Northern Huqf

25-29 December 2001

Health Warning: a number of these tours go into uninhabited desert with soft sands and sabkha. Never travel in these areas alone and prepare yourself properly (check out what you need here). Leave your itinerary with friends and make sure that somebody knows when to action if you do not return in time. The desert is an unforgiving environment. It looks easy from a modern air-conditioned 4WD car, but if that fails you are suddenly back to basics!

Noordelijke Huqf

Back to oman page,
terug naar oman page

Check this link before you go

 

The route-De route (GPS track and coordinates available), 1217 km

Zoom-in Huqf ->

Kampeerplekken CAMP1 - CAMP4, campsites CAMP1 to CAMP4

25-29 December 2001 - English

The Huqf area is situated in the eastern half of the Al-Wusta ("central-area"), Oman's least populated area. Some 25,000 km2 of relatively flat topography, mainly consisting of gravel desert broken by rock-scarps and occasional sand dunes. Rocks in this area comprise the oldest sediments in Oman (see Geological Overview). The area also encompasses a large reservation for the very rare white Arabian Orynx (an antelope). Gazelles are a common sight in the gravel plains. The Huqf badlands interspersed with sparsely vegetated wadi's are not only interesting for geologists and biologists, but the area also features a variety of desert environments with an unspoilt rare beauty. Those with a more archaeological interest will find some interesting stone age settlements and 'flint-factories', notably around the large central Huqf Sabkha (the 'mother of all sabkhas) testifying a less hostile environment in stone-age Oman. The area can be traversed by a multitude of tracks, but certainly requires a good 4WD and off-road enthusiasm. Navigation requires some good maps and a GPS is certainly very useful.

The Great Huqf Sabkha or 'Wash' is a large Sabkha (the mother of all Sakha's) that extends over more than 75 km along the eastern flank of the Huqf.

A Sabkha is a flat area of a dried-up lake or sea-arm with a crust of gypsum, salt and dried mud covering possible soft mud underneath and therefore possibly treacherously swampy.

We had been invited by the Houbee family to join them on this traverse of the Huqf, together with the Vonk family. Our own car still in the garage (new engine needed after the last trip) we hired a Toyota Landcruiser and that made for three landcruisers and five spare tyres for this trip -a safe feeling-.

25-29 December 2001 - Dutch

Het Huqf gebied ligt in het oosten van de Al-Wusta ("centraal"), Oman's minst bevolkte centrale deel. Het heeft een oppervlakte van zo'n 25,000 km2 met een vrij vlakke topografie en bestaat voornamelijk uit grindwoestijn onderbroken door stijlwanden en af en toe een rij zandduinen. De gesteenten die in de Huqf aan de oppervlakte komen omvatten de oudste sedimenten in Oman (zie Geologisch overzicht). Het gebied heeft een groot reservaat voor de zeldzame witte Arabische Orynx (een antilope soort), maar de kans om die te zien is veel kleiner dan de vele gazelles die in de lege grindwoestijn blijkbaar toch kunnen overleven. De kale Huqf woestijn wordt onderbroken door spaarzaam begroeide wadi's. Het gebied is niet alleen interessant voor geologen en biologen, maar zal iedereen aanspreken door haar vele verschillende woestijn varianten met een nog onbedorven karakter. Zelfs diegenen geinteresseerd in archeologie kunnen ruim aan hun trekken komen aangezien in het gebied redelijk veel steentijd artefacten te vinden zijn op sommige plekken zelfs complete vuursteen 'fabrieken', met name rondom de "Grote Huqf Sabkha" (de moeder van alle sabkha's). Dat was blijkbaar in die tijd een groot meer met een wat mens-vriendelijkere omgeving. Het gebied wordt doorsneden door een doolhof van tracks, vaak met zacht zand / grind en dus 4-wiel terrein. Goede kaarten zijn noodzakelijk en een GPS is een enorme hulp bij het navigeren.

De "Grote Huqf Sabkha" (de 'Wash') is een grote Sabkha die zich van noord naar zuid over meer dan 75 km langs de oostkant van de Huqf uitstrekt. Daar helpt zelfs 4-wiel aandrijving niet meer en het is aan te raden uit de Sabkha te blijven als er geen duidelijke sporen zijn.

