Salalah Tour

Day 6, from Salalah to the Rub Al Khali

Visit to the ancient site Ubar (Shisr) and the geodes in the Rub Al Khali

Back to Oman page,
terug naar Oman page

Back to previous page

Total day travel distance 260 km, numbers on map are distances in kilometres between petrol stations.

The map is selectable. Please click on area and link directly to relevant description

For full list of waypoints and tracks (tab-delimited text file) - click here-

 

 

 

 

 

 

 

 

 

distance
km

Location

Coordinates

1 486 Bar Al Hikman N20 22.650 E58 18.230
2 326 Ras Madraka N18 57.965 E57 45.016
3 354 Wadi Shuaymiah N17 53.532 E55 39.974
4 354 Salalah (Hilton) N16 58.903 E54 00.878
5 210 Salalah N16 58.903 E54 00.878
6 260 Ubar - Rub Al Khali (Geodes) N18 28.507 E53 03.401

English story

Dutch story

Monday 29 Dec. 2003

Leaving the luxuries of the Hilton Hotel and heading back northwards through the steep climb of the Qara mountains. Bad luck as we landed in the middle of a heavy military convoy, crawling uphill. Time enough to enjoy the view of green meadows, but also cows and camels 'leisuring' on the road. Climbing into the clouds that hang to south of the watershed and disappear when crossing it at the police checkpoint at the top. There the grass and bushes also disappear and you are back into the desert.

Thumrait is the first -and last- sizeable place en route. 16 km north of the Shell petrol station of Thumrait is the junction left signposted Shisr, which is our first target for the day. The graded road is rather bad and the 76 km will take you some 1 1/2 hours. The blown tires at the side of the road tell you where to watch for particular bad parts. After the emptiness it is great to see the green palms at Shisr. Drive into the small village you will easily spot the big signs with 'Ubar'. Just park your car and ask for mr. Mabrouk. He is the caretaker and has been involved with the excavations of this ancient site. His little cafe under the trees is a tranquil spot to relax after the bumping road and hear the interesting story of Ubar.

Shisr means 'cleft' in Arabic and that is exactly what you will see: a big hole in the limestone with big pipes running into it, tapping into the sweet water well that sits at the bottom. This clearly is large old cave that has collapsed,; what geologist call a sinkhole. The ruins around this sinkhole have been excavated and reveal the outlines of a sophisticated fortress with many towers, built around a water well. The whole interior and large parts of what has been the gate building(s) have collapsed into the big hole. This must have been a disastrous event for the people that lived there. The site has been identified as the legendary 'Ubar', the 'Atlantis of the Sands', discovered by adventurers Fiennes,  Clapp, and archeologist  Zarins in 1990-1991.

I have compiled what is known about Ubar and its people in the 'story of Ubar' on this website. Ubar grew wealthy at the crossroad of the frankincense caravan trails before the crossing of the Rub Al Khali. At its high-days, between 600 BC and 300 AD it must have been a magnificent site where sometimes thousands of camels converged before crossing the sands.

Maandag 29 Dec. 2003

We rekenen af in het hotel. Tot mijn verbazing zie ik op de rekening boven de gepeperde kamerprijs ook prijzen staan voor de schoonmaak van de kamer. Ja, alweer dat referentiekader. Het zij zo.

Vandaag hebben we een bijzonder reisdoel: Sishur, ofwel de verzonken stad Ubar: “the Atlantis of the Sands”. Naar verluidt was hier een belangrijke handelsstad, Ubar geheten, die opeens verzonken is in de grond. Ongeveer tien jaar geleden is met bijzonder speurwerk de vermoedelijke plek van Ubar gevonden, bij de huidige plaats Sishur. 

