Atomen
bestaan uit
Ruimteschepen.


de grootste ontdekking aller tijden:
het raadsel van het heelal is opgelost!

Lees de nieuwe bijbel over
 Gods eeuwig Rijk in de microkosmos.


wij zijn God, harriechristus en de microwezentjes
als zijnde de vader, de zoon en de heilige geest


email: harrieweg@hotmail.com

forum: politics.be

Twitter

facebook

Linkedin


Kopspijkers


Börger


overzicht
herzien: 16 januari 2011


Wij zijn niet het enige leven in het heelal.


 Atomen bestaan uit ruimteschepen. 

Atomen bestaan uit ruimteschepen waarin triljoenen super-intelligente microwezens wonen.
Deze microwezentjes zijn de bouwers van de evolutie van het leven op aarde en zij zijn het ook die ons lichaam zo subliem doen functioneren.
Kortom: de evolutie is niet zomaar vanzelf gegaan en door toeval ontwikkeld, maar het product van zeer intelligente hogere wezens.
En ook ons lichaam werkt niet zomaar van zelf, want hoe zouden de domme atomen van de wetenschap precies kunnen weten wat ze moeten doen om ons lichaam in stand te houden en te doen functioneren?





Een microwezentje, 10^24 maal uitvergroot.





Een oneindige reeks van steeds hogere culturen.

Atomen bestaan uit ruimteschepen, waarin triljoenen super-intelligente microwezens wonen, maar in die microwezens zitten nog veel kleinere mini-atomen, waarin de nog veel kleinere en nog veel intelligentere mini-microwezens wonen, en in die mini-microwezentjes wonen de nog veel intelligentere super-mini-microwezentjes, enzovoort, als een oneindige reeks van steeds verder ontwikkelde wezens en ruimteschepen (ruimtelijke bewoningen) en culturen.
Die oneindige reeks van steeds hogere culturen in de microkosmos is de ruimtelijke realiteit van een eindeloze evolutie, die echter nooit eens voor het eerst begonnen is, want ze is eeuwig en heeft altijd al zo bestaan.
Maar wel doorloopt die eindeloze reeks zich steeds weer van 1 tot oneindig, dus van de allerprimitiefste cultuur (dan zijn wij nu) naar eindeloos hoog in de microkosmos.
Het is dus niet alleen statisch, maar evenzeer dynamisch.



aarde.raket.veroveren.JPG


Voor onze toekomstige ruimtevaartcultuur.



En in de toekomst gaan wij ook zelf het heelal volbouwen met ruimteschepen tot een volledige ruimtevaartcultuur.
En daarmede gaan wij ook zelf die eindeloze evolutie in de microkosmos doorlopen.
We gaan het allemaal herhalen op onze eigen unieke wijze, zoals ook het gewone leven is: een herhaling van wat er al was (bijvoorbeeld de herhaling van dag en nacht, de jaargetijden, de geslachten), maar steeds weer op een unieke wijze.
Het is dus een cyclussysteem, maar nu in het groot gedacht.



Macroatomen en macroreuzen.

We gaan eerst het heelal volbouwen met ruimteschepen en die ruimteschepen zullen we uiteindelijk bouwen in de vorm van macro-atomen.
En die macro-atomen zullen gigantische macro-wolken gaan vormen in de macrokosmos en die zullen zich samentrekken tot macro-zonnen en -planeten en op sommige van die planeten zal weer leven ontstaan, waaruit zich macroreuzen zullen ontwikkelen, die weer het heelal in zullen gaan om ruimteschepen te bouwen, enzovoort.





macroreus.tekst.ned.JPG


een toekomstige macro-reus wordt een miljard lichtjaar groot.




Basisprincipes.

1 - atomen bestaan uit ruimteschepen.

2 - de microkosmos bestaat uit een oneindige reeks steeds kleinere en steeds hogere culturen als ruimtelijk beeld van een eeuwige evolutie.

3 - in de toekomst gaan wij ook zelf het heelal volbouwen met ruimteschepen om die eeuwige evolutie in de microkosmos te vervolgen of te doorlopen of na te doen.

4 - God is de eenheid van een oneindig aantal levende wezens, waar het heelal uit bestaat, met name de hogere microwezentjes.
Aldus is God een collectieve persoon.
Hoe zou één God alles kunnen weten?
Hoe zou één God almachtig kunnen zijn?
Dat is alleen mogelijk als die ene ook als een oneindig aantal Goden verschijnt: de microwezentjes met name.
God bestaat als de microwezentjes in de microkosmos.



HC%20logo.JPG
 
Onder dit teken zullen we het heelal veroveren.


Overzicht van de Nieuwe Bijbel

Mijn atoomtheorie is deel van een groter geheel, dat een nieuwe bijbel is.
Deze bestaat uit drie gedeelten:



eerste gedeelte:



I - de atoomtheorie


bestaande uit:
 
A - DE ATOOMTHEORIE ZELF..

De atoomtheorie is het wezenlijke waarom alles draait omdat daardoor het hele heelal en ook de hele werkelijkheid van ons bestaan in een heel ander perspectief komt te staan.


1 - Het heelal bestaat uit levende wezens.

Deze betekent dat het heelal uit levende wezens bestaat en wel in de vorm van een oneindige reeks steeds hogere culturen in de microkosmos. De zogenaamde levenloze materie der dingen is daaraan ondergeschikt. Dus het hogere van levende wezens is het meest wezenlijke en niet het lagere van de levenloze en bewusteloze natuur.

2 - Wij komen voort uit een hogere cultuur van de microkosmos.

Dus onze evolutie komt niet alleen maar voort uit een lagere natuur en uiteindelijk uit een oerknal en een singulariteit en nog verder terugredenerend uit Niets, maar evenzeer uit een hogere cultuur van ruimteschepen in de microkosmos. Deze laatste is de grondslag en oorzaak van de eerste.
Dit betekent dat deze microkosmos uit ruimteschepen bestaat en al verder geëvolueerd is dan wij. Evenzeer als ouders al verder ontwikkeld zijn dan de kinderen die ze voortbrengen, zo zijn de microwezentjes verder dan wij. Zij zijn onze ouders en wij hun kinderen.


tekening.toekomst.heelal.jpg


3 - Het heelal is al volledig ontwikkeld.

Het betekent verder dat het heelal al volledig ontwikkeld is en wel ook al altijd al zo was in alle eeuwigheid. Het is dus de omgekeerde visie van wat de wetenschap denkt als zou het heelal pas 13,7 miljard jaar begonnen zijn. Nee: het heelal is al volledig ontwikkeld en onze evolutie is een herhalingsproces daarvan binnen een eindeloos systeem, dat al eeuwig bestaat.

4 - Geen ondergang, maar een eindeloos ontwikkelingsproces.

Ook is het niet zo dat het heelal weer in elkaar zal storten of zal eindigen in een "Big Rip", een verstrooiing in een eindeloze leegte. Nee: ons heelal is deel van een oneindig heelal als deel van een eindeloos positief ontwikkelingsproces. Dus de wezenlijk negatieve visie van de wetenschap wordt in mijn atoomtheorie positief, wat ook overeenkomt met de waarheid, die niet negatief is, maar positief. Het zogenaamde negatieve is datgene wat er is om overwonnen te worden.

5 - Alles is anders dan het lijkt te zijn.

Het heelal is niet wat het lijkt te zijn. Vroeger dacht men dat de zon om de aarde draaide, want dat leek zo te zijn. Je kon dat immers zo zien. Het bleek andersom te zijn: niet de zon draaide om de aarde, maar de aarde draait om de zon. Daar was heel wat denkwerk voor nodig om dat te ontdekken. En degene die dat ontdekte: de Griek Aristarchos van Samos (310-230), werd dan ook hartelijk uitgelachen. Zo'n 1800 jaar later moest het weer opnieuw ontdekt worden door de Pool Copernicus (1473-1543).
Het is niet zoals het lijkt. De grondslag van het heelal is niet de lagere natuur, maar de hoger cultuur in de microkosmos, ook niet de eindigheid, maar de oneindigheid; ook niet de tijdelijkheid, maar de eeuwigheid. Oftewel: draai de hele visie van de wetenschap om en het raadsel van het heelal is opgelost, net zoals Aristarchos de visie van de toenmalige wetenschap omdraaide.
Maar ook ik word uitgelachen.




B - DE ONTDEKKING, oftewel: hoe heb mijn atoomtheorie gevonden?

Wie ben ik?

1 - Ik heb mijn atoomtheorie gevonden vanuit een heleboel elementen, maar die concentreerden zich uiteindelijk allen om de vraag: "Wie ben ik?"  En evenzeer als ik toentertijd dacht dat alles uit het Niets was voortgekomen, dacht ik dat ook mijn Ik Niets moest wezen, maar als ik Niets ben, maar toch besta, dan openbaart zich daarin een tegenstrijdigheid. Die tegenstrijdigheid meende ik op te kunnen lossen door mijn Ik als een oneindige klein punt te beschouwen, want een punt bestaat en is tegelijkertijd ook helemaal niets, bestaat eigenlijk niet.