Een Sabkha is het vlakke restant van een omgedroogd meer, of voormalige zee-arm. De oppervlakte bestaat uit een harde korst van opgedroogde modder, gips en zout met daaronder vaak nog zachte modder en daarom een mogelijk verraderlijk moerras.

De Houbee familie -geroutineerde Huqf gangers- had ons uitgenodigd voor deze 5-daagse trip dwars door de noordelijke Huqf heen, samen met de Vonk familie. Met onze eigen auto nog in de garage (een nieuwe motor nodig na de vorige trip) huurden we een Toyota landcruiser en daarmee hadden we drie van diezelfde auto's en zelfs 5 uitwisselbare reserve banden - een veilig gevoel.

Day-1

We took road# 15 through the Samail gap to the south, and from the Nizwa Circle road# 31 to the Ghaba resthouse. Leaving at 9:30 from Al Qurm and arriving in the Ghaba area aleady at 13:30hrs. Being this early we took a little detour to the west to visit the Qarat Al Kibrit Salt Dome that is visible as a small hill west of road#31 some 15 km before Ghaba

(the salt dome can be easily reached by graded road, turning west 8.7 km before Ghaba (N21 27 01.8 E57 16 40.4), following this track, turning north at 17.1 km, driving north-northeast for a further 11.5 km @ N21 30 32.5 E57 08 56.9)

1e Dag

Een dag met veel rijden (428 km) van Qurm via weg # 15 door de 'Samail gap' naar het zuiden en van de 'Nizwa Circle' rotonde verder via weg # 31 naar het Ghaba weg motel/rustplaats. We vertrokken omstreeks 9:30 's ochtens in Al Qurm en arriveerden al om 13:30 in Ghaba, tijd genoeg voor een kleine omweg naar de Qarat Al Kibrit zout koepel. De heuvel is duidelijk zichtbaar in het vlakke landschap ten westen van weg #31 zo'n 15 km voor Ghaba

De zoutkoepel kan gemakkelijk via onverharde weg bereikt worden vanaf een afslag naar het westen zo'n 8.7 km voor Ghaba -N21 27 01.8 E57 16 40.4-. Volg deze weg en sla naar het noorden (rechts) af op 17 km vanaf het begin. Nog eens 11.5 km verder ligt de heuvel die de zoukoepel verbergt -N21 30 32.5 E57 08 56.9-

Qarat Al Kibrit Salt Dome. Salt has been minded from the central area for centuries. The picture shows a cave in massive rock salt.
De Qarat Al Kibrit Zoutkoepel. Een pilaar van zout komt hier aan de oppervlakte, met een koepel van omhooggeduwd gesteente en in de centrale laagte massief steenzout waar de foto gemaakt is.

At the Ghaba resthouse (refill all tanks) we left the metalled road, taking a track to the east, leading to the Ghaba-1 well (N21 19 40.6 E57 18 46.9), drilled in 1958 to a depth of 3455m.

Qarat Al Kibrit Salt Dome as seen from the western rim, 18 km NW of the Ghaba resthouse.
De Qarat Al Kibrit Zoutkoepel gezien vanaf de westrand, 18km NW van het Ghaba motel / rustplaats.

Bij het Ghaba motel/rustplaats (laatste tankstop voor de woestijn) verlieten we de verharde weg weer, direkt naar het oosten naar de locatie van boorput Ghaba-1 (N21 19 40.6 E57 18 46.9), geboord in 1958 tot een diepte van 3455m.

Ghaba-1, one of the two steel derricks still standing in Oman. A favourite seat for a small group of vultures.
Ghaba-1, een van de twee stalen boortorens die nog in Oman staan. Een favoriet plekje voor een groep gieren........

Blik omhoog door de toren van boorput Ghaba-1.
View up through the steel derrick of the Ghaba-1 well.

From there to our first campsite.

From Ghaba-1 we continued 13 km SE along the track, turning east @ N21 14 43.9 E57 23 51.6, passing through a gypsum quarry 4 km further (N21 15 05.5 E57 25 46.0) and from there 28.7 km further east to the first campsite near a nice sandstone hill (camp 1 on the map, N21 17 12.6 E57 41 42.0, total distance from Qurm: 428 km).

We celebrated the first day of christmas with a nice BBQ diner and champagne.

