Abu Galum

April 2001, Sinai

Back to home page,
terug naar home page

The route, some 1104 km in total.
De route, in totaal zo'n 1104 km

14-18 April 2001

On Saturday 14 April we left for a 'long weekend' in the Sinai. A long drive from Cairo to Nuweiba on the west side of the Sinai, a promontory into the narrow Gulf of Aqaba. The shortest drive is from the Suez tunnel almost directly east through the Sinai and takes from Cairo some 6 hours. The drive through the Sinai from the Mitla pass (known from the last Egypt-Israel war in the 1960's) leads through an empty and flat desert, with only a few trees that provide shade for a coffee break.

The descent to the Gulf of Aqaba is spectacular, through a narrow winding wadi that shows clear signs of recent (?) flash floods. It is clear that you are driving through a dry river bed that is not always as dry as you would want it to be....

Nuweiba is built on a large fan of gravel extending into the Gulf of Aqaba at the mouth of a number of large wadi's, draining the eastern flank of the central Sinai. The beaches to the north of Nuweiba are all geared towards tourists from Eilat (Israel), with many small hotels and beach huts. Nuweiba itself has a small centre with shops and government buildings and again many hotels. Close to a small fishing village, at the sounthern end of the fan, is the harbour with a ferry that crosses daily to Lebanon.

The first night we stayed in the Hilton Hotel, close to the harbour, quite luxureous, in a lush garden setting. There we met Ted and Helen Schutten, who would accompany us with their small family the next day to Abu Galum, directly south of Nuweiba.

Waterfront of the 'Hilton Hotel' in Nuweiba. In the distance the vague contours of Abu Galum where we would camp the next days.
Het strand voor het Hilton Hotel in Nuweiba. In de verte de vage contouren van de graniet pieken van het Abu Galum nationale park waar we de volgende dagen wilden kamperen.

Abu Galum

Abu Galum is a protectorate along the Gulf of Aqaba, covering a part inland, part coastal area of some 400 km2. The inland mountain area consist of the old 'basement' granites of the southern Sinai, cut by deep wadi's. The whole coastline is dominated by gravel beach, a small coastal platform, fringed by magnificent coral reefs. The area has not been discovered by tourism as yet and this gives it a bit of an unspoilt touch. Access is either along the coast from Nuweiba or via a winding track, following a steep wadi that cuts the area in an almost north-south direction. Both tracks are reasonable, but be prepared for some wash-board shaking. The track along the coast from Nuweiba passes two military check points. The inland route starts in a wide wadi 19.5 km SSW of Nuweiba on the main road to Dahab. The wadi narrows to a real 'gorge' before reaching the sea (avoid if there is any chance of rain). The mountains are steep and consist of massive pink granite, occasionally cut by black dolerite dikes (intrusives). The granites are intensely fractured and weathered deeply, which makes them difficult and dangerous to climb. We saw one mountain goat graciously scaling the steep slope. Sporadic trees (mainly acacia) in the wadis show the tell-tale signs of a difficult life.

Click on map to enlarge
Klik op kaart voor vergroting

We had been told about a lovely campsite in the Abu Galum park by our neighbours and wanted to enjoy it ourselves. The site is easy to find close to the most eastern promontory of the Abu Galum area into the Gulf of Aqaba. The site is protected from the strong sea winds by a rock ledge and features a marvellous sun shelter. We pitched our tents near the shelter and installed our other stuff under the protective roof only 20 metres from the sea. What else do you want? The coral reef almost starts on the beach and stretches some 20-25 m wide along the entire coastline. We had our small rubber dingy and used it for the children to get used to this different world under water.

Soon we were all swimming along the outer rim of the reef, safe from the sharp edges. Without underwater camera you have to do with poor descriptions, but the reef is absolutely marvellous. Jan, Jenny and Mark were very keen to get out and dive along this colourful waterfront. A pity the wind picked-up strongly the next day and we could only venture in the water again in the late afternoon. Perhaps better because the sun was strong and one has to be a bit careful to avoid getting roasted.

View of our campsite in the shelter of a rock promotory. Note the mountains at the other side in Saoudi Arabia, only 17 km away.
Onze kampeerplek, beschermd door een uitstekende rotspunt. Aan de overkant van de Golf van Aqaba zijn de granietbergen van Saoudi Arabie, een afstand van maar 17 km.

Without sand the children started building 'sandcastles' of pebbles. Clothes to avoid getting burnt by the sun.
Zonder zand begonnen de kinderen 'zandkastelen' in de branding te bouwen van keien. Kleren aan tegen de zon....
.

