Back to home page, terug naar home page

Saladin

9-10 February 2001

Saladin

9-10 Februari 2001

In the evening of Thursday 8 February we drove out of Cairo, together with the Boerrigter family. Sometimes one hears these stories of cars falling out of the air in Cairo. It happened to us: halfway out, on the opposite side, a car lost control and banged on the concrete seperation in between the two lanes. We just escaped a shower of stones and an iron fence just landed in front of the Boerrigter car behind us. We still don't know what happened to this driver, but Jose Boerrigter claimed that he was distracted by seeing Lilian and that was it.......

Out on the Suez road we met the Meyer family. The last family to join were the Al Harthy's.

The night we spent in the Helnan hotel in Ras Sudr in the Sinai and that meant an easy start the next morning. No need to rise early and after a relaxed breakfast we packed the cars and headed south along the Gulf of Suez. The plan was to explore a large wadi running east-west into the centre of the Sinai. Recent flooding has washed the track away, but finally we managed to follow the track along the wadi. After two military checkpoints (a big word for lonely soldiers in the middle of nowhere) we got to a bigger military camp. The friendly soldiers explained that we could not go any further. Even our fluent arabic speaking Al Harthy's could not convince them that we were just a group of geologist wanting to have a nice campsite further along the wadi. No other solution but to return in our tracks.

With a large part of the morning gone now we decided to take a wadi further north towards a fortress built by Saladin, where we had camped before.

Ornamented window in the remnants of a Fatimid style mihrab that dominates the fortress. 

The Saladin fortress, known as Qalaat Al Gindi (see also March 2000), is built on a prominent mountain, dominating the eastern entrance of a large wadi along on the west side of the Sinai.

The 12th century fort which Salah ad-Din built almost in the middle of the Sinai, and rediscovered by the Jules Barthoux in 1909, is still largely intact.  Many vaulted rooms and cisterns, hewn into the rock can be seen in the centre of the fortress. This was a meeting place for the three caravan routes that crossed the Sinai. The fortress was built as protection of muslims from Africa and the Mediterranean on their way to Mekka against the Crusaders. 

Enjoying the view on top of the walls, who would ever have even contemplated attacking this eagle's nest?
Van het uitzicht genieten boven op de ruines. Geen plaats om hoogtevrees te hebben. Wie zou zo'n adelaarsnest kunnen veroveren?

The views are magnificent. The fortress is in ruins, but there is still a lot left of the lower parts of walls and buildings, to leave a fair impression of what this place once must have looked like.

We explored the fortress and subsequently set-up camp directly below, in an area protected against the strong winds. The evening was not too cold behind the windshelter and close to the fire.

The next day we circled back across the more norther Mittla pass, where many bunkers, barbed wire and remnants of military equipment reminded us of the Egypt-Israeli war now some 40 years ago.

Early morning fog hiding the fortress on top of the mountain behind our campsite.
Mist in de vroege ochtend verhult het fort van Saladin op de bergtop.

Op donderdagavond 8 February reden we weg uit Cairo, samen met de familie Boerrigter. Je hoort wel eens van die verhalen dat de auto's in Egypte uit de lucht vallen. Welnu dat is zo'n beetje wat er inderdaad in het echt gebeurde. Bijna uit Cairo was er die auto op de andere weghelft die op de een of andere manier de controle over het stuur verloor. Wij waren nogal bezig met een bus die op onze weghelft tegen het verkeer inreed, maar dat is toch redelijk normaal. Die auto raakte met een voorwiel de betonnen middenberm en vloog prompt de lucht in. We konden nog net een hoop beton en stenen vermijden. Een zwaar ijzeren hek landde net voor de auto van de Boerrigters. Daar waren we net goed vanaf gekomen. Volgens Jose Boerrigter moet de chauffeur afgeleid zijn toen hij Lilian zag, en zo is het gebeurd.......echt waar.

Onderweg troffen we nog de Zwitserse familie Meyer en de Omaanse familie Al Harthy.

Die nacht sliepen we lekker in het Helnan Hotel in Ras Sudr aan de kust. 's Avonds nog een lekker pilsje en dan vroeg onder de wol.

De volgende dag, geen haast, lekker ontbijt, spulletjes weer ingeladen en dan verder de Sinai in. We wilden een grote wadi in, ongeveer in oostelijke richting recht naar het cetrum van de Sinai. De weg was gedeeltelijk weggespoeld door recentlijke overstromingen, maar uiteindelijk kwamen we toch op de goede track uit. Na een aantal militaire checkpoints, die ons allemaal netjes doorlieten, kwamen we dan uiteindelijk bij een groter militair kamp. In alle vriendelijkheid kwamen we hier toch echt niet verder. Zelfs onze arabische vrienden brachten hier geen uitkomst. Allemaal militair gebied. Er zat niets anders op dan in onze eigen sporen terug ter rijden.

Een groot deel van de ochtend voorbij jammergenoeg. Niet allemaal voor niets, want al met al is het toch een erg mooi gebied. We besloten dan maar terug te keren en een wadi verder naar het noorden te volgen, naar het kasteel van Saladin, waar wij al eens eerder gecampeerd hadden.

Het fort van Saladin, lokaal bekend als Qalaat Al Gindi (zie ook Maart 2000) is gebouwd op een heuvel die de toegang tot een grote wadi domineert aan de west zijde van de Sinai. Het stamt uit de 12e eeuw en is gebouwd door Saladin op een kruispunt van drie belangrijke karavaan routes in de Sinai en als bescherming van muslims op weg naar Mekka tegen de kruisridders. In het midden van het fort ligt nog een duidelijk herkenbare moskee in 'Fatimide' stijl. Dan zijn er ook nog grote ondergrondse gewelven en water cisterns.

Het uitzicht is prachtig, met de vlakke woestijn van de centrale Sinai aan de westzijde en de bergketen van de oost Sinai in de verte, richting Golf van Suez.

The view from above. Desert badlands, deeply cut by wadi's, typical for the central Sinai.
Het uitzicht vanaf de muren over de wadi's van het centrale deel van de Sinai.

De ruines zijn nog erg imponerend. De muren zijn nog to op twee-drie meter hoogte intact. Een poort aan de noorzijde is een bouwkundig juweeltje met een prachtig in elkaar passende dekstenen, die samen een 'inwendige' boogcontructie vormen.

The still impressive gate in the northern wall is capped by an ingenious lintel, with closely fitting stones held together by a massive key stone (the stone construction can be compared to an arch)
De imponerende poort aan de noorkant, met een ingenieuze deksteen constructie

Climbing down from the ruined northern gate
De ruines van de poort aan de noordkant.

Ons zetten ons kamp op direct aan de voet van het fort, natuurlijk niet in een wadi want je weet maar nooit of er regen komt. Achter het windscherm en dichtbij het kampvuur was het gezellig en warm en werd er weer heel wat afgelachen. We hadden weer onze dikke slaapzakken en extra dekens meegenomen, dus van de kou verder geen last. Vooral in de vroege ochtend koelt het flink af als klamme rijp alles vochtig maakt. Vreemd in de woestijn? Maar juist dan houdt een wollen deken je lekker warm.

De volgende ochtend in een grote bocht terug via de Mittla pas naar de Suez tunnel. Veel bunkers, prikkeldraad en verroest oorlogstuig langs de weg: een herinnering aan de oorlog van alweer zo'n 40 jaar geleden tussen Egypte en Israel....


@ J. Schreurs February 2001