Jalaan
Schildpad strand

21-23 November 2001

Jalaan
Turtle Beach

Oman, Jalaan, Ras Al Jinz, Turtle coast, Ras Al Had, Sur, Tombs.

Back to oman page,
terug naar oman page

Total Distance: (two way) 811 km
See also October 2002 visit

21-23 November 2001

Ter gelegenheid van Oman's 31e National Day een extra lang weekend. De familie Houbé nodigde ons uit om mee te gaan naar de Jalaan, de kuststrook ten zuidoosten van Sur, zo'n 300 km ten zuidoosten van Muscat, bekend om de schildpadden stranden. Twee nachten kamperen dus.

Ter gelegenheid van National Day overal langs de weg vlaggen en ingelijste foto's van de Sultan, een fleurig gezicht.

21-23 November 2001

On the occasion of Oman's 31st National Day we had an extra long weekend. The Houbé family invited us to join them on a trip to Jalaan, the coastal area southeast of Sur, some 310 km southeast of Muscat, well known for its turtle beaches. This would involve two nights of camping.

The main road near Muscat was decorated with Omani flags and on each lightmast a framed picture of the Sultan, a very colourful setting to start the trip.

National Day versieringen langs de autoweg, honderden vlaggen en foto's van de Sultan.
National Day 'decorations' along the highway, hundreds of flags and photographs of the Sultan.

Mark climbs the old watch tower near the ruins of Al Ahmadi.
Mark beklimt de oude wachttoren dachtbij de ruines van Al Ahmadi

De route voert via de Samail Gap naar het westen door de Oman mountains en dan naar het zuiden in de richting van Sur. Een behoorlijke rit, maar overal mooie plekjes om de benen te strekken. De familie Houbé wist een mooi plekje bij de ruines van Al Ahmadi, zo'n 5 km voor Ibra. De leemblokken waarmee de meeste huizen in Oman vroeger gebouwd werden verbrokkelen snel in de zon en vallen uit elkaar na een regenbui. De muren van de meeste huizen in Al Ahmadi zijn dan ook net kleine klei dijkjes en na een paar honderd jaar zal er wel niet meer veel van over zijn, behalve de moskee en wachttorens die van natuursteen gebouwd zijn. Veel potscherven, ook van prachtig blauw en bruin geschilderd chinees (?) porcelein, waarschijnlijk uit de portugese tijd (?). De oude waterput is nog volledig intakt, maar is nu zonder water. De waterkanalen lopen recht, maar droog door en langs de ruines. Zo'n kilometer verderop langs de nieuwe weg ligt het huidige dorp met moderne huizen, winkels en garages. Een lunch met potscherven en tussen ruines rondstruinen is lekker na de lange autozit. Vanaf Ibra voert de route langs de oostrand van de Wahiba sands, met enorme zandduinen die vanaf de weg goed te zien zijn. In Al Kamil draait 'Route 23' naar het oosten in de richting van Sur, en wij draaiden af in de richting van Al Ashkarah, naar het zuidwesten. Vanaf deze afslag is het zo'n 57 km door een zandige woestijn, soms met zand in kleine duinen over de weg, tot aan de volgende afslag naar links, direkt richting kust, richting Al Asylah, zo'n11km verderop aan de kust. Van hieruit voert de route noorwaards langs een vrij vlakke kust door verschillende mooie vissers dorpjes. 32 km verderop een kleine stop, met een wrak (?) vlakbij het strand en van hieruit is de klifkust van Al Kabul -het einddoel van de reis- al duidelijk te zien verder langs de kust in noordelijke richting. Dat is dus nog zo'n 8 km verderop, waar een mooi uitzichtspunt prachtige vergezichten geeft over de kliffen en schildpad stranden eronder.