Dan verder naar onze eerste kampeerplek dichtbij een mooie heuvel van rode zandsteen.

Vanaf Ghaba-1 weer 13 km naar het zuidoosten en dan oostwaards vanaf @ N21 14 43.9 E57 23 51.6, door een gips-groeve weer 4 km verder (N21 15 05.5 E57 25 46.0) en nog eens 28.7 km naar het oosten naar onze eerste kampeerplek (CAMP1 op de kaart N21 17 12.6 E57 41 42.0).

We vierden 1e kerstdag in stijl met een BBQ diner en champagne.

Setting sun at our first campsite.
Ondergaande zon bij onze eerste kampeerplek.

Day-2

A quiet day, covering only 59 km, mainly looking for flint artefacts.

We drove 11 km south along a wadi joining a main east-west track.and from there to a known stone-age flint factory with many artefacts littered on the low hills -from N21 17 38.4 E57 42 31.5 to N21 16 05.8 E57 41 59.3 and further to N21 12 17.2 E57 39 48.1 to flint factory N21 10 51.0 E57 37 28.1-

After some nice finds we continued to our second campsite, troubled digging and pushing the cars through a soft wadi.

Back to the main east-west track proceeding some 10 km east, turning south at -N21 11 16.4 E57 43 25.5- crossing a very sandy wadi where we lost quite a bit of sweat pushing and pulling through. 18.8 km south we passed a big and busy barites (BaCO3 - heavyspar) quarry (@N21 01 58.9 E57 42 08.4), the end of the good track. From there some 3.8 km southwest to the "Pinnackle" (@ N21 00 36.0 E57 41 01.1)

The Pinnackle is a solitary sandstone hill near a flat sabkha with small sandstone mushrooms, shaped by the abrasive sandy desert winds. That is where we put up our second camp (CAMP2 on the map). Only 59 km of driving, but a lot of sweat......... The area around the pinnacle features many fossil wood remains, with one large log not far from our campsite.

Second x-mass day again ideal camping with hardly any wind and a nice BBQ diner between the red sandstone rocks.

2e Dag

Een rustige dag, met maar 59 km op de klok, voornamelijk in het teken van vuursteen zoeken.

We reden 11 km zuidelijk via een wadi naar een east-west lopende weg en vandaaruit naar een bekende steentijd vuursteen site met vele artefacten verspreid over de lage heuvels -from N21 17 38.4 E57 42 31.5 to N21 16 05.8 E57 41 59.3 and further to N21 12 17.2 E57 39 48.1 to flint factory N21 10 51.0 E57 37 28.1-

Vuursteenkern met duidelijke afslagen (chips) van lange chips (messen) van vuursteen die er nog omheen lagen.
Core of flint, used by stone-age man for flaking of razorsharp flint blades that were still lying around the core.

Mushroom shaped sandstone rocks near Pinnackle hill, shaped by the abbrasive, sand-loaded desert winds.
Paddestoel rotsen van rode zandsteen, gevormd door de schurende werking van zandige woestijnwind

Na mooie vuursteen vondsten verder naar de tweede overnachtingsplaats, maar met het nodige duwen en graven om de auto's door een zandige wadi te krijgen.

Terug naar de oost-west weg, 10 km naar het oosten en dan zuidwaarts vanaf N21 11 16.4 E57 43 25.5 - zandige wadi!! 18.8 km naar het zuiden door een drukke en grote groeve voor bariet (BaCO3 - zwaarspaat) (@N21 01 58.9 E57 42 08.4) en het einde van de goede weg. Van daar uit nog 3.8 km naar het zuidwesten naar de "Pinnackle" (@ N21 00 36.0 E57 41 01.1)

De Pinnackle is een eenzame zandsteenheuvel bij een vlakke sabkha -compleet met zandsteen paddestoelen, gevormd door de schurende werking van woestijnwind. In de luwte van die steenklomp zetten we ons tweede kamp op (CAMP2 op de kaart). Maar 59 km rijden, maar een hoop zweet....... In het gebied rondom de pinnackle ligt veel gefossiliseerd (versteend) hout, met een bijna complete boomstam niet ver van onze kampeerplek. .

Tweede kerstdag, ideaal om buiten bij een kampvuurtje te genieten van weer een BBQ-diner tussen de rode zandsteen rotsen.

