Salalah Tour

Day 3, from Ras Madraka to Wadi Shuaymiah

 

Back to Oman page,
terug naar Oman page

Back to previous page

Total day travel distance 354 km, numbers on map are distances in kilometres between petrol stations.

The map is selectable. Please click on area and link directly to relevant description

For full list of waypoints and tracks (tab-delimited text file) - click here-

 

 

 

 

 

 

 

 

 

distance
km

Location

Coordinates

1 486 Bar Al Hikman N20 22.650 E58 18.230
2 326 Ras Madraka N18 57.965 E57 45.016
3 354 Wadi Shuaymiah N17 53.532 E55 39.974

English story

Dutch story

Friday 26 Dec. 2003

An early rise and swim in the sea. The water is warm compared to the air, but that changes quickly when the sun rises a bit higher. Packing again and back from Madraka to the main road and from there heading southwest again.

This part of the route is relatively denser populated with regular small Bedouin villages, complete with small mosques and 'foodstuff' shops. 16 km from the Ras Madraka junction is such a small village with a small petrol pump (the next pump is 78 km further at Haytum). Next (+28 km) follows Wadi Dharag, a lovely looking bit of the coast. Small clusters of palm trees provide some shadow in gorgeous looking wadi that heads directly to the sea. Probably corresponding to the 3 palm tree lagoon described in 'off-road Oman'.  Along the road are the villages of Juwayrah (6.6 km), Thalyain (11 km)  and Dithab (8 km). The largest metropolis here is Haytum (23km), complete with radio mast and Al Maha petrol station. Another 23 km further follows wadi Rawnab. Road signs at Al Kahal (+6 km) indicate we are getting close to PDO's oilfields (Rima). Head straight on through Wadi Ghedan (+6km) and Al Khakal (+11 km), again with a small Al Maha petrol station and radio mast. The roads takes us through Jiddat al Jazir (the plains of Al Jazir), which are relatively dense vegetated (for desert standards) and through the village of Khadra Al Jazir (+23km), with a brand new hospital. Hadir (+12km) is next, close to the seaside village of Al Fadhi (+4km) and Al Lakbi (+3km) with radio mast and petrol station. Right in front emerges a low, but massive ridge that reaches the sea at Ras Sawqirah (Sawqrah or Sogorah). Our patient blacktop road now bends upwards through a fresh road cut and that is the end of the tarmac (+6 km from Al Lakbi petrol station) for a long time to come.

A different kind of driving now, on bad heavy rippled graded road, dusty, noisy and shaky. Progress slows down markedly. The roundabout with turnoff to Sawqirah is marked 4 km from the start of the graded road. Our route goes westwards, away from the coast and very empty compared to the previous stretch along the coast. Monotonous driving with a junction signposted Sharbithat (at the coast) 34 km from the Sawqirah roundabout, but our route continues westwards with as next milestone (+51 km)  the village of Lakhier. Another 17km further is the village of Shalin at the junction of the route north to Marmul and south to wadi Shuaymiah, our target for the day.

Shalin has a small Shell petrol pump and even a tourist hotel, clearly all thriving on the nearby oil field business as the roundabout with a rusty oilfield nodding donkey monument also signifies. Drive through the village southwards. Some 20 km down that road the rocks turn black and red and the sea opens in front with a spectacular descent through a man-made cut some 250 m down. So many nice places to camp, particularly with the spectacular backdrop scarp and white beach in front.

Vrijdag 26 Dec. 2003

In alle vroegte opgestaan, en gezwommen in de zee. Het water is lauwwarm. Een vissersboot vaart langs, ik zie de contouren tegen het licht van de opgaande zon. Ik krijg het gevoel alsof ik door een film loop.

We trekken verder naar het Zuiden. Het gaat door de woestijn, een onmetelijke leegte, enorme vlaktes. De weg is over honderden kilometers alleen maar “graded road”. We raken gewend aan het urenlang rammelen en stoten. Het is wel zaak de ogen goed op de weg te houden, want een steen kan het einde van de volgende band betekenen.

Picnic, recovering from the bumpy road

Boven de vlakte zien we af en toe kleine stofwervelingen oprijzen, soms van flinke afmetingen. Ze bewegen kriskras door de woestijn. Ook weer haast een bijbels tafereel.

Het laatste stukje van de reis is spectaculair. De vlakte waarop we rijden blijkt een hoogvlakte te zijn. We dalen via een steile weg honderden meters naar beneden van de hoogvlakte naar zeeniveau. Het uitzicht is enorm. Beneden aan de zee zien we een enorme rotswand achter ons, die het hele gebied afschermt. De rand van de hoogvlakte. De weg waarlangs we gekomen zijn blijkt de enige toegangsweg. Uit de verte lijkt het wel alsof deze weg door mieren is gemaakt, een klein sleufje in de rotswand, en dan een helling van los zand tot beneden. Het gevoel van in een film rond te lopen wordt sterker.

We gaan vroeg naar bed. Langzaam ontwikkelt zich een ander ritme. Opstaan zodra de zon verschijnt, rond 7.00 in de ochtend. En rond 10.00 in de avond gaat iedereen naar bed.

Ik voel me ook steeds meer los komen van mijn dagelijkse, van mijn andere leven, zo lijkt het wel. Het is hier veel meer meegaan met het landschap, de natuur, het opkomen en ondergaan van de zon.

A great place to camp with our largest campfire on the beach . Plenty of driftwood. The boys enjoying the blaze and quite comfortable warmth as it cooled significantly in the evening.

Wadi Shuaymiah must have been difficult to reach before the road was blasted down the scarp. It still is a long drive from Muscat or Salalah and therefore still quiet and relatively unknow and unspoilt natural beauty.

To next page

Back to previous page
Back to home page

Naar volgende pagina

Terug naar vorige pagina
Terug naar home page


@ J. Schreurs December 2003