To get there we passed the Oman mountains via the Samail Gap westwards and subsequently following route 23 southwards in the direction of Sur. Quite a bit of driving, but many beauty spots to stretch the legs. The Houbé family knew of a nice area away from the main road in the middle of the ruins of Al Ahmadi, approximately 5 km before Ibra. The claybricks of the old houses crumble in the sun and fall apart after a bit of rain. The ruines walls therefore look more like little clay dikes and probably will totally disappear in a couple of hundred years time. The old mosque and watchtowers are built of natural stone and feature prominently between the ruins. Lots of broken pottery and pieces of blue painted Chinese (?) china, probably dating back to Portugese times. The old waterwell was still there, but without the water. Dry water channels radiate from the well along and through the ruins. About one kilometre away is the modern village with new houses, shops and garages. A lunch between the ruins is a nice change from the long drive. From Ibra the route touches just the outskirts of the Wahiba Sands, with impressive high dunes just visible in the distance. In Al Kamil route 23 turns eastwards in the direction of Sur, but we turned soutwest in the direction of Al Ashkarah. From this turning point it is some 57 km through a sandy desert -with sometimes wind-blown sand across the road- until a next turning left on a graded road in the direction of Al Asylah, some 11 km further near the coast. From here the route essentially tracks the flat coastline to the north, passing a few small villages. Some 32 km from Al Asylah we had a quick look at a wreck (?) near the beach. Further to the north we saw in the far distance the bluffs of Al Kabul, the end of our journey. 8 more kilometres found us on top of the cliffs, with a magnificent panorama over the Indian Ocean and the vertical cliffs with the thin sliver of white turtle beaches below.

Onze kampeerplek was een kleine wadi/baai tussen twee uitstekende rotspunten, met een mooi zandstrand. Boven de vloedlijn is het strand vol diepe kuilen, gegraven door schildpadden om hun eieren in te leggen. Dat leggen gebeurt meestal tussen middernacht en zonsopgang en in die tijd komen ook de eieren uit na zo'n 80 dagen in de warme broedkuil.

We camped in a cosy wadi near a bay between two rocky bluffs, lined by a nice sand beach. The beach featured many deep holes in the soft sand everywhere above the high tide line. Holes dug by turtles to hide their eggs. The turtles come onshore between midnight and sunrise. After some 80 days hibernating in the warm sands, the little turtles emerge and start their struggle for survival, first to get into the sea.

Zondondergang over het schildpadden strand, kamelen op de achtergrond.
Sunset over the Turtle Beach, with in the far distance some wandering camels

Schildpadden kuilen boven de vloedlijn op het strand
Many turtle hole above the high flood line on the beach

We zagen een vos, en de vele vossesporen in het zand zijn al een eerste indicatie dat ondanks het diepe graven van moeder schildpad, de eieren een gemakkelijke prooi zijn. Dan zijn er de vele kleine dode schildpadjes her en der verspreid in het zand. Overlevingskansen zijn klein. "Survival of the fittest". Vogels, vossen, katten, honden en krabben liggen op de loer. Als de kleintjes eenmaal in zee zijn liggen daar grote veelvraten en we hebben ze gezien..... vissen met grote scherpe tanden ....., gevangen door de vissers. We hebben ons laten vertellen dat van de 10,000 eieren er maar zo'n twee de volwassenheid halen. De 1700 km kust van Oman is het 'thuis' voor zo'n 260 nest-stranden met naar schatting zo'n 20,000 schildpadden, die miljoenen eieren per jaar leggen.Ondanks alles is de populatie schildpadden de grootste langs de Indische Oceaan en ze worden beschermd. Kamperen op het strand en een kampvuur is niet toegestaan omdat anders de kleintjes, hun instinkt volgend, recht op het licht afkomen.

Onze kampeerplek was dus een paar honderd meter van het strand in een laagte, maar zelfs daar zorgden we ervoor dat we niet vanuit de zee te zien waren en zo weinig mogelijk licht maakten.

Een heerlijke avond, met een klein beetje maanlicht en een heldere sterrenhemel. Veel vallende sterren. Midden in de nacht in het donker naar het strand. We hadden geluk. Een grote schildpad lag diep in een kuil en zwiepte met krachtige slagen van de achterpoten zand uit de kuil om hem nog dieper te maken. We hielden ons muisstil en na een uurtje konden we met een klein lampje eventjes checken om de eieren te zien. We zagen zelf een paar kleintjes op weg naar zee en eentje die vastzat in een krabbenhol hebben we maar de zee in geholpen.

