Back to home page, terug naar home page

2000 Letter

Dear all,

Judging from the e-mail address list in our computer it appears that we can reach more and more people via the Internet and the 'old' Christmas letter or card is slowly disappearing. Last year we started with the publishing of our family happenings directly on a web page and those of you with a computer have been able to track us through 2000. I see Jan building his Lego robots and programming them via the computer. They all make their school projects on the computer, searching on the WWW and on the CD ROM encyclopaedia, finding more in one minute than we could in the old days in the school or village library. I have even junked my good old faithful organiser for a little handpalm organiser, never missing a meeting anymore, timekeeping, planning, all phone numbers and addresses are always in my pocket and that has been very useful. We have also my father hooked on the web with a small 'netbox' that dials more or less automatically via a normal phone connection and displays our home page and e-mail on the big TV. So easy to keep in touch now and send nice photographs through. I am sure that a lot of family has now seen us on TV rather than as the proud pictures of grandchildren that grannies carry normally around.

We have now a collection of over 3000 photographs on computer, of which well over a thousand in the last year. The first movies are stored there as well. Experimenting with movies over the Internet is a bit slow from our side, but in Holland they pop-up within a few seconds, so more of that will be following.

What you miss on our homepage is the story of 2000 in between our expeditions and holidays and that is what this letter is all about. This is our third year in Egypt and our second in this house, probably the cosiest house we have ever lived in. Of course a lot of things need more or less continuous fixing, but after three years in Egypt one takes that as part of normal life.

Lilian still runs her little kindergarten, which even has a waiting list now with children of mixed marriages (one Dutch parent is the rule) picking-up a lot of Dutch in very little time. I am sure she could make a good business out of it, but I have not convinced her yet that it is her time now to bring in the money and I could switch to houseman and all the things that I can't do now......

Lilian beats in the middle of social life here, with our house, conveniently close to the office and the bank, as a meeting place for everybody. The garden is her constant focus of attention and it is slowly becoming a true garden instead of a green wilderness.

Jenny is in her second 'British' year, and keeps doing fine. British education is indeed very different, even here in Cairo, far from good old England, with the Dutch parents still not comfortable with the uniforms and 'Britishities'.

That probably will never come and of course life become more interesting if there is a bit of variety and we should keep that? Her e-mail fan mail beats mine by several orders of magnitude. The rest of us is suffering daily, waiting to get our slot in the bathroom. Luckily there is only one girl/almost lady.....

Jan is doing very well in the Dutch group 7. He is getting better and better in 'delegation' and gets away with that as Mark is generally the one that is acting on Jan's 'advise'. He is very good on the computer, building a lot of fancy stuff. His favorite game is SimCity and I find it fascinating how he manages his own cities in difficult times (sometimes earthquakes and wars pop-up). At school he seems to be the designated 'clown' as well and some of that reflects in his cartoon-like drawings which are full of little jokes.

Mark is our quiet one with lots of friends and always keen to make sure that everybody is happy at school or at home. Girls still like him a lot. We call him our 'Indiana Jones II', which very much characterises his look on life in general. His overflow of energy is burnt by a lot of outside playing and we are very happy to have good neighbours with same-age-range and same-wave-length kids. We are lucky to have a house in busy Cairo, a house with its own garden in a quiet neighbourhood. Ideal for the children and ideal for me as it is only 2 minutes walking from the office.

We lost our Tommie-cat 'ghamsa', who never returned from one of his many 'wild' nights. Looking around at the little cats he seems to have left his signature anyhow. Surprising there was this little cat, with poor eyesight and clearly at the bottom of the cat pyramid, always chased away and always very careful. 'It' survived and is now a blooming, healthy Tommie cat, still very careful and this is probably the main reason he survived. Survival of the fittest certainly depends on the environment. We still call him our 'meekpoesje', our 'moaning pussy' as he keeps begging for food as his way of surviving.

We could not finish without some words about 'our personel' : Mohamed, his wife Figrea and our Sarah. What would we do without them? Probably Lilian's garden would have a bit more survival chances without Mohamed. Figrea with her heavy glasses does not see a lot anymore, but tries to educate her Mohamed continuously. They have now two turkeys living in their 'bathroom', probably for the Ramadan celebrations, but who knows? Sarah remains ever friendly, always smiling, meticulously cleaning our house daily. Without her we would have a lot more ants and a lot less to talk about.

As you may have seen from our home-page, we spend a lot of time out in the desert, truly enjoying being outside and exploring this fascinating world. All three children love fossil hunting and have become experts in the recognition of stone age artifacts. I am afraid that they have become absolutely used to human bones and mummies as well as part of the normal things you find around the old sites in the desert. Our car has been very faithful up to the last trip when an unlucky stone perforated the oil filter with disastrous consequences for the engine. It is now being rebuilt in the garage and we hope it will take us out into the desert soon again.

Our plans are to stay another year in Egypt, with so many things we have not seen and visited yet. Of course part of the reason to stay here is also the interesting job and the all important fact that the family is happy.

