To Wadi Bani Khalid and the Wahiba Sands

22-23 November 2002

Naar Wadi Bani Khalid en de Wahiba Zandduinen

22-23 November 2002

Back to Oman page,
terug naar Oman page

The route-De route (GPS track and coordinates available). Total distance 610 km.

22-23 November 2002.

An extra long weekend to celebrate Oman's National Day. On Thursday waiting for the Dutch Saint Nicholas, arriving in style, by boat, on the Ras Al Hamra Beach. On Friday together with two other Dutch families to Wadi Bani Khalid and the Wahiba dunes.

Wadi Bani Khalid is within easy reach of Muscat from the main road to Sur, clearly signposted 'Muqal cave' some 15 km from the Al Mintirib Shell Petrol station. We only explored the wadi to the village of Muqal, known for its deep pools set between scenic palm-grooves. The pools are quite touristic, with shades, benches and bridges between big limestone boulders. But the setting is beautiful and the handful of other visitors are easily lost when exploring the area.

22-23 November 2002.

Een extra lang weekend ter gelegenheid van Oman's Nationale Dag. Op donderdag waren we nog aan het wachten op Sint Nicolaas die natuurlijk volgens traditie met de boot aankwam op het strand van Ras Al Hamra. Op vrijdag vertrokken we met nog twee andere nederlandse families naar Wadi Bani Khalid en naar de Wahiba zandduinen.

Wadi Bani Khalid is gemakkelijk te bereiken vanuit Muscat via de hoofdweg naar Sur en duidelijk aangegeven met wegwijzers naar de 'Muqal cave' ongeveer 15 km vanaf het Al Mintirib Shell benzine station. We hebben alleen de wadi naar het dorpje Muqal bekeken want dat was volgens de boekjes het mooist met diepe waterpoelen tussen groene palmbomen. De waterpoelen zijn touristisch 'verfraaid', met afdakjes, banken en bruggetjes tussen grote kalksteenblokken. Wel erg lieflijke plekjes en het handjevol andere bezoekers raak je makkelijk kwijt tussen water, groen en stenen.

How to get there:
To Muqal cave take the motorway through the Samail gap, heading for Sur at the turnoff near Bidbid. The roads winds to the southeast, emerging from the Oman mountains south of the town of Ibri. Soon after it is possible to peek at the first yellowish outlines of the Wahiba dunes visible directly south between the dark hills of ophiolite. The road turns to the east at Al Mintirib at the edge of the Wahiba sands. The left junction to Wadi Bani Khalid follows some 14.5 km from the Shell petrol station in Al Mintirib, well signposted in white-on-red 'Muqal Caves'. From here you pass through the multi-coloured Hawasina deep oceanic sediments. The road climbs steeply from approximately 300m to 740 m with a viewpoint at Ain Homodah. The descend to Wadi Bani Khalid is equally steep. Turn left some 20km from the turnoff, singposted 'Muqal cave'. The narrow track bumps across the wadi and climbs between the rocks along it to the northeast. The most difficult parts are surfaced with concrete, but be aware for big bumps as concrete is hard. The track ends at the village of Muqal where you can park your car in the middle of the wadi. Walk further along the wadi. The easiest is walking on the falaj channel through the palm plantations. The surprise is at the end with deep pools, surrounded by green palms, with shaded picnic sites between big boulders. The track (occasionally recognisable by polished limestones worn by frequent use) continues beyond the pools, climbing along the wadi between big boulders. It takes about half an hour of walking to get to the place where the water in the wadi has disappeared and concrete steps lead to the narrow cave entrance-slits on a gently dipping bedding plane in the vertical rockface.

Into the Wahiba Sands: return to Al Mintirib and turn southwards at the Shell Petrol station. The road passes the massive, square fortress of Al Mintirib. Turn right at the junction following the road in an overall southwest direction. In the outskirts of the Mintirib, the tarmac disappears and the track starts heading southwards between the large longitudinal dunes. This track leads also to the Wahiba Camp. Useful coordinates that may help to find the right track:
Petrol Station: N22 27 06.2 E58 48 41.3
N22 25 09.2 E58 47 03.9
N22 15 03.2 E58 46 03.0
We camped some 40 km south of the petrol station in the dunes. The track is relatively hard and easy to drive. Be aware for loose sand when leaving it. The small dunes on top of the large longitudinal dunes move and have soft sand patches at their leeward sides (slipfaces facing north).

