leven, maar het leven is de innerlijke ziel in eenheid met het lichaam.
Ietsje beter de adem, maar ook dat is het leven niet, maar slechts een middel om te kunnen leven.
Vervolgens maakt hij van het licht Jezus, maar Jezus is niet het licht, maar de liefde.
Jezus als licht behoort tot Jezus als zonnegod, wat nog altijd een natuurreligie is.
Dat komt dan ook weer overeen met de godsdienst der Perzen, die het licht aanbaden.
Nu kan men natuurlijk zeggen dat het licht symbolisch is bedoeld, maar waarom een symboliek gebruiken als de liefde gezegd kan worden?
En eenmaal met de symboliek begonnen, weten we niet waar de grens ligt nog veel meer als symbolisch te nemen.
En ook is de wereld niet door Jezus gemaakt (10), maar door God.
En het Woord kan ook geen vlees worden (14), maar heeft wel een mens nodig om gesproken te worden.
Maar dat laatste behoort dan tot het poëtische taalgebruik.

Op hoge leeftijd toch nog een kind.

Johannes de Dooper was het kind van de priester Zacherias en zijn vrouw Elisatbeth, die al op hogere leeftijd waren en geen kinderen meer konden grijpen.
God greep in en toen kon het plotseling wel om Johannes op de wereld te zetten.
Was Zacherias plotseling weer potent geworden en heeft Elisabeth toch nog een eitje voort gebracht?
Of was dit eigenlijk ook uit de heilige geest?
Een soortgelijk verhaal wordt verteld over Abraham en Sara, die op hoge leeftijd toch nog Isaäk op de wereld mochten zetten (Genesis 18:11), en ook de moeder van Simson (Rechters 13:2-3), die eerst onvruchtbaar was, en ook de moeder van Samuël: Hanna, wier schoot eerst gesloten was (I Samuël 1:5-6).
Een geliefd thema dus, en dat om vooral de voortplanting tot iets heiligs te verheffen, anders dan de zondigheid van de lichamelijke lust, eigen aan de jeugd, en de ouderdom dat niet meer voor elkaar krijgt.
Maar nog beter is het dan om die hele voortplanting weg te laten en te vervangen door een geestelijke ontwikkeling van de ene profeet naar de volgende.

De watergod Oannes.

Volgens Timothy Freke in De mysterieuze Jezus blz. 47, en daar weer volgens Campbell, is de doop een oude rite afkomstig uit de Sumerische tempel Eridu van de watergod Ea.
In de hellenistiche periode werd Ea Oannes genoemd, in het Grieks Ionannes, Latijn Johannes.
Er zou nooit een Johannes en Jezus hebben bestaan*, alleen een watergod en een zonnegod en wel als elkanders spiegelbeeld, want Johannes werd uit een oude vrouw geboren en Jezus uit een jonge vrouw.
Johannes is geboren tijdens de zomerzonnewende als de dagen korter worden en Jezus tijdens de winterzonnewende als de dagen langer worden.
Vandaar dat Johannes de Dooper zegt: "Hij moet wassen, ik moet minder worden." (Johannes 3:30).
Johannes is geboren onder de Kreeft als symbolisch voor de incarnatie (op aarde), Jezus onder de Boogschutter als symbolisch voor de incarnatie tot de onsterfelijkheid (de hemel).
Johannes doopte met water en Jezus met vuur en de geest.
De geboortedag van Johannes is 24 juni en die van Jezus 25 december.
H.W.van den Bergh van Eysingha vertelt een soortgelijk verhaal in zijn boek: Het Christus-mysterie op blz. 143, met als extra's dat Oannes de Babylonische god Dagon is met een visch- en mensenlijf.
En Zouteveen vertelt het eveneens op blz. 64.

*Nochtans heeft de historicus Flavius Josephus over Johannes de Dooper geschreven volgens Wiki.

doop.in.de.jordaan.JPG


doop.in.de.Jordaan


Marcus 1:9 En het geschiedde in diezelfde dagen, dat Jezus kwam van Nazareth, gelegen in Galilea, en werd van Johannes gedoopt in de Jordaan*.
10 En terstond, als Hij uit het water opklom, zag Hij de hemelen opengaan, en den Geest, gelijk een duif, op Hem nederdalen.
11 En er geschiedde een stem uit de hemelen: Gij zijt Mijn geliefde Zoon, in Denwelken Ik Mijn welbehagen heb!

*Men meent dat het bij El-Maghtas was in de buurt van de Dode Zee. Daar in de buurt in Qumran leefden de Essenen: een strenge religieuze sekte. In 1947 werden daar in een grot de Dode-Zeerollen gevonden, en misschien was Johannes de Doper wel een Esseen (uit de Atlas van de Bijbel blz 88/9 - Uitgeverij Kok bv, Kampen 1999).

Johannes wordt weggewerkt.

En volgens Paul Verhoeven in zijn boek: Jezus van Nazareth, blz 51, is de doop door de achtereenvolgende evangelisten weggewerkt, dit omdat zij maar moeilijk konden verdragen dat Jezus eerst door Johannes gedoopt moest worden.
Bij Marcus heet het nog:
Marcus 1:4 Johannes was dopende in de woestijn, en predikende den doop der bekering tot vergeving der zonden.
Marcus 1:9 En het geschiedde in diezelfde dagen, dat Jezus kwam van Nazareth, gelegen in Galilea, en werd van Johannes gedoopt in de Jordaan.
Maar Mattheüs, die zo'n 15 à 20 jaar later schrijft, heeft daar moeite mee, want waarom zou de zoon van God, die natuurlijk zonder zonden is, zich door Johannes moeten laten dopen, en hij corrigeert Marcus dus:
Mattheüs 3:13 Toen kwam Jezus van Galilea naar de Jordaan, tot Johannes, om van hem gedoopt te worden.
14 Doch Johannes weigerde Hem zeer, zeggende: Mij is nodig van U gedoopt te worden, en komt Gij tot mij?
15 Maar Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Laat nu af; want aldus betaamt ons alle gerechtigheid te vervullen.
Kortom: Mattheus laat Johannes protesteren.
En Lucas is nog radicaler door de doop slechts terloops te noemen als Johannes al reeds is gearresteerd:
Lucas 3:19 Maar als Herodes, de viervorst van hem bestraft werd, om Herodias' wil, de vrouw van Filippus, zijn broeder, en over alle boze stukken, die Herodes deed,
20 Zo heeft hij ook dit nog boven alles daar toegedaan, dat hij Johannes in de gevangenis gesloten heeft.
En het geschiedde, toen al het volk gedoopt werd, en Jezus ook gedoopt was, en bad, dat de hemel geopend werd;...
En aldus de relatie van Jezus met Johannes de Dooper helemaal weg te laten.
En Johannes tenslotte vermeldt helemaal niet meer dat Jezus gedoopt is. Hij plaatst Jezus slechts in de omgeving van Johannes.
Johannes 1:29 Des anderen daags zag Johannes Jezus tot zich komende, en zeide: Zie het Lam Gods, Dat de zonde der wereld wegneemt!
30 Deze is het, van Welken ik gezegd heb: Na mij komt een Man, Die voor mij geworden is, want Hij was eer dan ik.
31 En ik kende Hem niet; maar opdat Hij aan Israël zou geopenbaard worden, daarom ben ik gekomen, dopende met het water.
32 En Johannes getuigde, zeggende: Ik heb den Geest zien nederdalen uit den hemel, gelijk een duif, en bleef op Hem.

art.Jesus.hooker.JPG


art.Jesus.hooker

Jezus als hoerenloper.

Paul Verhoeven meent ook dat Johannes de Dooper het laatste oordeel aan het joodse volk aankondigde als "Dies Irae" (dag van de wraak).
Mattheüs 3:10 En ook is alrede de bijl aan den wortel der bomen gelegd; alle boom dan, die geen goede vrucht voortbrengt, wordt uitgehouwen en in het vuur geworpen.
En dat Jezus daarvan zeer onder de indruk was en zijn zonden heeft beleden, ja, misschien was Hij wel een hoerenloper geweest, want later blijkt hij graag hoeren uit te nodigen bij gemeenschappelijke maaltijden, en Jezus heeft ook gezegd: "De hoeren en tollenaars zullen vóór jullie het Koninkrijk Gods in gaan" (Mattheus 21:31).

Jezus steelt de doop van Johannes.

Verder meent Paul Verhoeven ook nog dat Johannes de Dooper helemaal niet in de verwachting was van Jezus, en dat deze nog slechts een leerling was*.
Maar dat Jezus, toen hij met een paar anderen de tempel had gereinigd**, zich van zichzelf bewust begon te worden en op eigen houtje ook begon te dopen, tot ergernis van de leerlingen van Johannes.
Johannes 3:22 Na dezen kwam Jezus en Zijn discipelen in het land van Judea, en onthield Zich aldaar met hen, en doopte.
23 En Johannes doopte ook in Enon bij Salim, dewijl aldaar vele wateren waren; en zij kwamen daar, en werden gedoopt.
24 Want Johannes was nog niet in de gevangenis geworpen.
25 Er rees dan een vraag van enigen uit de discipelen van Johannes met de Joden over de reiniging.
26 En zij kwamen tot Johannes, en zeiden tot hem: Rabbi, Die met u was over de Jordaan, Welken gij getuigenis gaaft, zie, Die doopt, en zij komen allen tot Hem.
Kortom: Jezus heeft de doop van Johannes gestolen volgens Paul Verhoeven.
Waarbij hij ook nog opmerkzaam maakt over het begrip reiniging als zou dat iets extra's zijn bij de doop, niet alleen voor de wraak van God verlost te zijn, maar ook nog gereinigd van de zonden.
Paul Verhoeven beschouwt dit als een "cover-up" (verdoezeling) van de schrijver omdat het alleen om de doop zou gaan (blz. 62).
Nu is me dat niet zo duidelijk***, want ik meende toch dat de reiniging van zonden sowieso samen gaat met de doop, of alleen een inwijding zou moeten zijn.
Want daarnaast hebben we ook nog de idee dat Jezus door Zijn kruisiging Zijn volgelingen van zonden verlost zou hebben****.

*Dat Jezus eerst slechts een leerling was en later zijn eigen boodschap bedacht staat ook bij Wiki.

