Yoricks dagboek deel 1: Zaandam - La Caruña

dinsdag 9 augustus 2005
Miklós voelde zich niet goed vandaag, dus ben ik met Nico en Wilma de stad in gegaan. Alles ging normaal totdat Nico ging pinnen. Je moet je hier kunnen identificeren om te kunnen pinnen en Nico had dat niet bij zich. Uiteindelijk bracht de computer die hij bij zich had uitkomst. Hij heeft een kopie van zijn paspoort op ze computer staan. Dus Nico startte midden in de winkel zijn  computer op en liet zijn passpoort zien, tot grote verbazing van de verkoopster die ‘¿Que pasa?’ zei. Voor de rest geen stunts. Terug op de boot nog even gecomputerd en gedoucht en straks gaan we met Lara en Pablo uit eten.

We hebben lekker gegeten in een Spaans restaurant. Vis, vlees patat en een soort groente dat op groene pepers lijkt maar het is niet heet. Daarna ben ik met Miklós, Lara en Pablo nog wat gaan drinken in een soort lounge. Miklós en ik hadden geld meegekregen om ze nog een drankje aan te bieden. Tot onze grote verbazing wilden ze zelf betalen, maakte niet uit wat we zeiden. Uiteindelijk hebben we met veel moeite de deal kunnen maken dat zij dan morgen ons wat betalen. We zijn daarna naar de haven gelopen waar Lara en Pablo een taxi terug naar huis namen. Morgen blijven we misschien liggen, misschien niet maar donderdag gaan we zeker verder richting Portugal.

maandag 8 augustus 2005
Na het gebruikelijke uitslapen en het heerlijke ontbijt kwamen we tot de conclusie dat de zon niet scheen. Dus wij enigszins teleurgesteld. Na wat gelezen te hebben ging ik met Miklós naar een hotel om daar te tennissen. Nico had de dag ervoor al gevraagd of dat mogelijk was en dat kon. Dus wij er met volle moed heen. Eerst werden we bij de receptie doorverwezen naar een 2e receptie bij de tennisvelden. Toen we daar via de intercom binnen waren gekomen, gingen we naar de 2e receptie. ‘We willen graag tennissen’, ‘Zitten jullie in het hotel?’, ‘Nee’, ‘Dan is het niet mogelijk’, ‘Ja, maar gister zeiden ze dat we konden tennissen, bij de receptie’, en toen kon het vreemd genoeg ineens wel, ‘Jullie hebben wel een kaartje nodig voor in het hotel’, ‘Naja… OK’, ‘Dat is dan €12 per kaartje, dus €24 euro’, ‘OK bye bye’. Vreemde mensen daar. Toen maar weer op de boot wat gelezen en gegeten. We hadden van een Spaanse vriendin het nummer van Pablo gekregen (onze Spaanse uitwisselingsgast). Dus Nico had hem geSMSt  en later toen we hem wilden bellen stond hij al bij de haven, wel de verkeerde, maar dat maakt niet uit. Tien minuten later stond hij wel bij de goede. Ik had weinig tijd om hem te zien, want ik had een afspraak met een paar van onze Spaanse vrienden. Ik ben met ze naar een café gegaan om wat te drinken. Daarna gingen er 2 naar huis en Lara (buddy van Miklós) ging nog even mee naar de boot om wat te drinken en zieke Miklósje (bedankt voor het sarcasme Yorick) beterschap te wensen. Morgen gaan we met Pablo en Lara uit eten en we verwachten woensdag uit La Coruña te vertrekken.