Playing in small pools between the granite rocks. Spelen in kleine waterpoelen in de graniet..

View from above showing the rim of coral reefs fringing the coastline with the deep blue water of the Gulf beyond.
Uitzicht van boven met het koraal rif langs de kustlijn in alle kleuren groen en het diepe blauwe water van de golf daarachter.

We explored the wadi into the interior, with its small bushes and trees along the edges. The whole wadi is strewn with big granite boulders, washed down by occasional flash floods. Jenny saw a mountain goat jumping away graciously on the steep slope, quite a feat as the granite is weathered deeply and breaks easily along the many fractures.

We were truly sorry to leave this gorgeous place after two nights of camping under the stars. It seemed a sin to go back to Cairo directly and therefore we decided to cross through the central Sinai to St Catharine and from there to Ras Sudr at the Gulf of Suez to 'acclimatise' a bit. A good choice as the weather was excellent and we were relaxing on the beach at the Helnan Hotel already early in the afternoon. A dead turtle on the beach made us aware of the enormous variety of animal life in the seas around the Sinai.

The next day a true Khamasin sandstorm blew us out of the Sinai, a good end to an excellent trip.

Back to home page

14-18 April 2001

Op zaterdag 14 April vertrokken we voor weer een "lang weekend" in de Sinai. Een lange rit vanuit Cairo naar Nuweiba aan de westkust van de Sinai, een uitsteeksel in de smalle Golf van Aqaba. De kortste weg is via de Suez tunnel naar het oosten door de Sinai, een rit van zo'n 6 uur. Na de Mitla pas (bekend van de laatste Egyptisch-Israelische oorlog in de 60-tiger jaren) door een vlakke lege woestijn, met alleen maar een paar bomen die wat bleke schaduw geven voor een kopje koffie.

De afdaling aan de oostkant naar de Golf van Aqaba daarentegen is spectaculair, door een slingerende kloof (wadi) met nog veel sporen van een recente (?) watervloed. Het is absoluut duidelijk dat je door een droge rivierbedding rijdt en dat die niet altijd droog is.....

Nuweiba ligt op een grote puinwaaier van grind aan de monding van een aantal wadi's (droge rivierbeddingen) in de Golf van Aqaba. De kust ten noorden van Nuweiba is gericht op tourisme vanuit Eilat (Israel) aan de noordpunt van de Golf van Aqaba, met vele kleine hotels en hutten op -en aan- het strand. Nuweiba zelf heeft een klein centrum met winkels en regeringsgebouwen. Dichtbij een klein vissersdorpje, aan de zuidkant van de puinwaaier, is de haven, met een dagelijkse veerdienst naar Libanon.

De eerste nacht sliepen we in het mooie Hilton Hotel, dichtbij de haven. Het hotel is mooi aangelegd in een ruim, groen tuincomplex tot aan het strand. Daar ontmoetten we Ted en Helen Schutten, die -met hun familie- de volgende dag met ons mee zouden gaan naar Abu Galum, ten zuiden van Nuweiba.

Uitzicht vanuit het Hilton Hotel naar het oosten over de golf van Aqaba (veerboot naar Libanon in het midden van de foto).
View from the Hilton Hotel to the east over the Gulf of Aqaba (ferry to Lebanon in the centre of the picture).

Abu Galum

Abu Galum is een beschermd gebied van zo'n 400 km2 aan de golf van Aqaba wat gedeeltelijk een graniet gebergte in het binnenland en gedeeltelijk een lange kusstrook omvat. De bergen in het binnenland bestaan voornamelijk uit oud graniet gesteente, doorsneden door diepe wadi's, dat het centrum van de zuidelijk Sinai karakteriseerd. De kustlijn bestaat voornamelijk uit een grindstrand en een smalle kustvlakte met aangrenzend een bijna continu koraalrif. Het gebied is nog niet door touristen ontdekt en dit geeft het een onbedorven karakter. Het is toegankelijk langs de kust vanuit Nuweiba of via een een ongeveer noord-zuid verlopende wadi dwars door het binnenland. Beide routes zijn redelijk, maar wees voorbereid op het nodige gehobbel over wasborden en kuilen in de wadi's. De kust route voert langs twee militaire checkpoints, maar die willen alleen maar paspoorten zien. De binnenland route begint zo'n 19.5 km ten zuidwesten van Nuweiba vanaf de hoofdweg naar Dahab. De wadi vernauwt tot een smalle kloof vlak voordat hij de zee bereikt (niet aan te raden als er regen dreigt). De bergen zijn grijs en piekig en de roze graniet wordt plaatselijk doorsneden door zwarte 'dikes' van doleriet (bazalt aan de aardoppervlakte). De gesteentes zijn behoorlijk verbrokkeld met diepe barsten en dat maakt de beklimming moeilijk en gevaarlijk (niet aan te raden). We zagen een veschrikte wilde berggeit die gracieus de helling beklom. De sporadische bomen zijn voornamelijk acacia's, met knoestige, verwrongen stammen die op een moeilijk bestaan wijzen.