2 - Alzo denkende fantaseerde ik dat mijn ik-punt in een klein mannetje op een atoom zou kunnen wonen, want als er levende wezens op andere planeten zouden kunnen wonen, waarom dan niet op een elektron? En in het licht der moderne ruimtevaart en door een idee bij Scientology opgedaan dat er al vroeger ruimtevaartculturen geweest zouden zijn, veranderde mijn elektron in een ruimteschip. En mijn ik-punt zou geen punt meer blijven, maar eeuwig en oneindig en alles omvattend als God zelf, en hier op aarde als harriechristus om te getuigen van de microwezentjes.

3 - algemene filosofie van de atoomtheorie.

De algemene idee is dat het heelal niet uit Niets geworden is middels een oerknal en evolutie, maar dat het heelal altijd al heeft bestaan in alle eeuwigheid en oneindigheid en volkomenheid als een oneindig systeem van eindeloos vele steeds hogere culturen in de microkosmos. En dat onze zogenaamde evolutie dit systeem doorloopt van allerlaagst tot oneindig hoog, die nooit bereikt zal worden: we kunnen dus altijd bezig zijn.
En ook dat het leven in het heelal geen toevalligheid is of iets bijkomstigs, maar het wezenlijke waarom het draait.
Ten derde dat hiermede het bestaan van God bewezen wordt als eenheid (totaliteit) van een oneindig aantal levende wezens.


aquarel.Jezus.ruimtevaarder.jpg



lord.png




C - HET BEWIJZEN. (filosofische bewijsvoering en feitelijke bewijsvoering)


1 - Helaas kan ik mijn atoomtheorie niet laten zien, zodat ik zou kunnen zeggen: kijk hier zijn die kleine ruimtescheepjes of: hier zijn die microwezentjes, want ze zijn veel te klein en ook met de sterkste microkosmos of beste wetenschappelijke apparatuur zijn ze nog niet te ontdekken*, dus de mensen zullen het voorlopig met de theorie moeten doen.

*Het moge duidelijk zijn dat de wetenschap nog veel kleinere deeltjes zou moeten kennen om daarmede de nu kleinste elementaire deeltjes (zoals de quarks) af te kunnen tasten en dusdanig uit te vergroten dat het mogelijk is te zien of het ruimteschepen zijn.
Dan kom je bij de snaartheorie terecht en zover is de wetenschap nog niet dat feitelijk te kunnen bewijzen en er mee om te gaan.
Een andere mogelijke bewijsvoering, die wat gemakkelijker is is de eventuele vrije beweging van deeltjes aan te tonen, waaruit geconcludeerd zou kunnen worden dat ze door microwezentjes bestuurd worden.
 
2 - kan ik mijn atoomtheorie bewijzen?

Het onderscheid tussen theoretische bewijsvoering en het praktisch of feitelijke bewijs als taak voor de wetenschap, hoewel ook de zogenaamde feitelijke of experimentele bewijsvoering van de wetenschap vaak helemaal niet zo feitelijk is, maar veelal uit verregaande en onverantwoorde conclusies uit de feiten bestaan, zoals met name de idee van een oerknal of dat het heelal zou uitdijen, of het leven door toeval zou zijn ontstaan, of dat het onze hersens zijn die voor ons denken, en nog veel meer van zulke "feiten", die echt uit meer idee (vooroordeel) bestaan dan uit bewijsvoering.
Wat dat betreft verschilt de moderne wetenschap nog niet zoveel van het geloof der gelovigen. Dat in het ene (de wetenschap) nog steeds veel geloof zit, en in het andere (het geloof) ook heel veel redelijkheid, dat bewijst mijn atoomtheorie, die een synthese is van beiden.


D - PROBLEMEN.


1 - Het echte probleem is voorlopig alleen dat niemand me wil geloven en ook helemaal geen belangstelling op kan brengen voor deze idee, zelfs niet al zou het slechts een fantasie zijn, dus de mensen hebben noch enige filosofische intelligentie, noch ook enige diepere fantasie. Het is allemaal domme oppervlakkigheid wat de klok slaan en de fantasie komt niet verder dan Ufo's en science fiction, dat gaat er in als koek.

2 - Het enige reële probleem zijn de zwarte gaten: hoe moeten die ooit tot ruimteschepen worden omgebouwd?

3 - Maar voor de rest kun je bij mijn atoomtheorie zoveel problemen bedenken als je zelf maar wilt. Echte problemen zijn het volgens mij niet.



smilies-gelukkig-samen.jpg


smilies: allemaal mini-microwezentjes.




II - hogere dimensies.


a - Het binnenstste buiten gekeerde heelal.

Nadat ik mijn atoomtheorie gevonden had, vroeg ik me af hoe ik het bestaan van die ruimteschepen en die microwezentjes ook werkelijk zou kunnen aantonen. Dat leek mij bij voorbaat al een onmogelijke opgave, maar daar moest ik dan als eerste maar mee beginnen, dan had ik dat tenminste gehad. Het grote probleem is natuurlijk dat die microwezentjes zo verschrikkelijk klein zijn, maar als je het heelal binnenste buiten zou kunnen keren zou het kleinere groot worden en het grotere klein en zouden de microwezentjes in uitvergrootte gedaante voor me kunnen verschijnen.

b - een binnenste buiten gekeerde sinaasappel.

Op die idee was ik gekomen door een artikel in een blad (Ik meen Bres, maar kon het daar later niet meer vinden), waarin de hogere dimensie van het "Einstein-heelal" (waarbij je de ene kant opgaande de andere kant weer terugkomt) zo werd uitgelegd dat je je dat voor moest stellen als een binnenste buiten gedraaide sinaasappel, waarbij de mootjes naar buiten steken en de oorspronkelijke inwendige doorgang door de kern (de pitten) ook uitwendig nog steeds bestond. Dus je kan dan uitwendig door het oneindige heelal heen, omdat deze eigenlijk nog steeds de inwendige eindigheid heeft van de sinaasappel. Voor het eerst begreep ik nu de idee van Einstein: geniaal.

c - De perspectivische vertekening van het heelal. 

Maar ik deed zelf wel een stap verder door me voor te stellen dat het heelal ook werkelijk binnenste buiten gedraaid is en wel door de perspectivische beeldvervorming van het heelal, waarbij het nabije groter is dan het verre, te overdrijven. In perspectief zien we namelijk dieptes op afstand steeds minder diep en zien we het heelal eigenlijk als een samengeperste bol om ons heen, zodat zelfs de sterren dichtbij lijken te zijn, ja: eigenlijk als zo voor het grijpen, omdat het beeld dat we zien eigenlijk plat is.

d - We zien de wereld plat.

Alleen het perspectief geeft de illusie dat we diepte zouden kunnen zien, wat niet waar is:
we zien alleen hoogte en breedte. Qua beeld leven we eigenlijk in het zogenaamde Platland van Einstein met twee dimensies, dus zoals een bioscoopdoek of een tv-beeld, een schilderij of een foto.

e - de grote kunst om het panoramabeeld binnenste buiten te draaien.
 
Als je eenmaal bewust bent dat je geen diepte kunt zien, maar alleen een plat vlak, dan kun je nog een stap verder doen door het vlak dat je om je heen ziet als een panoramabeeld in gedachten binnenste buiten te draaien, net als je een voetbal open zou kunnen snijden en binnenste buiten draaien of de schil van een mandarijn. Je kijkt nu niet van binnen naar buiten het heelal in, maar juist andersom van buiten naar binnen. Je wordt dan zelf oneindig groot naar buiten toe en het heelal wordt klein en naar binnen toe gericht.
Dat effect is van nature te zien in het weerkaatsing van het kamerbeeld in een kerstbal.
Om jezelf daar bij ook nog als oneindig voor te stellen is wat moeilijker en is meer een kwestie van begrijpen dat het zo is dan werkelijk kunnen voorstellen.
Ook je lichaamsvorm werkt dan niet mee en is het goed jezelf eerst als een bal voor te stellen, die geheel en al de ruimte buiten het panoramabeeld vult.


b.b.g.hoofd.JPG

 

f - de mens wordt er niet mooier van.