 

zondag 7 augustus 2005
Vandaag zijn we met ze 4en La Coruña ingedoken. Langs de boulevard met uitzicht op de prachtige kust. Vervolgens hebben we de Torre de Hercules bezocht. De oudste (nog werkende) vuurtoren van de wereld. The place to be voor traplopers, heel wat trappen, maar dan zit je ook wel heel hoog met prachtig uitzicht. Het waaide behoorlijk (windkracht 8) en na een tijdje bedorven de wolken ons uitzicht. Eenmaal beneden (al die trappen weer af), liepen we verder langs de kust richting stadia Razior (van Deportivo La Coruña). Daar vlakbij zijn we een mensenmuseum ingegaan genaamd Domus. Het was er erg leuk. Je kon meten hoe hard je kan schieten, hoe lang je bent, hoelang je aan een stang kan blijven hangen, hoe groot je bent, grootte van je hand, hoeveel kilo water, mineralen en vet je meedroeg en allerlei weetjes over het lichaam lezen. Een beeld van de grootste man (2,72m), die ik samen met Wilma (1,66) op de foto heb gezet. Ook staat Wilma met een paar stenen oermensen op de foto. Na het museum zijn we in de stad nog wat gaan drinken en hebben we voor een tientje 2 doosjes chocola gehaald. Zometeen maar weer aan de tapas.

zaterdag 6 augustus 2005
We liggen nog steeds in La Coruña. Het is tot nu toe elke dag strak blauw met veel zon. Donderdag avond met uitgaan was het heel gezellig met de Spaanse vrienden. De tentjes hier zijn kleiner dan in Nederland. Eén keer werden we om ID gevraagd (die ik niet bij me had), maar toen Miklós zijne had laten zien geloofden ze wel dat ik ook 18 was. (A) Vrijdag avond zijn we met de uitwisselingsbuddy van Miklós naar een concert geweest. Eerst begon het slecht met 1 of ander schaap, maar daarna was een band genaamd Pereza en die maakte veel goed. We zijn niet tot het eind gebleven omdat het heel laat afgelopen was. We waren een beetje verkeerd gelopen waardoor we nog wel een uur, misschien wel anderhalf, onderweg waren. Vandaag zijn we naar het strand geweest om 2 uur tot een uur of 6 samen met Miklós buddy (Lara). Het is echt lekker dat ze hier laat eten (uur of 9), kan je om 2 uur nog naar het strand en om uur of 6/7 weer terug. Vanavond gaan we met Lara & friends uit.

Zondag 31 juli 2005
Gisteravond waren we aan het kaarten toen we ineens geknal hoorden en hebben we naar vuurwerk ter ere van een zeilrace gekeken. ‘s Ochtends vertrokken vandaag vanaf Guernsey.Toen ik wakker werd waren we al aan het varen. Wilma vertelde dat we in 1 keer naar La Coruña gingen dus dat betekende 5 dagen doorvaren. Later werd toch besloten nog een dag met de Thalassa mee te varen omdat we geen tijd hadden gehad om normaal afscheid te nemen. Ik vond dat niet erg omdat we toch behoorlijk aan het stampen waren. We voeren naar Bretagne naar Lezardieux. Ik weet niet veel van de tocht omdat ik was gaan slapen omdat ik misselijk werd. Toen het heel wat uren later rustig was ging ik maar eens buiten kijken. We voeren tussen een zootje rotsen door en het stampen was helemaal over. Het lijkt net Noorwegen hier, overal rotsen en speedbootjes. Na het aanleggen ging ik met Miklós en Jurriaan de kant op om de buurt te verkennen. We vonden eerst een tennisbaan en belden aan bij het huis ernaast omdat het op slot was. De man zei dat we bij een winkel moesten zijn voor reserveringen (in heel slecht engels). Het was zondag dus konden we dat wel vergeten. Op de terugweg zagen we een bordje met ‘terrain des sports’ dus gingen we daar maar heen. We zagen een veld met een bordje ‘accés interdit’ en daarnaast een bordje dat het betreden ervan de politie als gevolg kon hebben. Daarna hoorden we mensen in een gymzaal voetballen dus gingen we even kijken. Het waren 5 gasten van ongeveer 20 en Jurriaan en Miklós wilden terug gaan naar de boot. Toen we terugliepen kwam 1 van die gasten naar ons toe of we wouden voetballen en toen hebben we partijtje gespeeld. Was de beste voetbalplek tot nu toe. Het was wel heel benauwd in die zaal dus we kregen veel last na een tijdje in de luchtwegen. We deelden wel een paar panna’s uit en ik scoorde nog 2 keer, we wonnen helaas niet. ’s Avonds gingen we een film afkijken waar we gister aan begonnen waren. Daarna maar weer slapen.