Hoe kom je er:
Om bij de grotten van Muqal te komenkun je het beste de autoweg door de Samail wadi van Muscat naar Nizwa nemen. Dan even voorbij het mooie Fanja de afslag bij BidBid in de richting van Sur. De weg slingert door de bergen en loopt net ten zuiden van Ibri bijna recht tegen de Wahiba duinen aan. De imponerend hoge zandduinen vallen al van ver op tussen de donkere heuvels van ophioliet. De weg draait naar het oosten bij het plaatsje Al Mintirib. Zo'n 14.5 km vanaf het Shell benzine station in Al Mintirib volgt de afslag naar links, naar Wadi Bani Khalid. De grotten van Muqal 'Muqal caves' staan al aangegeven met witte letters op een groot rood bord. De weg klimt steil omhoog vanaf zo'n 300 m tot 740 m, met een uitzichtspunt bij Ain Homodah. De afdaling naar Wadi Bani Khalid is net zo steil. Na 20 km linksaf, weer goed aangegeven 'Muqal Cave'. Het smalle spoor steekt de wadi over en bobbelt over de rotsen naar het noordoosten. Vrijwel het hele pad is met beton verstevigd, wat het bobbelen alleen maar erger maakt. Pas op voor grote bobbels; beton is hard. Het pad eindigt bij het plaatsje Muqal, waar de auto midden in de wadi geparkeerd kan worden. De tocht gaat nu te voet verder, via de wadi, het gemakkelijkst langs het falaj kanaal tussen de palmbomen door. De verassing wacht aan het einde, met mooie grote poelen, idyllisch tussen groten kalksteen blokken, met bruggetjes, hutten en banken om te picknicken. Het pad gaat verder door de wadi, plaatselijk duidelijk herkenbaar aan het glad gepolijste oppervlak, afgesleten door het vele gebruik. Na ongeveer een half uurtje lopen -en klauteren- verdwijnt het water in de wadi. Even verderop klimt een gemetselde trap omhoog naar de smalle openingen van de Muqal grotten op een flauw hellende richel in de rotswand.

Naar de Wahiba zandduinen: rij terug naar Al Mintirib en draai bij het Shell benzinestation naar links (naar het zuiden), het plaatsje in. De weg komt langs het vierkante, imponerende fort van Al Mintirib. Draai bij het kruispunt naar rechts en volg de weg naar het zuidwesten. Het asfalt verdwijnt in de oude buitenwijken van het plaatsje en draait gelijdelijk naar het zuiden naar het 'gat' tussen twee grote longitudinale duinen. Een paar coordinaten die kunnen helpen om het goede spoor te vinden:
Petrol Station: N22 27 06.2 E58 48 41.3
N22 25 09.2 E58 47 03.9
N22 15 03.2 E58 46 03.0
We zochten een kampeerplekje in de duinen op zo'n 40 km vanaf het benzinetankstation in Al Mintirib. Het spoor volgt de laagte tussen de duinen in relatief hard zand en is gemakkelijk te volgen. Wees gewaarschuwd voor het losse zand wanneer je van het spoor afgaat. De kleine zandduinen bovenop de grote longitunale duinen 'bewegen' door de wind en er is altijd zacht zand aan de steile (noord)kant.

Falaj in Wadi Bani Khalid, naar het dorpje van Muqal.
Falaj in Wadi Bani Khalid leadin to Muqal village.

The true explorer can continue along the wadi, further upstream, with the track marked by polished rocks, worn by long-time use. It is difficult to avoid wet feet when crossing the streams and pools. After about half an hour of walking, when the water in the wadi has disappeared, start looking for concrete steps in the vertical wadi cliff leading to a narrow ledge. This leads to the entrance of the Muqal caves, again with a well used and polished pavement in front. The main entrance is only one meter high .Three similar narrow entrances are hiding along the same bedding plane further along the ledge. Access requires some crawling, certainly to get through the narrow entrance. Further in, the chambers and passages open wider and higher, with bats hiding in small recesses in the ceiling. You definitely need some good torches. It is quite warm, moist and dusty inside. The sound of an underground stream finds you, long before you find the water. The cave is in Tertiary Eocene limestones, the same as which homes the Khoshilat Maqandeli Cave on the Delma Plateau some 30 km east of the Muqal Cave. The cave system on the Plateau includes the second largest cave in the world. Many sinkholes and karst features suggest that these caves could be connected somehow, hidden away in dark underground passages.

