Back to home page, terug naar home page

Bahariya - Farafra,

27-31 October 2000

Autumn holidays.

Together with the families Schutten, Demyttenaer and Leigh + visitors (11 adults, 10 children and 4 cars) via the oases of Bahariya to Farafra in the Western Desert of Egypt.

First to Peter's hotel in Bahariya (see also our trip earlier this year to Bahariya) and a tour of some old sites the next day, with a visit to the museum with a number of marvellous mummies on display (of a total of some 10,000 that have been discovered in Bahariya a couple of years ago by a donkey that subsided in a tomb). Below Bahariya are a number of underground channels that connected the waterwells as the main supply of water in past years; a kind of subterran aquaduct. The groundwater has gone down by some 10 metres in recent years and the system is therefore dry now. It was maintained (removal of sand and clay that accumulated in the channels) by a blind man.

 

Our little company near the waterholes in Bahariya. They are connected by underground corridors.
Ons hele gezelschap bij een watergat in Bahariya. Deze zijn via ondergrondse gangen met elkaar verbonden.

Underground water-channels in Bahariya. Now there are trees growing in the holes.
Ondergrondse waterkanalen in Bahariya. Nu groeien er bomen in.

In the centre of Bahariya :

Tomb in Bahariya. Notice the vivid wall paintings. Graftombe in Bahariya. Let op de prachtig gekleurde wandschilderingen. Het zonneschip op de achterwand.

We drove along the desert road in the direction of Farafra and camped in the white desert in between Farafra and Bahariya. A beautiful night, without wind, not too cold, not too hot, no moon and stars littering the sky. A few springs fed by deep artesian water are true oasis of life in the middle of this chalk desert. The rocks have been sculpted in marvellous shapes by the desert winds, loaded with sand.

Mystic springs in de witte woestijn, een artesische bron in het midden van de woestijn.
The mystic spring in the white desert, an artesian spring in the middle of the desert.

We drove to Farafra, to the Bedouin Village hotel, the only place to stay in town. With a powercut and without water we decided to find the hot springs that were mentioned in our guidebook. The original springs appeared to be small lakes, not really inviting for a swim in our western eyes, but nearby we found a deep waterwell, pouring rather warm water with great pressure into a basin. The desert-dust was soon gone and we all felt absolutely refreshed after this nice bath. The hotel looks romantic as long as one keeps a bit of a distance. Any form of organisation, however, was lacking. The mosquito nets covering the beds indicated worse and indeed the place is infested with them. The big holes in the nets meant the mosquitos had no problem getting in, but were subsequently trapped on top of their lunch. After locking ourselves outside (no problem with that kind of technology) and showing the owner how a credit card can also be used, we managed to go through the bed (that was only 5 cm above the floor anyhow) and finally slept a bit. Breakfast next morning was total chaos, despite 6 people working hard in the kitchen. We organised the place a bit and managed to get plates, cups, knives and finally also food on the table. All agreed that a night in the desert would have been much better.....

Put 7 in Farafra, water met een temperatuur van zo'n 40 graden spuit vanuit zo'n 700-1000 m diepte omhoog. Een lekker bad na de droge woestijn.
Well no. 7 in Farafra, water with a temperature of approximately 40 degrees (C) pours out of the wellhead with high pressure. A nice bath after a dry desert.

The power was down again, which meant we could not re-fuel. While waiting we visited old Farafra, which consists mainly of one large ruined fortress. The difference between normal houses and ruines, however, is difficult to see. The place is lovely and worth a visit, certainly because the bakery is also in the old centre.

A donkey in his ruined stable in Farafra, surprised by our unexpected visit.
Een ezeltje in zijn stal in de ruines van het oude fort in Farafra, erg verbaasd over ons onverwacht bezoek.

Back on the road, back to the desert, now to the northern scarp of the Farafra depression. A lovely scenery, with steep chalk cliffs, white as snow, but in between the reddish sand dunes. Chris found that sliding down the sand generates a very loud and surprising sound, just like a airplane.

Along the northern scarp of the Farafra depression. Sand dunes between the chalk cliffs.
Langs de noordrand van de Farafra depressie. Zandduinen tussen de steilwanden van kalksteen.

Another lovely night under the stars. We only missed the cool beer........

The next day back to Cairo, a long drive, but who cares after such a lovely trip.

<------->

 

 

Bahariya - Farafra

27-31 Oktober 2000

Herfstvakantie.

Samen met de families Schutten, Demyttenaer en Leigh + aanhang (11 volwassenen, 10 kinderen en 4 auto's) via de Bahariya oase naar de Farafra oase in de Westelijke Woestijn van Egypte.