woensdag 3 augustus 2005
Het is nu tien over 8 ’s ochtends. We zijn nu een paar dagen onderweg naar La Coruña. Het weer zit tot nu toe mee hoewel wat meer wind geen kwaad kan. De eerste dag was er weinig wind maar wel heel veel zon. Lekker een dagje bijbruinen. Het wachtlopen ’s avonds was voor de eerste keer bijzonder. Een stukje dat ik gister heb geschreven tijdens het wachtlopen:  (4:11)Ik hou de wacht samen met Wilma. Het is een prachtige avond. Als ik omhoog kijk dan zie ik een prachtige sterrenhemel. Als ik wat lager voor me uit kijk zie ik heel helder de kleine beer. Links van me zie ik ook heel helder de grote beer. Rechts zie ik de lichtjes van de kust. De maan komt op en alleen een strookje linksonder is te zien. Hier en daar knipperen een paar boeien en flitsen vuurtorens. Het is wel fris maar met een trainingspak, een zeiljack en een fleece-deken is het wel uit te houden. Ik heb al vier vallende sterren gezien in zeer korte tijd. Het maanlicht weerkaatstin het water en binnen een uur zal de zon ook wel opkomen.(5:52)De zon komt op, de maan is nog zichtbaar. Van de kleine- en grote beer is niets meer te zien. De lucht kleurt donkerblauw, lichtblauw, groen, geel, oranje, rood en grijs (van boven naar beneden). (18:47)Ik zat rustig te lezen toen ik en Miklós werden geroepen voor dolfijnen. Ze zwommen naast en later ook voor de boot. Ik ging met Miklós voor op het dek liggen om naar ze te kijken. Het was een hele show: eerst waren het er maar een paar, maar later steeds meer. Ze doken onder de boot door, sprongen uit het water en vochten om een plaatsje bij de boeg (door boeggolven hoeven ze dan minder hard te zwemmen). Ineens kwamen er nog drie dolfijnen ons met een noodvaart tegemoet zwemmen en sloten zich aan bij de anderen. Uiteindelijk waren ze wel met zeven of acht voor ons aan het zwemmen. We maakten zoveel mogelijk foto’s en Nico filmde. Nat tien minuten zwommen ze weer weg. Het was echt heel leuk.Vannacht was het minder helder, dus niet zo mooi als de avond ervoor. Het wachtlopen ging goed, hoewel ik mezelf wel wakker moest houden. Toen ik eindelijk mocht slapen om 1:20 was ik ook zo in me kooi. Miklós en Wilma namen de wacht over en Nico ging ook slapen. Om 5:15 werd ik alweer gewekt voor een nieuwe wacht. Ik zat met Wilma buiten en later wisselde ze met Nico. Het was nog steeds niet erg helder weer en om ons heen overal wolken, maar wel wind.

 

donderdag 4 augustus 2005
 Eindelijk! We liggen in La Coruña. Het is hier winderig maar wel heerlijk zonnig weer en warm! Toen ik mijn vorige stukje schreef was het rustig weer geweest. Nu ik dit stukje schrijf kan ik je vertellen: Als je sixflags al spannend vind stap dan aan boord van de Oceans 4 voor een extreem tochtje. Het rolde behoorlijk doordat we de wind van achter hadden. Toen ik eindelijk sliep kwam er een doos vol met zware voorwerpen naar beneden en natuurlijk op me hoofd, dus was ik ook weer klaarwakker. De dag daarvoor was op dezelfde plek van de doos ook al een boek gevallen dus was me oor knalrood. Nu gaan we maar eens een lekkere douche op de kant nemen en vanavond Miklós ze Spaanse vrienden ontmoeten.