Omdat het menselijk lichaam er door het binnenste buiten keren niet mooier op wordt, is dat idee deels nogal ongelukkig, tenzij de mens werkelijk de vorm van een bol zou hebben*, maar voor de rest is het mijns inziens wel iets bijzonders en wel omdat er aldus oneindig veel heelallen ontstaan waarin elk punt een eigen oneindigheid wordt.
Qua ruimtelijkheid zit het dialectisch zeer goed in elkaar.
En ook omdat het kleinere daardoor groter wordt en het de plaats krijgt die het verdient, omdat het kleinere volgens mij hoger ontwikkeld is, dus de ruimteschepen en de microwezentjes.
Maar of het werkelijk zo is kan ik helaas niet bewijzen, en daarom ben ik daarna langzaam maar zeker meer teruggevallen op het veel meer voor de hand liggende bolheelal, waarvoor geen extra goocheltoer nodig is.

*Een goeie benadering van het bol is het eigen hoofd om die als binnenste buiten gedraaid voor te stellen en het lichaam daarbij dan even weg te laten.



bolheelal.tek.JPG
 

g - het bolheelal der zintuiglijke waarneming.

Wat weinige mensen beseffen is dat we het heelal niet zo waar kunnen nemen als wij denken dat ze is. We zien namelijk de wereld vanuit ons zelf als middelpunt en dan ook nog in perspectief, dus zo dat wij zelf de grootste zijn als waarnemer en we de dingen om ons heen, naar gelang de steeds grotere afstand, steeds kleiner zien. Wat er op neer komt dat we de wereld eigenlijk als een bol om ons heen zien, waarbij de oneindigheid op een beperkte afstand komt te liggen, die je zelf naar willekeur kunt bepalen, bijvoorbeeld op 1000 kilometer, maar ook op 100 meter of zelf 1 meter of zelfs op nul centimeter, dus dat je eigenlijk helemaal geen diepte kan zien, want het beeld dat je ziet is plat. Dat je toch meent diepte te zien komt door de illusie van het perspectief, zoals ook een schilder op een plat schilderij de illusie van diepte kan weergeven door het perspectief te schilderen.

Het bollensysteem.

Omdat wij allen zo in onze eigen bol leven, maar deze toch ook met elkaar verbonden zijn ontstaat een bollensysteem, waarin elk individu apart alle andere bollen van alle andere mensen omvat, waarin hij dan zelf op zijn beurt weer een aparte bol is, enzovoort tot in het oneindig kleine en tevens tot in het oneindig grote omgekeerd.

h - de eenheid van subjectiviteit en objectiviteit.

Subjectief en wel qua zintuigelijk bewustzijn is het heelal dus anders dan objectief en qua materie.
In werkelijkheid is het heelal een betrekking tussen het waarnemend subject en het waargenomen object, iets wat ook duidelijk in de relativiteitstheorie van Einstein tevoorschijn komt, waarin elke waarnemer gelijkwaardig heet te zijn, dus iedereen eigenlijk in zijn eigen wereld leeft aan de ene kant en we aan de andere kant toch allemaal hetzelfde heelal gemeenschappelijk hebben. In de theorie van Einstein openbaart dit volgens mij (maar ook volgens vele anderen) een tegenstrijdigheid.



einstein.tekening.JPG

einstein.tekening

 

DE RELATIVITEITSTHEORIE VAN EINSTEIN.

Ten tijde van mijn pubertijd op de Muloschool had ik een boek uit de bibliotheek gehaald: "Gij en de Natuurkunde", door Paul Karlson, en daarin las ik voor het eerst over de theorie van Einstein en daarin heette het dat als een vliegenier met grote snelheid van 259.000 km/sec op de aarde toevloog dat hij dan alles plat zag.
Hij lachte zich tranen toen hij het zag.
Later kwam ik dat boek tegen bij de Slegte en heb het meegenomen.
Er staat zelfs een mooi tekeningetje bij op blz. 197.
Maar helaas voor Einstein kon ik niet anders besluiten dat dit idee hoogst tegenstrijdig is, want we zijn niet werkelijk plat. Het is dus schijn, schijn voor de vliegenier, maar niet werkelijk zo.
Voor ons zou de vliegenier juist plat zijn en als dat werkelijk zo was, dan zou hij ons juist omgekeerd verlengd moeten zien en juist niet plat.
Ook heeft een vliegtuig niet de energie om het hele heelal plat te maken als een pannenkoek.
Zelfs niet als deze bijna met de snelheid van het licht gaat.
Bovendien zouden we dan niet alleen plat wezen voor de vliegenier, maar voor andere ruimtevaarttuigen, zouden wij op allerlei mogelijke wijze samengeperst moeten zijn en zelfs in allerlei richtingen.
En voor zover die ruimtevaarttuigen er nog niet zijn, voor alle sterren in het heelal, waarvan er velen op grote afstand bijna de snelheid van het licht bezitten en wij dus omgekeerd voor hen.
Ook hebben wij relatief gezien de snelheid van het licht ten opzichte van alle fotonen van het licbt zelf, dus zijn wij in alle richtingen plat en moeten tevens een oneindige massa hebben plus ook nog eens een stilstand van de tijd, dus eeuwig in hetzelfde moment moeten verstard moeten zijn.

Bewijs en theorie zijn verschillend.

Mijn conclusie in deze is dat Einstein hier een wereld openbaart van schijn en tegenstrijdigheid.
En nooit heb ik anders kunnen lezen of heeft iemand mij daarvan af kunnen brengen.
Ik heb nog geen enkele goed tegenargument mogen horen.
Toch heet het dat Einstein bewezen is, maar het bewijs en de theorie zijn volgens mij twee verschillende dingen.
Nooit is bewezen dat wij werkelijk plat zijn als een pannenkoek.


Zoals de schijnwereld der visuele waarneming.

Het is als met de visuele waarneming: ik zie een ander veel kleiner dan hij is door het perspectief en de andere ziet mij ook kleiner door het perspectief, dus er zijn dan 4 personen: twee gewoon en normaal en werkelijk zo en twee kleiner en schijnpersonen: beelden daarvan.
Dus als een reiziger van de aarde af het heelal in reist met snelheid tegen het licht en na zoveel duizenden jaren terugkomt, dan is dat niet de werkelijke reiziger, maar de schijnreiziger, de schijnpersoon.
Hij is in tweeën gesplitst, want hij zelf ziet ons juist als zijnde jonger gebleven en hij is normaal ouder geworden: dat wil zeggen: hij is allang gestorven natuurlijk.
Zijn verre nazaten komen wel terug en zien ons omgekeerd als in de vroegere tijd van hun achter betovergrootvader.

Aldus is het heelal gespleten in de tijd en doordenkende zijn er evenveel heelallen als er waarnemers zijn, want voor elke reiziger en beweger is het heelal weer anders.

De tweelingparadox.

In de zogenaamde behandeling der "tweelingparadox" wordt deze tegenstrijdigheid ontkend, wat niet klopt met wat er elders over de theorie van Einstein wordt verteld.
Steeds is er daar sprake van een wederzijdse relativiteit, zoals in het voorbeeld van het plat zien, waar wij dus van onze kant ook de reiziger plat zien*, maar in de tweelingparadox wordt die plotseling ontkend en is het alleen de reiziger die jonger blijft (die dus een klokvertraging krijgt) en wij omgekeerd ten opzichte van hem niet.**
Kortom: met de ene hand wordt gegeven en met de andere weer genomen.
Of ook: men spreekt met een dubbele tong.

*De mensen op het stampvolle plein zagen een merkwaardig vliegtuig aankomen - een vliegtuig dat door een reuzenhand platgedrukt leek (blz. 198).

**Zo staat er op bladzijde 199 van het boek van Karlson: Is het nodig hier aan toe te voegen, dat de vliegeniers aan ons hetzelfde opmerkten? Dat voor hen onze tijd langzamer ging?

De speciale relativiteit en de algemene relativiteit.

Nu zou je misschien willen zeggen dat wat voor de speciale relativiteit (de gelijkmatige beweging) wèl geldt: de gelijkwaardige relatieve visie van beide zijden, voor de algemene relativiteit (de versnelling) niet zou gelden (dit wordt namelijk behandeld in de zogenaamde tweelingparadox).
Maar dat zou dan een derde tegenstrijdigheid openbaren, want elke gelijkmatige beweging is eens begonnen met een versnelling en elke versnelling gaat eens over in een gelijkmatige beweging.
Zo niet dan is ook hier sprake van een gespleten heelal, dus een tegenstrijdigheid.
Gelijkmatige beweging en versnelling hangen samen en de relativiteit van de versnelling komt hier op neer dat elke versnelling evenzeer als een vertraging beschouwd mag worden.
Wat dan tegenstrijdig is omdat dan een tijdsvertraging bij een versnelling evenzeer een tijdsversnelling moet zijn bij een vertraging.

Het heelal draait om de aarde heen.