**Johannes plaatst de tempelreiniging aan het begin en de anderen, de zogenaamde synoptische evangelisten doen dat aan het einde. Volgens Paul Verhoeven om dramaturgische redenen omwille van de spanning naar de kruisiging en daarmede begrijpelijk zou worden gemaakt dat Jezus werd gearresteerd. Volgens Paul Verhoeven zou Jezus dat niet meer hebben durven doen, wetende dat Hij werd gezocht en aangezien hij daarna nog minstens een week doorgaat met het prediken in de tempel, zeker zou zijn gegrepen (blz. 59).

***Paul Verhoeven bedoelt waarschijnlijk dat de idee van de reiniging pas later bij Jezus is ontstaan, nadat hij na de dood van Johannes in de woestijn was gevlucht en begon te twijfelen aan de dag der wrake alleen en de belofte van Gods Rijk bedacht, dus met de reiniging als overgang.
Overigens spreekt Wiki wel van een reinigingsritueel en vergeving van zonden.
En ook nog dat Mattheüs schrijft in 3:1 En in die dagen kwam Johannes de Doper, predikende in de woestijn van Judea,
2 En zeggende: Bekeert u; want het Koninkrijk der hemelen is nabij gekomen.
En daarin de gelijke boodschap zou hebben als Jezus.

****1 Joh. 1:7 Maar indien wij in het licht wandelen, gelijk Hij in het licht is, hebben wij gemeenschap met elkander; en het bloed van Jezus, Zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde.
Dat is slechts beeldspraak, want bloed kan ons niet reinigen van zonden, wel kan water en zeep ons reinigen van vuil op lichaam, maar bloed doet dat niet, maar maakt de boel alleen nog maar vuiler.
Ook het lijden van Jezus niet, voor zover dat dan slechts een plaatsvervangende straf zou zijn, want de mens moet zelf gestraft worden en niet een ander.
En ook als wij zelf gestraft worden niet, want van straffen wordt de mens niet beter, alleen als het om kleine overtredingen gaat, is er de kans dat de mens zich zal beteren, maar bij gevangenisstraf met name komen de misdadigers er meestal nog slechter uit dan ze erin gegaan zijn.
En ook heeft het geloof van de christenen in Jezus' bloed hen niet beter gemaakt, ze zijn zeker geen heiligen geworden.
Het probleem van goed en kwaad gaat veel dieper dan dat en daarvoor is in de eerste plaats een beter begrip nodig dat goed en kwaad een eenheid vormen en de mens nooit eenzijdig goed en heilig zal zijn, zelfs God niet.
Zoals de gelovigen slechts een primitieve visie heeft over de zondeval, zo ook over de verlossing door de Here Jezus.
De verlossing komt pas in de heilige geest van het denken en begrijpen hoe het zit met de eenheid en tegenstelling van goed en kwaad, maar niet zo dat daarmede het kwaad definitief uit de wereld geholpen is, maar de mens daarin wel boven die tegenstelling uit kan stijgen door het begrijpen en de acceptatie daarvan, maar er evenzeer mee behept blijft, steeds weer opnieuw ook te moeten lijden in een eindeloos proces van ontwikkeling, waarbij het heilige zich slechts tijdelijk zal openbaren en niet voor goed.
In de geest is immers krachtens de dialectiek eveneens het negatieve werkzaam.
In de zogenaamde kruisiging gaat het daarom dat de mens als eerst natuurlijk via de liefde tot het bewustzijn komt een geestelijk wezen te zijn in eenheid met God.
Daarvoor behoeft de mens niet werkelijk lichamelijk te sterven zoals Jezus doet.
Het is een innerlijke omdraaiing vanuit de natuur naar de liefde naar de geest van het denken als grondslag.
Maar wel kunnen we het kruis zien als de lange worsteling en daarmede ook het lijden dat de mensheid nodig heeft gehad om zover te komen, dus in de bijbel sinds Adam en Eva.
En Jezus is dan een voorbeeld voor de mensen dezelfde weg te gaan van de natuur tot de liefde tot de geest van het denken te komen.
Maar dat laatste openbaart zich dan in de verdere geschiedenis van de kerk in eenheid met de Griekse filosofie tot in Hegel en mijn atoomtheorie.




salome.johannes.JPG


Salome.johannes

Salome met het hoofd van Johannes

 

Johannes de Dooper onthoofd.

Paul Verhoeven meent de tempelreiniging zo te moeten verklaren dat Jezus meende dat de tempel overbodig was geworden door de prediking van Johannes omtrent het komende oordeel van God.
En verder dat Jezus daarna de woestijn in vluchtte toen Johannes door Herodes Antipas was gearresteerd omdat deze hem een gevaar achtte het volk in opstand te brengen (dit volgens Josephus), en Jezus als prediker ook de kans liep gevangen genomen te worden, ook vanwege de tempelreiniging.
Volgens de bijbel echter omdat Johannes tegen Herodes had gezegd niet met Herodias, de vrouw van zijn broer Filippus te mogen trouwen en Johannes daarom gevangen werd genomen en de dochter van Herodias Salomé* daarna om zijn hoofd had gevraagd, op aanstichten van haar moeder als beloning voor Herodus te dansen. Marcus 6:14-29 en Mattheüs 14:1-12**.
Josephus maakt hier echter geen melding van.
Verder staat bij Wiki een uitgebreider verhaal binnen een conflict tussen Herodes en Aretas, met wiens dochter Herodus getrouwd was en van haar wilde scheiden ten gunste van Herodias en in een oorlog tegen Aretas van hem verloor, volgens het volk als goddelijke wraak omdat hij Johannes had laten onthoofden.

*Die naam wordt alleen door Josephus genoemd.

**Daarin wordt ook nog verteld dat de knechten van Herodes Jezus als de wederopgewekte Johannes beschouwden.




johannes.de,doper.JPG


Johannes.de.Doper

Johannes de Doper verloor zijn hoofd door de liefde van Herodus Antipas voor Herodias, de vrouw van zijn stiefbroer Herodes Filippus.




Nu schoot me een kinderrijmpje te binnen, een aftelrijmpje, dat nergens op slaat, maar dat ik U toch niet wil onthouden:

Johannes de Doper
zijn kont is van koper
zijn pik is van blik
weg ben ik
 

De verzoeking van Christus.

Jezus vlucht de woestijn in en vast daar voor 40 dagen toen de duivel Hem voorstelde van de stenen brood te maken, maar Jezus antwoordde: "de mens eet niet van brood alleen".
Nu is dat wel een grote grap, want na 40 dagen zou een normaal mens wel een broodje lusten en het is toch eigenlijk heel erg aardig wat die duivel zegt Jezus te laten eten.
Maar alleen omdat het de duivel is, gaat Jezus er niet op in, en deze zou hebben kunnen zeggen: "de mens leeft evenzeer niet van de geest alleen".
En vasten is zeker niet bepaald gezond voor het lichaam, en de geest werkt er echt ook niet beter van. En ik vraag me zelfs af of de mens zoiets wel overleeft: helemaal niks te eten en niks te drinken zeker niet.
Het is een wit-zwart visie dat de geest alleen maar goed zou zijn en al het aardse, dus het brood, alleen maar slecht.
En bovendien: waar is hier de liefde voor de vijand gebleven? Mattheüs 5:44
Paul Verhoeven maakt hierbij nog de opmerking dat Jezus zelf broodjes en vissen vermenigvuldigde voor het hongerige volk (Marcus 6:30-44).
Paus Benedictus XVI had die tegenspraak al opgemerkt met de rechtvaardiging dat al die mensen op zoek waren naar God, en het wonder dus wel mocht gebeuren, maar volgens Paul Verhoeven waren die mensen helemaal niet op zoek naar God, maar wilden zij Jezus tot een (wereldlijk) koning maken.
En wel volgens Johannes 6:15: Jezus dan, wetende, dat zij zouden komen, en Hem met geweld nemen, opdat zij Hem Koning maakten, ontweek wederom op den berg, Hij Zelf alleen.
     Dan neemt de duivel Hem mee naar de tempel op het dak en stelt Jezus voor naar beneden te springen om zijn macht te tonen door de engelen gedragen te worden.
Maar Jezus zegt: "Stel God niet op de proef". Mattheus 4:5
En bij Lucas 4:5 “Aanbid de Heer, uw God, vereer alleen hem.”
Wat het eerste betreft zou het toch een mooie reclame zijn voor het aanwezige volk bij de tempel Zijn kunsten te tonen, dat Jezus de Zoon van God is en wonderen kan doen.
Wat het tweede betreft slaat dat op de uitspraak van Jezus dat de mens geen twee heren kan dienen (Mattheüs 6:24), dus alleen de Heer en niet de Duivel.
Maar een feit is dat het onmogelijk is ook niet de Duivel te dienen en niemand daaraan ontkomt en de Duivel ook niet alleen maar slecht zou zijn en God alleen maar goed.
     En als derde neemt de duivel hem mee naar een hoge berg en wil Jezus alle koninkrijken der wereld geven als Hij hem wil dienen.
En Jezus zegt alleen God te willen dienen.
Ook hier weer de abstracte zwart-wit tegenstelling als zouden alle koninkrijken der wereld alleen maar van de duivel zijn en God daar niks mee te maken heeft.
Maar de kerk is later zelf voor de wereldse macht bezweken onder Constantijn de Grote (280-337).
De Romeinen die Jezus hebben gekruisigd kregen aldus toch ook gelijk.
De Paus kwam op de troon der Romeinse keizer te zitten.
En hoe zou er ook een nieuwe hemel en een nieuwe aarde (wereld) kunnen zijn als het niet tot een verzoening van beiden komt? Dus tussen de duivel en God.
Of men zou halsstarrig moeten volhouden dat hetgeen uit de aarde komt alleen maar slecht is en uit de hemel alleen maar goed, dus dat alleen daaruit een nieuwe aarde tevoorschijn kan komen die tot nu toe alleen maar slecht kon zijn.



jesus.devil.kingdom.JPG


Jesus.devil.kingdom


En de duivel was bereid Jezus alle koninkrijken der aarde te schenken als Hij hem wilde dienen(Mattheus 4:8-9).
Het moet wel een heel hoge berg geweest zijn en zeer scherpe ogen bovendien.
 


 De eerste discipelen.