 

30 juli 2005 (zaterdag)
Eindelijk heb ik weer even tijd om een stukje te schrijven. Eergisteren in Cherbourg moesten we opnieuw blijven liggen door teveel wind, dus was ik maar met Miklós en Jurriaan de stad ingelopen. We gingen uit verveling maar naar Twingo’s zoeken… 1 tip: Draag altijd een helm!!! Jurriaan die zocht naar Twingo’s en liep regelrecht tegen een lantaarnpaal aan! (sukkel) Wij ook weer melig en na niks gevonden te hebben gingen we maar weer naar de boot. ’s Avonds ging ik met Miklós, Jurriaan en Marijn voetballen tegen een paar andere Nederlanders wat we wonnen.(A) Het was erg leuk en daarna maar weer douche en pitten. De volgende dag zijn we vertrokken naar de Kanaaleilanden. We vertrokken 14:30 en kwamen om 22:00 aan. De toch verliep goed ook al was het nogal stampen omdat we stroom mee hadden en wind tegen. Eenmaal op Guernsey aangekomen konden we de echte haven niet in omdat er een drempel ligt zodat de haven niet leegstroomt. We moesten tot 1 uur in de voorhaven liggen dus hadden de kinderen besloten de kant op te gaan. Eerst was het plan onze rubberboot op de blazen maar dat duurde te lang en aangezien hij om 1 uur weer opgeborgen kon worden hebben we dat maar niet gedaan. De rubberboot van de Thalassa was tweede optie maar toen ik een gat in de bodem zag hebben we dat ook maar gelaten… Toen toch maar voor die 10 meter de watertaxi geroepen. Wel een pond per persoon maar we hadden geen keus. Jurriaan had honger en er was ooit een burgerking dus wij gingen die zoeken. Nergens te vinden en ook geen snackbar of zo dus Jurriaan honger lijden. Na 3 rondjes door de stad hadden we het ook wel gezien. Het plan was om tot 1 uur weg te blijven zodat we niet terug hoefden naar de watertaxi maar het was zo saai dat we geen keus hadden. Dit keer kwamen we wel vanaf een ander punt (wel 30 meter) dus die pond was meer waard. Nog een geintje: ‘After 10 PM it’s 2 pounds p.p.’ dus wij hadden hem maar wijsgemaakt dat we niet genoeg geld bij ons hadden en uiteindelijk besloot hij ons toch mee te nemen. (‘Just don’t tell anyone’) Op de boot hebben we nog ff gekaart en Najib Amhali geluisterd voor de lol. Daarna kwam Wilma hierheen (ouders zaten op andere boot te zuipen) met de mededeling dat het hier een uur vroeger was en we waarschijnlijk dus nog een uur moesten wachten. Toen we toch de 1e boten over de drempel zagen varen besloten wij er ook maar achteraan te gaan, het bleek dat de havenmeester toch onze tijd had gegeven en we konden de haven in en daarna pitten. De volgende dag gingen we na het ontbijt internetten omdat er een gratis draadloos netwerkverbinding op de haven was. Dus weer even wat dingen bijgewerkt. Later ging ik met Miklós en Jurriaan naar een fort dat op het eiland staat. Miklós dook daarna weer achter de computer en Jurriaan en ik gingen wat eten halen bij Marks & Spencer, 2 zakken chips en 2 chocoladecroissants gehaald en weer teruggekeerd richting boot. Samen met Jur een zak chips gegeten en daarna Miklós van de computer afgeschopt (mocht ie willen.. het duurde een kwartier voordat ik van de computer af was, jammer dat ik beheerder van de site ben broertje (Miklós)) om nog even te internetten. Om 17 uur moesten we de haven uit omdat we anders morgen niet kunnen vertrekken. Nico en Wilma waren nog niet aan boord dus Miklós ging ze zoeken. Later kwam Miklós weer aan boord omdat hij ze niet had kunnen vinden, vlak daarna kwamen ze aangerend en hebben we de boot in de voorhaven gelegd. Morgen gaan we naar Bretagne of 5 dagen door naar La Coruña (Spanje).