We noticed a fox and many fox trails in the turtle holes, with broken eggs, a first indication that life isn't easy for these little turtles. Many little dead turtles can be found in the sand between the holes on the beach. The chances of their survival seem to be small. First there are foxes, cats, dogs, crabs and birds, but even after they get in the water, there are many big fish waiting for an easy prey. We have been told that out of some 10,000 eggs only two reach adulthood. The 1700km coastline of Oman hosts some 260 nest-beaches frequented by some 20,000 turtles, the biggest population along the Indian Ocean. Despite the massacre of little ones, still a thriving population. They are protected. Camping on the beaches and campfires are strictly forbidden because these would lure the little turtles, following their instincts, to the lights.

Our campsite was therefore some hundred metres from the beach in a protected wadi, not visible from the beach, but even there we made sure not to disturb our surroundings with lights.

A very nice evening, with just a bit of a growing moon and therefore a magnificent ceiling of stars and quite a lot of 'falling' stars. In the middle of the night quietly approaching the beach and yes we were lucky. A big turtle was hiding in a hole, deepening it with mighty strokes of the back-flippers/legs. We could approach this impressive animal within a few metres without disturbing her hard digging. Finally she settled down with her back deep in the hole and we witnessed her laying eggs. We even notices a few little ones that had managed to dig their ways out of the sand rushing to the sea. A small one had got stuck in a crabs hole (or had been caught by a crab) and we gave it a free run into the water.

Een Groene schildpad legt eieren, de foto laat het achterlijf zien met een grote vin/poot boven en net zichtbaar in het zand een stukje wit van een ei.
A Green Turtle laying eggs, the photograph shows the back of the animal, with a big flipper/leg above and just a bit of white egg in the sand below.

De rups-sporen van een grote schildpad het water uit en weer teug. Het spoor is zo'n meter breed.
The typical tracks of a turtle coming out and going back into the sea. The track has a width of about one metre.

De volgende dag konden we aan de sporen in het zand zien dat er zon' 4 schildpadden 's nachts aan land waren geweest. Die sporen zijn net als tanksporen, duidelijk zichtbaar in het zachte zand. Vele mini-tanksporen gingen richting zee. Een unieke ervaring, zeker voor de kinderen en we zijn blij dat er nog zulke plekjes op aarde zijn waar de natuur nog maar weinig verstoord is. Hoe ongestoord bleek de volgende dag.....

's Ochtends vroeg de kliffen op en daar vonden we vuursteen afslagen, krombekstekers en zelf een prachtige speerpunt uit de steentijd. Een kleine vuursteen-industrie van steentijd vissers die daar misschien zo'n 10,000 jaar geleden net zoals wij op het strand gezeten hebben. Wat is er al die tijd veranderd?

The next day we could see from the tracks in the sand that some 4 turtles had found their nesting holes and returned to the sea. The tracks are like deep tank tracks, clearly and unmistakably visible in the sand. Many mini-tank tracks were also leading to the sea. For us a unique experience, certainly for the children. We are glad there still are places like this on our earth, where nature has not changed for long long long times. How true this was we actually found high on the cliffs.

There we found flint artefacts, scrapers, crude axes, but also a magnificent point of a spear or knife(?). Stone age man has been sitting there, manufacturing his tools, perhaps some 10,000 years ago and must have enjoyed the scenery as much as we did so much later. Has anything changed since then?.

Speerpunt, of mes (?) van vuursteen. Let op de prachtig afgewerkte kartelrand.
Spearpoint or knife (?) made of flint. Notice the fine retouching of the worked edges.

Dhow in de lagune van Ras Al Had
Dhow in the lagoon of Ras Al Had

Een heerlijke dag luieren op het strand en zwemmen in de blauwe zee. De volgende nacht nog even op het strand gekeken, maar we waren net te laat voor een schildpad die in de zee verdween.

