2005 Christmas Letter
Kerstbrief

Schreurs Family

Back to Oman page,
terug naar Oman page

Jebel Misht spring 2005



Ons vijfde jaar alweer in Oman en heel wat veranderingen. Het begon met veel bezoek uit Nederland: Lilian’s zus Miriam met de hele familie, dan Opa en Oma van de Beurik en Christ en Ria. Een uitzonderlijk nat voorjaar, met regen en paddestoelen  in de zandduinen van de Wahiba’s. Dit jaar eindelijk de langeplande trip naar Musandam en dat was de moeite waard. Musandam is zeker een van de mooiste plekjes op deze wereldbol, met een diepe blauwe zee, steile rotswanden en een zee-leven dat verbazingwekkend mooi is en dolfijnen die het blijkbaar leuk vinden om met mensen te spelen.

Our fifth year in Oman already and we still have to see and experience a lot. The family has changed a bit. We started the year with lots of visitors from the Netherlands who experienced an exceptional wet period with rain and mushrooms in the Wahiba Sand dunes. Finally we made it to Musandam and enjoyed some great days in what must be one of the most beautiful settings of this world. Deep blue sea, steep rock faces and an amazing marine life with dolphins that seem to enjoy playing with humans for a change.

Voor Jenny was het allemaal een stuk moeilijker. Eerst hard blokken voor het Internationale Bacheloriaat eindexamen wat ze met goede resultaten gehaald heeft.

Jenny had hard time studying for the examinations for her last secondary school year here at the international school in Oman. She got her International Bacheloriat diploma after a lot of hard work and subsequently spent the early summer celebrating with her friends, who soon after dispersed over the whole world.

 

Daarna een fijne periode met haar vrienden, maar ook het afscheid van diezelfde vrienden en een school waar ze zo’n mooie tijd gehad heeft. Vrienden die nu over de hele wereld uitgevlogen zijn. Jenny met ons mee op vakantie in Nederland. Dat is waar ze nu nog steeds is, in Leiden, aan de Universiteit voor een studie archeologie. Een hele verandering voor haar en voor ons. Ze heeft een kamer in een van de oudste huizen in het centrum van Leiden. Maar dan is er het wennen aan een Nederland dat ze verliet toen ze precies twee jaar oud was. Ze heeft een Nederlands paspoort, maar voelt zich niet echt Nederlands. Dat is niet alleen het koude natte klimaat, maar ook een voor haar vreemde ‘kleine’ cultuur, vegeleken met de ‘internationale’ wereld waar ze aan gewend was. Ze heeft het allemaal snel moeten leren: koken ,wassen, voor zichzelf zorgen en dan ook nog pas een kapotte verwarming terwijl het buiten vriest en sneeuwt. Toch ook de postieve verhalen zoals die arabische vrouw in de trein, totaal in paniek, die geen nederlands of engels sprak en niet wist waar  ze was en door een paar arabische woorden van Jenny weer kalmeerde. Of dat oude vrouwtje die vastzat tussen de deuren van de V&D in Leiden en niemand die haar hield, behalve Jenny. Even later bleek het een test, met camera’s en de boodschap dat Jenny klant van de dag was en de enige die hielp. Bedoeld om de hulpvaardigheid van Nederlanders te testen. Niet dus! Toen het Jenny gevraagd was legde ze uit dat ze niet echt Nederlands was en dat confirmeerde het plaatje dat het onderzoek duidelijk aantoonde: dat nederlanders weinig behulpzaam zijn.

Maar onze Jenny komt er wel....