Volgens Einstein geldt de relativiteit ook voor de draaibeweging en wel zo dat we onze aarde als stil staand mogen beschouwen en het heelal met de sterren om de aarde heen draait.
Een eenvoudige berekening leert dan dat de sterren dan veel sneller gaan dan die van het licht, wat volgens Einstein onmogelijk is.
Ook dit is dus tegenstrijdig en zelfs heel gemakkelijk te begrijpen en ook hier heb ik nooit een zinnig antwoord op gekregen.
De enig mogelijke oplossing is deze dat Einsteins theorie een nieuw heelal openbaart, namelijk een heelal van schijn, even zoveel heelallen als er waarnemers zijn.
Het heelal valt dan uitelkaar en velen hebben dat in het begin ook zo begrepen en terecht.
Maar wat die draaibeweging van het heelal betreft blijft het dan toch zo dat de sterren dan veel sneller gaan dan het licht.
   

III - de wetenschap


A - de structuur van het atoom en die van het heelal.

1 - Het atoom.

Het atoom zelf is al in de Griekse tijd ontdekt als filosofisch idee en wel door Leukippos en Democritos.
Hun redenering was dat de materie een eenheid moest zijn van zijn en niets, volheid en leegte, om beweging mogelijk te maken, en dat weer krachtens de filosofie van Heracleitos dat alles worden is, dus beweging.
Daarmee begint ook de filosofie van Hegel: het niets IS, en het Zijn in het algemeen is Niets. Eenheid van beiden is het Worden als eenheid van Verschijnen (verandering van Niets in Zijn) en Verdwijnen (verandering van Zijn in Niets).
De atomen waren voor Leukippos en Democritos aller kleinste deeltjes en niet precies hetzelfde als wat wij nu onder atomen verstaan, omdat bij ons is gebleken dat die kleinere deeltjes uit nog kleinere deeltjes bleken te bestaan. Leukippos en Democritos wisten natuurlijk niet hoe het precies in elkaar zat. Je kunt ook zeggen dat onze naamgeving verkeerd is en dat de elementaire deeltje eigenlijk atomen moeten heten, dus dat de fout bij ons zit.
Ik ben zelf van mening dat er geen ondeelbare deeltjes zijn, maar dat er sprake is van een eindeloze deelbaarheid.
Dit komt ook al voor in de Griekse filosofie en wel bij Anaxagoras (er is geen allerkleinste en geen allergrootste).
Verder kende ook de Indiase filosofie een atoomleer en wel bij het Vaisjesjika-stelsel van de legendarische Kanada, een van de grootste filosoof van India in de tweede eeuw voor onze jaartelling.

B - De structuur van het heelal.

1 - is het heelal eindig of oneindig?

Volgens de wetenschap is het heelal eindig, zowel qua ruimte als qua tijd. Volgens mij is noch het ene en noch het andere bewezen en zijn dat slechts aannames, en is het ook veel redelijker aan te nemen dat het heelal oneindig is qua ruimte en eeuwig wat de tijd betreft. Wat de ruimte betreft is het wel erg vreemd om aan te nemen dat de ruimte zo maar ergens op zou houden, dus eindig zou zijn.Ook de idee dat het heelal een in zichzelf gesloten bol zou zijn in de vorm van een hogere dimensen, hoe interessant die idee ook moge zijn, is nooit bewezen. En zelfs als dat zo mocht zijn, dan kom je allicht op de idee dat er waarschijnlijk meerdere, zo niet oneindig van de heelalbollen moeten zijn, dus dat het heelal een universa is, een eenheid van een oneindig aantal heelallen. Dus de idee dat het heelal uitdijt, dat moet duidelijker geformuleerd worden als dat òns heelal uitzet, dus dat gedeelte van het heelal dat wij kennen, maar niet hèt heelal.

2 - De oerknal.

Wat de tijd betreft neem men aan dat het heelal eens begonnen moet zijn met een oerknal. Het enige bewijs hiervoor is een achtergrondstraling, waarvan met van te voren de juiste temperatuur berekend had. Het is wel vreemd dat men daarvan de juist temperatuur kan berekenen, omdat we nog lang niet alles van ons heelal weten, gezien het voor komen van zogenaamde zwarte materie. Dus het kan ook gewoon toeval zijn dat die temperatuurberekening klopte, tevens vraag ik me af of het wel bewezen is dat die straling ook inderdaad van een oerknal afkomstig is.
De laatste ontdekking is dat de uitdijing van het heelal niet vertraagt, maar versnelt (de wetenschap verandert nog al eens van mening). Terugredenerend kan er dan geen knal geweest zijn, maar moet het begonnen zijn met een traag begin, dus een langzame groei. Dus: wèg knal. Zelfs als er sprake was van een knal, dan nog is niet bewezen dat dit het begin was van het heelal, want het kan ook zoiets als een gigantische supernova geweest zijn in een oneindig en eeuwig heelal, dus waarvan er al eindeloos vele geweest zijn.
De idee dat het heelal begonnen is, is eigenlijk afkomstig uit de Bijbel, die ook spreekt van een begin der schepping.
Albert Einstein is in deze gezwicht voor de katholieke priester George Lemaître uit België.

3 - Het heelal is eeuwig.

a - Veel redelijker is de idee dat als er een logische redenatie is voor het bestaan van het heelal, en die is er ook, met name in de filosofie van Hegel, dat ook het heelal zelf eeuwig is, zoals ook de logica eeuwig is. Want het is wel vreemd dat het heelal in alle eeuwigheid er niet geweest zou zijn en nu 13,7 miljard jaar geleden plotseling tevoorschijn is gekomen.* Waarom niet eerder of waarom niet vele malen, zo niet oneindig vele keren, en ook zo dat al die keren al die vele heelallen als een doorlopend systeem in elkaar zitten. Ga je zo denken, dan kom je bij mijn atoomtheorie terecht.

*De singulariteit.

b - Nog gekker is de idee dat het heelal uit een singulariteit, een punt met een oneindige hoeveelheid energie tevoorschijn is gekomen. Waar komt die energie dan vandaan? Of heeft die singulariteit dan wel in alle eeuwigheid zo bestaan zonder te veranderen? Met mijn atoomtheorie is dat wèl te verklaren, namelijk als de oneindige energie van een inwendige oneindige reeks van steeds hogere culturen.


IV - de filosofie


Algemene filosofie met bijzondere aandacht voor de filosofie van Hegel en die van mijn atoomtheorie als verdere ontwikkeling daarvan.

De eenheid van Zijn en Niets.

A - Alles uit het Niets.

1 - Wat mij in de filosofie interesseerde was de eenheid van Zijn en Niets, en wel zo dat het Zijn zelf eigenlijk helemaal Niets is, maar het Niets omgekeerd IS, want je kunt dat Niets denken, wat al een wonder op zichzelf mag heten, een tegenstrijdigheid namelijk.
Dat idee van de eenheid van Zijn en Niets komt van Hegel. Maar die heeft het weer van de Griekse filosofen, die meesters waren in de dialectiek van het denken.
De eenheid van Zijn en Niets zou je kunnen opvatten als de verklaring van het Zijnde uit het Niets, dus zo dat alles uit het Niets is voortgekomen.
Maar als alles uit het Niets voortkomt, dan is het Niets dus eigenlijk niet Niets, maar alles wat daaruit te voorschijn komt. Het Niets is dan Alles of ook: de Oneindigheid. Dus dan keert de hele boel om: niet Niets is de grondslag van het heelal of de werkelijkheid, maar omgekeerd de Oneindigheid is de ware grondslag.
En dat zegt Hegel eigenlijk ook in zijn filosofie. Hij begint namelijk wel met de eenheid van Zijn en Niets in zijn logica, maar het uiteindelijke resultaat is God als eeuwige en oneindige en absolute Geest. En volgens hem is die laatste eigenlijk de eerste, de ware eigenlijke grondslag dus.
Dus je moet dan vervolgens weer van die laatste uit gaan als basis. Hegel zelf doet dat niet, en blijft daar staan. Zijn hele filosofie is eenzijdig, namelijk opbouwend van Niets naar God, maar niet omgekeerd vanuit God zelf.
En dat heb ik dan wel gedaan, door vanuit het Godsbegrip te denken met als resultaat mijn atoomtheorie, waarin God ook werkelijk tot bestaan is gekomen en wel zo dat het heelal zelf God is.
Niet Niets is de grondslag, wat de wetenschap eigenlijk ook denkt door alles terug te denken tot een oerknal, maar het oneindige en eeuwige Geest, dat is God.

 

V - God.

A - HET GODSBEGRIP.
 
1 - God is de eenheid van een oneindig aantal levende wezens, dus een collectieve persoon, volledig als drie-eenheid van:

a - de oneindige en eeuwige eenheid, die alles omvattend is, maar niet de natuur naar haar dode (levenloze) of mechanische verschijningsvorm, maar voor zover deze in wezen één oneindig en eeuwig levend wezen is.

b - de eindeloze hoeveelheid van levende wezens, waar het heelal uit bestaat, dus als oneindige collectiviteit, maar ook elke bijzondere collectiviteit daarin, bijvoorbeeld de mensheid en dan daarin weer het Nederlandse volk.

c - het individu als enkeling, maar ook alle individuen.