Onderweg zien we langs de weg, in de immense lege vlakte, op regelmatige afstanden de overbekende P-borden die op een parkeerplaats duiden, die inderdaad ook is aangelegd. We schieten in de lach, bij zoveel ruimte nog aparte parkeerplaatsen?? Claudius maakt zelfs foto’s van deze zoveelste paradox die we zien, na de ijsfabriek en de vrachtautos met zand. Jan legt echter uit wat er aan de hand is. Soms zijn lange konvooien onderweg, bijvoorbeeld de konvooien die een olieboortoren transporteren. Deze konvooien veroorzaken veel stof, en het inhalen van zo’n konvooi is praktisch zelfmoord. Een tegenligger zie je niet in het stof. En ook een op de weg stilstaand konvooi is gevaarlijk; in het stof kun je er zo pardoes op rijden. Dus gaan die konvooien bij een stop keurig buiten de weg op die parkeerplaatsen staan.

En inderdaad, nu we de Empty Quarters in rijden zie ik wat het rijden in stof kan betekenen. Uiteindelijk rijd ik misschien wel 2 kilometer achter de auto van Mathieu aan, om maar buiten het stof te blijven. Ver weg, aan de horizon zie ik de stofwolk van de auto van Jan.

In Sishur vinden we al snel de plek waar we moeten zijn. De locatie kan zelfs bezichtigd worden met een gids. Een vriendelijke Omaanse heer (Mabrouk) geeft tekst en uitleg. En hij is goed op de hoogte, want hij heeft zelf meegeholpen aan de opgravingen.

Het gaat inderdaad om de stad Ubar. Gelegen op een belangrijke waterbron, op het kruispunt van karavaanwegen. Naar verluidt vertrokken vanaf hier karavanen met wel 1000 kamelen voor de lange etappe door de zandduinen van de “Empty Quarters” naar Arabië. Hier konden ze voor het laatst water bunkeren. En de stad Ubar verdiende goud geld door het vragen van tol, en het vragen van geld voor het beschikbaar gestelde water. Maar die waterbron was ook de oorzaak voor de ondergang van de stad. Het water had een enorme onderaardse holte uitgeloogd in de kalksteen, en op een gegeven moment is de stad in die holte weggezakt. Heden ten dage is dat duidelijk te zien. De bron is er nog, en ligt nu in een groot gat. En de resten van de stadsmuur en van huizen verdwijnen in het niets in dat grote gat.

 

Mr Mabrouk pointing to a frankincense tree growing at Ubar

The sinkhole at Shisr, with ruins of  the old fortress on top.

Peeling the thin bark of a frankincense tree results in the immediate bleeding of resin from the wound (the white spots on the photograph). Harvesting starts in April when workers bar-off wounds in 10-30 places of a tree, depending on its size. The outer skin is first removed and causes drops of white resin to ooze from the wound. The resin drops are known as 'luban'. They are left to dry for two weeks before collection. This whole process is repeated three times. The last treatment results in luban with a light yellow colour and this is considered as the best quality with the highest market price. A single tree can yield between 10-20 kg of frankincense. The resin is also used as bubble-gum, sold as rolled larger white slices. Some people grind it and dissolve it in small quantities for a 'medicinal' drink. 

 

Sinkhole seen from the top of the ruins, with remains of towers and walls just in front of the palm trees.

Ook is er een klein museum, waarin de resultaten van de opgravingen summier te zien zijn.

Na de rondleiding vraagt de gids wat onze verdere plannen zijn. Hij blijkt niet alleen de rondleider van de archeologische site te zijn, hij heeft ook nog een plantage bij het dorp, en verderop in de woestijn zijn zijn kamelen. We zijn graag uitgenodigd om de nacht door te brengen bij zijn kudde. En daar is ook een waterbron.

We hebben echter andere plannen. We willen nog verder de “Empty Quarters” in naar een plek waar bijzondere stenen te vinden zijn: de zogenaamde Geodes.

The collapse of this magnificent fortress must have been catastrophic and took place when the frankincense trade was declining (300 AD). It was the final blow after which the fortress was completely lost in time, but its fame survived in the old stories.