Bij Johannes is er helemaal geen sprake van de duivel in de woestijn, maar wel dat na de getuigenis van Johannes de Doper de eerste discipelen van Jezus hun aantreden doen: Andreas en zijn broer: de beroemde Simon Petrus en dan Filippus en Natanaël, die dezelfde als Bartholomeüs moet zijn.
Bij Marcus 1:16-20 is er sprake van eveneens Simon Petrus en Andreas, maar dan Jacobus en Johannes, wat bij Mattheus 4:18-22 en Lucas 5:1-11 herhaald wordt.
En ook het verhaal van Johannes verschilt van dat van de synoptische evangelisten en Lucas heeft er tenslotte nog iets extra's van gemaakt waarbij Jezus de visser Simon Petrus eerst een heleboel vissen laat vangen. Andreas wordt daarin niet genoemd, wel Jakobus en Johannes.
Op internet (zie link boven) wordt dat zogenaamd "verklaard", maar de werkelijke verklaring is dat de evangeliën veel later zijn geschreven dan het leven van Jezus zelf en geen ogen getuigenissen zijn, maar van horen zeggen en elke schrijver zo daar het zijne van heeft gemaakt en nadien ook nog vaak veranderd en dingen bijgeschreven naar de geest van de tijd en volgens Slavenburg in zijn boek: Het graf van Jezus, zelfs tot in de derde eeuw gecorrigeerd - blz 79.



simon.petrus.de.visser.JPG


Simon.Petrus.de.visser

En Jezus verzocht Simon Petrus zijn net nogmaals uit te werpen omdat zij de hele nacht niks hadden gevangen (Lucas 5:4-6)

De bruiloft te Kana.

De bruiloft te Kana is alleen bij Johannes te vinden direct na de roeping van de eerste discipelen. Bij mij dus nu na de verzoeking in de woestijn (die weer niet bij Johannes staat beschreven), dat mij wel zo logisch is, dat als Jezus de duivel heeft weten te weerstaan, hij rijp moge zijn voor het huwelijk, niet die van een ander, maar die van zichzelf.
Alleen in het verhaal van de duivel vinden we geen sexuele onthouding, dus om te tonen dat Jezus juist in dat opzicht heilig was, niet de "hand aan zichzelf te slaan", dat wil zeggen: zijn geslacht niet te beroeren*.
Dat het wel zijn eigen huwelijk moet wezen, volgt volgens mij daaruit dat Jezus, die toch de God van de Liefde heet te zijn, toch moet huwen.
En ook volgens het boek van Slavenburg: Het graf van Jezus op blz 71: Joodse onderzoekers als Schalom Ben-Chorin argumenteren dat het in die tijd voor een rondtrekkende rabbi schier onmogelijk was om niet gehuwd te zijn.
Op die bruiloft (dus van anderen volgens Johannes) verandert Jezus het water in wijn, dit omdat de wijn immers symbolisch staat voor de liefde, omdat men er eveneens dronken van wordt en het nuchtere verstand verliest.
Volgens Paul Verhoeven werd ook op de Dionysische feesten in de tempels van Andos het water in wijn veranderd, natuurlijk door goocheltrucs van de priesters (blz.64).
Als Jezus daar met Maria Magdalena is getrouwd, ontstaat er wel een tegenstrijdigheid met het vertelde bij Lucas 8:2: En sommige vrouwen, die van boze geesten en krankheden genezen waren, namelijk Maria, genaamd Magdalena, van welke zeven duivelen uitgegaan waren;...**
Dat kan dan niet later zijn geschied, maar eerder dan het huwelijk, en Jezus haar waarschijnlijk voor die tijd van het huwelijk van haar hoerenbestaan heeft verlost, want het lijkt me wel zo redelijk te denken dat dat één van die duivelen geweest moet zijn.
En het zou ook vreemd zijn dat Jezus niet voor die tijd van zijn zogenaamde openbare optreden vanaf zijn 30ste, niet al eerder iets had gedaan, dus die Maria Magdalena van haar duivelen te verlossen.
Wat niet in strijd behoeft te zijn dat Jezus even zo goed bij Johannes de Dooper in de leer is gegaan om zijn geest daarmee verder te ontwikkelen en ook om bij hem op te biechten een hoerenloper te zijn geweest of zelfs nog was en Johannes Hem heeft geholpen zich daarvan te verlossen en Maria Magdalena eveneens.
Zo kan ook ik de evangeliën ietsje veranderen (verbeteren) naar de geest en ziel van de moderne tijd en eigen leven en ook naar de Nag Hammedi geschriften (het evangelie van Filippus met name) en verdere wetenschappelijke onderzoekingen, zoals dat bij Slavenburg.

*Wat me doet denken aan een tv-programma dat heette: 40 dagen zonder seks van de eo voor die jonge mannen, die gemakkelijk vrouwen kunnen krijgen en er nogal op los neuken. Nu: Jezus kon ook gemakkelijk aan de vrouwtjes komen, gezien deze vaak bij hem waren en hij ongetwijfeld een grote aantrekkingskracht op hen moet hebben gehad.

**Volgens de gnostieke leer zijn die 7 duivelen een metafoor voor een initiatie tot de hemel in 7 fasen van rijping en bewustwording.


bruiloft.te.kana.JPG


bruiloft.te.Kana

Jezus trouwt met Maria Magdalena*.

*Volgens het evangelie van het volkomen leven zou Jezus op zijn achttiende uitgehuwelijkt zijn aan Mirjam, een maagd uit de stam Juda, met wie Hij zeven jaren samen leefde.
Uit: Een ander testament van Jacob Slavenburg blz. 53 en blz 72 van: Het graf van Jezus.
 
De wonderen.

Nu heeft Jezus vele wonderen verricht, zoals hier met het water en de wijn, en daar geloof ik niet in. Wonderen worden verteld om het eenvoudige volk tot geloof te brengen. Ze bestaan wel innerlijk in de hemel der fantasie en de droom en de kunst, maar niet in de uiterlijke werkelijkheid, zeker niet als het om de natuur gaat. Binnen de ziel van de mens wil ik het niet helemaal uitsluiten, zoals we dat bijvoorbeeld kennen bij de hypnose, waarbij de mensen tot wonderbaarlijke prestaties gebracht kunnen worden, die ze normaal niet kunnen. Ook kan het zijn dat iemand ziek is geworden door een psychisch trauma en daarvan op een geestelijke wijze kan worden genezen, maar zoals Jezus aan de lopende band de meest ernstige kwalen geneest, tot zelfs een wedergeboorte uit de dood bij Lazarus, daar geloof ik niet in.
Het gaat ook niet daarom, maar om de leer van Jezus, dat is zijn Geest.
Maar qua wonderen is het verhaal over Jezus een mythe, een hemelverhaal en geen werkelijkheid.

De leer.

En als het om de leer gaat keer ik weer even terug naar het begin na Johannes de Dooper en vind ik bij Marcus als eerste 1:4 Johannes was dopende in de woestijn, en predikende den doop der bekering tot vergeving der zonden.
En dan: 1:14 En nadat Johannes overgeleverd was, kwam Jezus in Galilea, predikende het Evangelie van het Koninkrijk Gods.
15 En zeggende: De tijd is vervuld, en het Koninkrijk Gods nabij gekomen; bekeert u, en gelooft het Evangelie.
Mooi, dat is volgens de opvatting van Paul Verhoeven dat Jezus meer deed dan Johannes door de positieve boodschap van het komende Gods Rijk.
En nog speciaal:
Mattheus 3:10 en Lucas 3:9: En ook is alrede de bijl aan den wortel der bomen gelegd; alle boom dan, die geen goede vrucht voortbrengt, wordt uitgehouwen en in het vuur geworpen.
Door Paul Verhoeven aangehaald om de negatieve boodschap van Johannes de Dooper te bewijzen.
Maar bij Mattheüs 3:2 vind ik voor Johannes de Dooper: 2 En zeggende: Bekeert u; want het Koninkrijk der hemelen is nabij gekomen.
En bij Mattheus 4:17 Van toen aan heeft Jezus begonnen te prediken en te zeggen: Bekeert u; want het Koninkrijk der hemelen is nabij gekomen.
Dus hier is Johannes de Dooper toch wel degelijk positief met de hemelen, wat Jezus ook nog eens herhaalt, dus van Johannes heeft afgekeken.
Dus klopt het wel helemaal wat Paul Verhoeven beweert dat Jezus de negatieve boodschap van Johannes heeft veranderd in iets positiefs?
En bovendien is Jezus in tegenstrijdig door eerst bij Marcus 1:15 Gods Rijk aan te kondigen en bij Mattheus 4:17 het Koninkrijk de hemelen.
Zou het zo kunnen zijn dat dat hemelrijk later is bedacht toen Jezus gekruisigd was en dat Gods Rijk maar niet had willen komen, en men er maar een hemelrijk van heeft gemaakt?
Maar dan had men het ook even bij Marcus kunnen veranderen en niet alleen bij Mattheüs.
Of zouden die twee gewoon zelf van mening hebben verschild?
Ik ben geen bijbelgeleerde en heb ook geen zin de beide evangeliën door te ploegen om te zien of ik gelijk heb in deze.
Maar goed: het gaat hier dan om een beginnende tegenstrijdigheid in de leer van Jezus of hij Gods Rijk heeft bedoeld of Gods Hemelrijk.
Het is ook te vergelijken met de wonderen, of het hele verhaal als een hemelverhaal beschouwd moet worden of als aardse werkelijkheid, "to separate the man from the myth", dat wat werkelijk is gebeurd en wat men later heeft gefantaseerd.
Ook wat de leer van Jezus betreft: wat hij werkelijk heeft gezegd en wat men later zo heeft bedacht.
Over het eerste bestaat geen enkele zekerheid, temeer vanwege de apocriefen met weer andere verhalen en uitspraken en de gnostieke evangeliën van de Nag Hammadi geschriften waarin een hele andere Jezus tevoorschijn komt en je bovendien door de vele uitspraken daar je door de bomen het bos niet meer kan zien.
Volgens Slavenburg in zijn boek: Het graf van Jezus, blz. 78, zou het evangelie van Filippus authentieke uitspraken van Jezus bevatten en ook in het evangelie van Thomas zouden die te vinden zijn.
Voeg daar nog de tegenstrijdigheden toe in de bekende evangeliën, zoals dat van Gods Rijk en Gods Hemelrijk hier boven aangehaald, en het wordt wel moeilijk een eenduidige Jezus tevoorschijn te halen.
Maar zo is dan het leven: vol van tegenstrijdigheden en veelheid van visies bovendien, waardoor je eveneens moeite zou kunnen hebben door de bomen het bos nog te kunnen zien.
In ieder geval: "Jezus heeft het goed bedoeld", hoewel ook dat twijfelachtig is als hij naast zijn verheven idealen ook graag het hellevuur tevoorschijn haalt.
Het levensverhaal van Jezus is voornamelijk een mythisch product van vele denkers, een religieus kunstwerk, een hemelverhaal.
Maar is het daarom ook waar?