After a bit of hot underground exploring we were all happy to be back in the cool outside air and even better to cool and wash in the clear Muqal pools.

Groene palmbomen langs grote poelen. Een idyllisch plekje.
Green palms along deep pools, idyllic spots all around.

De echte ontdekkingsreiziger zal zijn heil verderop zoeken, verder klauterend door de wadi, wadend door het water. Na een half uurtje ploeteren zal hij dan merken dat het water in de wadi verwenen is en dan is er die gemetselde trap, omhoog naar een richel met een smalle spleet in de steile rotswand. Dat is een van de smalle ingangen naar de grotten van Muqal. De rotsen, net voor de ingang, zijn mooi gepoleist door de vele bezoekers. De spleet is ongeveer 1 meter hoog. Drie overeenkomstige spleten liggen verderop verborgen langs dezelfde richel. De enige manier om binnen te komen is kruipend over de buik, door het stof. Verder naar binnen verwijdt de gang zich en volgen wat grotere kamers en gangen. De oplosgaten in het kalksteen-plafond verbergen een menigte vleermuizen. Goede zaklampen zijn noodzakelijk. Het is nogal eng, warm en muffig, dus geen plaats voor mensen met engtevrees. Het geluid van stromend water is al gauw duidelijk hoorbaar, lang voordat je bij het water zelf komt. Het grotsysteem is ontwikkeld in Tertiary Eocene kalksteen, dezelfde als van de grote Khoshilat Maqandeli grot op het Delma Plateau ongeveer 30 km ten oosten van Muqal. Het grotsysteem op het plateau herbergt de 2e grootste kamer ter wereld (na Mulu in Sarawak). De vele oplosgaten en dolines in dit gebied suggereren dat deze grotten op de een of andere manier met elkaar in verbinding zouden kunnen staan, via diepe, nog verborgen passages.

Na deze onderaardse expeditie waren we dus allemaal toe aan een verkoelend bad in de grote poelen, ook om al het stof uit de grot kwijt te raken. De jongens ontdekten al gauw een nieuw spelletje: vanaf de hoge brug in de diepe kristalheldere poel springen.....

Wadi Bani Khalid, soppen door het water.
Wadi Bani Khalid, spalshing through water, crawling over rocks

Voor de opening van de grotten van Muqal.
The entrance slit of the Muqal Caves on a narrow ledge in the steep limestone cliff.

Vleermuizen hangen in oplosgaten in het kalksteen plafond.
Bats hanging in solution holes in the ceiling of the larger caves

Koel helder en diep water, springen vanaf de brug.
Cool, clear, deep water, jumping from the bridge.

From Wadi Bani Khalid we drove back to Al Mintirib, at the northern edge of the Wahiba Sands. After refuelling at the Shell petrol station we headed to the southwest through the village along the old fortress and along the ruins of the old settlement. Once out of the settlement the track leads almost directly south in a valley between two large sand ridges.

The rolling dunes of the Wahiba's cover an area of some 180km from north to south and 80 km from east to west. The longitudinal dunes can reach a height of some hundred metres and their axis essentially run from north to south. The eastern flank of the sands runs into the Arabian Gulf. Longitudinal dunes of this magnitude require very strong north-south winds to develop. Such strong winds are currently not around and the dunes are therefore frozen in time, with smaller active dunes active on top of the older dunes. The presence of lithified (cemented) dunes (aeolionites) below the dunefields indicates that this area has been seen earlier sand dune development.

The track is well maintained and easily driveable, with the occasional bedu settlements higher up against the large dunes. It passes along the Wahiba Camp, where the less adventurous can sleep in a little hut and enjoy local BBQ food in a bedu tent.

We drove some 40 km into the dunes before climbing on one of the big dunes and finding a protected campsite on top. There we watched the sunset, relaxing before building the tents. A cool, quiet night in good company.