Day-3

Another quiet driving day, with only 63 km covered following the only right track through dunes. No pushing and pulling, but taking pictures and searching for fossils and flint artefacts.

On day 3 we drove 7.7 km essentially westwards in the direction of a solitary mountain of black rock (Haima sandstone fused and hardened by the heat of a volcanic dike) in the middle of flat sabkha known as Jebel "Ashwood" by Huqf-explorers. At this point (N20 59 58.8 E57 37 02.6) we turned south in the direction of a dune-ridge. Luck (or good navigation) was with us as we happended to be on the right track, crossing the dunes easily in a low area (head for N20 57 24.7 E57 37 03.0, 4.8 km south of the Ashwood turning).

Some 5 km further south the Hoube's knew a treasure of crinoid (sea-lilies) fossils, hidden in low hills between the gravel plains. The shaly rock crumbles in your hands and is littered by small round stem fragments of these fossil sea lilies as well as nice brachiopod shells (spirifer, terebratula), of probably Early Paleozoic age.

A small Toyota pick-up came bumping along and the friendly bedu handed us a box of grapes and dates. Bedu's are very hospitable and will happily whatever foodstuff they carry as this one did. Returning the favour with some cool cans of drinks is only a small gesture.

4.7 km further south we joined the east-west road to the Saiwan-1 well, which we followed for 5.6 km south-eastwards to a low ridge draped with wind polished rock plates full of crinoid stems. These plates would make a magnificent floor, with a natural shine. At this point (N20 51 38.6 E57 35 41.7) we turned south again, winding southwards for 23 km to an escarpment known as "Rudist Reef". Rudists are moluscs (class bivalves) and not solitary corals as some may believe; they are about 100 million year old. The layers exposed in the scarp show colonies of rudist of up to 5 metres thickness -almost reefs- closely packed and many still in an upright position as they would have when alive. One can distinguish three different kinds based on their shape. Many have lost their upper lid (cap). Broken pieces reveal brilliant linings with calcite crystals. We followed the scarp in eastern direction, keeping a safe distance away from the vast sabkha directly to the south of the scarp, winding along for some 7km before putting up camp (CAMP3, N20 39 29.2 E57 34 45.2) in a kind of embayment at the foot of the scarp. Even here the foot of the scarp was still littered with rudists and we found another reef-size colony easy accessible by a probably ancient man-made path.

Fossiele (versteende) boomstam dichtbij ons kamp.
An almost complete fossilised tree near our campsite.

3e Dag

Weer een rustige rij-dag met maar 63 km over de enige juiste track door zandduinen. Niks duwen dus, maar foto's maken, zoeken naar fossielen en vuursteen artefacten.

Op de 3e dag reden we 7.7 km naar het westen naar een eenzame zwarte heuvel (Haima zandsteen, versmolten door de warmte van een vukanische 'dike') in het midden van een vlakke Sabkha. Bekend als Jebel "Ashwood" bij Huqf-explorers. Vanaf dit put (N20 59 58.8 E57 37 02.6) draaiden we naar het zuiden in de richting van een grote duinen-rij. Noem het geluk of goed navigeren, maar we bleken op de enige juiste track door een laagte in de duinen-rij te rijden. (rij richting N20 57 24.7 E57 37 03.0, 4.8 km ten zuiden van Ashwood)

Zo'n 5 km verder naar het zuiden wisten de Houbee's een schatkamer van crinoid (zeelelies) fossielen, verborgen in lage heuvels tussen de grind vlakte. Het kleiige gesteente verbrokkelt in je handen en zit tjokvol met kleine ronde stengel-fragmenten van deze fossiele zeelelies, maar ook schelpen van brachiopoden (spirifer, terebratula), van vroeg Palaeozoische ouderdom.

Een kleine Toyota pick-up truck kwam al hotsend en botsend aangereden en de vriendelijke bedouine gaf ons zomaar een doos met druiven en dadels. Zoals weer eens bleek zijn bedouinen heel gastvrij en zullen je zonder problemen alles geven wat ze hebben. Wat konden we doen behalve zijn gastvrijheid bedanken met een paar koele blikjes frisdrank?