De bergrede.

De leer van Jezus komt uitgebreid aan de orde in de bergrede, te vergelijken met de geboden van Mozes, die hij ook op een berg had ontvangen van God. Jezus bedenkt ze daar zelf ter plaatse.
Bij Lucas staat er geen bergrede en evenmin bij Johannes, maar wel Mattheüs en Lucas.
Bij Mattheus na de roeping van de eerste discipelen en Hij daarna omging in heel Galilea, leerende in de synagogen en predikende het evangelie des Koninkrijks en genezende alle ziekten en kwalen onder het volk.
Mattheüs 4:24 En Zijn gerucht ging van daar uit in geheel Syrië; en zij brachten tot Hem allen, die kwalijk gesteld waren, met verscheidene ziekten en pijnen bevangen zijnde, en van den duivel bezeten, en maanzieken en geraakten; en Hij genas dezelve.
25 En vele scharen volgden Hem na, van Galilea en van Dekapolis, en van Jeruzalem, en van Judea, en van over de Jordaan.
Kortom: Hij was al meteen in het hele land bekend.

Jezus niet in eigen vaderstad geëerd.

Lucas maakt daar een uitgebreid verslag van, zoals dat Hij in zijn vaderstad werd veracht, maar Hij dat zelf aankondigt, want de mensen zelf verwonderden zich over zijn aangename woorden:
Lucas 4:21 En Hij begon tot hen te zeggen: Heden is deze Schrift in uw oren vervuld.
22 En zij gaven Hem allen getuigenis, en verwonderden zich over de aangename woorden, die uit Zijn mond voortkwamen; en zeiden: Is deze niet de Zoon van Jozef?
23 En Hij zeide tot hen: Gij zult zonder twijfel tot Mij dit spreekwoord zeggen: Medicijnmeester! genees Uzelven; al wat wij gehoord hebben, dat in Kapernaum geschied is, doe dat ook hier in Uw vaderland.
24 En Hij zeide: Voorwaar Ik zeg u, dat geen profeet aangenaam is in zijn vaderland.
Kortom: Hij drukt ze die verachting zelf door de strot.
     Maar bij Marcus laten ze wel hun ergernis blijken:
Marcus 6:1 En Hij ging van daar weg, en kwam in Zijn vaderland, en Zijn discipelen volgden Hem.
2 En als het sabbat geworden was, begon Hij in de synagoge te leren; en velen, die Hem hoorden, ontzetten zich, zeggende: Van waar komen Dezen deze dingen, en wat wijsheid is dit, die Hem gegeven is, dat ook zulke krachten door Zijn handen geschieden?
3 Is deze niet de timmerman, de zoon van Maria, en de broeder van Jakobus en Joses, en van Judas en Simon, en zijn Zijn zusters niet hier bij ons? En zij werden aan Hem geërgerd.
4 En Jezus zeide tot hen: Een profeet is niet ongeëerd dan, in zijn vaderland en onder zijn magen, en in zijn huis.
Ook bij Mattheus 13:57 raken ze geërgerd.

De broeders en zusters van Jezus.

Nu wil ik ook nog even vermelden dat bij Johannes, en wel na Kana, Hij naar Kapernaüm ging met Zijn Moeder en Zijne broeders (Johannes 2:12).
Nu wil dat wat met die broeders, want dan moet Jezus de oudste zijn geweest en zijn moeder nog meer kinderen hebben gebaard, ik neem aan niet allemaal uit de heilige geest.
Er waren ook nog zusters, die volgens Paul Verhoeven niet met name worden genoemd omdat een vrouw toentertijd niet veel meer betekende dan een geit.
En volgens Jacob Slavenburg in zijn: Graf van Jezus (blz.60), zou Maria met de oudste broer van haar inmiddels overleden echtgenoot, ene Klopas hertrouwd kunnen zijn, die ook Alfeüs heette (volgens diverse bijbelonderzoekers) en de vader was van Jacobus (Mattheüs 10:3)*.
Maar die Alfeüs is ook de vader van Mattheüs, dus een neef van Jezus (ik: of een halfbroer als hij ook van Maria is), van wie ook een beenderenkistje is gevonden in het graf van Jezus.
Dit ook omdat er een zogenaamd oerevangelie van Mattheus moet hebben bestaan (dus niet het huidige) en door deze Mattheus geschreven zou kunnen zijn.
Deze oerevangelie was bekend bij de Ebionieten en de Nazorenen en was in het Hebreeuws (blz.57).

Het Talpiotgraf.

The tomb of Talpiot.

*Die niet dezelfde Jacobus van het beenderenkistje is, die de zoon van Jozef en de broer van Jezus heet te zijn*.
Deze is de leider van de latere Jeruzalemse gemeente met na hem de tweede oudste broer van Jezus: Simon geheten en dan daarna Judas (blz 54).
Die Simon wordt overigens door Jacob Slavenburg weer wel als zoon van Klopas genoemd.
Dan is er nog een derde Jacobus volgens Mattheüs 10:2, de zoon van Zebedeüs.
Mattheüs 10:2 De namen nu der twaalf apostelen zijn deze: de eerste, Simon, gezegd Petrus, en Andreas, zijn broeder; Jakobus, de zoon van Zebedeüs, en Johannes, zijn broeder;
3 Filippus en Bartholomeüs; Thomas en Mattheüs, de tollenaar; Jakobus, de zoon van Alfeüs, en Lebbeüs, toegenaamd Thaddeüs;
4 Simon Kananites, en Judas Iskariot, die Hem ook verraden heeft.
En er blijkbaar ook meerdere Simonnen zijn: Simon Kananites, Simon Petrus en Simon, die Jacobus is opgevolgd en dan is er ook nog een andere broer van Jezus die Simon heet en misschien dat die laatste twee dezelfde zijn.
Marcus 6:3 Is deze niet de timmerman, de zoon van Maria, en de broeder van Jakobus en Joses, en van Judas en Simon, en zijn Zijn zusters niet hier bij ons? En zij werden aan Hem geërgerd.
En de Joses is waarschijnlijk van het beenderenkistje, geschreven als Yose (Slavenburg blz. 51)en te onderscheiden van Jozef, die ook een broer van Jezus is en eveneens in een beenderenkistje gevonden.

*Waarschijnlijk is deze Jacobus dezelfde als van het protevangelie van Jacobus (zie bij: Ook Maria is maagdelijk geboren), want in het boek van Jacob Slavenburg: Een ander testament, noemt hij hem de stiefbroer van Jezus (blz.20)


talpiot.familie.graf.JPG


talpiot.familie.graf

De familie van Jezus in de hemelse herrijzenis.



Uit de AD van 8-4-15:

Jezus, zoon van Jozef
Al in 1980 werd in Talpiot een familiegraf gevonden, met daarin tien ossuaria. In de kalkstenen grafkisten zaten de overblijfselen van tien personen, hun namen in het Aramees in het kalk gekrast. Hier lagen: 'Jezus, zoon van Jozef', 'Mariamme e mara' (zijn vrouw Maria), en 'Judas*, zoon van Jezus'. Ook lagen er een Maria (zijn moeder), Mattheüs, Jozef (een broer), en Yose (een naam die in het Nieuwe Testament wordt gelinkt aan een andere broer van Jezus).
Verder:
Jacobus, broer van Jezus
Tegenstanders wezen ook op het kalkstenen ossuarium met de inscriptie 'Jacobus, zoon van Jozef, broer van Jezus'. Deze dook in 2002 op bij Oded Golan, een antiekverzamelaar die zei het ding in de jaren zeventig te hebben gekocht. Hoewel men erachter kwam dat één van de tien kistjes uit het graf van Talpiot was verdwenen uit het magazijn waarin zij werden bewaard, werd Golan - die claimde het ossuarium op de particuliere markt te hebben gekocht - door de Israeli Antiquities Authority (IAA) beschuldigd van fraude: de inscriptie zou vals zijn.
Golan werd in 2012 uiteindelijk vrijgesproken door een rechtbank in Jeruzalem. Zijn vrijspraak betekende volgens de autoriteiten echter niet dat het kistje van Jacobus echt was dan wel het ontbrekende kistje uit het graf van Talpiot te zijn.
Analyse en tests
Ongeveer twee weken geleden kreeg Shimron toegang tot de kalkstenen grafkist van 'Jacobus'. De geoloog schraapte stukjes kalksteen en resten grond van het ding en vergeleek dat met stukjes steen en resten grond van de andere negen kisten uit het graf alsook van vijftien andere, willekeurige grafkisten.
In 150-200 tests vond Shimron resten magnesium en ijzer die erop wezen dat het kistje van Jacobus in precies dezelfde omstandigheden was bewaard als dat van zijn negen familieleden. Deze Jacobus, was een broer van Jezus, die weer een zoon van Jozef en Maria was. ,,Het bewijs kon niet sterker zijn", aldus Shimron tegen NBC News. ,,Wie in Liverpool een graf zou vinden met de namen van de vier Beatles erop, zou ook zeker weten dat dat het graf van de vier Beatles zou zijn en niet van een of andere andere band."

*Wat deze Judas betreft lijkt het mij logischer te zijn dat hij Jezus heeft verraden en niet Judas de apostel. Immers: de godsdienst ontwikkelt zich van Vader op Zoon en van de Zoon naar de Zoon van de Zoon, dus de Kleinzoon, oftewel: Jezus is opnieuw een Vader van zijn Zoon, die Judas is.
En deze Judas is het die voltrekt wat noodzakelijk moet gebeuren: de dood aan het kruis, en die dus zo slecht nog niet is (ook volgens het evangelie van Judas in het boek: Judas lezen, van Elaine Pagels) om daarmede de leer van Jezus tot het daarop volgende christendom te realiseren, dus zich met de wereldse werkelijkheid te verzoenen.
En Judas de Zoon waarschijnlijk onder een hoedje heeft gespeeld met God de Vader, die ook al stond te trappelen van ongeduld om Jezus de marteldood te doen sterven.
Dit dan voor de zonden der mensheid, oftewel opdat zij nog meer zouden kunnen zondigen, wat ook wel gebleken is waar te zijn.


De kansberekening.

