Wadi Shab

25-26 October 2001, Sinkhole, White Beach and Wadi Shab

Wadi Shab

Back to oman page,
terug naar oman page

 

Total Distance: (two way) 315 km, route available on request (Garmin GPS map format)

25-26 October 2001

Door Jenny
(uit het Engels vrij vertaald door Jan sr)

Toen mijn vader me vertelde dat we weer zouden gaan kamperen, voor de eerste keer in Oman, was ik een beetje negatief. Te veel huiswerk, maar eigenlijk bedoelde ik teveel moeite. Dat was de eerste reactie, maar natuurlijk heeft kamperen me nooit verveeld, en omdat er ook een vriendin mee zou gaan nog leuker.

Het weekend begon dus met inpakken en alles in de auto laden.

We gingen met twee andere families met daarbij de familie Al Harthy waarmee we in Egypte ook al gekampeerd hadden.

Eerst een uur rijden door de bergen, een goede weg met veel bordjes die waarschuwen voor 'vallend' gesteente. Overigens zijn we best moderne kampeerders met GPS en walky talky in de auto's.

Daarna ging de route over onverharde weg langs de zee door kleine dorpjes. Geloof me, je voelt je een beetje een filmster met al die mensen die naar je zwaaien. Maar ook een vreemd gevoel als je je realiseert dat deze mensen zich nooit onze auto zouden kunnen veroorloven.

Daar zie je de mensen in hun eigen omgeving, kinderen die spelen, oude mensen zitten in de schaduw onder een boom en vrouwen die zich verschuilen achter deuren als we langsrijden.

We verlieten het dorp, op weg naar een ‘sinkhole’, een grot waarvan het dak ingezakt is. Een hele mooie plek. Je kunt er naar beneden, de grot in, gedeeltelijk nog overkapt door een stenen dak en daarom met veel schaduw. De stenen van het ingezakte dak vormen een soort eiland in het midden van de 'grot', omgeven door prachtig blauw-groen water. Het gat is ondergronds verbonden met de zee, zo'n 500m verderop, maar de verbinding ligt diep in de rotsen verborgen. Het was heerlijk zwemmen in de schaduw in het water dat langs de kanten erg diep is. De zwemstop was niet in het plan, maar wie kan een duik in dit heldere water weerstaan?

De 'Sinkhole', een doline, of een grot waarvan het dak ingestort is. Brokstukken van het ingestorte dak vormen een eiland in het midden. Heerlijk zwemmen in de schaduw.
The sinkhole, a collapesed cave. Note the cave that is opening downwards and the remains of the collapsed roof in the middle.

Niet ver daarvandaan vonden we onze kampeerplek, op het witte strand aan de zee. Een prachtige plek, wit zand en blauw water. Er waren nog twee andere families op het strand zo'n 500m verderop. Niet alleen dus, maar dan merk je dat we toch wel een beetje verwend zijn. In Nederland kun je blij zijn het strand op te kunnen met mooi weer!

Het opzetten van de tenten was snel gebeurd en al snel lagen we allemaal in het water, met op de achtergrond een paar kleine lokale vissersbootjes (dhows).

Al snorkelend vonden we het skelet van een dolfijn en zetten het op het strand in elkaar. Stinkt wel vies!

Zwemmend in de rustige Golf met op de achtergrond de bergen van de Oman.
All swimming in the quiet waters of the Gulf with the nice backdrop of the Oman mountains.

Om een uur of zes begon het te schemeren en werd het tijd voor een kamvuur en de BBQ. Zoals altijd veel te veel, maar wel lekker.

De volgende dag al vroeg op (om zes uur komt de zon al boven de horizon) en lekker zwemmen. Jammergenoeg waren er irriterende algen (die had we s'nachts ook al gezien omdat ze blauw fluoresceren). Maar dan was er Aida die al een volledig ontbijt stond te bakken, compleet met omelet en witte bonen in tomatensaus.....

Na het ontbijt even pezen om alles weer netjes in te pakken en op te ruimen voordat de hete zon je letterlijk wegbrandt (om acht uur 's ochtends is het al heet). Op naar wadi Shab, dichtbij en volgens onze vrienden een hele mooie plek.

De ingang van wadi Shab, een groene enclave in een stijl dal.
The entrance of Wadi Shab, a green oasis in a gorgeous setting
.

Wadi Shab is werkelijk de moeite waard. Steile rotswanden, palmbomen en idyllische waterstroompjes. Aan het einde van de wadi was een grot waar we naar toe wilden. Een hele mooie wandeling in een groene kloof, koel en schaduwrijk met vriendelijke mensen (vrouwen met bananentrossen op hun hoofd, oude mannen met grote bundels netjes gesneden gras voor de ezel). Maar goed dat we onze waterschoenen en zwemkleren aanhadden want het pad gaat dwars door stroompjes.

Lilian was al direkt nat toen ze bij de eerste oversteek uitgleed met haar achterwerk het water in.

Een typische falai, of waterkanaal, waarmee water naar de tuinen geleidt wordt voor irrigatie, soms over afstanden van honderden meters. Een heel oud systeem.
A typcal falaj canal, that brings water for irrigation to the gardens, sometimes covering distances of several hundred meters. A very ancient system.