Satellite image of the Abu Galum area, south of Nuweiba. The black area is the Gulf of Aqaba. The dark grey terrane consist of the old granites of the south Sinai, the light grey areas are either recent alluvial sediments, or old sediments (sandstones) on top of the granite massive. Note the steep valleys (wadis) cutting the area in almost north-south direction.
Satelliet beeld van het Abu Galum gebied, ten zuiden van Nuweiba. De Golf van Aqaba is zwart. Het donkergrijze terrein bestaat uit graniet en de lichtgrijze gebieden zijn alluviale sedimenten of oude zandsteen afzettingen op de graniet. Let op de diepe wadi's die het gebied van noord naar zuid doorsnijden.

Onze buren in Heliopolis hadden ons verteld van een mooie kampeerplek in het Abu Galum gebied. Die plek is vrij gemakkelijk te vinden, vlakbij de meest oostelijke uitloper van de kust. Een rotspunt beschermt het tegen sterke zeewind en een mooi afdak, gebouwd door de parkwachter geeft een mooie bescherming tegen de zon. We hoefden de tenten alleen maar dichtbij het afdak op te bouwen en installeerden de rest van onze spullen eronder en dat allemaal op zo'n 20 meter van de zee. Wat wil je nog meer, een koraalrif aan de voordeur en een kleine baai waar je er makkelijk tussendoor kunt zwemmen. We hadden onze kleine rubberboot meegenomen om de kinderen van bovenaf te laten wennen aan die andere wereld onder zee, maar al gauw lagen ze allemaal in het water te snorkelen. Zonder onderwatercamera moeten jullie het maar doen met wat armzalige woorden om die kleurenpracht te omschrijven. Het rif is werkelijk heel mooi met groene, gele, paarse en blauwe kleuren en een nog grotere kleurenpracht van de vissen. De rand naar het diepe water van de golf is scherp en heel indrukwekkend..... die blauwe onpeilbare diepte. Jammer dat de wind krachtiger werd 's nachts, met witte golfkoppen, die pas bedaarden in de namiddag van de volgende dag. 's Nacht zagen we tot onze grote verbazing kleine scholen van lichtgevende vissen in het ondiepe water tussen het rif.

Ons zonnedak, met keuken links en woonkamer rechts, gekoeld door een lekker windje
Our shelter, with 'kitchen' at the left side and spaceous 'living' to the right, airco with sea breeze.

Koken in een keuken met prachtig uitzicht aan alle kanten.
Cooking in the open-air kitchen with views at all sides.
.

Een kustlijn met vele variaties en kleine inhammen.
A coastline with many variations and small protected bays.

De wadi vanaf onze kampeerplek het binnenland in met veel knoestige accacia bomen die toch nog een beetje schaduw geven.
The wadi from our campsite into the interior, with many contorted acacia trunks that provide a bit of shadow.

We verkenden natuurlijk ook 'onze wadi' het binnenland in, met vele kleine struiken, grote keien en grillige acacia bomen.

Heel jammer om na twee dagen kamperen dit mooie gebied weer te moeten verlaten. Bijna zonde om weer terug te moeten naar Cairo en daarom besloten we om via St Catharina in het centrum van de zuid Sinai naar de Golf van Suez te rijden, om daar nog een dagje aan het strand in Ras Sudr te relaxen.

Een goede keus want het weer was werkelijk prachtig. Op het strand van Ras Sudr lag een grote, maar jammergenoeg dode, schildpad. De eerste keer dat we zo'n dier van dichtbij konden bekijken. Al met al weer een goede indruk van het rijke waterleven in de zeeen rondom de Sinai.

De volgde dag blies een Khamasin zandstorm ons weer terug naar Cairo............

Terug naar home page


@ J. Schreurs April 2001.