Nog wat over Uranium (II)     (1 augustus 2005)

Ik had het gisteren over kernenergie. Ik voeg er nog wat toe zodat het beter mogelijk wordt het e.e.a. in perspectief te zien.

Vaak wordt beweerd dat kernenergie "minder materiaal intensief" is. Wel, dat valt een beetje tegen. Een moderne 1000 MegaWatt kolencentrale verstookt ruw weg 3 miljoen ton kolen per jaar. Hoe zit dat met een even grote (1000 MW) kerncentrale?

Als volgt (alles per jaar):

+ honderd duizend tot 1 miljoen ton Uranium erst, levert op:
+ ongeveer 250 ton natuurlijk Uranium (0.7% U-235), levert op:
+ ongeveer 30 ton licht verrijkt Uranium Dat gaat als brandstof de kernreactor in.

Daarna gaat het als volgt verder:

+ ongeveer 30 ton "gebruikte brandstof" levert (na herverwerking)
...- ca. 200 kg radioactief gas (Krypton en Xenon, komt tijdens splijting vrij)
...- ongeveer 1 ton hoog radio-actief afval
...- ongeveer 200 kg Plutonium  (netto)

Het overgebleven Uranium (bijna 29 ton in dit voorbeeld) kan worden gerecycled. Er zijn ook varianten mogelijk waarbij Plutonium in het Uranium wordt bijgemengd om als kernbrandstof te dienen naast het Uranium-235.

Dus als een 1000 MW kerncentrale zo'n 2 miljard Euro kost moet je daar nog wat bijtellen:
Ongeveer 50 90 miljoen Euro per jaar voor de afvalverwerking (Plutonium extractie). En dan heb ik het nog niet over de "open ended" kosten van de opslag van het radio-actieve afval. Het zo maar in de oceaan dumpen van hoog radia-actief afval is hoogst ongewenst omdat je er dan alle controle over kwijt bent.

Tot slot zie je dus dat het helemaal niet zo weinig "materiaal intensief" is. Het is 3 miljoen ton kolen t.o.v. 1 miljoen ton Uranium erts in geval van een wat armer erts.

Mazzel & broge, Evert