NSU BROMFIETSEN.
In de jaren `50 werd het een luxe om je gemotoriseerd te verplaatsen, echter voor veel mensen was de aanschaf van automobielen evenals een motorfiets nog veel te duur.
De toenmalige NSU fabrieken in Neckersulm Duitsland met al een behoorlijke reputatie voor het maken van fietsen en motorfietsen zocht een oplossing voor de vraag naar goedkope en gemotoriseerde vervoersmogelijkheden, zo wordt er in 1953 de NSU Quickly geboren, een geperst plaatstalen frame met daaronder een 1.4 pk 2 versnellingsblok goed voor 50 km/h.
Deze bromfiets (moped) was in die tijd vanwege de wetgeving voorzien van 26 inch wielen en mocht niet zwaarder wegen als 30 kg met een marge van 10%.
Toen een aantal jaren later de wetgeving versoepelde kwam er een luxere uitvoering van de Quickly met de type aanduiding S herkenbaar aan de doorlopende beplating in de spatborden en voorzien van een km teller.
De eerder uitgebrachte standaard Quickly had vanaf dat moment een grotere benzine tank met maar liefst 4.5 liter inhoud en kreeg de typeaanduiding N.
In de jaren hierna volgde nog een behoorlijke reeks modellen waaronder de typen L (luxus) de Cavallino die in samenwerking met de italianen als sportbromfiets werd gemaakt, dan nog een Zweeds ontwerp de T met buizenframe en schokdempers en de TT voor de sportieve rijders.
Al gauw bleek dat de T en de TT geen succes waren en de fabriek greep dan ook snel terug op het oude en begon begin 1961 met de productie van de S23 en de S2/S3 dit waren de modellen uit de jaren `50 voorzien van 23 inch wielen en naar keuze een 2 of 3 versnellings blok tevens hadden deze modellen een horizontale benzine tank met een inhoud van 6.6 liter.
Het succes van deze modellen was zo groot dat NSU tot aan 1967 meer als een miljoen exemplaren wist te verkopen.
De fabriek had op dat moment helaas zijn volledige fabrieks capaciteit nodig voor de productie en levering van automobielen, waardoor mede oorzaak de afnemende aantallen te verkopen bromfietsen het doek viel voor de Quickly.
Nsu Neckersulm heeft tot 1974 nog behoorlijke aantallen automobielen met een vooruitstrevende techniek kunnen produceren maar moest onder zeer grote druk van Auto Union (Audi) de poorten sluiten waarbij alle 1700 medewerkers uit de 2 wieler productie op straat stonden.
Voor Nederland was vanaf de beginsel de firma van Oirschot in Rotterdam de importeur waarvoor vanwege de apparte wetgeving inzage tweewielers binnen Nederland de modellen werden voorzien van een aantal aanpassingen zoals een 30 cm wit achterspatbord, een geel bromfietsplaatje voorop en een grootlichtconstructie zodat deze ook hier verkocht mochten worden.
Tevens was het mogelijk om specifiek voor Nederland een andere kleur te kiezen nl zwart, de Nederlandse modellen hadden ook een andere zwaardere bagagedrager die voorzien kon worden van snelbinders of een denfeld zadel.
