De Nederlandse Helmduif is een kloeke vliegduif, wat korter en kleiner dan de doorsnee Hagenaar.
De Helmduif wint weer aan populariteit, na jaren wat in de verdrukking te hebben gezeten. Niet omdat belangrijke fokkers zouden zijn gestopt maar meer om de kritiek van buiten, betreffende de grootte van de Helmduif. De grootte heeft zich weer gestabiliseerd, waarbij zowel  te groot als te klein niet is gewenst. Zijn naam dankt de Helmduif aan zijn gekleurde koptekening.                                                                            

De Nederlandse Hoogvlieger is weer iets kleiner dan de Nederlandse Helmduif. Het ras stond in zijn bakermat Amsterdam ook bekend als "kaalpoot" in tegenstelling tot de Oudhollandse Tuimelaar, die met zijn rijke voetbevedering  "ruigpoot " werd genoemd. Sinds het samengaan van de speciaalclubs is de Nederlandse Hoogvlieger steeds het ras geweest met de meeste aanhangers.                        

De op 1 na jongste telg van De Fokkersvereniging van Nederlandse Tuimelaars is de Amsterdamse Baardtuimelaar. Voor dit ras geldt dat het nauwelijks middelgroot mag zijn. We denken hierbij aan de grootte van een Felegyhazer tuimelaar.
Naar alle waarschijnlijkheid is het ras ontstaan uit kruisingen van  gebaarde Engelse Kort- en Langvoorhoofdtuimelaars van het vliegtype, zoals deze in de eerste helft van de vorige eeuw in Amsterdam voorkwamen. Vandaar dat de Amsterdamse Baardtuimelaar vroeger bekendheid genoot als  "Engelsmannetje".                                              

De allerjongste is de Amsterdamse Tippler, die ook meteen de kleinste van de clubrassen is. Als afstammeling van de Macclesfield Tippler, de Prager tuimelaar van het vliegtype en wellicht de oorspronkelijke Budapester tuimelaar is een vrij kleine compacte tuimelaar ontstaan, die tot de jaren 60 van de vorige eeuw op de Amsterdamse duivenplatten  werd gehouden. De heer Bargman uit Lelystad (oorspronkelijk uit Amsterdam) en minder dan een handvol andere fokkers, zijn  bezig dit ras weer nieuw leven in te blazen. Het ras is in 2002  teruggezet naar de status van voorlopig erkend, omdat in type, tekening en kopvorm nog te weinig uniformiteit bestond.

De  Hagenaar in zijn smetteloos witte pak, heeft de Amsterdammer van de vorige eeuw  aan een Haagse ambtenaar doen denken. De Hagenaar komt alleen voor in wit met een uniek zuiver pareloog. Zo nu en dan duikt een rode of gele Hagenaar op, meestal zijn dit bijproducten van kruisingen met de Nederlandse Hoogvlieger.