Nu zijn een aantal namen nogal onzeker, omdat met een uitgebreide familie als dat van Jezus bijna elke naam wel in te passen is, zoals met name Judas (nooit van gehoord als zoon van Jezus) en Mattheus (die dan een neef moet zijn) en Jozef en Yose die broers moeten zijn.
Maar dan blijven toch nog over: Jezus en Maria en Maria Magdalena als Mariamne geschreven, dat toch wel een vrije goeie grondslag is om waar te zijn.
Slechts met een uiterst minimale kans van 1 op 10 voor elke naam, kom je toch al uit op 1 op 1000 families die zulk een combinatie van namen zouden hebben.
Maar dan komt ook nog Jacobus erbij, die waarschijnlijk uit dezelfde tombe is, dus dan wordt het 1 op 10.000 als minimaal.
Dat is zo ongeveer gelijk aan het aantal families in het vroegere Jeruzalem, dus met een kans van 1 op 1, dat dit toch wel echt hoogst waarschijnlijk die ene beroemde familie moet zijn.
Jacob Slavenburg vermeldt een kansberekening tussen 1 op 600 tot wel 1 op ruim 4 miljoen, maar er staat niet bij waar die berekening op berust.
Maar omdat daarmee de wederopstanding des vlezes onderuit gaat, en het hele wonderbaarlijke leven van Jezus, dus ook de zogenaamde maagdelijke geboorte, is er veel weerstand tegen deze vondst.
Het christendom is nog steeds bijgelovig.


bergrede.JPG

   
bergrede


 
De Bergrede en de zaligsprekingen eerst.

De Bergrede begint met de zaligsprekingen, en bij Mattheus 5:1 zo dat Jezus na de roeping van de eerste discipelen en daarna velen hem volgden en toen Hij de scharen zag, de berg opging.
Maar bij Lucas 6:17 zo dat Jezus op de berg al de twaalf apostelen bij elkaar heeft geroepen en vervolgens met hen afdaalt naar een vlakke plaats waar een grote schare is van zijn discipelen met een grote menigte aan volk uit het gehele joodse land en Jeruzalem en van Tyrus en Sidon aan de zee (Lucas 6:17).

Mattheus 5:1 En Jezus, de schare ziende, is geklommen op een berg, en als Hij nedergezeten was, kwamen Zijn discipelen tot Hem.
2 En Zijn mond geopend hebbende, leerde Hij hen, zeggende:
3 (1)Zalig zijn de armen van geest; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.
4 (2)Zalig zijn die treuren; want zij zullen vertroost worden.
5 (3)Zalig zijn de zachtmoedigen; want zij zullen het aardrijk beërven (Psalm 37:11).
6 (4)Zalig zijn die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid; want zij zullen verzadigd worden.
7 (5)Zalig zijn de barmhartigen; want hun zal barmhartigheid geschieden.
8 (6)Zalig zijn de reinen van hart; want zij zullen God zien.
9 (7)Zalig zijn de vreedzamen; want zij zullen Gods kinderen genaamd worden.
10 (8)Zalig zijn die vervolgd worden om der gerechtigheid wil; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.
11 (9)Zalig zijt gij, als u de mensen smaden, en vervolgen, en liegende alle kwaad tegen u spreken, om Mijnentwil.
12 Verblijdt en verheugt u; want uw loon is groot in de hemelen; want alzo hebben zij vervolgd de profeten, die voor u geweest zijn.

Eerste zaligspreking betreft de armen van geest.

Het begint nogal moeilijk met de armen van geest, wat dat mag betekenen, de domkoppen soms? Ik heb ergens eens gelezen dat het van de Essenen komt en daar een positievere betekenis heeft als mensen met een open geest, die nog iets willen leren.
Maar ik vind het hier op internet:
Letterlijk staat er: ‘armen van de geest’, met een lidwoord dus, en bedoeld is: ‘armen van de Heilige Geest’. Het zijn dus niet zomaar mensen zonder geld, maar armen of bezitlozen die hun leven op de Geest richten...
Ik: Of als arm van hun eigen geest en open staan voor de heilige geest.
En in het boek: Wat werkelijk in de Bijbel staat, van Dr. Manfred Barthel, vind ik de vergeten zin op blz 185: ...die omwille van de geest arm zijn gebleven.
En in de "Groot Nieuws voor U" (vertaling van het Nieuwe Testament) vind ik: Gelukkig de armen die op God hopen: hun bezit is het hemelse koninkrijk.

2 - Zalig die treuren, want zij zullen vertroost worden.

Ik: waarom ze treuren wordt niet gezegd en de treurenden zijn helemaal niet zalig, maar voelen zich juist ellendig, maar waarschijnlijk is hier bedoeld dat Jezus een speciale liefde voor hen heeft en hen zal troosten.
Het is dan de medelijdende liefde van Jezus voor de lijdenden. Het is moederlijk.

Psalm 126:5 Die met tranen zaaien, zullen met gejuich maaien.

Jesaja 61:2 Om uit te roepen het jaar van het welbehagen des HEEREN, en den dag der wraak onzes Gods; om alle treurigen te troosten;
3 Om den treurigen Sions te beschikken dat hun gegeven worde sieraad voor as, vreugdeolie voor treurigheid, het gewaad des lofs voor een benauwden geest; opdat zij genaamd worden eikebomen der gerechtigheid, een planting des HEEREN, opdat Hij verheerlijkt worde.

3 - Zalig zijn de zachtmoedigen; want zij zullen het aardrijk beërven.
 
Psalm 37:11 De zachtmoedigen daarentegen zullen de aarde erfelijk bezitten, en zich verlustigen over groten vrede.

Genesis 13:15 Want al dit land, dat gij ziet, zal Ik u geven, en aan uw zaad, tot in eeuwigheid.

Ik: Ook de derde zaligspreking is dus niks nieuws, want staat ook al in het oude testament, en of de zachtmoedigen werkelijk het aardrijk zullen beërven, dat valt nog te bezien, want de wereld is veel meer het rijk van de machthebbers en de slimme en sluwe geesten, die weten hoe zij hun zin door moeten drijven.
Tenminste: tot nu zo is dat altijd al geweest en dat dit zal veranderen is te betwijfelen.
Het is een irreële wens.
Maar dat ze het hemelrijk zullen beërven, dat is veel beter uitgedrukt, niet alleen als wens, maar dat het altijd al zo is geweest, want dat is het rijk der zachtmoedigen.
Onderscheid moet er zijn: het hemelrijk is voor de zachtmoedigen en ook voor de religieuze mensen in de eerste plaats en dan ook nog de filosofen en de kunstenaars, maar het aardrijk is voor de meer nuchtere en verstandige mensen.

4 - Zalig zijn die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid; want zij zullen verzadigd worden.

Ik: dat betreft weer de wet voor zover mensen onrechtvaardig worden behandeld, hoewel het dan niet per se in de wet behoeft te staan, maar ook gewoon de moraal kan betreffen, de ethiek in het algemeen.

Jesaja 51:1 Hoort naar Mij, gij, die de gerechtigheid najaagt, gij, die den HEERE zoekt! aanschouwt den rotssteen, waaruit gijlieden gehouwen zijt, en de holligheid des bornputs (groeve), waaruit gij gegraven zijt.

5 - Zalig zijn de barmhartigen; want hun zal barmhartigheid geschieden.

Ik: dat betreft dan weer de liefde, voor zover de barmhartigheid uit het hart komt en niet vanwege een of andere wet, ik denk dan aan de sakat van de islam en misschien bestaat dat ook in de joodse wet en zou ik zo gauw niet weten.

6 - Zalig zijn de reinen van hart; want zij zullen God zien.

Ik: dat betreft dan weer de liefde, en of ze God zullen zien? Tja, wie weet. Al reeds hier op aarde? Of pas later na de dood in de hemel? Of bij het laatste oordeel?

Psalm 15:2 Die oprecht wandelt, en gerechtigheid werkt, en die met zijn hart de waarheid spreekt;

Psalm 24:4 Die rein van handen, en zuiver van hart is, die zijn ziel niet opheft tot ijdelheid, en die niet bedriegelijk zweert;

Psalm 11:7 7 Want de HEERE is rechtvaardig, Hij heeft gerechtigheden lief; Zijn aangezicht aanschouwt den oprechte.

7 - Zalig zijn de vreedzamen; want zij zullen Gods kinderen genaamd worden.

Ik: opnieuw het hart of zou het ook uit de zin voor gerechtigheid voort kunnen komen?

Spreuken 12:20 Bedrog is in het hart dergenen, die kwaad smeden; maar degenen die vrede raden, hebben blijdschap.

8 - Zalig zijn die vervolgd worden om der gerechtigheid wil; want hunner is het Koninkrijk der hemelen.

Ik: opnieuw de gerechtigheid, zoals bij 4 en nu met de belofte van de hemel erbij.

9 - Zalig zijt gij, als u de mensen smaden, en vervolgen, en liegende alle kwaad tegen u spreken, om Mijnentwil.

Ik: dat doet me denken aan het martelaarschap van later, waarbij de mensen de grootst mogelijke ellende en pijn konden doorstaan omwille van de liefde en het toekomende hemelrijk*. Of dat toen ook al het geval was tijdens de bergrede? Volgens Paul Verhoeven werd Jezus toen al vervolgd om de tempelreiniging en waarschijnlijk dat ook zijn discipelen het al moeilijk hadden.

*Dit terwijl Jezus toch al voor de zonden der mensheid was gestorven, moesten zijn discipelen het nog eens overdoen, met toestemming van de kerk, wat in het boek van Elaine Pagels: Judas lezen, in het Judas evangelie wordt gehekeld (blz 14 plus noot 5).
Ik kan het daar ook niet mee eens zijn, waarom de leer van de Liefde de mensen zo laat lijden. Als die Romeinse keizer zo graag wil worden geëerd, geef hem dan zijn zin en lach er gewoon om in je knuistje en ga verder je eigen weg de liefde onder de mensen te prediken.
"Maar het bloed der martelaren was het zaad der kerk", kortom: geen liefde, maar sadomasochisme, wat veel sensationeler is, want het is de duivel die de grote werken verricht en niet een of andere god der liefde.
Daar is ook weinig van terecht gekomen.

Dan nog een extra toegift erbij:

Mattheus 5:12 Verblijdt en verheugt u; want uw loon is groot in de hemelen; want alzo hebben zij vervolgd de profeten, die voor u geweest zijn.

Sirach 2:8 Gij, die de Heer vreest, vertrouwt op Hem en uw loon blijft zeker niet uit.


Uit de Statenvertaling.