B - DE OUDE BIJBEL.

De oude Bijbel klopt op vele punten niet meer, zowel wetenschappelijk niet, als ook geestelijk niet meer, dus inhoudelijk, dus qua godsidee en ethiek. Zo zou de kennis van goed en kwaad alleen maar een zondeval zijn, maar de mens werd toen ook bewust van het goede, dus er was niet alleen maar sprake van een val, maar ook van een verhoging.
Sinds 2 à 4000 jaar geleden is de wereld zoveel groter geworden en het is de hoogste tijd voor een nieuwe bijbel.



tekening.Jezus.ik.ben.God.jpg




C - DE NIEUWE BIJBEL.

1 - En geheel en al in tegenstelling met de oude Bijbel dat er slechts één God zou zijn of alleen een drie-eenheid van Vader en Zoon en de Heilige Geest*, leer ik dat alle wezens in wezen God zelf zijn, dus God is de geest der gemeenschap in allen, en wat volgens mij ook de Heilige Geest is, dus na de Vader(Jahweh) en de Zoon (Jezus) volgt de gemeenschap zelf als God, zowel de gemeenschap der mensen, maar in diepere zin die van de microwezentjes.
 
*Zodat er naast de drie-eenheid van Vader en Zoon en de Heilige Geest evenzeer een drie-eenheid is van Moeder en Dochter en de Zalige Ziel.

2 - Dus de heilige geest is niet alleen maar de eenheid tussen vader en zoon, maar deze is de eindeloze reeks van geslachten van grootvader op vader op zoon naar kleinzoon, enzovoort, als eindeloze voortplanting en collectieve gemeenschap als resultaat, en dan komt alles er heel anders uit te zien.
En je kunt tevens zien dat deze drie godsideeën van oneindigheid en veelheid en enkelheid elkaar overlappen, dus dat geen van die drie zou kunnen bestaan zonder de andere twee.

2/a - De oneindigheid impliceert namelijk ook de veelheid en het enkele individu.

2/b - De veelheid der collectiviteit impliceert ook de eenheid daarvan en tevens het individu.

2/c - En het individu impliceert ook alle individuen en daarmede ook de collectiviteit en de eenheid daarvan.
Bedenk ook dat de mens zelf als individu een collectiviteit is van 10^50 microwezentjes.

Dus terwijl ze alle drie verschillend zijn, zijn ze eigenlijk ook weer gelijk.

Deze nieuwe idee, die dus eigenlijk uit de oude Bijbel voortkomt (via de filosoof Hegel) is tevens de wedergeboorte van Jezus in Harriechristus. En aldus is het godsbegrip concreet geworden als volledige realiteit. God is de eeuwige schepper van zichzelf.


aquarel.Vader.Zoon.jpg


aquarel
 

D - DE EENHEID VAN ALLE GODSDIENSTEN.
 

1 - Verder over de eenheid en verzoening van alle godsdiensten (hoewel alle godsdiensten in wezen verouderd zijn), en dus als verzoening met het verleden en voor zoverre het verleden toch ook nog een bron kan blijken te zijn voor de toekomst.
Daarbij wil ik ook verwijzen naar Hegel's Religionsfilosofie met een historische analyse.
Maar je zult wel begrijpen dat zulk een verzoening niet in één dag bereikt kan worden, maar een historisch proces is.
In mijn roman: het laatste oordeel heb ik dit een speelse vorm gegeven.

2 - Die godsdiensten zelf.

Zelf ga ik in de eerste plaats uit van de zogenaamde drie "monotheïstische" (het christendom is dan eigenlijk niet, want leert de drie-eenheid) of Abrahamistische godsdiensten (vanwege Abraham als gemeenschappelijk aartsvader), dus van de Bijbel en de Koran.
En dan van de Griekse mythologie, waar onze westerse cultuur, die vooral uit de Griekse cultuur is ontstaan, het meest mee vertrouwd is.
Dan verder ook de Germaanse mythologie, die een nauwe verwantschap toont met die van de Grieken en dan het Hindoeïsme en het Boeddhisme, vooral het Hindoeïsme met een enorme rijkdom aan verschijningsvormen en ook aan filosofie.
In de moderne tijd spreekt dit nog altijd aan, bekend als de New Age beweging.
En dan volgen vele anderen, zoals de leer van Zarathustra over Ahuramazda en Angra Mainyu (Ohrmuzd en Ahriman) in een strijd tussen goed en kwaad.
Verder de Egyptische godsdienst en nog veel meer.
Zij zijn een enorme rijkdom aan godsdienstige cultuur, een schat uit het verleden.

 

E - DE ETHIEK.


a - Over het probleem van goed en kwaad en dat het ene niet kan bestaan zonder het andere. Dus het zal nooit zo zijn dat alles alleen maar goed is, want dan houdt ook het leven op te bestaan.
Het leven heeft de uitdaging nodig van het kwaad, dat opgelost moet worden, maar dat ook steeds weer opnieuw opgelost moet worden, hetzij in de vorm van problemen die altijd weer terugkeren, hetzij dat er sprake is van een eenmalig probleem, die echter als steeds weer nieuwe problemen zich ook altijd weer herhalen.
Maar zonder kwaad zou er niet de vreugde kunnen zijn van het goede.
Wat zou God zijn zonder de duivel?

b - De ondergang van deze wereld.

En dan met speciale aandacht voor onze moderne tijd met zeer grote problemen, die tot de wereldondergang kunnen leiden. Dit met name door de milieuproblematiek, de enorme vraag naar energie en het niet aflatende welvaartsstreven, die samen met de enorm snelle toename van de wereldbevolking en het ook snel rijker worden van de eerst arme derde wereldlanden zal leiden tot een wereldcatastrofe en ondergang van de moderne "beschaving", die eigenlijk nog geen beschaving is, want niet geleid wordt door inzicht en redelijkheid en economische zuinigheid en planmatigheid wat betreft de toekomst der aarde en de mensen en dieren die daar wonen, maar gedreven wordt door blinde hebzucht.
Zelf geloof ik niet meer dat deze wereld te redden is, want deze wordt beheerst door een massale kuddegeest, die niet zal stoppen voor zij zichzelf heeft vernietigd.
Dit omdat de kudde niet leert uit de Geest van het denken, maar door ervaring wijs moet worden.
De enige troost die mij hier is gebleven is dat de mensheid misschien deze op ons toekomende ramp zal overleven en er anders misschien een nieuwe evolutie ingezet kan worden vanuit het dierenrijk.
Want verder is het zo dat de aarde in haar lange geschiedenis al door vele rampen is bezocht, zoals komeetinslagen en vulkaanuitbarstingen en we daarvan in de toekomst ook niet bespaard van zullen blijven.
Dus we zullen met de rampen moeten leren leven, hetzij door eigen toedoen, hetzij door natuurlijke oorzaken.  


F - HET EEUWIGE LEVEN.


a - De dood is een overgang naar een ander leven, met name omdat de mens zelf uit 10^50 microwezentjes bestaat. Wie we zijn blijft behouden in de microkosmos en leeft daar voort, niet alleen na onze dood, maar ook nu. En omdat de microkosmos een veel hogere wereld is, daarom is ons leven daar hoger dan hier op aarde.
Bedenk dat je eigen leven in een hogere vorm in 10^50 microwezentjes bestaat, in een nog hogere vorm in 10^100 minimicrowezentjes en nog hoger in 10^150 superminimicrowezentjes en nog hoger in 10^200 extrasuperminimicrowezentjes, enzovoort, tot in het oneindige. Je zogenaamde eigen bestaan hier is er daarvan slechts één en ook nog de allerlaagste.

b - Evenmin als dode dingen in het niets kunnen verdwijnen, maar veranderen in andere dingen, zo is ook de zogenaamde dood van het leven een overgang naar ander leven. Zelfs al zou het leven in alleen maar dode dingen kunnen veranderen, dan kunnen dode dingen ook weer in levende dingen terug veranderen.
In werkelijkheid van mijn atoomtheorie vormen dode dingen en levende wezens een eenheid en beiden blijven dan ook in hun eenheid bestaan. Kortom: de dood bestaat niet werkelijk.

c - De ware substantie van de werkelijkheid is het bewustzijn en de zogenaamde dood is alleen maar de verandering van de ene soort van bewustzijn in de andere. En zelfs al zou iets in niets kunnen veranderen, dan nog kan niets ook weer in iets terug veranderen.
En zelfs al zou je een miljoen jaar dood kunnen zijn (veranderd in bewusteloze materie), dan nog kom je na een miljoen jaar weer tot leven en heeft die miljoen jaar als zijnde Niets geen enkele betekenis in het licht der eeuwigheid.

d - Daar komt dan nog verder bij dat de mens in wezen niet alleen maar een individu is, maar ook God zelf is, dus zo dat zijn geest eeuwig en oneindig is. Dat is iets anders dan dat de mens als levend wezen een eindeloos proces van dood en wedergeboorte ondergaat. Want daarin bereikt de mens de eeuwigheid nooit.
De eeuwigheid is in het onmiddellijk besef daarvan, zowel in het denken als in het gevoelsleven, dus in het onmiddellijk weten eeuwig te zijn.
 

