NIEUW >
Nieuwe foto's toegevoegd!

Laatste update 26-04-07


 



Zo is het begonnen

 
In 1981 ben ik met de duivensport begonnen. Door toedoen van mijn overbuurman in Grootegast, waar ik eerst woonde. Ik ging daar vaak kijken als de duiven zaterdags terug moesten komen van de vlucht.

Toen heeft hij mij verteld dat als ik ooit eens een keer een platgereden duif tegenkwam, ik de ring van de poot moest halen, zodat hij kon zien van wie die duif was. Toen ik op de buurtbus van Buitenpost-Grootegast reed en op de laatste rit een platgereden duif tegen kwam, heb ik die meegenomen. Op de terugweg kwam ik nog een gewonde duif tegen. Van beide duiven heb ik toen de ringnummers opgeschreven en ben daarmee naar mijn overbuurman gegaan. Die heeft ze nagecheckt.De ene duif kwam uit Zwaagwesteinde en de andere kwam uit Katwijk aan Zee. De duif uit Katwijk aan Zee die nog leefde, mocht ik van de eigenaar houden. Hij heeft mij toen de stamboom toegestuurd. Ik heb toen een hokje getimmerd met 3 afdelingen. Een oude binnendeur diende als bodem. Deze was met een paar latten opgehangen aan de garagezolder.

Van een liefhebber uit Den-Horn heb ik toen een duivin gekregen. Daarmee ben ik gaan kweken.Het eerste koppel jonge duiven ging naar de overbuurman en die heeft er toen mee gevlogen. En één van die twee jongen maakte een goede uitslag op de vlucht vanuit Marbahan. Daarna kreeg ik er zelf aardigheid in en hebt toen tegen mijn overbuurman gezegd: "De duiven die ik nu kweek behoud ik zelf".

In 1982 meldde ik mezelf aan als lid bij Postduiven vereniging "Naar huis"te Opende. Met mijn primitief gebouwde hok ben ik toen verdergegaan. Ik moest er dus altijd voor zorgen dat ik de achterdeur van de garage openhad tegen de tijd dat de duiven thuis konden komen. Het kon zijn dat ze bij thuiskomst eerst het dakkapel aandeden om daar eerst wat te drinken, want daar lag vaak water op. Daar verspeelde ik soms nog wel wat minuten tijd mee.

Eens hadden we een vlucht vanuit het Duitse Hof. Toen ben ik eerste en tweede in de vereniging geworden en had ik nog 10 minuten verschil tussen mijn eerste en mij tweede duif. Het was die dag regenachtig en de duiven kwamen nat thuis

Later heb ik een buitenhok gebouwd van 5 bij 2 meter. Met 3 afdelingen. Toen kreeg ik er nóg meer aardigheid in.
 
Het jaar 1987 was een geluksjaar voor mij, want toen heb ik 8 kampioenschappen behaald in de vereniging. Ik had toen een jonge doffer die steeds bij de overbuurman in het hok vloog. Eens was ik de doffer wéér kwijt.Maar toen kreeg ik uit het centraal hok uit Kollum een opvangkaart, dat de desbetreffende doffer daar zat. Ik heb hem toen weer opgehaald.
 
De week daarop begonnen de jonge duivenvluchten, dus de doffer ook maar weer ingekorft.En wat schetst mijn verbazing: Hij kwam als eerste thuis! En hij werd ook nog aan het eind van het seizoen eerste asduif in het rayon de Zuid-Oost hoek, samen met een duivin die tweede asduif werd.

Later op een dubbelvlucht: Een supervitesse vlucht Den-Bosch en een fond vlucht vanuit Frankrijk, heb ik beide duiven verspeeld

Daarna ben ik in augustus '87 verhuisd naar Kornhorn, 5km naar het zuiden.
Sinds ik daar woon heb ik nog nooit grote successen kunnen boeken.

Het vorige hok heb ik verhuisd naar Kornhorn en in '96 heb ik dat hok weggedaan aan een collega van mij. Ik heb toen een nieuwe stenen garage gebouwd met spouwmuur, met daarin inpandig het duivenhok. Het hok mocht niet op zolder van de vrouw, want ze zag daar grote gevaren in omdat ze dacht dat ik bij een vroege duif dan misschien onderaan de trap te vinden was.