We dachten dat die grot een klimpartij zou worden, maar het was een duik in het water. Het laatste stuk van de wadi is een langzaam stromende waterloop, waar we door moesten zwemmen, tussen de rotsblokken. De grot kon je alleen in door je hoofd door een nauw gat te wringen (in het water) of onder de rotsen door te duiken. Fun! Geen echt grote grot, met een groot gat in het dak, maar wel een mooie waterval. Jantje moest natuurlijk weer eens macho van de stijle rotsen afduiken. Jammergenoeg geen foto's want daar heb je een waterdichte camera voor nodig.

Weer terug, duikend en zwemmend tussen rotsen en waterplanten door.

Helemaal nat weer terug naar de auto's, maar alweer droog gebakken door de zon voordat de koers weer richting Muscat ging. Eigenlijk het einde van onze trip, want die rit naar huis is eerst stoffig en dan weer door de bergen heen.

De auto kreeg weer even last van de electronica bij een tankstation, maar ook daar zijn we al aan gewend want na even kloppen wil hij normaal gesproken weer starten. Er zal wel ergens een draadje los zitten, of wat stof in een contact, niet echt verwonderlijk na Egypte.....

Een mooie trip en herhaling waard. Eenmaal thuis toch weer lekker in bad.........

Back to home page

25-26 October 2001

Compiled by Jenny
(with some editing by Jan sr)

When my dad told me that we would be camping again, first time in Oman, I complained a little "too much homework" I said, too much hassle I thought. But camping actually never really bored us, actually it’s fun, so I was all exited after a while!

Our normal weekend day started with packing, loading the car, etc.

We went with 2 other families one of them had been with us camping in Egypt, so we knew each other well. First we drove for 1 hour through the mountains, passing a lot of signs which warned us for falling rocks. We are actually very modern campers with our GPS and a walky talky in the car you know!

After a while we went though one of these small villages near the sea. Believe me, you think you’re a movie star when all these people start waving at you. On the other hand, you feel spoiled. These people could never afford the car you’re sitting in.

There’s typical village life, children playing, the old men sitting in the shade and women hiding behind doors when we pass.

We left the village and headed for what is called the ‘sinkhole’, which is a collapsed cave (roof fallen down). A beauty place. You can descend into what used to be the cave, partly still covered by a roof and therefore with a lot of shade. The collapsed roof forms a kind of island in the middle of the cave, surrounded by blue-green clear water. The sinkhole is connected to the sea, some 500 metres away, but the connection is hidden deep below. Swimming in the shady pool is great and along the sides the water really gets very deep. We had an unplanned swim-stop. Who can resist a swim in such a place?

Jan aan het snorkelen in het groennblauwe heldere water in de 'Sinkhole'.
Jan jr snorkling in the clear water of the sinkhole.

Not far from there was our camp destination, a really nice spot. White beach, blue water. The only thing we complained about was that we had to share the beach with 2 other groups, each some 500 metres away. Yes, we’re spoiled, in Holland you’re happy if you find a place to sit!!

The setting up of the tents didn’t take up too much time and soon enough we were all swimming, accompanied by some local-style (dhow) fishing boats.

We were snorkelling and found this skeleton of a dolphin and took it out of the water. We should have left it, as it smelled really bad!

Mark, Judith and Jan digging a hole to the other side of the world.
Mark Judith en Jan graven weer eens een gat naar de andere kant van de aarde.

Anyway, early in the evening we put on a campfire and started barbecuing. As usual always too much food

The next morning some of us began the day with a swim. But with some itching algae that was only short. Good start of the day! But…hey….our friend Aida was already cooking breakfast with eggs and beans. After breakfast we started taking down our tents and packing up. Even though it was only 8.30, the sun was already shining very strong. After we were all packed up we left our nice spot and headed for a wadi Shab, not far away and worthwhile a visit according to our friends.

Crossing into wadi Shab on a small -man-powered ferry.
De oversteek wadi Shab in, met zijn allen in een kleine roeiboot naar de overkant.

I have to admit that we weren’t disappointed by what we saw. Huge mountains, palm trees and even a lot of water! Our aim: to get to a cave. How to accomplish aim: we had to walk for quite a while through a narrow, green gorge, often passing a villagers (women carrying bananas on their head and old men greeting you friendly). It was good that we brought our water shoes and swimming costumes as we often had to pass through little streams.

At the start, when crossing such a stream, everybody crossed….but Lilian slipped…. and reached the other side totally wet!

Crossing the wadi, click on image to see the MPG video
Door de wadi, klik op het plaatje om de video te zien.

I thought that the cave would be something you could just climb into, but you first had to swim and then you could either dive under the rock or stick your head through a narrow gap to get into the cave. It was fun!! The cave was not really big, but big enough for all of us. It also wasn’t that dark. Jantje, of course, had to show off by jumping of the cliffs into the cave!

After a while we decided to swim back again. We all had goggles on and used them to avoid the dark grassy areas and slippery stones hiding below.

Swimming through clear water, between steep rock walls to a cave some hundred meters further.
Zwemmen door helder water, tussen steile rotswanden naar een grot, zo'n honderd meter verderop.

That was the end of our trip. Still wet we walked back to our cars, but dried completely by the time we got there.

Oh, one more special thing happened: on our way back to home we stopped at an oil station (Shell, as usual), we tanked (as usual), paid (as usual), wanted to drive away but the car didn’t start (not usual). Luckily, our good old Landrover started after 5 min!