G - DE HEMEL.


De hemel begint niet pas bij de dood, want de mens leeft innerlijk altijd al in de hemel. De hemel is eeuwig en kan dus niet in de tijd beginnen, dus ook niet na de dood. De hemel is er al in het hier en nu en was er ook altijd al. De hemel is ook niet speciaal ergens ver weg, maar overal.
Ook is het niet zo dat de hemel buiten deze wereld zou zijn, want de hemel omvat als oneindigheid ook de wereld. Wel kàn de hemel anders en afgescheiden zijn van deze wereld, bijvoorbeeld in de droom.
Wel openbaart zich in de hemel een hoger innerlijk bewustzijn, waardoor ook de kijk op de wereld verandert. Je zou ook kunnen zeggen: de hemel kent wel de wereld maar niet andersom. 
Dus iets anders is of de mens dat zelf beseft, omdat de mens meestal bezig is met uiterlijke en eindigende dingen en geen besef heeft van het innerlijke en eeuwige en oneindige. Dit kan doordringen in een geluksbeleven, hetzij door de liefde of de kunst of door de religie of de filosofie.
En dan heeft de hemel de specifieke kwaliteit van het gelukkig zijn, terwijl het ongelukkig zijn zo erg kan wezen dat de mens in de hel leeft.
De hemel is de specifieke wereld van de droom, de kunst en de religie, die de lagere materiële wereld te boven gaat, maar daar tevens toch ook een eenheid mee vormt.


hemel.jpg

de hemel



H - JEZUS.

Jezus heeft mijns inziens nooit werkelijk bestaan en het hele verhaal is een mythe. Nochtans waardeer ik het als zodanig wel en wordt het juist des te goddelijker als een innerlijk hemelverhaal.
Maar zelf beschouw ik me dan als de wedergeboren Jezus, die ook echt op aarde leeft en ook het bestaan van GOD kan bewijzen als een oneindig aantal microwezentjes.
Daarmede is ook het godsbegrip verder ontwikkeld van één naar drie naar oneindig veel.


harrie.aan.het.kruis.jpg

harriechristus aan het kruis van het onbegrip der mensen.
afbeelding gemaakt door Retecool



VI - de politiek.
 


A - Politiek en cultuur en de toekomst van onze aardbol, nu deze in een enorme crisis is door de milieuproblematiek en de enorme bevolkingsexplosie. Het is er op of er onder, want ik ben van mening dat er een heel andere cultuur moet komen in plaats van de onze, die berust op een mateloos begeren naar steeds meer rijkdom. Maar waarschijnlijk is het al te laat om onze wereld nog te redden van de ondergang.
Je kunt je misschien voorstellen dat ik door mijn atoomtheorie een andere opvatting heb wat cultuur is, namelijk één die wezenlijk van boven komt, dus van God en niet vanuit de lagere natuur. Dat is volgens mij de grote ommedraai waar we voor staan. De mens is wezenlijk een hoger geestelijk wezen en zal dat ook in zijn cultuur tot uitdrukking moeten brengen.
De moderne zogenaamde "cultuur" doet niets anders dan zo laag mogelijk te willen zakken en de mens te prikkelen in zijn natuurlijke behoeften.


De Harrie Christus partij.


B - zelf heb ik al een eigen partij uitgedacht (nog niet feitelijk opgericht): de HCP, oftewel de harriechristus partij.

Basisprogramma van de HarrieChristusPartij:

1 - Nieuwe religie van de microwezentjes voor het behoud van de aarde en onze eeuwige toekomst in de ruimte.

2 - Bestrijding van de overbevolking.

3 - Bestrijding van de milieuvervuiling.

4 - Weg met het kapitalisme en een nieuwe socialistische economie waarin iedereen krijgt wat ie nodig heeft en niet meer dan dat, gebaseerd op werkelijke zuinigheid en duurzaamheid. Alleen dan is er nog een kleine kans dat we de komende rampspoed zullen kunnen voorkomen.


Smiley.groot.duim.jpeg


Mini-microwezentje.
Kies voor de HCP = de HarrieChristusPartij.



Psychologie.


De ziel.

Letterlijk: de logica van de ziel, het geordende systeem daarvan, dus als een samenhangende leer.
De ziel is het gevoelsleven, en met name het innerlijke gevoelsleven dat metafysisch is, hoewel de hersenen wel mee doen als middel, maar de hersenen zijn niet de ziel zelf, wat wel daaruit blijkt dat de ervaring van het eigen gevoelsleven als bijvoorbeeld het geluksbeleven of het verdriet iets heel anders is dan de uiterlijke vorm van de hersenen.
Het ene is innerlijk en subjectief en het andere uiterlijk en objectief.

De levensontwikkeling en de voortplanting.

De ordening der ziel bestaat uit de eenheid der vele gevoelens, die zich tot elkander verhouden en in elkaar over gaan, en zich ontwikkelen in de levensfasen van de mens van kind tot  volwassenheid en ouderdom.
En omwille van de tijdelijkheid van de individuele mens speelt de voortplanting een grote rol in de ontwikkeling van het zielenleven, innerlijk als liefde van man en vrouw en lichamelijk in de seksuele begeerte en de geslachtsdaad.
Deze leidt tot de geboorte van het kind en maatschappelijk verder tot de stichting van een gezin van ouders en kinderen, die zich verder uitbreidt tot de familie en zich in de historie verder heeft ontwikkeld via de stam en het volk tot de vele volkeren en de mensheid als geheel.
Daarin gaat de individuele psychologie over naar de sociale of collectieve psychologie: de ziel der mensheid.

Het onbewuste van Freud en Jung.

Omtrent de psychologie bestaan er vele theorieën en bedenkers daarvan. Een bijzondere leer is die van Freud die het belang van het onderbewustzijn ontdekte en daarmede ook de betekenis van de seksualiteit, die tot dan toe sterk was onderdrukt, met name door het christendom.
Jung heeft het onbewuste een veel grotere duiding gegeven dan alleen maar de seksuele drift te zijn en daar verder ook een collectieve en religieuze betekenis aan gegeven in de betekenis van alles te zijn wat de mensheid in haar lange historie vergeten is (de microwezentjes weten natuurlijk alles wat er gebeurd is).

De eeuwige en oneindige Ziel.

Logischerwijs kan de ziel ook niet alleen maar het actuele gevoelsleven zijn als bewustzijn, want dan zou de mens constant alle gevoelens moeten ervaren, wat niet kan.
Als heden is het gevoelsleven altijd beperkt tot wat de mens op dat moment voelt en zijn er ook de gevoelens die zijn verdwenen in het verleden en die nog moeten worden in de toekomst.
Die gevoelens die er niet meer zijn en ook die nog moeten komen, die zijn er veel en veel meer dan alleen maar het gevoel van nu. Ze zijn dan een enorme voorraadkamer, het onbewuste, dat veel meer bevat dan het bewustzijn en in principe volgens mijn atoomtheorie dan ook oneindig moet zijn.
En dat de ziel eeuwig en oneindig is kennen we ook uit de religiositeit.
Dit kan dan tweeledig uitgelegd worden als het gevoel van eeuwigheid en oneindigheid als zodanig, maar ook als oneindige veelheid van gevoelens.
Dit laatste voor zover de mens meer is dan alleen een individu en met iedereen (ook de microwezentjes dus) is verbonden.
Aldus is de mens in wezen aan God gelijk.

De Ziel en de Geest en de zintuiglijke waarneming.

Nu is de ziel als gevoelsleven niet de enige vorm van bewustzijn, want naast de ziel kennen we ook de geest als denken. Die twee begrippen ziel en geest worden meestal door elkaar gehaald, maar ik maak een duidelijk onderscheid tussen de ziel als gevoelsleven en de geest als denken.
En daarnaast kennen we als derde ook nog de zintuiglijke waarneming in: zien, horen, ruiken en proeven en de tastzin.
Nu is het mogelijk het denken en de zintuiglijke waarneming ook als vormen van de ziel te beschouwen, dus zo dat de zintuiglijke waarneming uit de ziel tevoorschijn treedt en ook het denken als laatste en hoogste.
Dan is er sprake van de absolute Ziel, die dus ook de geest en de zintuiglijke waarneming omvat.

