De aanschaf van een Golden Retriever

Overwegingen en beslissingen

De aanschaf van een Golden Retriever wordt door sommige mensen nogal eens in een soort van opwelling gedaan. Dat zal in de meeste gevallen aanleiding geven tot de nodige problemen die men zich eigenlijk wel van tevoren had kunnen bedenken, als men wat meer tijd had genomen alvorens tot de aanschaf over te gaan. Men mag er op rekenen dat men een Golden gemiddeld zo'n tien jaar lang als huisgenoot zal hebben en dat alleen al vraagt om een goede afweging. Niet alleen of het wel een Golden Retriever is die het beste bij uw situatie past, maar er zijn nog wat andere beslissingen die genomen moeten worden om tot de 'ideale' keuze te komen.

Zo zult u eigenlijk van tevoren ook al een keuze moeten hebben gemaakt over het geslacht dat uw nieuwe huisgenoot moet hebben, want beide geslachten hebben zo hun specifieke voor- en nadelen. Een reu is meestal wat groter en steviger en voelt zich zoals alle mannelijke honden sterk aangetrokken tot teven, zeker wanneer die loops zijn. De teef is meestal wat minder opvallend; ze demonstreert haar aanwezigheid minder duidelijk. Teven worden gewoonlijk twee keer per jaar loops en in die periode moet u rekening houden met mogelijke verontreiniging van uw vloerbedekking door de afscheiding uit de vagina. Bovendien kunt u het ongeluk hebben, dat tijdens zo'n loopsheid de ingangen van uw huis bewaakt worden door loslopende reuen. Wat aanhankelijkheid betreft doen bij de Golden Retrievers de reuen en teven eigenlijk niet voor elkaar onder; beide sexen zijn even aanhankelijk.

Wilt u in de toekomst zelf fokken, dan is uiteraard een teef noodzakelijk. Vooropgesteld dat de teef de typische merken van de Golden Retriever bezit, hoeft ze echt niet de winnares van vele prijzen en kampioenschappen te zijn om haar waarde als een goede fokteef te bewijzen.

Als u bij de fokker de ren of de speelweide van de pups mag ingaan, moet u zich wel realiseren dat u niet de enige bent die een keuze maakt, want hier tonen de pups hun eigen geaardheid. Vele pups voelen zich door bepaalde mensen sterker aangetrokken dan door anderen en daarom: de pup die naar u toekomt en u mogelijk als toekomstige baas uitkiest is even belangrijk in de overwegingen als de pup die uzelf uitkiest.

Dat wat u uiteindelijk van plan bent te doen met uw Golden Retriever is bepalend voor de uiteindelijke keuze van de pup, en soms ook voor de prijs die u gaat betalen. Als u alleen maar een plezierige, fijne en gezonde huisgenoot wenst, dan let u niet op de details. Wilt u met uw hond naar tentoonstellingen, dan worden de voorouders, ouders en de anatomische bouw van de pup belangrijke punten. Als u wilt gaan fokken dan wegen de afstamming en de algemene gezondheidstoestand erg zwaar bij uw keuze. En als u tenslotte met uw hond wilt gaan werken, dient u tevens te letten op zaken als werkwilligheid en jachtprestaties van ouders en voorouders.

De huishond is gewoonlijk het goedkoopst in aanschaf en de aankoop wordt meestal wat duurder naar gelang de kwaliteit van de pup of diens voorouders en de leeftijd van de hond die u koopt. Een goede pup met aanleg voor het showen is goedkoper dan een hond die al wat ouder is en zijn kwaliteit reeds op een tentoonstelling heeft laten zien. Met opzet zijn geen prijzen genoemd omdat prijzen misleidend zijn en ook snel kunnen veranderen. Bedenk echter dat er zelden 'koopjes' zijn en men gewoonlijk krijgt waarvoor men betaalt. Het heeft dus weinig zin om een fokker te misleiden door een huishond te vragen als u er toch mee naar een jachttraining of een tentoonstelling wilt. U zult dan teleurgesteld worden. Fokkers zijn in principe eerlijk en als u uw wensen aan hen voorlegt, zullen zij u adviseren en u de juiste reu of teef verkopen.

Gewoonlijk gaat men ervan uit dat de aanstaande koper een jonge pup wil hebben, maar sommige mensen verlangen een wat oudere hond, die al wat opgevoed, gezond en bovendien al zindelijk is.

In Nederland worden alle stamboompups in de oren getatoeëerd. Deze tatoeage vindt plaats als de pups tussen de zes en negen weken oud zijn. Daarom zullen de pups gewoonlijk het nest verlaten als ze ongeveer negen weken zijn. Dat is een heel fijne leeftijd. Jongere Goldens hebben toch nog wel de behoefte aan het gezelschap van hun moeder en nestgenoten.

Waar op te letten

In veel boeken wordt het advies gegeven om bij een pup op bepaalde vormen te letten. Als men leest 'de schouders moeten lang zijn', dan kan men zich als leek afvragen hoe dat er dan wel zou uitzien. Deze omschrijvingen zijn zeer relatief en alleen ervaren mensen kunnen de waarde van een pup schatten. Bovendien is het nooit zo dat men een gegarandeerde winnaar koopt, als een pup aan bepaalde eisen voldoet.