4.7 km verder naar het zuiden kwamen we op een grotere oost-west track die naar de Saiwan-1 boorput voert. We volgden die track 5.6 km naar het zuidoosten naar een lage rug, gedrapeerd met wind-gepoleiste steenplaten vol met fossielen. Met die platen zou je een mooie vloer kunnen maken. Op dit punt draaiden we weer naar het zuiden (N20 51 38.6 E57 35 41.7), naar het Rudisten Rif, zo'n 23 km verder.

Rudisten zijn grote molusken (klasse bivalves) -en niet solitaire koralen-. De laag met rudisten in de rotswand bij het rudisten rif is zo'n 5 meter dik, tjokvol met deze fossielen, veel nog in een verticale positie, zoals ze levend in de zee voorkwamen. De rudisten kolonie bestaat uit drie verschillende soorten die op vorm onderscheiden kunnen worden. Veel hebben hun bovenste deksel verloren. Gebroken stukken laten een kleurige myriade zien van calciet kristallen die de holtes gevuld hebben.

We vervolgden onze route in oostelijke richting aan de voet van de rotswand, op veilige afstand van de grote Huqf sabkha en zetten ons derde kamp op zo'n 7 km verder (CAMP3, N20 39 29.2 E57 34 45.2).

Zelfs hier, aan de voet van de rotswand, lag het nog vol met rudist fossielen en we vonden nog een grote kolonie van deze fossielen in de rotswand, gemakkelijk toegankelijk via een duidelijk -door mensen aangelegd- pad.

Jenny investigating a rock-wall full of rudists
Jenny bestudeert een rotswand vol rudisten

In the shelter of our windscreen, Dick Houbee mastered a delicious dinner of pancakes.

We had been scanning the area for flint artefacts, expecting the terraces along the scarp to be slighly above the large lake directly south. Ideal places for stone-age hunters to have their campsites, but found only very few dubious flakes.

Rudists in 'life' -vertical position, some up to 30 cm long
Rudisten in verticale 'levende' positie, sommigen met een lengte van zo'n 30 cm.

In de luwte van ons windscherm wist Dick Houbee nog een meesterlijke maaltijd pannenkoeken klaar te toveren.

We hadden overal gezocht naar vuursteen artefacten die we hoopten te vinden op de terrassen boven het Sabkha niveau, dichtbij het oude meer, ideale kamp-plekken voor de steentijd-mens. Veel meer dan wat onduidelijke vuursteen chips vonden we die dag echter niet.

Day 4

A long drive of 220 km first between the rudist-scarp and the great Huqf sabkha to the south and subsequently across the sabkha to the east, to the coast, to camp on the beach.

We would have to drive quite a distance between scarp and the 'mother of all Sabkha's' (the Wash) in a southeastern direction to a safe crossing area, again keeping an eye on possible stone age artefacts. Our searching paid off when Dick found a virgin flint factory some 8km SW of our campsite, indeed on an old terraces, now deeply incised. One needed little imagination to picture people sitting there, hammering and working the big flint nodules, with numerous 'rejects' still lying around.

4e dag

Een langere rit van zo'n 220 km eerst langs de rudisten-rotswand en Huqf Sabkha naar het zuiden en dan door de sabkha heen naar het oosten, richting kust om op het strand te kamperen.

De lange rit langs de Sabkha bleven we uitkijken naar vuursteen artefacten en dat zoeken werd beloond toen Dick een prachtige site vond op een oud terras, zo'n 8km ten zuidwesten van onze kampeerplek Met weinig verbeelding kon je je heel gemakkelijk voorstellen hoe de steentijd mens daar gezeten moet hebben, werkend aan zijn vuistbijlen. De stenen artefacten lagen nog precies zoals hij ze achtergelaten moet hebben.

Dick's flint factory, littered with pieces of flaked black flint and large flint cores.
De vuursteen 'fabriek' die Dick vond, bezaaid met vuursteen 'chips', messen en zelfs vuurstenen bijlen 'rejects'.

From there 12.3 km further to the southwest we arrived at the waterwell of the oasis of Sar (N20 32 20.9 E57 26 32.5), with an old diesel pump and two concrete basins full of cold water, but without any sign of people around.

Sunset at our third campsite. These small dunes cover a clearly manmade path. What would be hidden under the sand?
Zonsondergang bij onze derde kampeerplaats. Deze kleine duinen bedekken een duidelijk door mensen aangelegd pad. Wat zou het zand bedekken?

