Bar Al Hickman
Sun-Sea-Sand

22-25 February2002

Bar Al Hickman
Zon-Zee-Zand

Back to oman page,
terug naar oman page

The route-De route (GPS track and coordinates available).
Total distance from Ras Al Hamra/Muscat to Bar Al Hickman 473 km
For zoom-in of Bar Al Hikman area see below.

Bar Al Hickman, with two alternative routes. Eastern route described in detail.

22-25 February 2002, Eid

Bar Al Hickman, a large peninsular some 400 km south of Muscat in the middle -Al Wusta- area of Oman combines sand, sea and sun in a unique beautiful setting. The low and very white dunes with green bushy vegetation along the coastline separate shallow lagoons full of birdlife from the blue-shallow sandy flats that extend for km's into the sea, fenced off by a rim of live corals from the Arabian Sea. The peninsular is essentially flat, with extensive sabkhas and mudflats. A favourite home for shore and sea birds and a rich aquatic life along the fringing reefs. Bits and pieces of solitary corals try to make a living in the extensive coastal shallows, but most had to give up the struggle for survival, swamped by moving sands. Lagoons and shallows are the hunting grounds of large amounts of manta's, searching for crabs. Large and small bones of whales and dolphins litter the beaches.

22-25 Februari, Eid

Bar Al Hickman, een groot schiereiland ongeveer 400 km ten zuiden van Muscat, in het midden -Al Wusta- van Oman, is een unieke combinatie van zand, zee en zon. De lage, witte duinen met groene struiken langs de kustlijn vormen de scheiding tussen ondiepe lagunes, vol vogels, en de blauwe ondiepe zee met grote zandplaten. Weer kilometers verderop volgt een ring van koraal die de rand vormt tussen de ondiepe kustzone en de Arabische Zee. Het schiereiland is vlak, met grote sabkhas (opgedroogde zout/modder vlaktes). Een favoriet thuis voor de vele kust en zee vogels. De enkele vissen in de ondiepe kustzone verschuilen zich tussen de stukken koraal die het daar opgegeven hebben tussen het zand. Dat zijn de jachtgebieden voor grote groepen manta's op zoek naar krabben. De stranden liggen vol met grote en kleine botten van walvissen en dolfijnen.

Shallow 'blue lagoon' fringed by green vegetation with the white dunes in the background and beyond the sea.
Ondiepe 'blauwe lagune' omgeven door groene vetachtige vegetatie met op de achtergrond de witte duinen en daarachter de zee.

From the Muscat area it takes the larger part of a day to get there. Our visit to Bar Al Hickman benefited from the long Eid weekend of five days, which makes the trip with children a lot more relaxed, with quality time to relax after the long drive.

The fastest way of getting there is via the new blacktop between Sanaw, just south of the Oman mountains to Duqm in the south.

From the Shell petrol station in Sanaw it is a long and monotonous drive south for 189 km to the Al Maha roadstation at the left-junction to Hayy. The Shell petrol station in Hayy is 17.8 km further east, the last possibility to fill-up with petrol and water. The remainder of the route is on graded road through Sabkhas and gravel plains. Orientation is difficult in the flat landscape without any reference points and it is therefore advisable to join somebody that knows the area, or with the route details loaded in a GPS. The tracks seem to meander chaotically, but most head due south. The tracks through the sabkhas are a relief after bumpy rides across the gravel plains with plenty of 'washboarding'.

Manta 'prints' visible at low tide in the shallows and lagoons, some are almost a metre wide.
Afdrukken van Manta's die overal te zien zijn in de modder van de lagunes bij laag water.

Vanuit Muscat is het vrijwel een dag rijden. Ons bezoek aan Bar Al Hickman had het voordeel van een lang Eid weekend van vijf dagen, en dat maakt zo'n trip met kinderen een stuk gemakkelijker, met veel tijd om echt te relaxen na de lange rit.

De snelste route is via de nieuwe weg van Sanaw, net ten zuiden van de Bergen van Oman en Duqm in het zuiden.

Vanaf het Shell benzinestation in Sanaw is het een vrij monotone rit van 189 km naar het Al Maha benzinestation bij de (linker)afslag naar Hayy. Het Shell benzine station in Hayy (17.8 km vanaf de afslag) is de laatste pleisterplek om bij te tanken en de watervoorraad bij te vullen. Vanaf daar gaat de route via onverharde sporen over gravelvlaktes en door (opgedroogde) modder sabkha's. Orientatie is moeilijk zonder referentiepunten in de kale vlakten. Het is daarom aan te bevelen om mee te rijden met iemand die de route kent, of met route details opgeladen in een GPS. De sporen lijken chaotisch door elkaar te vlechten, maar de meesten gaan in de goede richting, naar het zuiden. Wees voorbereid op het nodige wasbord schudden, gelukkig afgewisseld met rustige stukken door modder Sabkha's.

The extensive shallows between beach and fringing reef .

View from sandbar to the coastline in the far distance. The water at low tide is no more than knee-deep.