Het kopen van een Golden Retriever is geen eenvoudige zaak. Zijn benen lijken soms te fors en zijn hoofd is nog niet in verhouding tot de rest van zijn lichaam. Daarom is het niet nodig de raspunten op te noemen waarop u zou moeten letten. Als u de fokker niet helemaal vertrouwt, moet u bij een andere kennel uw geluk beproeven. Door veel pups in goed bekent staande kennels te bekijken, doet u meer kennis op dan met een uitgebreide woordenstroom. De fokkers geven u wel raad met betrekking tot de fijnere puntjes. Het beste wat u kunt doen, is u ervan overtuigen dat een pup niet stinkt, heldere ogen heeft en een goede en schone vacht, geen vlooien of luizen bij zich draagt, geen wondjes vertoont en vooral dat hij levendig is. Het is van belang te benadrukken dat u en uw gezinsleden ruim de tijd moeten nemen alvorens tot aankoop over te gaan. Helaas hoort men maar al te vaak zeggen dat de hond die was gekocht later een miskoop bleek te zijn of zelfs ongewenst was. Vaak krijgt de fokker de schuld, maar in feite is de koper zelf fout geweest door te weinig tijd te nemen en de aanschaf van een Golden Retrieverpup onvoldoende te overwegen.

Bedenk dat de aankoopkosten van een pup in feite maar een fractie zijn van wat u later kwijt bent aan voeding, dierbenodigdheden en dierenartsenrekeningen. In de meeste gemeenten moet u ook hondenbelasting betalen. Meestal gaat deze belasting direct in, soms pas als de hond zes maanden oud is. Informatie hierover kunt u verkrijgen bij de afdeling belastingen van uw gemeentehuis. Ook dient u voor uw hond een verzekering af te sluiten en wel een wettelijke aansprakelijkheidsverzekering, die u financieel beschermt tegen schade die door uw hond aan derden is toegebracht. Informeer bij uw verzekeringsagent of assurantiekantoor of u in uw geval een aparte verzekering moet afsluiten voor uw hond, of dat de hond is meeverzekerd in uw gezinspolis.

In de opwinding en het ongeduld om de pup uit te zoeken, mag u zeker niet de verschillende papieren vergeten die bij een hond horen. Wij leven nu eenmaal in een wereld waarin we voor veel zaken papieren nodig hebben. Zeker voor een rashond zijn papieren belangrijk en door ook daar de nodige aandacht aan te besteden, kunnen achteraf de nodige problemen worden voorkomen.

In de eerste plaats is er het door de dierenarts afgegeven inentingscertificaat waarop staat vermeld tegen welke ernstige ziekten de hond is ingeënt. Jonge pups, die niet ouder zijn dan twaalf weken, horen vanaf hun zesde levensweek ingeënt te zijn met het zogenaamde puppyvaccin, dat meestal alleen maar bescherming biest tegen Hondenziekte en het Parvo-virus. En dan ook nog maar voor een betrekkelijk korte periode. Een pup met een dergelijke enting dient u zelf opnieuw te laten inenten als hij zo'n dertien weken oud is. Jonge honden vanaf die leeftijd worden dan door de dierenarts ingeënt met een vaccin dat hun bescherming biedt tegen Hondenziekte, Hard Pad Disease, Hepatitis (besmettelijke leverontsteking), Kennelhoest en Parvo-virus. Gelijktijdig moet een inenting worden gegeven tegen Leptospirose (Ziekte van Weil) en deze inenting dient ongeveer vier weken later te worden herhaald. Vanaf vijf maanden kan de pup ingeënt worden tegen Hondsdolheid (Rabiës). Wettelijk is men niet meer verplicht deze inenting te laten uitvoeren, tenzij men de hond wil meenemen naar het buitenland. Toch is deze enting het overwegen waard, omdat het zowel mens als dier tegen deze dodelijke ziekte bescherming biedt.

De stamboom

Een raszuivere pup wordt verkocht met een stamboom. Let erop dat dit een officiële stamboom is, die in Nederland wordt afgegeven door de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied en in België door de Koninklijke Maatschappij Sint Hubertus. Om voor een pup een stamboom te kunnen krijgen, moeten beide ouders eveneens in het bezit zijn van een stamboom. Vraag de fokker de stamboom van de ouders, of tenminste die van de moederhond, ter inzage. In Nederland zal een pup alleen maar een stamboom ontvangen als hij is getatoeëerd. Het tatoeagenummer vindt u in de oren van de hond. In het ene oor staat een lettercode en in het andere oor een nummer. Dit nummer moet niet worden verward met het stamboomnummer, want dat is het nummer waaronder de pup in het hondenstamboek werd ingeschreven. Het nummer van de tatoeage staat apart op de stamboom vermeld. In Nederland ontvangen ongetatoeëerde honden nooit een stamboom.

Stambomen worden aangevraagd door de fokker en de stamboom van uw Golden Retriever wordt u meestal pas later toegezonden of thuisbezorgd als de fokker misschien nog eens naar zijn fokproduct komt kijken. Het hele nest moet namelijk eerst nog in het stamboek worden ingeschreven en uw hondje ontvangt dan een nummer waarmee de stamboom door de officiële instantie kan worden gemaakt. Als uw hond op een leeftijd van ongeveer acht maanden nog geen stamboom heeft ontvangen, dient u zich in verbinding te stellen met de fokker of de instantie die de stamboom afgeeft.

Een stamboom is beslist niet meer dan een bewijs van afstamming waarop drie generaties voorouders worden vermeld. Veel mensen denken dat een stamboom een garantie inhoudt voor de kwaliteit van de hond, maar dat is absoluut niet waar. Ook meent men wel dat diverse kampioenen op de stamboom het bewijs vormen voor een goede kwaliteit van de pup. Dat hoeft echter niet het geval te zijn. Beoordeel de pup dus nooit op grond van zijn stamboom. De stamboom is slechts een uittreksel uit de 'burgerlijke stand voor honden' en er mag dus geen enkele kwaliteitsgarantie aan worden verbonden.