Back to Home page, terug naar Home Page

2001 Letter

Dear all,

In September we arrived here in the Sultanate of Oman after a busy spring and an even busier summer in Egypt.

Wadi Hawasina, Oman December 2001

An absolute topper was the trip to the oases of Siwa in Egypt, travelling even rather close to the border of Libia and the big sea of sand as the desert is called in that area. A classical oasis with small lakes surrounded by palm trees in the middle of sand, sand and even more sand. This year we again got our bit of antiquities. Everything in Egypt has been touched somehow by old civilisations and that at a time when our ancestors in the Netherlands were still hunting in bear skins. We will miss these trips and our good friends in Egypt.

Packing up and finding a good home for our Sarah, our cleaning lady, but certainly part of our family as well. Mohamed was a different story. He trusted his good fate and decided just to sit and wait for what the future holds for him and Figrea. As far as we know he has fared well, still living at Latif Mansour and probably still trying to drown the garden. One thing we have learned in Egypt; old customs never die. They may get rusty, but they always surface again. That is the law in the old land of the Nile, where everything repeats and repeats….

Packing-up; a month in our lives to just skip and quickly forget about and finally a big relief when everything is in boxes in a big container. Of course it did not fit in the standard 30 ft container in the first place because of ‘broad’ packing, but in retrospect that probably saved our china. Our car left on the same day in a different container. We had planned to start on the 1st of September in Oman, just in time to start the new school year for the children. That worked-out well, which was quite a feat with all the paperwork that had to be pushed between Egypt, The Hague and Oman, with completely out-of-phase weekends and only three overlapping working days per week.

A very warm welcome here in Oman, with Joe and Mohamed waiting for us in the middle of the night at the airport. Joe had even organised a house close to school and that is where we are now. At first an empty house, but since October, with own goodies that safely arrived from Oman. Thanks to the elaborate packing it had actually survived two rough custom checks in Egypt and Oman. We still lack one box of video’s waiting censor approval in Oman. Anybody thinking he has seen all about red tape should try to move from Egypt to Oman….The car arrived with the same containership. It also has Omani license plates, but don’t ask me about the procedure to get these. Too complex even to remember. I guess one has to start with getting the first forms and go from there to the various offices and officers (and back) to finish somehow with the car ‘MOT’ test (twice). It feels good to drive again with our old faithful discovery. One certainly gets attached to these Landrovers, despite their many little weaknesses. We have already made some three big trips here in Oman.

Oman, a lovely country, somehow resembling the Sinai. A true El-Dorado for geology, but as we have ourselves now discovered, also full of ancient history. Generally less known compared to Egypt and still being discovered as we speak. We are certainly going to help a bit with the discovery bit.

Jenny, Mark en Panda Beer

Jenny is absolutely happy on her new school, the American British Academy, a truly international school with children of at least 40 different nationalities. The school actually builds on these nationalities and each time we visit we are impressed by the cooperation and its friendly feeling. A clear example of how different cultures and religions can happily coexist and cooperate. Jenny has had to work rather hard to get up to speed in the school. The standard certainly looks like higher compared to her previous Egyptian International School. Jan and Mark are part of the wallpaper in their PDO school, with many friends and activities. Living only 500 m from the beach, swimming pool and school it is easy commuting for them and for us. Our street has many children in their age group and it resembles a bit the normal street back home in the Netherlands. Lilian is very active at school, assisting various teachers and enlisted as stand-in teacher already. Helping the organisation of Sinterklaas, and other festivities. Too much perhaps, certainly because we don’t have a Sarah here. Instead a part-time help, called Mallah, from Pakistan, and a bit of a gardening help from India. We are busy getting our garden into a bit better shape, with planned terraces in the pipeline. The patio in front of the house certainly is already part of the living room. It is a lovely place to sit and relax shaded by the colourful bougainvillaea, certainly now temperatures outside are quite nice. Everything is hanging on the wall again, that required quite a bit more effort compared to Egypt, having to use the heavy drill for all walls.

