Back to home page, terug naar home page

Jenny's cave,

26-27 January 2001

The plan: exploring the desert to the southwest of the valley of the whales. The map shows a south turning scarp. We still had hopes of finding the remains of the german bomber plane some 10 kilometres south of the rock where we found the remains of the crew early in 1998. The idea was that they could never have walked more than some 10-20 km.The bomber probably flew to Cairo/Suez in a straight line from Bahariya before it was shot down by a fighter plane in 1942. All that pointed to a possible location further southwest from the 'rock of the Germans'

The 'rock of the Germans' where we found the boundies of a German aircrew in 1998. A landmark in a wide and flat desert. Where would their plane be?
De 'rots van de Duitsers' waar we in 1998 de lichamen vonden van de bemanning van een in 1942 afgeschoten bommenwerper. Waar zou het wrak zelf verborgen liggen?

Of course we could not skip the valley of the whales without a look at the giant bones again, but the early afternoon found us driving further south along a scarp with flat rocky desert to the east all the way to the Fayun depression. Sand dunes draped the scarp at various places and we decided to camp in a kind of embayment of the scarp, providing a bit of shelter against the cold wind.

The entrance of Jenny's cave, high-up, hidden behind a sand dune.
De ingang van Jenny's grot, hoog, verscholen achter een zand duin.

Jenny quickly returned from a first scouting trip, reporting she had found what sounded like a nice cave. She was right. In the shelter of a sand dune we found a big hole deeply eroded under a thick massive sandstone ledge. Numerous tracks pointed to an amazing amount of life in this desolate part of the desert: fox prints, lots of feathers and guano, little tracks of beetles and probably also scorpions, small mice tracks, plenty of everything. Very recently there must have been rain here as it looked like a small waterfall must have flown from the overlying ledge, washing the sand away, down the hill. A warm and cosy place and we were expecting to find perhaps the drawings of early man. Not so, the rough sandstone looked bare and undisturbed. We decided to call it Jenny's Cave........

In Jenny's grot, overal sporen van kleine en grotere dieren.
In Jenny's cave, everywhere prints of animals, big and small.

Of course we had the traditional sit around the campfire under the stars and sheltered from the wind.

Of course we had a good sleep below piles of blankets (from hard lessons learnt last January in the Sinai).

The next day back to Cairo straight through the flat desert. The bones of a camel pointing to reality, even from an airconditioned car

De grot van Jenny

26-27 Januari 2001

Het plan: een beetje de woestijn verkennen ten zuidwesten van de vallei van de walvissen. Op de kaart was een mooie steilwand aangegeven. We hoopten ook nog steeds om die Duitse bommenwerper te vinden, zo'n 10 kilometer ten zuiden van de rots waar we lichamen van de bemanning in 1998 gevonden hadden. We namen aan dat die nooit meer dan 10 of 20 km door de woestijn hadden kunnen lopen voordat ze aan hun eind kwamen. De bommenwerper vloog waarschijnlijk op een directe aanvalsroute van Bahariya naar Cairo/Suez toen hij in 1942 door een jager neergehaald werd. Dat alles wees op een mogelijke vindplaats ten zuidwesten van de 'rots van de Duitsers'.

Het weer was nogal bewolkt en we verwachten zelfs regen. Wolken in de woestijn geven wel een mooi contrast......

Dark skies in the desert, an almost biblical scenery. Donkere wolken in de woestijn, een bijna Bijbels tafereel.

Natuurlijk konden we niet zonder eerst de vallei van de walvissen te bezoeken om nog eens naar die grote botten te kijken daar. Vroeg in de middag waren we al weer verder op weg naar het zuiden, langs de rotswand over een grote vlakte die zich uitstrekte tot aan de Fayun, ver in het oosten.

De rotswand was plaatselijk gedrapeerd met stuifduinen en we besloten om ons kamp op te slaan in een soort van baai in de wand, die bescherming bood tegen de koude wind.

Jenny kwam al gauw terug met het bericht dat ze misschien wel een grot gevonden had. Inderdaad, hoog boven in de rotswand, afgeschermd door een zandduin en onder een dikke zandsteen richel was de ingang van een grote grot, uitgesleten in de zandsteen.

Jenny in the entrance of her cave.
Jenny poserend in de ingang van haar grot.

We zagen heel veel verschillende sporen, van een vos, van vogels, braakballen, een dikke laag vogelpoep, kleine sporen van kevers en waarschijnlijk schorpioenen. Onwaarschijnlijk veel leven in deze levenloze woestijn. Half en half hoopten we zelfs op wat prehistorische tekeningen, maar de ruwe zandsteen zag er verder ongerept uit. Nog niet zo lang geleden moest er zelfs water gestroomd hebben langs de dikke rotsrichel boven met een dikke zandmodderstroom onder. Een warme, gezellige plake die we 'Jenny's Grot' gedoopt hebben......

Natuurlijk hadden we weer een prachtige avond rond het kampvuur onder de sterren.

Natuurlijk sliepen we lekker onder dubbele dikke en warme dekens.

De volgende dag weer terug naar Cairo, in een rechte lijn door de open woestijn. De eenzame botten van een kameel, de werkelijkheid van de woestijn, zelfs vanuit de luxe van een 4WD....

This camel did not make it, the harsh reality of the desert.
De botten van een kameel die het niet gehaald heeft, de werkelijkheid van een woestijn.


@ J. Schreurs, January 2001