We besloten om de terugweg via Ras Al Had -de meest oostelijke punt van Oman- te nemen en vandaar naar Sur en de autoweg terug naar Muscat.

Richting Ras Al Had is Ras Al Junayz, waar de regering een kampeerplek heeft gemaakt waar je onder toezicht de schildpadden kunt bezoeken.

Bij Ras Al Had komt de 'Golf' van Oman bij haar grote zus, de Indische Oceaan, maar verwacht geen dramitsche klifkust. Een grote zandplaat met een lagune-zoutmeer in verbinding met de zee.

De kust-route van Ras Al Had naar Sur is prachtig, maar behoorlijk stoffig. Langzaam doemen de bergen van Oman in de verte op. Sur ligt aan het einde van een grote wadi, de eerste verbinding naar het binnenland. Van oudsher een belangrijke handeldsplaats met een sterke link met Zanzibar, lang geregeerd door een 'Omaanse' Sultan. Sur heeft een traditionele 'Dhow' scheepsbouw industrie, maar is de laatste jaren sterk ontwikkeld met een grote LNG fabriek.

De laatste picnic, in de voetheuvels van de bergen van Oman bracht weer een verrassing. We stonden letterlijk op een grafveld, met grote grafheuvels aan alle kanten. Op de bergkammen zelfs grote tombes in de vorm van een bijenkorf. Daarmee zou dit grafveld dus zo'n 4000 jaar oud kunnen zijn. Van andere ruines of een nederzetting was niets te vinden. We hebben er ook nog niets in reisboeken over kunnen vinden.

A nice day to relax on the beach, read a book and having a swim in the clear blue water. Next night another visit to the beach, but just too late for a turtle that had finished her business and disappeared in the waves.

We decided to return via Ras Al Had, the easternmost point of Oman and from there along the coast to Sur and back to Muscat.

Next in the direction of Ras Al Had was Ras Al Junayz with a government built camp area where people can visit the beaches under guidance.

At Ras Al Had the 'Gulf' of Oman meets big sister Indian Ocean. Nothing dramatic here. The are is like Holland, with a flat sand bar in front of an extensive lagoon / salt lake (sabkha).

The coastal route from Ras Al Had to Sur is beautiful, but takes a lot of time because of the many turn along wadis running into the sea. It is a dusty, but worthwhile drive. The Oman mountains slowly approach in the north. Sur is situated at the mouth of the first big wadi that crosses the Oman mountains. An important sea trading point from ancient times, with strong links to Zanzibar, long ruled by an 'Omani' Sultan. Sur is well known for its 'Dhow' ship building, but tradition is rapidly making way for modern times, with a big LNG plant.

The last picnic stop, again away from the main route to enjoy an undisturbed lunch in this Ramadan time. Another surprise. We were picnicking in the foothills of the mountains, but realised that the many mounds around were not natural. A large burial ground with many burial mounds. The largest were beehive type tombs on prominent nearby ridges, dominating the scenery. That could indicate that the graves would date back to some 2000 yrs BC, but without any track record at home in books and guides that remains very uncertain.

Grafheuvels aan de voet van de bergen van Oman. We telden er zo'n 50 alleen al vanaf dit uitzichtspunt.
Burial mounds in the foothills of the Oman Mountains. We counted some 50 from this viewpoint
(marked beehive on map above)

Gedeeltelijk ingestorte tombe van het 'bijenkorf' type. Misschien zo'n 4000 jaar oud, met uitzicht over de andere grafheuvels
Partial collapsed beehive tomb, perhaps something like 4000 years old, with a commanding view over the burial fields below (marked beehive on map above)

  In 2007 I checked these tombs on Google Earth and counted many many many of them. See associated Google Earth kmz file

Al met al een trip met veel natuur, oudheid, zon, zee en bergen. Een echte aanrader.

Very much a trip with lots of nature, archaeology, sun sea, beaches and mountains. Certainly very recommendable.

Back to home page Terug naar home page

@ J. Schreurs November 2001, updated June 2007