We had early morning visitors. The local bedu's had probably spotted our campfire and were keen to sell their handmade keyrings. Privacy is an unknown concept in bedu culture. Our visitors disappeared again in an old truck, but soon another bedu appeared, dressed in his best outfit. This friendly young man appeared to live across the dune and was just curious to see some foreigners. If you only see dunes and goats for most of the day, our mix of vehicles and people must have been a welcome distraction to daily routine.

After packing camp, our companion families continued further south into the Wahiba's, to an area with lower dunes and without tracks. We returned to the civilised world, to enjoy another lazy day-off at home. The passage down south, as we were told by the other families, is difficult and they spent a happy day pushing cars through loose sand.

Vanaf Wadi Bani Khalid reden we terug naar Al Mintirib, aan de noordkant van de Wahiba zandduinen. Dan verder door het plaatsje, langs het mooie oude vierkante 'woestijn' fort in zuidelijke richting, naar een van de openingen tussen de hoge Wahiba zandduinen. Op een statellietkaart zien de Wahiba's er net uit als een grote spierbundel van180 km lang en 80 km breed, met ongveer noord-zuid lopende richels en dat zijn grote longitudinale zandduinen, ontstaan in een tijd dat de windsterkte vele malen groter was dan nu. De duinen, die een hoogte kunnen bereiken van zo'n 100 meter, zijn dus zelfs vanuit de ruimte duidelijk te zien, en vanaf de grond zijn ze imponerend hoog. De duinen zijn bevroren in de tijd, de flanken begroeid met kleine struiken en met kleinere, actieve duinen bovenop de grote richels. Onder de duinen liggen oudere duinsystemen verborgen (aeolionites).

Het spoor in de vallei tussen de duinen is goed berijdbaar. Om de paar kilometer liggen er kleine bedouinen kampen hoger tegen de flanken van de duinen aan, maar dat wordt minder naarmate je verder de Wahiba's binnenrijdt. Het spoor passeert het 'Wahiba Kamp', gebouwd als een 'indianen fort' van palmtakken, waar de gemakkelijke tourist een hutje kan huren incluis BBQ in een bedouinentent. De echte ontdekker zal zijn eigen kampeerplekje zoeken. Na zo'n 40 km bobbelen tussen de duinen deden wij dat dus ook, in de luwte van een sikkelduin bovenop een van de grote duinen. Daar genoten we allemaal van een rode zonsondergang en een mooie koele nacht in goed gezelschap.

We hadden 's ochtends vroeg al bezoek van een bedouinen familie, die ons kampvuur 's nachts blijkbaar gezien hadden. Met een mager inkomen is het wel te begrijpen dat ze een paar centjes bij willen verdienen met het verkopen van zelfgemaakte maskers en sleutelhangers. De bedouinen traditie kent weinig privacy en wees dus ook niet verbaasd als een groepje bedouinen bij je kamp neerstrijkt. Ga niet op alles in, maar het aanbieden wat etenswaar kan nooit kwaad. Na deze bezoekers kwam er nog een vriendelijke jongeman die zich op zijn best uitgedost had. Hij woonde letterlijk een duin verderop en was alleen maar nieuwsgierig, niet verwonderlijk als je de hele dag alleen maar zand en geiten ziet.

Om 9.00 hadden we alles droog ingepakt (natte dauw die overal op neerslaat 's ochtends is heel gewoon). Afscheid van de twee andere families die doortrokken de Wahiba's in, terwijl wij terug gingen de bewoonde wereld weer in. Later hoorden we dat de route naar het zuidwesten door de Wahiba's nogal moeilijk is, met veel los zand en geen enkel spoor en veel trekken en duwen.....

Wij 'genoten' van een dagje thuis, huiswerk en raporten typen.......

Zonsondergang in de Wahiba Duinen.
Sunset in the Wahiba's

Zandhelling glijden achter ons kamp.
Sand gliding behind our camp.

Bovenop een van die grote Wahiba duinen, kleinere sikkelduinen en de luwte met ons kamp.
On top of the dunes, small sickle dunes and our protected campsite

Geamuseerd, geinteresseerd, pontificaal of 'laat mij nu maar lekker knabbelen'?
Amused, interested, pontifical or 'just wanting to nibble in peace'?

   
Back to home page Terug naar home page

@ J. Schreurs November 2002