De citaten zijn uit de Statenvertaling, want dat is de enige bijbelvertaling die ik gemakkelijk van internet kan halen, want de rest laat zich niet kopiëren, waarschijnlijk uit christelijke gierigheid. Verder zijn de verwijzingingen naar andere teksten deels uit de statenvertaling en deels uit de katholieke bijbel, dit dan om aan te tonen dat zowat alles ook in het oude testament te vinden is, zelfs God zien (Mozes wil God zien), maar het Rijk der Hemelen als enige niet, dus dat zou dan iets origineels van Jezus kunnen zijn of later door zijn discipelen of evangelisten zijn bedacht om de teleurstelling in zijn marteldood te kunnen zalven.

Wie is dan de boosdoener?

Volgens internet en ook volgens Dr. Bathels is de bergrede nooit zo geschied, maar een bedachte toestand om velerlei losse uitspraken van Jezus samen te brengen.
Opnieuw nep dus.
Maar goed: in deze uitspraken wordt niet gezegd wie dan de grote boosdoener is, die de mens aan onrecht laat lijden, maar dat moeten dan wel de later vooral genoemde Farizeeën zijn, die zogenaamd trouw waren aan de wet, maar zeer schijnheilig waren zelf niet te doen wat ze aan anderen predikten (Jezus evenmin, maar daar over later) - Mattheus 23:3-4. 
Dan de Sadduceeën, die niet zo met de wet waren getrouwd, en zich ook beter met de Griekse en Romeinse cultuur konden verzoenen, worden minder door Jezus gehekeld, en de Romeinen worden al helemaal niet genoemd, wat toch raar is, want deze waren toch de grootste vijanden, die de uiteindelijk de kruisiging volbrachten op aanstichten van het Sanhedrin, de joodse raad, die merendeels uit Sadduceeën bestond.


Ook bij Lukas staat een bergrede met een paar zaligheden:

Lukas 6:21 Zalig zijt gij, die nu hongert; want gij zult verzadigd worden. Zalig zijt gij, die nu weent; want gij zult lachen.
22 Zalig zijt gij, wanneer u de mensen haten, en wanneer zij u afscheiden, en smaden, en uw naam als kwaad verwerpen, om des Zoons des mensen wil.
23 Verblijdt u in dien dag, en zijt vrolijk; want, ziet, uw loon is groot in den hemel; want hun vaders deden desgelijks den profeten.
24 Maar wee u, gij rijken*, want gij hebt uw troost weg.
25 Wee u, die verzadigd zijt, want gij zult hongeren. Wee u, die nu lacht, want gij zult treuren en wenen.
26 Wee u, wanneer al de mensen wel van u spreken, want hun vaders deden desgelijks den valsen profeten.

*Maar in de parabel van de talenten, waarbij de knecht die het meest met het geld (de talenten) van de meester had gedaan, het meest wordt geprezen, blijkt Jezus juist voor de rijkdom te zijn, want het is een echt kapitalistisch verhaal (Mattheus 25:14-30 en Lukas 19:12-23).
Met daarbij nog extra toegevoegd:
29 Want een iegelijk die heeft, dien zal gegeven worden, en hij zal overvloedig hebben; maar van dengene, die niet heeft, van dien zal genomen worden, ook dat hij heeft.
30 En werpt den onnutten dienstknecht uit in de buitenste duisternis; daar zal wening zijn en knersing der tanden.

Maar hier is het nog extra gecomplementeerd met een aantal wee's.

En Lucas vervolgt dan met:
6:27 Maar Ik zeg ulieden, die dit hoort: Hebt uw vijanden lief; doet wel dengenen, die u haten.
28 Zegent degenen, die u vervloeken, en bidt voor degenen, die u geweld doen.
29 Dengene, die u aan de wang slaat, biedt ook de andere; en dengene, die u den mantel neemt, verhindert ook den rok niet te nemen.
30 Maar geeft een iegelijk, die van u begeert; en van dengene, die het uwe neemt, eist niet weder.
31 En gelijk gij wilt, dat u de mensen doen zullen, doet gij hun ook desgelijks.
32 En indien gij liefhebt, die u liefhebben, wat dank hebt gij? Want ook de zondaars hebben lief degenen, die hen liefhebben.
33 En indien gij goed doet dengenen, die u goed doen, wat dank hebt gij? Want ook de zondaars doen hetzelfde.

Ik: dat is dan heel mooi gezegd, maar gedraagt Jezus zich zelf daar wel naar? Het is namelijk niet zo moeilijk zulke mooie idealen te bedenken en uit te spreken, maar ze ook doen, dat is het grote probleem.
Ik heb al reeds als voorbeeld genoemd dat Jezus in zijn 40 dagen in de woestijn niks van de duivel aan wilde nemen.
Waar was hier de liefde voor de vijand gebleven?
Ook placht Jezus de Farizeeën en schriftgeleerden en Sadduceeën uit te schelden, ook niet erg liefdevol.
En in wee's getuigen ook niet van liefde.
En wat die wang betreft, als Jezus dan zelf geslagen wordt, vraagt hij heel kleinzielig: "Waarom slaat gij Mij?"


adderengebroed.JPG


adderengebroed


Johannes 18:21 Wat ondervraagt gij Mij? Ondervraag degenen, die het gehoord hebben, wat Ik tot hen gesproken heb; zie, dezen weten, wat Ik gezegd heb.
22 En als Hij dit zeide, gaf een van de dienaren, die daarbij stond, Jezus een kinnebakslag, zeggende: Antwoordt Gij alzo den hogepriester?
23 Jezus antwoordde hem: Indien Ik kwalijk gesproken heb, betuig van het kwade; en indien wel, waarom slaat gij Mij?

En wat die mantel en die rok betreft, waar heeft Jezus die weggegeven?
Zo ja, dan had Hij dus naakt gelopen.
Goed, Hij heeft dan broodjes en visjes vermenigvuldigd en uitgedeeld, maar voor een God als Hij is het geen moeite zulke wonderen te doen.
En Hij heeft er verder niet onder behoeven te lijden alles weg te hebben gegeven.
 
De liefde voor de vijand.

En dan de vijand lief te hebben is zonder meer een probleem, want je hebt de vijand niet lief, want je haat hem uiteraard*.
Maar je kunt wel trachten de haat jegens de vijand te overwinnen door je in hem te verdiepen en mogelijkerwijs zijn standpunten te begrijpen en eventueel te respecteren.
Maar dat is iets heel anders dan zomaar zonder meer te zeggen: "Heb je vijand lief!"
Dat is wel heel erg kort door de bocht en als zodanig een onmogelijkheid wat de christenen dan ook niet voor elkaar heb gekregen die steeds weer duidelijk hebben laten blijken hun vijanden te haten.
Liefde kun je niet dwingen, het is er of het is er niet, maar wel kun je pogen degene die je haat toch te leren begrijpen en eventueel te aanvaarden en zelfs te respecteren.
En wie weet dat er op de lange duur toch nog zoiets als liefde ontstaat.
Dat kan generaties lang duren en is historisch gezien ook een lange weg gebleken te zijn tot een wereldeenheid en naar een verzoening van alle goden en religies, zoals mijn atoomtheorie die dan ook voorstaat, maar het is wel mosterd na de maaltijd, want al die oude godsdiensten zijn fantasieverhalen en mijn atoomtheorie is de eerste die het bestaan van God kan bewijzen.

*Zo lees ik in een van de stripboeken: "Ik ben een Kathaar" van Makyo Calore: zelfs de duivel geen kwaad te doen**, maar de duivel lief hebben gaat nog verder en nodigt uit tot masochisme*** de pijn en ellende die de vijand je bezorgt ook nog te beminnen.
Nu moge dat in zeldzame gevallen aan uitzonderlijk begaafde individuen gegeven zijn (hoewel het ook als ziekelijk beschouwd zou mogen worden), dit is niet aan de grote massa gegeven en in het algemene gewone leven ook niet houdbaar, niet te verwezenlijken.
(Ten tijde van Hitler is die gedachte dan ook op gekomen zich helemaal niet tegen hem te verzetten.)
En dat is ook met de leer van Jezus het geval als iets zeldzaams voor begenadigde individuen en niet algemeen voor de grote massa en vandaar de katholieke kerk, die de Katharen dan ook heeft uitgeroeid, daarmee bewijzende dat het christendom op aarde niet valt te verwezenlijken.
De Katharen beschouwde al het aardse dan ook als slecht, en werden ze aldus dan ook van al het aardse verlost, maar dan wel op een meest verschrikkelijke wijze het lijden van Jezus herhalend.
Terwijl de katholieke kerk zich met de aardse wereldse macht had verzoend, maar er aldus van de leer van Jezus niet veel over was gebleven en daarvan het tegendeel is geworden.
In die zin is het ook leerzaam het verhaal van Dostojefski over de Groot-Inquisiteur te lezen in zijn boek: De gebroeders Karamazow.

** Maar in Openbaring 20:10 lees ik: En de duivel, die hen verleidde, werd geworpen in den poel des vuurs en sulfers, alwaar het beest en de valse profeet zijn; en zij zullen gepijnigd worden dag en nacht in alle eeuwigheid.

***Het christendom is het masochisme dan ook niet vreemd vooral net als Jezus te moeten lijden, als we bijvoorbeeld denken aan het moderne probleem van het recht op euthanasie.

  

contradiction.JPG


contradiction



De oorzaak van het kruis.

Maar in ieder geval: Jezus zelf heeft zijn vijanden niet lief gehad: de duivel niet en de Farizeeën en Sadduceeën niet en de rijken evenmin.
Maar vooral de joodse machthebbers van toentertijd niet, en dat is dan ook de rede dat hij aan het kruis is komen hangen, niet omwille van de zonden der mensheid, maar om zijn eigen zonden.
Want had hij de joodse machthebbers lief gehad, ze zouden Hem niet hebben aangeklaagd.
Had Jezus zich gedragen naar zijn eigen liefdevolle woorden, dan had Hij nooit aan het kruis gehangen.
Maar Hij schiep zelf de vijandschap waardoor Hij gevangen werd genomen.
Daarvan werd de joden de schuld werd gegeven, maar dat de joden het anders zagen: die gaven Jezus juist de schuld zich te verbeelden de Zoon van God te zijn.
Maar of Hij dat werkelijk was?
Voor de christenen blijkbaar wel, maar voor de joden niet.
Jezus heeft het niet voor iedereen kunnen bewijzen en daarin ligt de hele crux van het probleem.
Jezus heeft het probleem van goed en kwaad niet werkelijk opgelost tot heiligheid, want Hij bleek zelf van haat te zijn bezeten.

Plato: De vijand rechtvaardig te behandelen.