De geestelijke Ziel.

Maar dat kan ook met de Geest en met meer recht omdat de Geest als denken en begrijpen eigenlijk hoger is dan de Ziel en dan is er sprake van de absolute Geest en is de Ziel als gevoelsleven daar een manifestatie van, dus omgekeerd.
Dan is er sprake van een geestelijke Ziel.

De eenheid van geest en ziel als geloof.

Nochtans, omwille van de abstractheid van het denken, en omdat de mens zeker niet alles kan begrijpen wat hij voelt en woorden daarin veelal tekort schieten is er nog een derde mogelijkheid die twee visies van de absolute Ziel en de absolute Geest als gelijkwaardig te beschouwen en het leven als de wisselwerking tussen beiden en hun beiderlei eenheid het ware is, overeenkomstig de eenheid en gelijkwaardigheid van man en vrouw en ook als God en Godin, waarin het manlijke in principe de Geest is en het vrouwelijke de Ziel, hoewel in het manlijke ook het vrouwelijke is (de anima bij Jung) en in de vrouw ook het manlijke (de animus).
De synthese van de geest en de ziel is het geloof: het geestelijke gevoelsleven.

De zintuiglijke waarneming.

En als derde komt daar dan nog de zintuiglijke waarneming bij, die ons voorkomt het meest concreet te zijn: de aanschouwing der werkelijkheid in zijn meest volledige differentiatie.
We willen de werkelijkheid niet alleen voelen en denken, maar we willen de wereld ook waarnemen.
Is de geest de vader en het gevoel de moeder dan zijn de zintuigen de kinderen.
En vanuit deze volledige drie-eenheid van voelen en denken en zintuiglijke waarneming kunnen we ook de ziel weer beter begrijpen als gevoelsleven dat ook de andere bewustzijnsvormen van denken en waarnemen doordringt, in zich opneemt en uit zich geboren laat worden.

De innerlijke voorstelling.

Als we het echter over de ziel hebben denken we in de eerste plaats aan het innerlijke gevoelsleven en dan krijgt de zintuiglijke waarneming die van buiten komt een andere gedaante als innerlijke voorstelling, zoals die met name vrij en spontaan voorkomt in de droom en meer bewust in de fantasie en de kunst en verder ook in de religie.
Droom, fantasie, kunst en religie zijn niet van deze wereld, dat wil zeggen: niet werkelijk materieel, hoewel ze wel van de materie als middel gebruik maken, met name de hersenen als het de droom betreft en verder bijvoorbeeld het lichaam voor de dans, muziekinstrumenten voor de muziek, doek en verf voor de schilderkunst en stenen voor een kerkgebouw, enzovoort.

De Ziel als hemel.

En mijn inziens zijn deze een innerlijke hemelwereld (die overigens ook heel gewoon kan zijn of saai of een hel), een wereld waarin de mens altijd leeft, ongeacht of hij zich dat nu bewust is of niet.
Dus de mens is ook altijd al in de hemel geweest, want deze is immers eeuwig.
En hierin sluit mijn eigen visie aan op het christendom (middels het ongeloof en dan Freud en Jung) dat de Ziel de hemel is.
Zoals ook de Liefde als de hemel wordt beschouwd: de zevende hemel der Liefde, zo ben ik van mening dat het gehele zielenleven van de mens de hemel is, met daarbij overigens evenzeer de negatieve gevoelens van lijden als zijnde de hel.
Dus hemel kan bij mij twee betekenissen hebben: als speciaal de gelukzaligheid en als innerlijk in het algemeen, dus ook met de hel erbij en de gewone gevoelens van alledag.
Verder als derde dat de hemel ook de uiterlijke wereld en het universum omvat als absolute hemel, want de hemel is immers niet alleen eeuwig maar ook oneindig.

De historische ontwikkeling.
 
En de historische ontwikkeling is dan deze dat het christendom de hemel ergens hier boven heeft geplaatst buiten de mens zelf en dat het ongeloof deze hemel heeft doen verdwijnen, naar beneden heeft doen donderen als het ware.
Freud* en Jung hebben de hemel weer tevoorschijn hebben gehaald, maar dan als onderbewustzijn, dus eigenlijk de hel van frustraties.
En ik beschouw dit onderbewustzijn als de vroegere hemel van het christendom en ook van andere religies(zie Jung), en als een wereld, die niet ergens hier boven is, maar wel diep in het onderbewustzijn van de mens verborgen kan zijn (identiek aan de onderwereld of hel), maar eigenlijk gesublimeerd ook het bewuste wezen van de mens behoort te zijn in de positieve betekenis der gelukzaligheid, zoals de droom en de kunst en de religie ons kunnen schenken, vooral in de ervaring der liefde, maar ook als schoonheid (de kunst) en als religieus gevoel van eeuwigheid, oneindigheid en al-eenheid.
Kortom: wat naar beneden is gedonderd, behoort weer wedergeboren te worden, maar dan in de mens zelf als zijn wezen, dus tussen boven en beneden op het niveau van de mens zelf.
Hoewel de voorstelling van boven en beneden ook mogelijk is daarbij.

*Bij Freud is de christelijke liefde dan tot (onderdrukte) seksualiteit geworden, wat overigens een logische volgorde is der voortplanting van liefde naar seks (geslachtsdaad) naar geboorte (bij Jezus als wedergeboorte).


 



engel.JPG




De hemel is de wereld van onze fantasie, de kunst, onze dromen en goddelijke visioenen.






tweede gedeelte:



harry%20weg.jpg


Mijn eigen leven.


A - Wat ik over eigen leven geschreven heb.

In de jaren 1991 en 1992 heb ik heel veel van mijn leven opgeschreven en wel vanaf mijn geboorte tot ongeveer 32 jaar. Maar niet zo dat het voor een ander gemakkelijk is te lezen. Hier op deze website heb ik het nog eens gedaan in een veel kortere en duidelijkere vorm. Maar dat is nog lang niet af en vooral heb ik nog weinig van de laatste 30 jaar opgeschreven. En ik weet niet of dat er ooit nog van komt. Maar ik heb al mijn agenda's bewaard, dus dan heeft het nageslacht ook wat te doen om dat uit te zoeken als ze daar zin in mocht hebben.

B - de arbeid aan de nieuwe bijbel als geheel.

1 - In 1974 heb ik mijn atoomtheorie gevonden, maar alles wat ik daarna voor het eerst opgeschreven heb, dat is er niet meer. Pas bij mijn tweede atoomtheorie-actie in 1986/88 ben ik begonnen alles netjes op te schrijven en te bewaren. Dat waren ongeveer 400 bladzijden meen ik, met een apart gedeelte over ethiek van 200 bladzijden. Daarna heb ik een aantal keren nog aparte geschriften uitgetypt met de typemachine.

a - 1991 eerste levensverhaal.

b - 1992 tweede levensverhaal.

c - 1993/4 psychologie en geschiedenis.

d - 1994/5 filosofie en natuurkunde.

e - 1996 schriften vol over de ziel.

f - 1998 1000 bladzijden dagboeknotities van dag tot dag.

2 - In 1997 was ik begonnen met mijn derde atoomtheorie-actie en heb ik er nog veel nieuwe bladzijden en aantal extra onderwerpen bijgemaakt.

3 - In 2005 ben ik met de computer begonnen en heb ik hier deze website geproduceerd, die ik nu bezig ben op te knappen en verder uit te breiden.


4 - Roman en epos en discussie fora.

Dan komen ook mijn epos en roman: Het Laatste Oordeel en het geschrift: de Aliëns er nog bij en het schrijfwerk op de vele discussie fora, waar ik vaak ben gebannen of genegeerd of weggepest. Gezien de slechte verhoudingen daar is dat niet mijn beste werk en bestaat voor het grootste gedeelte uit beledigingen over en weer.



harrie%20boos.jpeg


Ik geef toe: ik kon me wat dat betreft ook niet beheersen, maar het was anderzijds de enige manier om nog contact te maken. En het was ook wel eens prettig om mijn hart te luchten, vooral over de mateloze domheid der mensen, want van de heilige dogma's der wetenschappen weten ze alles, maar van filosofie begrijpen ze niks.
En het heeft over 7 jaar tijd weinig opgeleverd, maar wie weet dat er toch nog ergens een zaadje terecht is gekomen. Ik ben grotendeels weggepest en ik doe er wat minder aan en besteed nu wat meer tijd aan mijn dagboek en het schrijven van mijn epos en roman en geschrift en het verder uitbreiden van mijn website.
Overigens was er ook wel sprake van humor, en zo heeft Forum Retecool een flink aantal gekke plaatjes over mij gemaakt, waarvan deze hier vlak boven er één van is.
En verder ben ik nog steeds aanwezig op het Belgische forum Politics.be, waar nog steeds redelijk word geduld.