The easiest starting point is from the blacktop between Hayy and Masirah island, near a small cluster of trees (the only ones), 9.3 km east of the Hayy petrol station (N20 43 53.1 E58 21 53.1). This bumpy track joins a number of other tracks 21.9 km further south (N20 33 02.8 E58 20 01.5). From there 13.7 km straight south-southwest (N20 26 00.8 E58 17 29.8), where the track slowly turns to the southeast. Some 3.7 km further one can head to the south again, crossing a sabkha, to reach a narrow beachbar between lagoon and beach some 4 km further south (N20 22 29.3 E58 17 53.7), with many nice camping possibilities. Alternatively one can drive some 7.4 to the southeast to another lagoon, again with nice campsites (N20 22 25.1 E58 21 37.9). One of the possible routes below in detail:
..
  • N20 43 53.1 E58 21 53.1
  • N20 43 40.0 E58 22 07.8
  • N20 42 27.6 E58 22 23.5
  • N20 40 22.0 E58 22 16.5
  • N20 39 47.1 E58 22 29.9
  • N20 34 41.5 E58 20 37.4
  • N20 33 56.3 E58 20 28.6
  • N20 33 02.0 E58 20 00.4
  • N20 25 58.0 E58 17 29.4
  • N20 25 20.2 E58 17 47.5
  • N20 24 20.1 E58 18 40.8
  • N20 23 27.7 E58 18 17.8
  • N20 22 57.1 E58 18 32.3
  • N20 22 44.0 E58 18 25.0
  • N20 22 21.7 E58 17 39.5

....

Het gemakkelijkste startpunt is vanaf de weg van Hayy naar het eiland Masirah, bij een klein groepje bomen (de enige), 9.3 km ten oosten van het Hayy benzine station (N20 43 53.1 E58 21 53.1). Het hobbelende spoor voegt zich bij een aantal andere sporen zo'n 21.9 km verder naar het zuiden (N20 33 02.8 E58 20 01.5). Van hier uit is het 13.7 km recht naar het zuid-zuidwesten (N20 26 00.8 E58 17 29.8), waar de sporen weer afbuigen naar het zuidoosten. Nog 3.7 km verder weer naar het zuiden, door een Sabkha, om bij een smalle duinstrook te komen tussen een grote lagune en het strand, zo'n 4 km verder naar het zuiden (N20 22 29.3 E58 17 53.7), met mooie kampeerplekjes. Een andere mogelijkheid is niet door de laatste sabkha te steken maar zo'n 7.4 verder naar het zuidoosten te rijden naar weer een andere lagune, weer met mooie kampeerplekken (N20 22 25.1 E58 21 37.9). Een van de mogelijke routes hieronder in detail:
  • N20 43 53.1 E58 21 53.1
  • N20 43 40.0 E58 22 07.8
  • N20 42 27.6 E58 22 23.5
  • N20 40 22.0 E58 22 16.5
  • N20 39 47.1 E58 22 29.9
  • N20 34 41.5 E58 20 37.4
  • N20 33 56.3 E58 20 28.6
  • N20 33 02.0 E58 20 00.4
  • N20 25 58.0 E58 17 29.4
  • N20 25 20.2 E58 17 47.5
  • N20 24 20.1 E58 18 40.8
  • N20 23 27.7 E58 18 17.8
  • N20 22 57.1 E58 18 32.3
  • N20 22 44.0 E58 18 25.0
  • N20 22 21.7 E58 17 39.5

....

One of the large whale bones (a rib in this case) that litter the beaches.
Een van de grote walvisbotten (een rib) op het strand.

We were not alone. Our little group consisted of four families -10 children-, but many other groups, including many colleagues, had also opted for a sand-sea-sun outing and were already settled when we arrived. At safe distance from a large cluster of groups (people seem to love close company) we pitched our tents in the white sanddunes, only a couple of metres from the beach. A large sun shelter proved essential to avoid too much UV (courtesy v.d Jagt family). Most of us got a bit too much tan after a long walk at low tide, trying to reach the edge of the shallows some 2 kilometres into the sea. A nice walk but we never got to the real edge. Any learnings? Always take enough suncream (heaviest grade and water proof). There always seems to be something nice beyond the nice spot.

Large groups of rays (mantas) in the late afternoon, swimming with the rising tide into the shallows. This group consisted of at least 20 large individuals, sticking close together, but not in the least afraid for humans.
Een grote groep manta's die in de late namiddag met opkomend tij de ondieptes binnen zwemmen. Deze groep bestond op zijn minst uit zo'n 20 stuks, dicht op en onder elkaar, maar niet in met minst bang voor harige mensenbenen.

We waren natuurlijk niet alleen. Onze groep was vier families groot met 10 kinderen, maar nog meer andere groepen, inclusief veel collega's, hadden hetzelfde idee voor een zand-zon-zee uitje en waren al volledig geinstalleerd toen wij aankwamen. Op veilige afstand van een aantal groepen (waarom willen mensen toch altijd zo dicht op elkaar zitten) vonden we een mooie kampeerplek in de witte duinen, een paar meter van het strand. Een groot zonnescherm is essentieel (v.d Jagt family special) om wat al te veel UV te vermijden. Ondanks dat kwamen we allemaal met te veel vitamine-zon thuis, het merendeel opgelopen tijdens een lange wandeltocht met laagwater naar de rand van de ondiepe zee, z'n 2 km waden door het water (zorg voor zonnecreme, hoogste graad en waterbestendig).

Late afternoon reflections.
In de late namiddag, maar nog steeds een sterke zon.

Reading a book, playing chess, volleyball and most of the children building their fortress in the dunes. A perfect way to relax and forget the rest of the world.

Back to home page

Sunset view from our campsite.
Zonsondergang.

Een boek lezen, schaak spelen, volleybal op het strand en kinderen die een groot fort in de duinen bouwen. Een ideale manier om te relaxen en de rest van de wereld voor een paar dagen te vergeten.

Terug naar home page


@ J. Schreurs February 2002.