Seasons greetings to all
and a good, healthy 2001

 

2000 Brief

Beste allemaal,

Onze e-mail adres lijst laat zien dat we meer en meer mensen via het internet kunnen bereiken. Dat betekent een langzaam einde van de oude traditionele kerstkaart en 'nieuwsbrief'. Verleden jaar zijn we begonnen met onze avonturen op onze homepage te zetten en veel van jullie hebben kunnen zien wat er in 2000 allemaal gebeurd is. Dat internet en de computer ontwikkelingen gaan heel snel. De kinderen doen nu al hun werkstukken op de computer, zoeken informatie op het internet of op de CD ROM encyclopedie met tientallen meters boeken vol met informatie binnen handbereik op CD of DVD. Onze familie blijft snel op de hoogte van alles via het internet. Opa van de Beurik is het digitale tijdperk binnengestapt met een netbox die simpel via de telefoon onze e-mails en home pages op de TV laat zien. Ikzelf ben na veel jaren overgestapt van mijn oude trouwe 'organiser' naar een 'handpalm' computer die alles veel beter bijhoudt. Geen gemiste vergaderingen meer, alle adressen, verjaardagen, telefoonnummers en zelfs toegang tot het internet.

We hebben nu zo'n 3000 foto's op de computer staan, waarvan zo'n 1000 alleen al in het afgelopen jaar. De eerste filmpjes staan er ook al op, en hebben al op het internet gestaan. Dat gaat in Nederland heel wat sneller dan in Egypte....Onze homepage laat veel van onze reisjes zien, maar niet het verhaal van onze familie in 2000, tussen de reisjes door. Dat is het doel van dit schrijven.

Lilian's kindergarten draait nog steeds op volle toeren en er is zelfs nu een wachtlijst. Ik heb een donkerbruin vermoeden dat veel mensen ons hier willen houden, nietzozeer voor mijn werk, maar voor Lilian's kindergarten.....

Als ik tussen de middag koffie kom drinken dan is het hier meer een ontmoetingsplaats voor iedereen omdat we zo dicht bij kantoor en de bank wonen en natuurlijk omdat Lilian dat toch op de een of andere manier aantrekt. De tuin begint er nu zo langzamerhand als een tuin uit te zien, maar dat heeft haar heel wat moeite gekost en dan is er natuurlijk onze tuinkabouter die wel echte groene vingers heeft, maar dat komt meer door het roken.......

Jenny is nu al in haar tweede jaar op de Britse school en het blijft heel goed gaan. Haar fan e-mail is vele malen groter dan de mijne. Het is maar goed dat we maar 1 dochter hebben omdat we nu toch duidelijk te maken krijgen met lange wachttijden voor de badkamer...... een kniesoor die daarover klaagt als het voor de rest zo goed gaat.

Jan doet het eveneens erg goed op school (groep 7), maar gebruikt zijn intellekt meer om van het echte werk af te komen en hij is dus erg goed in het delegeren. De computer heeft niet veel geheimen meer voor hem en het is leuk om te zien hoe hij opgaat in zijn favorite 'Sim City' waarbij je je eigen steden bouwt en draaiende moet blijven houden door rampen, opstanden en soms zelfs oorlogen heen. Die simulatie programma's zijn zo goed gebouwd dat het bijna echt is. Op school speelt hij vaak de paljas en dat zie je ook in zijn tekeningen terug met veel stripverhalen vol kleine grapjes.

Mark blijft onze 'Indiana Jones II', de stoere krullebol, maar vriendje van iedereen, niet op de laatste plaats de meisjes. Propvol energie en die kan hij gelukkig buiten kwijt waar hij veel samen speelt met Suzanne en Thijs van onze buurtjes waar we het erg mee getroffen hebben.

We zijn onze kat Ghamsa kwijtgeraakt. Die is op een goede dag niet meer teruggekomen van een nachtelijke escapade, maar als we goed naar de kleine poesjes in de buurt kijken dan heeft hij toch zijn tijd goed benut. Ons 'zielige poesje', een zwervertje onderaan de katten pyramide, dat buiten aangeland was, heeft het daarentegen wel overleefd en is uitgegroeid tot een grote kater. Nog steeds een beetje scheel en heel erg voorzichtig komt hij iedere dag luid mauwend om eten bedelen en daarmee heeft hij groot succes. Zo zie je maar weer dat niet altijd de sterksten overleven.....

Natuurlijk zou dit compleet zijn zonder een paar woordjes over onze Mohamed, zijn vrouwtje Figrea en onze Sarah. Wat zouden we zonder hun aan moeten? Waarschijn zou de tuin wat meer overlevingskansen hebben zonder Mohamed en zonder de ijverig bezemende Figrea die de planten uit de grond keert omdat ze op 1 meter afstand het verschil nog niet eens ziet tussen een boom en een bloem. Haar jampotjes van brilleglazen helpen daar ook niet echt bij. En dan onze altijd vriendelijke en lachende Sarah, ijverig ons huis van boven tot onder poetsend, zonder haar zouden we heel wat minder te vertellen hebben........

Op onze internet homepage staan al onze reis verhalen. Het merendeel over de woestijn waar we nog steeds heel veel van onze vrije tijd doorbrengen. De kinderen zijn zo'n beetje experts geworden in het vinden van steentijd artefacten en fossielen. Met name Jenny heeft een collectie waar menig museum in Nederland jaloers op kan zijn. De auto heeft het goed volgehouden tot het laatste ritje toe. Die ene steen die het oliefilter net raakte en de motor op non actief stelde was net pech en we zijn vol ongeduld aan het wachten op de volgende tocht. Ik hoorde net van de garage dat hij 't weer doet', maar ze willen hem nog twee dagen 'ter observatie' houden.

Geloof het of niet: ik heb net moeten stoppen vanwege een heftig onweer dat boven Cairo losbarstte. Regen, de derde bui in onze drie jaar hier, en prompt staat alles helemaal blank buiten. Krijgen we dan toch nog een klimaatsverandering?

Heel veel groeten van ons allemaal in Cairo. Een zalige kerst, een goed uiteinde en een goed begin van 2001.


@ J. Schreurs December 2000