5 - Over wat ik nog verder hoop te doen.

Al bij al kom ik op ongeveer 7000 bladzijden. Hegels boeken bevatten 10.000 bladzijden, dus ik schiet al aardig op. Maar ik ben nu 68, en ik kan best al de pijp uit gaan, maar als ik geen ernstige ziekte krijg, dan schat ik mijn levenskans op 80 jaar, dus nog 12 jaar te gaan. En dan hoop ik toch nog veel schrijfwerk te verrichten, in ieder geval aan mijn epos en roman en geschrift en ook aan mijn atoomtheorie, door heel veel dingen nog eens over te schrijven en wat ik nog niet opgeschreven heb alsnog te doen.
Want veel heb ik al geschreven, maar ik besef ook heel veel nog niet opgeschreven te hebben, vooral allerlei ideeën, die als het ware nog in de kraamkamer liggen en ook wat de filosofie betreft en ook de wetenschappelijke zijde.
Een onderwerp wat ik nog helemaal niet geschreven is een filosofie der kunst. Over de geschiedenis der mensheid heb ik nog weinig geschreven. Ook niet over een systeem der dialectiek der ethiek, dus als het ware de 10 geboden van Mozes, maar dan binnen een filsofisch systeem, waarbij ook al het kwaad tot zijn recht moet komen, want ook dat moet een logische oorzaak hebben.

7 - Het probleem van de ordening.

Probleem van al mijn geschriften is dat het allemaal nogal chaotisch is en ik het nog niet heb kunnen ordenen naar een strak Hegeliaans systeem. Ik doe nu voor het eerst een poging in deze hier op deze bladzijde.
Wat het schijven betreft heb ik nogal eens de neiging van de hak op de tak te springen of zo dat de inhoud niet helemaal met de titel overeenkomt, zoals bij bolheelal. Of zo dat verschillende onderwerpen elkaar overlappen. Het zij mij vergeven.
Wat de basisordening betreft zou het het beste zijn alles te schikken naar de volgorde van mijn eigen leven, dus hoe alles is ontstaan: eerst mijn eigen leven en dan Börger, vervolgens de filosofie en de wetenschap, dan de ontdekking van mijn atoomtheorie en daarna het binnenste buiten gedraaide heelal. Vervolgens het godsbegrip van 1980/1981. En daarna alle verdere onderwerpen die ik heb geschreven, zoals: de ethiek, het eeuwige leven en de hemel en de oude en nieuwe bijbel, de ziel en de geest. Enzovoort.
Maar je zult begrijpen dat het dan voor de argeloze lezer wat onduidelijk is waarover het dan gaat. Het is dan beter meteen met de essentie te beginnen, namelijk de atoomtheorie en dan het godsbegrip en alles wat daarmede te maken heeft en er bij hoort. Vervolgens: bolheelal en filosofie en wetenschap en politiek, hoewel dat ook anders zou kunnen.
Als tweede deel mijn eigen leven, want dat is een hoofdstuk apart, meer intiem en privé, als het ware het nieuwe testament over het leven van "Jezus" (harriechristus dan), na het oude testament als zijnde over God en zijn volk (bij mij: de microwezentjes en de mensheid in het geheel) en dan als derde deel mijn roman als een hemelwereld der fantasie, een nieuwe mythologie, een komedie met veel humor en een knipoog, maar ook met diepzinnige filosofie, seks en de nodige tragiek.
Ik zou het ook kunnen ordenen naar de Hegeliaanse methode, dus dat zijn er al drie.
Zijn systeem is dialectisch (eenheid van tegendelen), oplopende van eenvoudig naar meer complex en concreet. Omgekeerd kan ook: analytisch van meest concreet naar steeds abstracter. Dus dat zijn er dan al vier.
Maar om voorlopig de onderwerpen gewoon bijelkaar te zetten is wel het gemakkelijkste.

C - Het testament van mijn leven.

De kans dat ik nog bij leven en welzijn serieus genomen wordt, lijkt mij erg klein, gezien de mateloos domme en slechte reacties tot nu toe. Ik heb wat dat betreft het gevoel tussen de barbaren te leven in plaats van in een beschaafd land.
Maar als het zo mocht zijn dat ik het niet meer mee zal maken dan werk ik hopelijk bij deze nog voor het nageslacht. Ik ben niet de eerste die pas na zijn dood serieus wordt genomen en ik zal ook wel niet de laatste zijn.
En in plaats van te denken dat de mensen mateloos dom zijn, op het achterlijke af, zal ik maar denken dat ik nu eenmaal mijn tijd ver vooruit ben.
De mens is nu eenmaal een collectief wezen en kan niet verder denken dan de vooroordelen van zijn eigen tijd.
Dus dan wordt mijn werk mijn testament voor het nageslacht.
Maar gaat de wereld onder dan is ook dit laatste tevergeefs en blijft mij slechts het plezier in mijn werk.
Dat ik de filosofie van Hegel heb mogen begrijpen en mijn atoomtheorie heb mogen vinden, daar mag ik God (de microwezentjes) dankbaar voor zijn. Het heeft mij zin en vreugde in het leven gegeven tot op de huidige dag.





Het derde gedeelte van de nieuwe Bijbel:




Epos: het laatste oordeel.


Hieraan ben ik begonnen in 2007 als een nieuwe mythologie, een hemelverhaal der fantasie om alle Goden en Godsdiensten met elkaar te verzoenen door ze met elkaar in contact te brengen en natuurlijk de mensheid daarbij. Het is een mengeling van fantasie en realiteit, met de nodige humor daarbij en relativerend vermogen, ook met veel seks en barbaarsheden, zoals kannibalisme.
Maar de hogere thema's zijn de filosofie en de godsdienst en de wetenschap en vooral ook om de mensheid tevens bewust te maken van onze toekomst in de ruimte.
Tot nu toe heb ik daarvan ongeveer 1800 bladzijde geschreven met het accent op het verleden.
Deze roman, als goddelijke komedie, bestaat weer uit drie delen: verleden, heden en toekomst. Ik ben nu bezig met het eerste deel, dat het verleden is en zich richt op het legendarische eiland Atlantis met als centrale figuren Jezus en Maria en Socrates en Xantippe en vele anderen, zoals Orpheus en Eurydice en Helena, maar ook: Faust en Mickey Mouse en ik speel ook zelf een rol als konijn Harriëtte en de filosoof Hegel als een egel komt er ook in voor.
Ik heb veel plezier met het schrijven hiervan en het zal wel niet klaar komen en pas eindigen als ik dood ben, want de hoeveelheid stof in deze is onuitputtelijk: de totale cultuur der mensheid in de vorm van een fantasieverhaal.

Dan zijn er nog twee verhalen bijgekomen: een roman en een geschrift: de Aliëns genaamd.

baby.Jesus.kingdom.heaven.JPG


Vertaling:Gods Rijk bestaat in de microkosmos.
En de hemel is daar ook.




Het 1000-jarige Rijk.


Nochtans: of mijn atoomtheorie en nieuwe Bijbel het uiteindelijke Laatste Oordeel zijn, dat is nog maar de vraag omdat er in de oude Bijbel ook nog sprake is van een 1000-jarig rijk.
Nu: dat zou mijn atoomtheorie wel eens kunnen zijn als openbaring van Gods Rijk in de microkosmos, dus nog niet Gods Hemelrijk.
Wel erken ik ook een hemelrijk in het innerlijk van de Mens zelf en in de microkosmos, maar dat zou best eens een aparte openbaring kunnen worden in de toekomst en het is mijn grote vrees dat er in die tussentijd van 1000 jaar (mag ook iets meer of minder zijn, want ik neem de oude Bijbel niet al te letterlijk) nog heel wat rampen kunnen plaats vinden door toedoen van de mens door zijn kapitalistische hebzucht, de overmatige groei van de wereldbevolking en door de milieuvervuiling en dreigend energietekort, economisch wanbeleid en politieke spanningen die met de vorige genoemde problemen tot een derde wereldoorlog kunnen leiden.


the.last.judgement.hell.JPG



Vertaling:Het laatste oordeel.
Deze wereld gaat naar de hel.




Het werkelijke bewijs.

Een andere mogelijkheid in deze is dat mijn nieuwe bijbel wel degelijk de openbaring van gods rijk en gods hemelrijk in de microkosmos is, maar dat over "1000 jaar" (in een volgende fase) wij in staat zullen zijn met de microwezentjes zelf contact te maken of zij zich zelf zullen openbaren, en ook het hemelrijk in de microkosmos feitelijk bekend zal worden, want wat ik verkondig is alleen nog maar theorie.
Waarbij nog onderscheid gemaakt kan worden tussen een bewijs van de wetenschap dat atomen uit ruimteschepen bestaan en een werkelijk contact met de microwezentjes. 

 
 

frame
hoofd-index