Jenny joined us for a holiday in the Netherlands and that is where she is now studying at Leiden University (archaeology) already since September. Quite a change for her, but also for the rest of us here in Oman. We found her a room in one of the oldest houses in the middle of Leiden. Getting used to Holland for somebody that left there when she was only two years old is not easy. A Dutch passport, but not feeling Dutch at all. It certainly is not only the cold temperature and rain to get used to, it is also the Dutch people, a very different –small- culture compared to the international world she came from. She got it all, a rainy wet summer and now in the winter the heating system in her house that collapsed. Also the positive stories like resolving a little conflict situation with an Arabic lady in the train that was completely panicking, not knowing where she was heading and unable to communicate. Or the old lady in the superstore that she helped and as it turned a set-up with that lady being part of a small plot to test the (non)helping nature of Dutch people. Jenny was indeed the only one that did help of all people passing by and when explained that it was a set-up she laughed and explained she was not really Dutch. It appears that our Dutch society, like those of many other Western Societies has a lot to learn from the poorer, but more social, other parts of the world. International Jenny remains a bit of an outsider in Holland, but is getting there…..

 

En de rest van ons? Wij gingen na de zomer terug naar Oman. Jan en Mark weer op de Britse school, Jan alweer aan het voorbereiden op GCSE examens en Mark in het tweede -middelbare- schooljaar. Ze doen het goed, met een fijne vrienden groep, veel huiswerk en gezellige weekenden.

Lilian is nog steeds druk in de tuin, maar natuurlijk vooral op school als remedial juf en ook als invalsjuf. De meeste kinderen kennen haar hier als juffrouw Lilian en ze heeft groot succes met haar Hennie de Heks poppenshow. Ze zou daar volgens velen een professionele carriere van kunnen maken.

What about the rest of us? We returned back to Oman in September and the boys continued on the British School, Jan already preparing for is GCSE examinations and Mark already in his second secondary schooling year. They are doing fine. Lilian busy in the garden, but mostly at the PDO school as remedial teacher as well as replacement teacher. Many people also told us that she better start a professional puppet show as that is what is now spreading her fame as “juffrouw Lilian” with the nice Hennie the Witch.

Natuurlijk hebben we ook veel woestijn tripjes gemaakt en de meeste daarvan staan uitgebreid op onze website en die heeft inmiddels internationale faam.

Dat heeft weer een ander probleem gebracht omdat sommige mensen die trips navolgen zonder de goede voorzorgsmaatregelen. Zo zat er dit najaar een familie vast in het zand van de Huqf, ver van alles vandaan, met maar 1 auto, te weinig water en geen scheppen, pomp of wat dan ook. Vandaar de waarschuwing die er nu extra op de website bijstaan.

Jan heeft de grandioze Majilis Al Jinn grot ‘gedaan’, een van de grootste grotten ter wereld, met een loodrechte afdaling van zo’n 120 meter aan een dun touwtje in een eindeloze ruimte.

Of course we have done a few more desert trips and most of these are on our website that has become one of the most visited websites on Oman.

It also flagged some problems with some people doing our trips without proper preparation and getting into trouble, getting stuck in the sand without gear, only one car and little water. That’s why there are now additional warning messages on the website. Jan has done the grandiose Majilis Al Jinn Cave, one of the largest in the world, with a vertical descent of some 120 m along a free-hanging thin rope. There were also the various expeditions to snake gorge and other wadi’s with lots of swimming, climbing and sweating. That is all part of the Oman experience that we enjoy so much.

Dan ook de diverse expedities naar snake gorge en andere wadi’s. Dat is allemaal een deel van de ‘Oman experience’.

Jan’s werk op PDO is druk, maar ook heel interessant omdat er maar weinig plaatsen op de wereld zijn waar we zoveel boren en waar zoveel geologie is. We hebben nog steeds onverwachte ontdekkingen in oude gesteenten die uniek zijn op de wereld. Een drukke baan is goed en nog beter als er zoveel mooie geologie is.

 

Jan’s work at PDO is rather busy, but also very interesting and there are few places on the world where activity levels are so high and geology is so interesting with regularly new discoveries in old rocks to puzzle about. A busy job is nice, and one that has so much geology is even better.

 

We wensen iedereen een fijne kerst en een goed 2006

 

 

We wish everybody a happy Christmas and a good 2006.

Back to home page

Terug naar home page


@ J. Schreurs December 2005