Botter " BU 130 ".

 

De BU130. Een vissersbotter uit Spakenburg. Botters uit Spakenburg werden geregistreerd in het, bijna aan Spakenburg vast gelegen Bunschoten. Vandaar BU. De 130 is simpel, namelijk de 130e botter die geregistreerd werd.

 

 

De BU130 vaart nog steeds onder de naam "Trui". Verdere inlichtingen over bijvoorbeeld " een tochtje met de "Trui" kan je lezen in

  De "Trui"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Waarom juist dit schip bouwen?

Daar hoort een klein verhaaltje bij. Op de BU130 is mijn zeilhistorie begonnen. Toen ik ongeveer zeven jaar oud was ging ik, samen met mijn broer en een neef een echte klus klaren. De BU130 moest van Marken naar Spakenburg gezeild worden.  Mijn oom, mijn vader en een " maatje" zouden dat doen. En wij mochten daarbij helpen!!! Het was echt heel spannend want dit was de eerste keer dat we, zonder moeder, gingen zeilen en een nacht in de botter zouden slapen. Het enige dat ik me kan herinneren van Marken was "een groen kruis", hoog in de lucht. We waren in het donker wat door de haven aan het lopen (spannend!) en zagen dat kruis. Niemand bedacht toen dat het "gewoon boven op een kerk' stond, dus het bleef spannend (eng)!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het zeilen zelf, daar heb ik heel weinig van meegemaakt want, het was koud en het woei hard (windkracht 6) en ik voelde me een beetje ziek. Ik zat dus lekker, met de andere jongens, in de roef. Opeens hoorden we kraken en kwam er een ontzettende hoeveelheid water binnen. Om kort te gaan. Het " maatje" wilde, vlak voor Spakenburg de koers iets verleggen om goed de haven binnen te lopen. Op dat moment lag er, vlak bij, een baggermolen en kwam er een hele harde windvlaag. Het  " maatje" wist niet dat oude schepen afvallen (of oploeven) als er harde windvlagen zijn. Dus ramde hij de baggermolen. We zijn, al zinkende, de haven binnengelopen, in de hoop dat we nog konden zeilen tot de werf. Dat hebben we niet gered want we liepen vast voor het huis van de oude eigenaar.Het was echter zondag en Spakenburg is " christelijk", dus helpen, of komen kijken wat er gebeurd is was er niet bij. Een beter begin van je zeilhistorie is er niet en daarom heb ik hem ook als model gebouwd.

 

 

Twee keer heb ik dit bottertje gebouwd. De eerste is zoek geraakt. Uitgeleend aan iemand die ik heel hoog heb. Die man heeft echter een " eigen" manier van indelen van z'n leven dus.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik sluit af met twee foto's. Een van een wedstrijd tussen volgetuigde botters en een van het bottertje dat ik voor Dees opknapte.

Heb je vragen over deze schitterende botter, dan klik je op onderstaand plaatje en stuurt mij een E-mail.

 

 

Voor-pagina.