Bovendien is die idee de vijand lief te hebben ook niet helemaal origineel, want komt al bij Plato voor de vijand rechtvaardig te behandelen en wel in de Staat aan het begin in het hoofdstuk: Rechtvaardigheid: goed doen aan vrienden en kwaad aan vijanden.
Waarbij Socrates onder andere zegt: Bijgevolg Polemarchus, is benadelen, om het even of het zich tegen een vriend of tegen iemand anders richt, niet het werk van de rechtvaardige, dat is het werk van zijn tegenhanger, van de onrechtvaardige.
En ook: Het is ons immers duidelijk geworden dat het in geen geval rechtvaardig is iemand te benadelen.
Alleen is dit niet in de vorm der liefde, maar in die van de rechtvaardigheid.

Nog meer ellende.

Het wordt ook behandeld in het boek van Timothy Freke: De mysterieuze Jezus op blz. 86:
In de gezegden van Sextus, de volgeling van Pythagoras, vinden we hetzelfde onderricht: wens dat je in staat bent je vijanden goed te doen.
Pythagoras zelf heeft gezegd dat je je zelfs als je wordt mishandeld niet moet verdedigen.
Epictetus schrijft iets dergelijks:
Dat is de houding van de filosoof, te worden afgeranseld als een ezel en hem liefhebben die hem slaan, vader en broeder zijn van de hele mensheid.
Dan volgt ook nog de andere wang en een zelfde soort dialoog uit Plato's Crito als ik hier boven heb geschreven, waarbij Socrates eindigt met:
Dus we moeten nooit wraak nemen en nooit iemand, wie dan ook, kwetsen, zelfs als we zelf gekwetst zijn.
En Plato bovendien nog zegt dat dit niks nieuws was van hem, maar al reeds lang voor hem gezegd is door geïnspireerde mensen.
Dit dan als sarcastisch commentaar van Celsus.

Moeten we de vijand ook nog helpen?

Dat sarcasme is wel voor te stellen, want is deze houding van de liefde voor de vijand wel reëel en nog meer: is het wel juist?
Want we mogen er toch van uit gaan dat de vijand als een slecht mens wordt beschouwd en door hem lief te hebben worden we dus mede schuldig aan zijn slechtheid.
Stel dat hij je de kop af wilt slaan, moet je hem dan een zwaard geven om hem daarbij te helpen?*
Stel dat hij een vrouw wil verkrachten, moet je hem dan daarbij toejuichen?
Want in de liefde voor de vijand, die ook de liefde voor het geachte kwade impliceert, zit een tegenstrijdigheid, daardoor zelf je eigen vijand te worden en het kwade te stimuleren en het goede ten onder te doen gaan.
Iets anders is de liefde voor de vijand door hem van zijn vijandschap en slechtheid te willen genezen.
Maar daarin ligt tevens de idee de vijand als vijand en het kwade dus niet lief te hebben, maar tot vriendschap en goedheid te brengen.
En dan ten derde: wat is goed en wat is kwaad?
Want de vijand zal jou juist als de kwade pier beschouwen die het slechte wil en zichzelf als goed.
En dan zijn we weer terug bij Jezus en de Joden.
Beiden menen het recht aan hun zijde te hebben: Jezus met zijn hemelse liefdesethiek en de Joden met hun meer aardse gerichte wetten.
Die van Jezus zijn dan hoger gegrepen, maar als Hij zich er zelf niet naar gedraagt, wat dan? Dan is Hij toch even schijnheilig als Hij de Farizeeën verwijt te zijn (Mattheus 23:3,13,15,16,23,25,27 en 29 met 6 maal wee u en 5 maal huichelaars en op 33 het adderengebroed).

*Zo geeft Jezus zich vrijwillig over aan het kruis, maar niet uit liefde voor de vijand, maar omdat zijn tijd is gekomen, hij zijn missie heeft volbracht en deze verder in de wereld moet worden gebracht door zijn discipelen.
Maar wel kan daaruit ongewild een synthese, een verzoening ontstaan tussen de visie van Jezus en die van de Joden en dat is dan de heilige geest (volgens mij), maar niet als zodanig door Jezus gewild en uitgesproken, want Hij meent zeer eenzijdig het gelijk aan zijn kant te hebben en heeft bij Zijn overgave ook niet zijn excuses aangeboden voor zijn lelijke woorden.

Het geluk om gestraft te worden.

En in de Gorgias meent Plato zelfs dat de onrechtpleger ongelukkiger is als hij er mee weg komt en minder ongelukkig als hij gestraft wordt.
Hoofdstuk: De ware ongelukkige is de onrechtpleger, zeker wanneer hij ongestraft blijft.
Dit in een discussie met Polus, die dan met een voorbeeld komt van een dictator, die gegrepen en gemarteld wordt, maar toch gelukkig zou zijn als hij niet gegrepen en niet gemarteld was.
Maar Plato houdt vol dat straf een bevrijding is van een zielsgebrek (B.tweede deel van dialectische discussie.)
Ik: maar is dat werkelijk zo dat de straf de mens bevrijdt?
Over het algemeen wordt de mens er niet beter van.
Daar is veel meer voor nodig, op zijn minst een goede psychotherapie, die ook niet zal helpen als de mens een geboren slechtaard is.
Evenmin als je een tijger zou kunnen genezen een roofdier te zijn*.

*En in twee hoofdstukken daarvoor zegt Socrates: beter is onrechtvaardigheid te lijden dan te doen.
En in het boek van Awraham Soetendorp: Volgend jaar in Jeruzalem, waarin sprake is van de Joden in Rusland die het land niet mogen verlaten om naar hun beloofde land te gaan, en door de KGB met dwangarbeid worden gestraft en gemarteld om hun kameraden te verraden, zegt Anatoly Sjtsjaranski: "Ik ben gelukkig dat ik eerlijk geleefd heb, in harmonie met mijn ziel, dat ik mijn geweten geen geweld heb moeten aandoen, zelfs niet onder dreiging van de dood (blz. 106).
Ik: dat is dan het wezenlijke en innerlijke geluk ondanks alle uiterlijke lijden standvastig aan de eigen overtuiging vast te hebben gehouden.
En zo kunnen we ook het lijden van Christus beschouwen tegen het onrecht van de wereld tot in de dood vol te houden.
Maar echt bijzonder is dit niet, want behalve Jezus zijn er miljoenen mensen op aarde geweest die een groot lijden hebben doorstaan om hun geweten en overtuiging.
In het christendom waren dat de heilige martelaren, maar het heeft zich steeds weer in allerlei vormen voor gedaan tot in de huidige tijd.
Het is dan heilig omdat daarin dan de tegenstelling van goed en kwaad tot een extreem hoogtepunt wordt gebracht.
Maar een mens moet zulks niet zoeken, noch een ander verplichten zoiets te doen, wat dan tijdens de christenvervolgingen is gebeurd.
Alleen als het niet anders kan, dan kan het ook overtuigend zijn.


happy.cross.JPG


happy.cross

gelukkig in het lijden


 
De ethiek van de bijbel.

Zowel de ethiek van de Bijbel als die van Plato geeft een te simpele voorstelling van zaken, en ik ben van mening dat die van de Bijbel zelfs in principe onjuist is.
Ten eerste dat God alleen maar goed zou zijn, en ten tweede dat de bewustwording van Adam en Eva in principe een zondeval zou zijn in plaats van een vooruitgang, want de mens leert immers ook het goede kennen.
En dan de foute idee dat Jezus door Zijn kruisiging de mensheid verlost zou hebben.
Ten eerste is 6 uur aan het kruis peanuts vergelijken bij de enorme hoeveelheid slechtheid die de mensheid heeft begaan.
Ten tweede was het ook niks bijzonders, want in de tijd van de Romeinen werden de opstandige joden bij duizenden gekruisigd.
En ten derde helpt straf in principe helemaal niet.
De mens wordt er alleen nog beroerder van, zeker als het om martelingen gaat.
Maar wat wel helpt is inzicht in de eerste plaats omtrent de dialectiek van goed en kwaad dat het ene niet zonder het andere kan bestaan.
Nooit zal de mens daarom ooit eenzijdig en alleen maar heilig wezen.
Altijd komt hij weer voor het probleem van het kwaad te staan, dat hij deels zal blijken op te kunnen lossen, maar deels ook niet en altijd weer opnieuw tevoorschijn zal komen.
En voor het kwaad dat hij op zal lossen zal een nog groter kwaad tevoorschijn komen.
Dit overeenkomstig zijn ontwikkeling tot grotere goedheid, zal ook het kwade steeds groter worden.
Het levende bewijs is wel onze tijd, waarin we nu zover zijn de hele wereld te kunnen verwoesten door de milieuvervuiling en een eventuele atoombomoorlog.
Wat toch wel het bewijs is dat het kruis van Jezus niks heeft geholpen.

De betekenis van het kruis.

Het kruis kan alleen zin hebben als het in principe niet wordt begrepen als een lichamelijk lijden, maar als een geestelijk lijden in de eerste plaats om het probleem van goed en kwaad op te lossen.
De lichamelijke dood daarbij gaat dan samen met een totale verinnerlijking tot een hemels bewustzijn en het los laten van de aardse lichamelijkheid.
Maar is op zich dan een eenzijdigheid omdat daarmee nog geen eenheid tussen hemel en aarde tot stand komt.
Het berust op de primitieve idee dat het aardse alleen maar slecht is als zondig en het hemelse alleen maar goed als heilig.
En de mens door diep inzicht en lijden zich geheel en al van al zijn zondigheid zou kunnen ontdoen zo ongeveer overeenkomstig aan de overgang bij het normale sterven als de mens terug kijkt op zijn leven en de behoefte kan gevoelen zijn zonden op te biechten in de hoop dat God hem zal vergeven en tot de hemel zal toelaten.
En wat Jezus betreft dan ook nog voor de gehele mensheid, dus als Gods Zoon dat geheel en al op zou kunnen lossen als voorbeeld voor allen.
Nu: als symboliek is dat dan wel mooi voorgesteld, maar iets anders is de veel diepere en omvangrijkere betekenis daarvan, die eerst nog moet worden begrepen en uitgelegd en veel dieper doorleefd.
Hetzelfde als het verhaaltje van Adam en Eva, dat als zodanig een primitieve voorstelling is.
Er komt dus veel meer bij kijken om beter te kunnen worden begrepen.


Ik keer nu terug naar de bergrede van Mattheus:

De roeping der discipelen.

