Wushu School Rosmalen : wat is wushu?

* Moderne Wushu * Kung Fu * Tai Ji * Qi Gong * Taiji Kungfu Fan *

WAT IS WUSHU?
Letterlijk de verzamelnaam van alle Chinese krijgskunsten (Chinese Martial Arts) en de daar van af geleide varianten. Dat zijn er enkele honderden, zowel gewapend als ongewapend. Tegenwoordig de term voor alle vechtsporten die op deze traditie zijn gebaseerd (vergelijkbaar met Budo, de verzamelnaam van de Japanse vechtsporten).

Traditioneel vs. Modern
De term Wu Shu wordt ook in de huidige tijd gebruikt. Voor de specialisten en geschiedkundig getrouwen is er een belangrijk moment geweest in het jaar 1956 van de Europese jaartelling (in China kent men een andere jaartelling). Toen heeft men namelijk onderkend dat de eeuwenoude traditie een plaats diende te krijgen én dat de moderne tijd een eigen exponent. Vandaar dat alle ontwikkelingen van vóór 1956 aangeduid worden met 'traditioneel' en alle ontwikkelingen vanaf 1956 met 'modern'.

Stromingen, vormen, stijlen, varianten
Binnen Wu Shu zijn er twee hoofdstromingen. De externe stijlen genaamd Shaolin waar de ontwikkeling en het gebruik van spierkracht en hardheid voorop staat. Daarnaast de interne stijlen genaamd Wudang waar de ontwikkeling en het gebruik van de interne energie genaamd qi en zachtheid voorop staat (taiji, qigong, bagua). De stromingen, stijlen en varianten zijn in zeven categoriën onderverdeeld : Chang Quan, Taiji Quan, Nan Quan, Xingyi-Bagua, Tonbi-Pigua, Imitatie-Ditang en de Diversen.

Balans
Het zoeken naar balans tussen de interne en externe stijlen creëert een unieke combinatie van sport en gezondheid. Sport heeft als doel de gezondheid te bevorderen. De basis van de vechtsporten ligt in de krijgskunsten waar de primaire gedachte is dat er alleen gevochten kan worden als de gezondheid goed is. Deze visie vertalen wij binnen Wushu School Rosmalen als vechten voor jezelf en bij jezelf blijven!

Geschiedenis
Het ontstaan van Wu Shu is interessant. Vele eeuwen geleden werd door de monniken van het beroemde klooster van Shao Lin een reeks van oefeningen ontwikkeld ter zelfverdediging. Zij konden vechten met de blote handen en ook met een stok en een bezem. Dat is het beroemde en vaak verfilmde verhaal. De reden was dat het klooster afgelegen van de bewoonde wereld ligt en regelmatig werd aangevallen door bandieten. Vele van de monniken waren voormalige krijgers (militairen) die door het toetreden in het klooster "goede (positieve) karma" wilden opbouwen. In het Boedhisme is dit vergelijkbaar met het "boete doen" in het Christendom.

Wapens in Wu Shu
De aanwezigheid van de krijgers in het klooster van Shao Lin is dan ook de reden dat de eeuwenoude kennis van de vechtkunsten gebundeld kon worden. Uit deze samenkomst van de verschillende stijlen is een unieke en historische ontwikkeling tot stand gekomen. Hier heeft letterlijk een kruisbestuiving plaatsgevonden.

Dit is dan ook de reden waarom er wapens in Wu Shu voorkomen (Qi Xie Lei). De zogenoemde klassieke (militaire) wapens zijn allen handwapens (geen vuurwapens). Deze zijn te verdelen in vier categoriën : lange wapens, korte wapens, zachte of flexibele wapens en dubbele wapens. De laatste categorie is uniek te noemen, zowel in de militaire geschiedenis als in de sport. Hier gaat het om één wapen per hand, oftewel twee wapens die simultaan functioneren. Ook de boog komt in de oorspronkelijke beschrijving van de klassieke wapens voor. Natuurlijk zijn er meer wapens in gebruik geweest afhankelijk van de stijl in Wu Shu, de school, de regio en de periode. De algemeen geaccepteerde term "18 klassieke wapens" is gebleven. Een eerste historische beschrijving van het wapengebruik in Wu Shu dateert reeds van de 9e eeuw.

