Woordvoerder Brahim Bourzik: Marokkaanse organisaties naar herdenking Auschwitz

De vrienden van El Moumni houden open huis

Door Carel Brendel

Er was eens een veelbelovend en mediageniek raadslid van GroenLinks. Hij kwam als 13-jarige uit Marokko naar Rotterdam. Brahim Bourzik studeerde perswetenschappen aan de Erasmus Universiteit. Hij bracht het daarna tot directeur van de Migranten Omroep Rotterdam.

Als jeugdig raadslid haalde hij de media door met het deurbeleid van discotheken in de Maasstad te testen door groepjes allochtonen en autochtonen. In de meeste gevallen kwamen jongeren met een buitenlandse uitstraling niet langs de portier. De conclusie: ‘Als Marokkaan kom je er niet in’. In het Algemeen Dagblad (16 februari 2000) deed Bourzik een opmerkelijke uitspraak: “Ik kan me voorstellen dat heetgebakerde afgewezen jongeren het er niet bij laten zitten en met een vuurwapen terugkomen. Ik keur het niet goed, maar zo is wel de realiteit.”

Bourzik deed deze uitspraak twee jaar na een dramatische schietpartij in Gorinchem. Daar gingen twee broers door het lint, nadat ze wegens het maken van ruzie buiten de deur waren gezet in muziekcafé Bacchus. Even later kwamen ze terug en losten een salvo schoten op de deur. Twee bezoeksters, Marianne Roza en Froukje Schuitmaker, werden dodelijk getroffen door dit zinloze geweld, dat voor een schokgolf zorgde in de Nederlandse samenleving.

http://www.nrc.nl/W2/Nieuws/1999/04/15/Vp/03.html

Bourzik werd overspoeld door boze reacties en wist niet hoe snel hij een excuusbrief moest schrijven. Dat weerhield hem niet van andere omstreden acties. In oktober 2001 opperde het raadslid van GroenLinks het idee om bij de eerstvolgende raadsverkiezingen stembureaus in de moskee te plaatsen. Dit zou de opkomst van allochtone kiezers bevorderen.

Het inrichten van stemlokalen in de moskee werkte overigens averechts. Voor oudgediende PvdA’ers was dit juist het laatste duwtje om over te stappen naar Pim Fortuyn. Tv-presentator Koos Postema vertelde over een telefoontje dat hij kort na 6 maart 2002 ontving van een kennis die was opgegroeid met PvdA, VARA en NVV. Postema: “Koos, zei hij, ‘m’n hele leven heb ik geen stap in de kerk gezet. En nou moest ik woensdag godverdomme gaan stemmen in de moskee.’ Dat was voor hem de laatste druppel om Leefbaar Rotterdam te stemmen.”

http://home.kpn.nl/~c.brendel/Bolwerk.htm

Ondertussen wierp het GroenLinkse raadslid zich op als de grote verdediger van de radicale imam Khalil el Moumni, die in het nieuws kwam door homoseksualiteit een ziekte te noemen. Bourzik wierp zich op als een soort officieuze woordvoerder en vertrouwensman van de Rotterdamse imam, die zelf de Nederlandse taal nauwelijks machtig was. “Ik voel het als mijn plicht om het verkeerde beeld wat Nova van deze man heeft gecreëerd recht te zetten.” (Brahim Bourzik blijft bij verdediging El Moumni, Rotterdams Dagblad, 17 december 2001)

In 2003 raakte Bourzik betrokken bij de oprichting van een Nederlandse tak van de extremistische Arabisch-Europese Liga (AEL), een splinterpartij die zich verzet tegen integratie en tevens de vernietiging van de staat Israël op haar programma heeft staan.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Arabisch-Europese_Liga

De GroenLinkser had regelmatig contact met een groep Nederlandse Marokkanen met AEL-sympathieën, zo meldde het Algemeen Dagblad op 3 februari 2003. Kort daarna wees hij een verzoek af om voorzitter te worden van de Nederlandse AEL. Bourzik: “Ik vond het een grote eer dat ze aan mij hebben gedacht, maar ik wilde en wil het niet.” Wel koesterde hij ‘veel sympathie’ voor de nieuwe beweging. (Rotterdams Dagblad, 6 maart 2003).

Het raadslidmaatschap van GroenLinks had bij hem echter voorrang, zo vertelde Bourzik aan verslaggeefster Eefje Oomen van het RD. Lang duurde de vriendschap overigens niet meer. Rond de jaarwisseling naar 2004 braken er knetterende ruzies uit binnen de Rotterdamse fractie van GroenLinks. Fractieleidster Bea Kruse, die het veld moest ruimen op last van de ledenvergadering, wilde niet meer verder met de eigengereide Bourzik. Zij suggereerde dat Bourzik alleen maar op de kandidatenlijst was gekomen vanwege zijn Marokkaanse afkomst. “We hebben een adder aan onze borst gekoesterd”, oordeelde ex-wethouder Herman Meijer, nadat Bourzik zich tegen de afspraken in afsplitste en een eigen eenmansfractie begon. (Rotterdams Dagblad, 15 januari 2004)