Mattheus 5: 13 Gij zijt het zout der aarde; indien nu het zout smakeloos wordt, waarmede zal het gezouten worden? Het deugt nergens meer toe, dan om buiten geworpen, en van de mensen vertreden te worden.
14 Gij zijt het licht der wereld; een stad boven op een berg liggende, kan niet verborgen zijn.
15 Noch steekt men een kaars aan, en zet die onder een koornmaat, maar op een kandelaar, en zij schijnt allen, die in het huis zijn;
16 Laat uw licht alzo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken mogen zien, en uw Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken.

Ik: mooi, waarin het zout en het licht dan als gelijkenissen moeten worden begrepen voor de geest van het woord.


Mattheus 5:17 Meent niet, dat Ik gekomen ben, om de wet of de profeten te ontbinden; Ik ben niet gekomen, om die te ontbinden, maar te vervullen.
18 Want voorwaar zeg Ik u: Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet een jota noch een tittel van de wet voorbijgaan, totdat het alles zal zijn geschied.
19 Zo wie dan een van deze minste geboden zal ontbonden, en de mensen alzo zal geleerd hebben, die zal de minste genaamd worden in het Koninkrijk der hemelen; maar zo wie dezelve zal gedaan en geleerd hebben, die zal groot genaamd worden in het Koninkrijk der hemelen.
20 Want Ik zeg u: Tenzij uw gerechtigheid overvloediger zij, dan der Schriftgeleerden en der Farizeën, dat gij in het Koninkrijk der hemelen geenszins zult ingaan.

Ik: nu, dit getuigt van een zeer benepen geest. Hier spreekt Jezus zelf als een kleinzielige wetgeleerde Farizeeër.
En ware dit werkelijk zo, dan zullen er heel weinig mensen in de hemel komen en of alles zal moeten zijn geschied wat er in de wet staat, dat valt toch ook wel dik te betwijfel gezien de hoop onzin en tegenstrijdigheid die er in de bijbel staat geschreven.
Bijvoorbeeld dat Jezus spoedig terug zal komen.
En Jezus houdt zich er bovendien zelf niet aan als we denken aan het aren lezen op de sabbat (Mattheus 12:1-8, Marcus 2:23-28 en Lucas 6:1-5).
Dan heet het plotseling dat de Zoon des menschen ook Heer is over de sabbat.
Oftewel in het algemeen: God zelf behoeft zichzelf niet aan de wetten te houden.
God heet dan ook onbegrijpelijk te zijn.
Romeinen 11:33 O diepte des rijkdoms, beide der wijsheid en der kennis Gods, hoe ondoorzoekelijk zijn Zijn oordelen, en onnaspeurlijk Zijn wegen!
En is het dwaze* van God wijzer dan de mensen (I Kor. 1:25).
Toch heet God dan goed te zijn.
Hoewel Hij het Hem niet belet Job aan Satan over te geven(Job 1:11-12).
En ter verdediging zegt Elifaz:
5:17 Zie, gelukzalig is de mens, denwelken God straft; daarom verwerp de kastijding des Almachtigen niet.
18 Want Hij doet smart aan, en Hij verbindt; Hij doorwondt, en Zijn handen helen.
19 In zes benauwdheden zal Hij u verlossen, en in de zevende zal u het kwaad niet aanroeren.
Ik: mooi, maar die straf komt wel van de duivel vandaan, en in welke zin zou de duivel ook nog iets doen wat God niet wil?
Temeer daar wij God niet kunnen begrijpen, maar waarom de duivel dan wel?
Deze is nog onbegrijpelijker in zijn chaotisch handelen.
En is al wat de duivel doet dan niet uit god?**
Is de duivel dan niet evenzeer onbegrijpelijk?
Het is kwaad kersen eten met den Heer.
Of zoals het Romeinse spreekwoord zegt:
Quot liset Jovi non liset bovi.
Letterlijk: Wat Jupiter is toegestaan, is het rund nog niet toegestaan.
Oftewel: wat God doet mag het gewone volk nog niet doen, deze moet zich netjes aan de wetten houden.

*Het dwaze betreft dan het geloof in het kruis, wat tot nu toe niks heeft geholpen, maar goed: met mijn atoomtheorie en dieper inzicht in de ethiek kan er toch wel enige vooruitgang worden geboekt, alleen anders dan de christenen zich dat hebben voorgesteld maar meteen heiligen te worden door hun geloof in Jezus die voor hun zonden gestorven zou zijn. Paulus spreekt de Korinthiërs dan ook toe als: "geheiligd in Jezus Christus" (I Kor. 1:2), maar blijkt een "zooitje ongeregeld" te zijn.

*Als alles uit de duivel toch uiteindelijk uit God is, dan moet we eigenlijk de duivel evenzeer prijzen als wil van God dat alles wat slecht schijnt zich toch als les voor ons zich ten goede keert.
Ja, we zouden hier zelfs de duivelse conclusie kunnen trekken bewust slecht te doen om daarmee het goede te bewerkstelligen, wat zelf door Paulus wordt opgemerkt:
Romeinen 3: 7 Want indien de waarheid Gods door mijn leugen overvloediger is geworden, tot Zijn heerlijkheid, wat word ik ook nog als een zondaar geoordeeld?
8 En zeggen wij niet liever (gelijk wij gelasterd worden, en gelijk sommigen zeggen, dat wij zeggen): Laat ons het kwade doen, opdat het goede daaruit kome? 
Ik: de slechtheid der mensen (en zij kunnen alleen maar slecht zijn, want het goede is alleen uit God), bewerkstelligt de glorie van God.

De overspelige vrouw.

En Jezus verder ook de joden belet een overspelige vrouw te stenigen met zijn uitspraak: "Wie zonder zonden is werpe de eerste steen!"
(Johannes 8:50)
Ware het zo dat de rechtsgeleerden en uitvoerders der straffen zonder zonden zouden moeten zijn, dan is alle beoefening der gerechtigheid onmogelijk.
Vooral gezien Jezus' eigen uitspraak zich ook de minste der geboden te moeten houden.
En nog afgezien van de tegenstrijdigheid dat Jezus zelf vaak genoeg met de hel dreigt en daar de duivel zelf de scepter zwaait. Is deze dan ook zonder zonden?
Nu is het natuurlijk wel sympathiek dat Jezus het opneemt voor die zondige vrouw, maar het is niet in overeenstemming met zijn uitspraak dat de mensen zich heel precies aan de wet moeten houden als ze in de hemel willen komen.


Zwart.wit.Jesus.3.micro.be.JPG


The Holy ass of Jesus.

Jezus heeft maling aan iedereen (slechts weinigen zullen in de hemel komen), maar nochtans meent Hij zijn vijanden lief de hebben.


Jezus vervolgt de bergrede met:

Mattheüs 5:21 Gij hebt gehoord, dat tot de ouden gezegd is: Gij zult niet doden; maar zo wie doodt, die zal strafbaar zijn door het gericht.
22 Doch Ik zeg u: Zo wie te onrecht op zijn broeder toornig is, die zal strafbaar zijn door het gericht; en wie tot zijn broeder zegt: Raka!* die zal strafbaar zijn door den groten raad; maar wie zegt: Gij dwaas! die zal strafbaar zijn door het helse vuur.

*Raka is een Syrisch woord en betekent zoveel als slechthoofd (kanttekening SV) of nietsnut (NBV).

Ik: om iemand voor een scheldwoord de hel in te sturen getuigt toch wel van een uiterst sadisme. Dat is geen oog om oog, tand om tand, maar nog veel erger.
En aangezien Jezus zelf zijn broeders de Farizeeën uitscheldt, heeft Hij zichzelf hiermede eveneens veroordeeld te moeten branden in de hel van zijn eigen haat in scheldwoorden.
Heel belangrijk te melden omdat het tussen de joden en Jezus nog steeds niet goed is gekomen en Jezus na 2000 jaar nog steeds niet is teruggekeerd.
Zou dat kunnen komen omdat Hij nog steeds daar diep beneden ligt te branden?



jesus.in.hel.JPG


Jezus brandt al reeds 2000 jaar in zijn eigen hel.

 
Mattheus 5:27 Gij hebt gehoord, dat van de ouden gezegd is: Gij zult geen overspel doen.
28 Maar Ik zeg u, dat zo wie een vrouw aan ziet, om dezelve te begeren, die heeft alrede overspel in zijn hart met haar gedaan.
29 Indien dan uw rechteroog u ergert, trekt het uit, en werpt het van u; want het is u nut, dat een uwer leden verga, en niet uw gehele lichaam in de hel geworpen worde.
30 En indien uw rechterhand u ergert, houwt ze af, en werpt ze van u; want het is u nut, dat een uwer leden verga, en niet uw gehele lichaam in de hel geworpen worde.

Ik neem aan dat hier andermans vrouw bedoeld is, wat ook zo in de Groot Nieuws voor U-vertaling staat vermeld, alleen dan weer bezitten in plaats van begeren.
Enfin: aangezien mannen graag naar andere vrouwen kijken moet ik aannemen dat er nog weinig christenmannen met beide ogen rondlopen, en voor allen die ook hun handen niet thuis kunnen houden zal het nog erger zijn gesteld.
Jezus is een strenge leermeester met weinig compassie voor de zwakheid van de mens, met name dan hier voor de man.

Mattheüs 5:31 Er is ook gezegd: Zo wie zijn vrouw verlaten zal, die geve haar een scheidbrief.
32 Maar Ik zeg u, dat zo wie zijn vrouw verlaten zal, anders dan uit oorzake van hoererij, die maakt, dat zij overspel doet; en zo wie de verlatene zal trouwen, die doet overspel.

Ik: in de moderne tijd denken we hier anders over, als mensen niet meer van elkaar houden, al is het slechts één van beiden voor de ander, is het beter voor ze uit elkaar te gaan.
Een huwelijk moet berusten om beiderlei liefde voor elkaar, wat de reden moet zijn om te trouwen, maar ook te scheiden als het niet meer zo is.
En gezien dat het huwelijk geen eenvoudige zaak is en vele daarvan in een rampspoed eindigen, ware het beter als eis voor een huwelijk een cursus te stellen van minstens een jaar en bovendien ook minstens een jaar bedenktijd te eisen, dus in de vorm van een soort verloving of aangifte tot voornemen van een huwelijk, voor er voor een huwelijk over kan worden gegaan.
Want zo vinden we het wel vanzelfsprekend dat iemand een rijexamen moet doen, maar een huwelijk kan zo maar elke stel idioten met elkaar sluiten zonder enige eis van bekwaamheid daarvoor.
 

huwelijk.ongelukkig.JPG 
 
...en ze leefden nog lang en ongelukkig.




...wordt vervolgd op nummer 8 van de plaatjesbijbel.




frame
hoofd-index