Handvormen in Shao Lin
In het klooster werd echter ook een nieuwe stijl van vechten ontwikkeld, gebaseerd op de aanvals- en verdedigingstechnieken van dieren (Xiang Xing Quan). Deze is met blote handen (bare fist) en dus ongewapend, waardoor een grotere kennis van het menselijk lichaam noodzakelijk is. Hoe dieren elkaar bevechten heeft tot een zware training in souplesse en reactievermogen geleid. Geen uitputtende lange gevechten, maar korte zeer snelle en explosieve bewegingen met veel gebundelde kracht. Sindsdien is de term Shaolin een synoniem voor de diervormen binnen Wu Shu.

Vechten voor gezondheid
Na verloop van tijd kwam men er achter dat de oefeningen die nodig waren om te vechten ook bruikbaar waren voor de bevordering van de gezondheid. Ook hier is een beroemd verhaal dat gaat over het uithoudingsvermogen dat nodig is om te mediteren. De veelbesproken monnik Bodhidharma zou hiervoor oefeningen hebben bedacht, omdat de kloosterlingen het lange mediteren niet konden volhouden.

Voor iemand die voor het eerst gaat mediteren zal dit ongetwijfeld een grote opgave zijn. Zeker na een militaire training, want dan is men toegespitst op het fysiek actief zijn (het doen). In een gevecht loopt iedereen echter de kans gewond te raken. Het herstel van een verwonding vereist een aangepaste training om weer in vorm te komen, net als na een periode van ziekte. Dat kan alleen met een langzame opbouw. De spieren zijn verzwakt (souplesse én spierkracht zijn minder), het uithoudingsvermogen (aerobische fitheid) ook, enz. Zo werden deze oefeningen aangepast en ontstonden onder andere Tai Ji, Qi Gong en Ba Gua. Ook nu nog worden in China deze fysieke oefeningen in combinatie met de Traditionele Chinese Medicijnen (T.C.M.) gebruikt. Velen van ons herkennen de oefeningen van de documentaires over China. Daar beoefent men dit op elke leeftijd (vaak 's-ochtends in een park) en ben je dus nooit te oud om te beginnen.

Wu Shu (de verzameling van de vechtkunsten ter verdediging samen met de vechtkunsten ter herstel na verwondingen) heeft zodoende een grote rol gekregen in het dagelijkse leven van de kloosterlingen in Shao Lin. Een traditie die voortgezet is en natuurlijk ook tot specialisatie heeft geleid. De complete kennis is veelal zichtbaar bij de zogenaamde vechtmonniken (warrior monks). Het klooster van Shao Lin behoort nu tot het cultureel erfgoed van China, de kennis wordt verder gegeven.

Wudang gebergte
Zoals gebruikelijk kent elke actie een reactie. Het verhaal gaat dat een aantal van de kloosterlingen van Shao Lin andere ideeën hadden en zodoende hun eigen plaats zochten. Binnen het Boedhisme wordt dit 'de eigen weg zoeken' genoemd (Dao of Tao). Deze weg leidde hen naar het Wudang gebergte, welke op het hoogtepunt van haar bestaan ruim 1.000 scholen kende. Hier ontstonden weer nieuwe stijlen en ideeën, met name binnen Tai Ji Quan. Vanwege haar culturele belang wil men dit gebergte ook tot cultureel erfgoed laten verklaren.

Wu Shu of wushu?
De begrippen welke in de Chinese taal met twee karakters worden beschreven, worden bij vertaling in de Europese talen vaak aan elkaar gevoegd. De correcte vertaling van de karakters zou Wu Shu dienen te zijn, maar beide schrijfwijzen komen voor. Zo wordt Wu Shu vaak geschreven als wushu, Kung Fu als kungfu, Tai Ji als taiji, Qi Gong als qigong en Ba Gua als bagua. Vanwege de verschillen tussen het Wade-Giles systeem en het Pinyin worden deze woorden ook geschreven als taichi, chikung en pakua. Op deze website houden wij het taaltechnische principe aan dat een stijl met een hoofdletter wordt geschreven en een verzamelnaam niet.

Voor meer over wushu zie : wushu.startpagina.nl.