Mr Mabrouk invited us for tea in his cafe and took us subsequently into his Ubar museum, which host a series of posters of the excavations and artifacts that have been found at the site and in the region. He subsequently took us to a track leading to a place at the edge of the dunes of the Rub Al Khali that would be good for camping, where he kept his camels. The dunes beyond Shisr are well known for its many geodes and that is where we wanted to stay for the night. The camels would have to wait for another time. The track to the geode area is again a drive of some 75 km, with only one junction, 40 km from Shisr, where you have to head to the right.

The large dunes soon appear at the horizon. Finding a campsite is easy in the large inter-dune areas that consist of hard gravel plain. No real danger to get stuck. The geodes are hidden in the inter-dune areas. They are littered all over, half or fully buried in the gravel. The children spotted dozens and we selected a few nice onces for our stone collection.

Zo stuiven we verder. Na een poosje duiken aan de horizon de zandduinen van de Empty Quarters op. We rijden er een aantal kilometers in, op zoek naar de plek van de Geodes. Uiteindelijk stoppen we aan de voet van een enorm zandduin. Bijna onmiddellijk zijn er opgetogen kreten te horen. De kinderen hebben al snel een paar geodes gevonden. Het zijn stenen die er uit zien als bloemkolen, en die van binnen hol zijn. Het buitenste laagje is van kalk, de binnenkant is bekleed met witte kristallen van calciet, zoals we bij enige gebarsten exemplaren kunnen zien. Op een gegeven moment komt Jenny met 2 geodes zo groot als voetballen. Jan pakt ze voorzichtig in.

Na de geodes zijn er de zandduinen om te ontdekken. Claudius wil graag een paar mooie foto’s maken van de vormen, en de bijzondere lichtval over de golvingen in het zand. Maar Mathieu attendeert hem er op dat de kinderen al overal hun voetsporen hebben achter gelaten. Zuchtend gaat Claudius de lange weg naar het volgende duin.

Het kamp is snel opgezet; de routine neemt van dag tot dag toe. Daarna sjouwen we met zijn allen het duin op, water en wijn met ons mee zeulend. We willen de zonsondergang zien. En als de zon onder de horizon zakt, drinken we haar toe.

Jenny found two large geodes. Who knows what beauties are hiding inside.
Geodes are hollow nodules, from the outside looking as cauliflower. The inside is hollow and rimmed with bright calcite crystal layers. The origin of these geodes is enigmatic. They are probably 'growing' in the weathered limestones just above the water table that in this area is very close to the surface (Ubar is not the only sinkhole in the area). The eroding wind has excavated the soft weathered rocks almost to base level at the water table, liberating the geodes. Some people claim they weather from rock outcrops and have been rolled into the gravel plains, but that is very unlikely as the transport would quickly destroy these delicate nodules.  

Our campsite at the edge of the Rub Al Khali, dwarfed by the huge sand dunes.

A view to the northwest into the Rub Al Khali; an endless series of dunes.

Jan and Mark playing a rolling geode game in the dunes

We waited for the sunset on top of the largest dune and noticed a small pick-up truck approaching our camp. It appeared a local man had spotted us on the dunes and wanted to check what we were doing. He had a large rifle, explaining he was hunting in the area. These people are very friendly and he left giving us a secure feeling that the locals knew we were there.

 

Terwijl we naar beneden lopen zie ik in de verte een pick-up truck naderen. Hij probeert naar ons toe te rijden, maar hij moet noodgedwongen een paar kilometer om het duin heen. Het blijkt een Bedouine te zijn. In de truck ligt een jachtgeweer; hij is op jacht, en wilde weten wat we daar aan het doen waren. Althans, dat komen we door handen en voeten taal te weten, want helaas kunnen we maar een paar woorden Arabisch spreken.

De nacht valt weer zeer snel. Maar nu is er het toenemende licht van de maan, waardoor het in de nacht duidelijk lichter is als de afgelopen nachten.

We zijn op het verste punt van onze reis.

To next page

Back to previous page
Back to home page

Naar volgende pagina

Terug naar vorige pagina
Terug naar home page


@ J & C. Schreurs December 2003