Combi Noord, waar zeilen een feestje is.

Zaterdag 21 en zondag 22 mei naar Heeg, de eerste Combi van het jaar en ook meteen de grootste opkomst in de 11 jaar dat ‘Jeugdwedstrijdzeilen Noord’ de Combi’s organiseert. Zelfs onze kleine club is met 5 Optimisten en 2 Splashes van de partij: Bart, Rianne, David, Annehilde, Mark, Anouk en Henrieke.

Zaterdag: op zoek naar een mooie plek in de passantenhaven door een drukte van jewelste om alle Optimisten, Splashes en Flitsen opgetuigd te krijgen – en ook de rubberboten van de wedstrijdleiding en van de papa’s en de mama’s. Inschrijven, tasje mee, leuk hesje gekregen, grote sticker van Delta Lloyd op de boot. Optuigen – waar is dat blokje gebleven, stukje zeiltape lenen, nog een vectran lijntje daar. Heerlijk weer.

3 wedstrijden hebben de kinderen gevaren – en als we eerlijk zijn was die laatste wel genoeg: het waaide niet hard genoeg om echt spannend te zijn. Maar dat hoort er ook bij en het was mooi om even mee te beginnen: rustig om je heen kijken, hoe werkte zo’n start ook al weer en, oh ja, insmeren met zonnebrand was ergens goed voor.

Hoe anders de zondag: een – laten we zeggen - al wat stevige bries bij vertrek naar het wedstrijdveld – de eerste twijfelgevalletjes. Vlotte start, papa had nauwelijks het anker in het water om de rubberboot aan te laten dobberen, en daar komen de eersten al richting de bovenwindse boei vechten. Dat kost sommigen genoeg moeite. Maar dan: om de boei en vervolgens voor het lapje volle vaart naar de benedenwindse boei – hard! Zo kan het dus ook. Dan een echte gijp, zo eentje waar je echt even de aandacht bij moet houden. Halve wind richting de start en dan weer omhoog, opkruisen. De wind wordt ondertussen stiekem steeds wat straffer – en met zo’n mooi langgerekt meer waar de wind over de volle lengte overheen raast: ook de golven. De eerste wedstrijd op deze zondag is er gewoon een in de categorie ‘mooi, echt heel mooi’. 

Na het verzamelen van alle bootjes met z’n allen naar de startlijn. En weer een vrij vlot vertrek, en dat had wel een reden: in het gewoel hadden we het niet zo in de gaten, maar nu iedereen weer geconcentreerd op die opkruisende Optimistjes let, merken we dat de wind nu wel echt z’n best aan het doen is. En het effect daarvan is meteen te merken als de eersten om de bovenboei gaan – die gaan nog harder richting onderboei dan daarvoor. Er zijn er een paar die al voor duikboot gaan spelen: teveel druk in het zeil, boeg in een golf, en ziedaar: een badkuip vol water.

Vanaf dat moment is het overleven. De dapperen varen door, houden de boot net onder controle of hebben zelfs wel plezier: dit gaat nog harder. Surfend van een golf, zover mogelijk achterop de spiegel zitten om de boeg boven water te houden.

De begeleiders zien het echter nauwelijks meer, die hebben de handen vol aan omgeslagen of volgelopen boten. Oppikken en zo snel mogelijk naar de haven – af en toe een trillend onderlipje, maar over het algemeen gewoon serieus bezig met wat er moet gebeuren: boot vast houden, tuig eraf, water eruit, en naar de wal. Er varen er wel een paar door – Mark, Annehilde, Rianne en David zitten volgens de verhalen bij de slechts 5 die de wedstrijd wel weten uit te varen – 4 van de 5 ‘overlevers’ zijn ZKZM’ers. Uiteindelijk worden ook zij opgevist.
Mark doet nog verwoede pogingen zijn 1901 leeg te hozen terwijl het boord al onder de golven verdwijnt; met een grijns op z’n gezicht en een ervaring rijker. Als ‘beloning’ vaart hij zelf de rubberboot met langzij z’n Optimist de haven in, terwijl papa nog steeds aan het hozen is, en Oom Piet het tuig en de sleeplijn stevig vasthoudt. Wat een dag! Wat een teleurstelling trouwens ook, dat die laatste wedstrijd bij nader inzien dan toch niet zal blijken mee te tellen – beetje jammer. Maar niet genoeg om de dag te bederven.

Onze ervaring met de Combi’s is tot nu toe te vangen onder de noemer ‘geweldig’ – geweldige organisatie, geweldige spanning, geweldig gezellig. Vooruit, zo’n prijsuitreiking mag best wat eerder (misschien al eerder met de Opti’s los?) maar wat een inzet van al die vrijwilligers, en wat een effect levert dat op: gewoon een geweldig weekend, met recht een feestje – nee, een Feest. Wanneer is de volgende?

Rottevalle, 23/05/2011

BFK