Als onafhankelijk raadslid deed Bourzik nog enkele keren van zich spreken. In november 2005 kwam hij met een voorstel om in Rotterdam borden richting Mekka neer te zetten, zodat de moslims weten in welke richting ze moeten bidden. Het raadslid deed dit ideetje op tijdens een persoonlijke studiereis naar de heilige stad. “Ik liep door de woestijn en tot mijn verbazing stond er opeens een verkeersbord met een pijl naar Mekka. Fantastisch! Dat moeten we ook in Rotterdam hebben!” Bourzik werd overladen met spot en verontwaardiging.

http://www.ad.nl/rotterdam/stad/article67464.ece

Dat alles kon niet verhinderen dat Bourzik in maart 2006 als kandidaat voor de Stadspartij niet meer aan de Coolsingel terugkeerde. Een van de weinigen die daarover treurde was Bouchra Ismaili, raadslid voor de PvdA in de deelgemeente Charlois, en sinds kort vooral bekend als verzender van een zeer spraakmakende agressieve mail.

http://www.elsevier.nl/nieuws/politiek/artikel/asp/artnr/188416/index.html

In een reactie op de website Maghreb Magazine nam Ismaili het op voor Bourzik. “Ik persoonlijk vind het een groot verlies voor de marokkaanse gemeenschap en hoop dat hij de kracht en de energie vind om zijn doelen te bereiken wanneer hij aanvaard dat ALLAH misschien een ander plan voor hem heeft liggen met hetzelfde eindresultaat.”

http://www.maghrebmagazine.nl/2006/03/13/brahim-bourzik-beraadt-zich-op-zijn-lot/

Allah vond weldra een nieuwe bestemming voor Brahim Bourzik. De salafist (radicaal-fundamentalistische moslim) Mohammed Cheppih, die na de weigering van Bourzik korte tijd de Nederlandse AEL-tak voorzat, zocht hem aan voor een missie naar Libanon voor het Palestijns Platform voor Mensenrechten en Solidariteit. De twee voorstanders van de vernietiging van Israël bevonden zich in voornaam gezelschap. Andere delegatieleden waren Gretta Duisenberg en oud-ambassadeur Jan Wijenberg.

http://www.ad.nl/binnenland/article569251.ece

Deze week werd een volgende stap zichtbaar van het plan dat Allah heeft met Bourzik. Het ex-raadslid blijkt de woordvoerder te zijn van een nieuw opgericht Landelijk Beraad Marokkanen. Op de dag dat de koranfilm van Geert Wilders uitkomt, zetten alle Marokkaanse moskeeën in Nederland de deur wijd open voor autochtonen.

http://www.ad.nl/binnenland/article1985333.ece

Een sympathieke actie, zou je bijna gaan denken. In het ANP-bericht staat dat maar liefst 225 vertegenwoordigers van de Marokkaanse gemeenschap de oprichtingsvergadering hebben bijgewoond. Hoe is dan het mogelijk is dat van die 225 aanwezigen uitgerekend een extremistische vriend van El-Moumni, Mohammed Cheppih en de AEL tot woordvoerder is uitverkoren.

UPDATE: Treedt Bouchra Ismaili in de voetsporen van Brahim Bourzik?

Zoals hieronder blijkt was het Rotterdamse deelraadslid Bouchra Ismaili, schrijfster van scheldmails en sympathisante van de extremistische moslimbeweging Hizb ut Tahrir, een van de weinig overgebleven fans van Brahim Bourzik, de woordvoerder van het splinternieuwe Landelijk Beraad Marokkanen. Bourzik maakte het door zijn vriendschap met de omstreden imam El Moumni en de extremisten van de AEL zelfs te bont voor GroenLinks. De ledenvergadering vond in 2004 dat Bourzik zijn raadszetel moest opgeven, maar tegen de afspraken in ging hij door als onafhankelijk raadslid.

De PvdA in Rotterdam-Charlois wil alsnog af van Ismaili. De eerste berichten wekken de indruk dat zij haar zetel niet wil opgeven en net als Bourzik als onafhankelijk raadslid haar zegenrijke werk voor ‘de moslim-Marokkaanse gemeenschap’ wil voortzetten. (Zie ook de reacties op bijgaande link)

http://www.maghrebmagazine.nl/2006/03/13/brahim-bourzik-beraadt-zich-op-zijn-lot/

Wat heeft de lokale PvdA bewogen om binnen een etmaal Ismaili alsnog als een baksteen te laten vallen? Hierop is maar één antwoord mogelijk. De Rotterdamse partijchef Peter van Heemst en zijn volgelingen op Zuid zijn zich rot geschrokken van de massale volkswoede over hun onverstoorbare steun aan de radicale moslima. Loog Van Heemst eerder nog over de zogenaamde haatmail aan Ismaili, nu is er opeens sprake van het ‘schenden van vertrouwen’.

Rest een andere belangrijke vraag: Hoe veel andere Ismaili’s hebben zich in de partij genesteld, raads- en kaderleden die geen enkele binding hebben met het van oorsprong vrijzinnige gedachtegoed van de PvdA, maar deze partij vooral beschouwen als een soort islamitische SGP, die hun achterban kan bedienen? De gijzeling van de PvdA door haar orthodox-islamitische achterban is nog lang niet voorbij.

Carel Brendel is auteur van Het verraad van links (Uitg. Aspekt)

Geplaatst op 22 januari 2008

Homepage: www.hetverraadvanlinks.nl

gratis website statistieken