12.3 km verder naar het zuidwesten arriveerden we bij de oase van Sar, met een waterput, pomp en twee grote betonnen bakken met koel zoutig water, maar verder geen levende ziel te bekennen.

The 'Wash', the mother of all Sabkha's, extending for some 75 km along the eastern side of the Huqf.
The 'Wash', de moeder van alle Sabkha's, die zich uitstrekt over meer dan 75 km aan de oostkant van de Huqf.

Mark holding a flint axe -reject- found by Jenny at Dick's flint factory.
Mark heeft een vuurstenen bijl in zijn hand, door Jenny gevonden in Dick's vuursteen fabriek.

To save time Dick decided to take the route on top of the scarp from Sar to the crossing of the Wash, which started at a point signposted by a yellow oil barrel, near a bedu settlement

(N20 16 35.8 E57 18 25.9; a distance of 34 km to the southeast).

From here the well marked track heads southeast to a black sandstone hill in the far distance crossing the great Huqf Sabkha.

Head for N20 09 42.1 E57 30 55.9, a distance of 26 km.

The hill consists of aeolian sandstone and features some cool windy caves, full with cattle dung, but with a magnificent -and cool- view over the wash. The only tree opposite the hill invites for a stop, but many cars must already have become stuck in the loose sand, judging from the tracks.

Still a long drive eastwards to the coast, through the beautiful wadi Shuram. The platy rocks are essentially horizontal along the southern ridge of the wadi, but steeply inclinded along the northern ridge, showing beautiful V-shaped erosion patterns. The rocks contain abundant carbonates, consisting of fossilised algal mats called stromatolites. We had little time, still 25 km to cover on the bumby wadi Shuram track to the junction with the metalled coastal road (at N20 08 57.5 E57 43 20.3) and from there 100 km further to the fishing village of Khafur and the final destination, the nearby beach.

Follow the coastal road northwards for 70 km to the northeast to a junction with a graded road to Khaluf (N20 39 09.2 E58 01 49.2). From there it still is some 25 km to the little fishing settlement of Khaluf.

With the sun already setting we were in a hurry to get to the beach and continued through Khafur, following a track behind the headland, ending at a very white coastal flat..... where we all got stuck in the sand...., some 100 m from the beach.....

To avoid getting stuck as we did, follow the track from the village to the beach behind the headland at N20 27 01.2 E58 02 44.6, where boats a lying on the beach. From here one can drive on hard low-tide sand along the beach in search for a suitable campsite.

With a bit of pushing and sandplates we all got on the beach safely, putting up the tents just in time before darkness. Again the Houbee family had a surprise with a special dinner, special because of the sauce, still frozen in a sealed cooling box, after 4 days in the desert.

The beach is littered with large bones of whales, dolphins and turtles. Large floks of birds feed on the fish rejected by the fishermen. This is one of the richest fishing areas in Oman.

This is the place to be if you like a very quiet an cool sleep on the beach, with the steady, soothing sounds of waves.

(For better map and more extensive description of Khaluf see 2006 Khaluf visit)

Om tijd te winnen besloot Dick om de route bovenlangs de rotswand te nemen naar de oversteekplaats van de Huqf sabkha.

Het begin van deze oversteek is aangegeven door een grote gele olieton niet ver van een bedouinen kamp

(N20 16 35.8 E57 18 25.9; 34 km verder naar het zuidoosten).

Van hieruit voert een goed gemarkeerde route door de grote Huqf sabkha, naar het zuidoosten recht naar een zwarte heuvel in de verte.

(aanhouden op N20 09 42.1 E57 30 55.9, een afstand van 26 km)

De heuvel bestaat uit aeolische zandsteen (door de wind afgezet). Een beklimming naar een paar grotten net onder de top is zeker de moeite waard. Het uitzicht is groots en de wind koel. De enige boom in de verre omgeving net tegenover de heuvel lijkt ideaal voor een picnick, maar zo te zien hebben er al heel wat auto's vastgezeten in het losse zand, wij hadden meer geluk....