Eerst in Peter's hotel in Bahariya (zie ook onze trip eerder dit jaar naar Bahariya), een rondleiding in Bahariya de volgende dag, met een bezoek aan het museum waar de mooiste mummies uit Bahariya liggen (er zijn er naar schatting meer dan 10000). Dat grote mummie-veld is nog niet zo lang geleden ontdekt door een ezel die in een graftombe wegzakte. In Bahariya lopen een aantal ondergrondse galerijen die met bronnen in verbinding staan en tot voor kort de belangrijkste water toevoer voor de oases waren, een soort ondergronds aquaduct. Nu is het grondwater zo'n 10 meter gezakt en staat het systeem droog. Het werd onderhouden (verwijderen van zand en klei wat zich in de kanalen geleidelijk ophoopte) door een blinde man.

Mummy met verguld hoofd in het museum van Bahariya (een van de 10000 die nog in de woestijn verborgen liggen).
Mummy with gilded head in the museum of Bahariya (one of the 10000 that are still hiding in the desert)

Van Bahariya naar Farafra
From Bahariya to Farafra

Dan verder naar de witte kalk-woestijn bij Farafra.

Halfweg kampeerden we in de witte kalkwoestijn. Een prachtige nacht, donker, zonder maan, een prachtige sterrenhemel, geen wind, niet te koud en niet te warm. Een sprookje. In de witte woestijn zijn een paar bronnen die gevoed worden door diep artesisch water. Bronnen van leven in het midden van de droge kalkwoestijn.

Alle pilsjes waren al snel opgedronken...... en de rest.......

Kamperen in de witte woestijn.
Camping in the white desert.

De kalkrotsen zijn door de met zand geladen woestijnwind afgeslepen in de meest fantastische vormen.

Paddestoel van kalksteen in de witte woestijn tussen Bahariya en Farafra, gevormd door de uitschurende werking van de woestijnwind
Mushroom of chalk in the white desert between Bahariya and Farafra, sculpted by the desert winds.

In Farafra hadden we een klein hotel geboekt (het enige wat er was). Heel gezellig, maar aan de organisatie daar ontbrak toch het een en ander. De stroom was uitgevallen en dus was er ook geen water. Geen nood, zo'n 6 km verder was er dus een diepe put waar helder, warm water onder grote druk uit de diepte omhoogspoot. Na een heerlijk bad in dit lekkere water waren we allemaal het woestijnstof weer kwijt. Het hotel met de romatische naam 'Bedouin dorp' ziet er erg romatisch uit, maar dan moet je niet te dichtbij komen. De klamboes over de bedden waren er inderdaad niet voor niets. Alleen jammer dat de muggen gemakkelijk door grote gaten binnen kwamen en daarna de uitgang niet meer konden vinden. Na wat gehannes met een deur die in het slot viel en een bed wat doorbrak dan toch eindelijk slapen. De muggen hadden een goede nacht. Chaos 's ochtends bij het ontbijt. Met 6 man in de keuken wisten ze toch geen ontbijt op de tafel te krijgen zodat we dat maar zelf organiseerden. Een nacht in de woestijn is toch beter en daar was iedereen het mee eens....

Uitzicht over de oude kern van Farafra, ooit een groot woestijn fort..
View over the core of Farafra, which used to be a large desert fortress.

Na eerst wat rondgekeken te hebben in Farafra (noodzakelijk omdat de stroom weer uitgevallen was en we dus geen benzine konden tanken), brood en water ingekocht te hebben bezochten we het oude fort. Moeilijk als zodanig te herkennen want het zag er overal als een ruine uit. We konden het verschil tussen bewoond en bouwval maar moeilijk herkennen, maar wel erg 'scenic' en met hier en daar een ezel echt de moeite van een bezoekje waard.

Tanken in Farafra, een pomp die ooit nog eens in Nederland dienst gedaan heeft, maar dan wel lang, lang - geleden.
Refueling in Farafra. Judging from the text on this thing it must have once come from the Netherlands, a long time ago.....

Terug naar de woestijn, in de richting van Bahariya, nu langs de noordrand van de depressie. Een imponerend landschap met hoge kalk kliffen. Verblindend wit, met daartussen bij elkaar geblazen bruinrood zand. Chris ontdekte dat zand een doordringend geluid maakt als je er door naar beneden glijdt, een geluid als een vleigtuig, onderaards....

Een fijne kampeerplek in dit imponerende landschap onder alweer een heldere sterrenhemel, een fijn temperatuurtje en bijna geen wind. Wat wil je nog meer (behalve een biertje, maar die waren op rantsoen).

Kampeerplaats in de woestijn tussen Bahariya en Farafra, tussen de witte krijtrotsen.
Campsite in the desert between Bahariya and Farafra, in the middle of cliffs of chalk.

De volgende dag terug naar Cairo, een lange rit, en 's avonds weer voldaan in eigen bed.


@ J. Schreurs October 2000