PDO is in a different league compared to Shell Egypt. A lot bigger and very much a national company (like NAM I guess). It takes time to find your way around in the extensive buildings and organisation structure. Job-wise quite a change as well, with a group consisting of gentle Omani’s, with little education, responsible for our core and rock sample storage (which is huge), the laboratory and on the other side the highly qualified Omani and Expat earth scientist. On a steep learning curve and that will remain for a while….

All together we don’t regret moving from Egypt to Oman. A bit further from the Netherlands again and that’s why we are staying in Oman this festive season. The Omani ‘winter’ is ideal for camping and exploring the mountains and deserts. Each morning it is great to see the sun rising above the mountains. It gives a sunny feeling and certainly the temperatures now are so much more enjoyable compared to the hot summer. .

Our stories and pictures are on the Internet, open for all who want to learn more.

That leaves us to wish you all bit more peace in the world for 2002, a merry X-mass, Eid Mubarak!

Lilian, Jan, Jenny, Jan jr en Mark

Seasons greetings to all
and a good, healthy 2002

2001 Brief

Beste allemaal,

Sinds September wonen we dus al in Oman, na een druk voorjaar en een nog drukkere zomer in Egypte.

Wadi Shab, Oman, October 2001

Een absoluut hoogtepunt was toch wel de Siwa tocht in Egypte, tot dichtbij de grens met Libie en de grote zandduinen van de grote zandzee, zoals de woestijn daar genoemd wordt. De klassieke oase in de woestijn, met palmbomen rond meertjes in het midden van zand, zand en nog eens zand. We hebben dit jaar zeker onze portie oudheid in Egypte wel gehad. Alles daar heeft een imponerende historie, toen we in Nederland nog maar in berenvellen rondliepen. De tochten in Egypte, met onze goede vrienden daar, zullen we zeker missen.

Inpakken in Egypte, een goed thuis zoeken voor Sarah, de ‘meid’, maar meer een stuk van de familie. Mohamed was een ander verhaal, maar hij vertrouwde op zijn goede gesternte en besloot om gewoon af te wachten en te zien wat de volgende familie in ons huis met hem zou doen. Zo te horen is hem dat tot nu toe goed afgegaan. De tuin zal inmiddels wel weer een moeras zijn. Een ding wat we in Egypte geleerd hebben: oude gewoontes roesten misschien, maar blijven altijd weer boven komen. Per slot van rekening is het altijd al zo gegaan en zal dus altijd zo blijven. Wat dat betreft is er sinds de eerste pharaos maar weinig veranderd.

Inpakken; een maand om over te slaan en een verlichting als dan alles in de dozen in de container zit. Het paste dus niet in de standaard 30 voet container doordat er nogal ruim ingepakt was, maar dat bleek later maar goed ook. De auto vertrok op dezelfde dag, ook in een container. Wij hadden gepland om op 1 September in Oman te zijn, precies op tijd voor de kinderen om het schooljaar te starten. Dat is dus gelukt en een hele prestatie gezien de papierwinkel die over en weer tussen Oman, Egypte en Den Haag moest, met andere weekends (zaterdag/zondag in Den Haag, vrijdag en zaterdag in Egypte en donderdag-vrijdag in Oman) en dus maar een korte overlappende werkweek. Een hartelijk welkom in Oman, waar Joe en Mohamed ons al op het vliegveld met open armen ontvingen. We hadden ook al een huis, op eigen verzoek dicht bij de school. Daar zijn we dus gebleven, eerst in een leeg huis en vanaf October met alle eigen spulletjes die de hardhandige douanes (Egypte en Oman) door het ruime inpakken goed overleefd hadden. We missen nog een doos video’s die nog door de censuur moet. Als iemand het nog eens over red-tape heeft dan moet hij maar eens tussen Egypte en Oman verhuizen….De auto kwam aan in dezelfde boot en ook die heeft nu officiele Omaanse nummerplaten. Vraag me niet hoe die procedure precies werkt. Ik zou het echt niet meer na kunnen doen. Gewoon eerste formulier zien te vinden en vandaar verder, en uiteindelijk een keuring (twee keer). Het is fijn met onze oude vertrouwde Discovery rond te kunnen toeren, want ondanks de gebreken raak je toch aan zo’n auto gehecht. Inmiddels hebben we alweer drie tochten hier gemaakt.