Een lange rit naar het oosten, richting kust, door de mooie wadi Shuram. De platige rotsen liggen bijna horizontaal in de zuidrand van de wadi, maar bijna vertikaal langs de noordrand met mooie V-vormige erosie -insnijdingen. De rotsen zijn voornamelijk kalksteen, met fossiele algenmatten die stromatolieten genoemd worden en tot de oudste gefossiliseerde levensvormen horen. We hadden maar weinig tijd om dat allemaal te zien, met nog 25 km hotsen en botsen tot aan de verharde kustweg (@N20 08 57.5 E57 43 20.3) en nog eens 100 km verder naar de kampeerplek op het strand dichtbij het vissersplaatsje Khaluf.

Volg de kustroute 70 km naar het noorden tot aan de aflag naar het oosten (rechts) naar Khaluf-N20 39 09.2 E58 01 49.2-. De weg naar Khaluf is nog eens 25 km slingerend door wit zand naar het vissersplaatsje.
 

(zie ook 2006 bezoek aan Khaluf voor een betere kaart)

Met een ondergaande zon reden we dwars door Khaluf naar een prachtig witte kustvlakte...... waar we allemaal in het zicht van de haven vast kwamen te zitten in het mulle zand........100m van het strand.

Om dat te voorkomen is het beste om naar het strand te rijden achter de kliffen  N20 27 01.2 E58 02 44.6, waar er meestal boten op het strand liggen. Van hieruit is het gemakkelijkst om op hets strand zelf te rijden en zo een goede campsite te vinden.

Met het nodige duw en trekwerk en zandplaten kwamen we dan toch allemaal weer los, net op tijd om de tenten op te zetten in het laatste daglicht.

Weer had de Houbee familie voor een diner verrassing gezorgd, met een pasta-saus special gekoeld in een afgesloten koelbox, nog steeds bevroren na 4 dagen in de woestijn.

Het strand ligt vol met botten van walvissen, dolfijnen en schildpadden. Grote zwermen meeuwen ruimen de dode vissen op, afgekeurd en weggeworpen door de vissers. Het kustgebied hier is een van de rijkste visgronden in Oman. .

Dit is een heel mooi plekje voor wie van de zee houdt, met een verkoelende wind. Heerlijk slapen met op de achtergrond het continue geluid van brekende golven.

Day 5, heading for home.

With only one quarter left in the main petrol tank we decided to refuel in Khaluf. Khaluf is a collection of huts, shacks and sheds, each with its own rusty old Toyota pick-up that the fishermen use to pull their boats to and from the sea. Petrol station is a big word for the collection of barrels in what is clearly the centre of 'town'. The unit of measure is still a very physical gallon, filled by hand.

There is a brand new petrol station 31 km north of the junction to Khaluf and another one 66 km further to the north along the Sinaw-Duqm road.

From the Khaluf beach home is a solid 450 km of driving, the first half of which is through the emptyness of "Al Wusta". Only north of Sinaw driving becomes more interesting, nearing the Oman mountains.

At home one appreciates even more a nice bath....

5- Dag, terug naar huis

Met nog maar een kwart benzine tank besloten we om bij te vullen in Khaluf. Khaluf is een schamele collectie hutten en afdaken, ieder met een roestige oude Toyota pick-up voor de 'deur' om de vissersboten in en uit de zee te trekken. Benzinepomp is een groot woord voor de collectie olievaten met benzine en diezel midden in het plaatsje. Hier wordt nog handkracht gebruikt met een echte koperen 'gallon' als maatbeker.

Er is een nieuwe benzinepomp langs de kustweg 31 km ten noorden van de afslag naar Khaluf en een tweede weer 66 km verder naar net noorden in de richting van Sinaw.

Vanaf het strand bij Khaluf is het nog 450 km terug naar Muscat. Ongeveer de helft door de leegte van "Al Wusta". Ten noorden van Sinaw, naar de bergen van Oman toe, wordt het weer wat interessanter. .

Thuis is het heerlijk weer eens lekker in bad te soppen.....

.

The 'Petrol station' at Khaluf, filling by the gallon.
Het benzine station van Khaluf, handarbeid met een 'gallon' maat.

Heading home, the setting sun accentuating the mountains in the Semail gap towards Seeb.
Op weg naar huis, de ondergaande zon in de Semail wadi in de richting van vliegveld Seeb

Back to home page Terug naar home page

@ J. Schreurs December 2001, update 2006