Oman is mooi en lijkt erg veel op de Sinai, zand, zee en bergen. Een geologie-El Dorado en langzaam aan ontdekken we dat het hier ook vol zit met oudheid. Minder -of niet- bekend maar daar zullen we zeker aan gaan werken.

Jan, Beer Bob

Jenny heeft haar draai gevonden op de American British Academy, een internationale school met zo’n 40 nationaliteiten -die daar op bouwt- een geweldige sfeer en voor ons een duidelijk voorbeeld over hoe deze wereld wel degelijk met elkaar om kan gaan. Ze heeft hard moeten pezen met deze overgang, maar heeft het toch maar weer goed gedaan. Jan en Mark zijn al helemaal ingeburgerd op de PDO school, met veel vriendjes en misschien zelfs te veel activiteiten. Ze hebben allebij hockey. We wonen 500m van het strand en zwembad en ze steppen naar school. De straat heeft veel kinderen van hun leeftijd en lijkt wel op een ‘gewone’ straat in Nederland, behalve de palmbomen dan. Lilian is dus hulpmoeder op school. Als reserve leerkracht heeft ze de laatste weken ook al veel voor de klas gestaan. En dan zijn er natuurlijk de vele activiteiten (Sinterklaas, Kinderfeest) waar ze al helemaal inzit. Teveel misschien zelfs, en zonder Sarah is het toch schipperen. We hebben wel een part-time ‘Mallah’ –pakistaanse hulp- en een Indier die iedere week de tuin doet. Dat laatste doen we meer en meer zelf en met een automatisch sprinkler systeem is er maar weinig werk te doen. Op dit moment wordt er een nieuw hekwerk gemaakt en we willen het met wat terrassen wat gezelliger maken. Ons terras voor het huis is al een verlengde van de huiskamer. Het is er nu heerlijk zitten, onder de kleurig bloeiende bougainvillaea en een met heerlijk temperatuurtje. Alle schilderijen hangen weer aan de muren, die duidelijk wat steviger zijn dan in Egypte (klopboor nodig).

Wat PDO (Petroleum Development Oman) betreft, dat is duidelijk een ander bedrijf dan Shell Egypt. Groot en veel mensen en dus een kwestie van de weg zoeken. Ook wennen aan de nieuwe baan, met een groep mensen die boorkernen verslepen in de grote loodsen en amper kunnen lezen en aan de andere kant, een grote groep techische Omani’s en expats, allemaal collega’s die geweldig geholpen hebben om de eerste maanden op te starten. Een stijle leercurve en dat zal nog wel even zo blijven.

Al met al hebben we het geweldig naar onze zin hier in Oman. Wel weer een stuk verder van Nederland en daarom blijven we deze kerst hier in Oman. Er is nog zoveel te zien en dit is DE tijd van het jaar om er op uit te trekken, met een heerlijke temperatuur en bijna een vakantiegevoel als je ‘s ochtends de deur uit stapt en het zonnetje speelt net over de bergen.

We hebben onze verhalen en foto’s op het Internet staan, dus wie meer wil weten moet hier maar eens verder kijken.

Lilian, Jan, Jenny, Jan jr en Mark

Heel veel groeten van ons allemaal in Oman. Een zalige kerst, een goed uiteinde en een goed begin van 2002.

15 December 2001, the famous rock arch left of the ancient Al Asayl Copper Mine (Lusail), wadi Jizzi, at the centre of the legendary land of Magan mentioned in early Summerian texts. The left-over entrance to what once was a mountain with copper ore.

 


@ J. Schreurs 18 December 2001