 

25-7-2005 (maandag)
Terwijl Miklós me neefje killt en Dianne (me nichtje) aan ze oor trekt schrijf ik maar weer eens een nieuwe stukje. Gister kwamen we vanuit Dieppe en was het plan om naar Fécamp te gaan. Helaas draaide de wind de verkeerde kant op en werd het een lastige koers. De Thallassa (andere boot) kan al helemaal niet scherp aan de wind varen dus besloten we een haven ertussenin binnen te varen, St. Vallery en Caux. Het is een mooi plaatsje en het water wordt steeds helderder. Helaas hebben we nog geen voetbalveld kunnen vinden. We vonden wel een mooi volleybalveld dus hebben we daar maar een wedstrijdje gespeeld. De broertjes Kuijper wonnen het van de bijna goed samenwerkende Granada’s (Jurriaan en Marijn. Daarna kwam onze oom, tante, neefje en nichtje aan boord die op een camping vlakbij zitten. We gingen uit eten en daar heerlijke pizza gegeten. Vandaag lekker uitgeslapen en na het ontbijt kwamen de koters alweer het dek op rennen. Met windje Noordoost 6 besloten we maar te blijven liggen De familie kwam weer langs voor wat koffie. Na een potje risk met Miklós, Dianne en Patrick (neefje) zocht ik Jurriaan en Marijn op en gingen we volleyballen. Miklós en ik verloren helaas net aan maar het was wel lol. Straks gaan we naar de camping van me oom en tante om te barbecuen.Het weer is nog een beetje wisselvallig maar daar komt binnenkort verandering in, zeker naarmate we dichterbij Spanje komen. Nu ga ik die etters maar weer eens uit elkaar halen.

 Yorick

 

23-7-2005 (zaterdag)
Na alweer wat uurtjes varen zijn we in Dieppe.
Gisteravond aangekomen en vandaag blijven we een dagje liggen.
Ik ben met Miklós naar een internetcafé geweest om contact met NL te onderhouden.
Op de terugweg nog even naar een paardenspringwedstrijd (hoe heet dat?) gekeken.
We kwamen Marijn tegen en die had het over 2 wapenwinkels dus daar zijn we toen even heengegaan.
Grote zwaarden voor nog geen 100 euro en messen in overvloed.
De 2e wapenwinkel was vooral gericht op geweren.
Je kon lokeenden inclusief dubbelloops geweer zo kopen.
Luchtbuksen en paintbalgeweren waren ook zo te koop.
Ik wil graag een sierzwaard kopen maar aangezien we nog heel wat douaneventjes moeten passeren heb ik dat toch maar gelaten.
Op de boot gingen we met Jurriaan en Marijn Monopolyen en dat won ik net als gister. :D
Over paar minuutjes ga ik eten en dan maar weer eens de stad in.
 

21-7-2005 (donderdag)
We liggen na een tocht van 12 uur in Boulogne en France.
Het stinkt hier naar rotte vis en overal vliegjes.
De toch was ook al niet geweldig.
Wind tegen, stroom tegen en een heel hoop gestuiter met het schip.
We vertrokken vanochtend om 7 uur dus lag ik nog te pitten.
Om een uur of 12 ging ik maar eens buiten kijken.
Ik had niks gegeten dus ik werd een beetje misselijk.
Toen maar weer snel in me bed gedoken en in slaap gevallen.
Twee uur later toch maar weer eens buiten gaan kijken en toen hield ik het wel uit.
Toen we rond half 6 Boulogne zagen liggen was het nog wel anderhalf uur varen en kwamen we dus 7 uur aan in Boulogne.
Ik ben met Miklós de kant opgegaan naar een plek waar we de vorige keer 6 uur gevoetbald hadden maar nu staat er een groot hek omheen met bewakers bij de poort, helaas.
 

20-7-2005 (woensdag)
We liggen nog steeds in Oostende.
Gister ben ik met me ouders de kant op gegaan om wat boodschappen te doen.
Bij de Aldi heb ik twee portofoons gekocht zodat we elkaar makkelijker kunne vinden als er iemand de kant op is.
Daarna gingen we eten in een bistro (café).
Toen we terug op de boot waren ging ik met Miklós, Jurriaan en Marijn (de jongens van de andere boot) de kant op om een internetcafé te zoeken.
Toen we die gevonden hadden was hij alle dagen open behalve dinsdag…
Dan nog maar een ijsje gehaald bij de Mac en toen maar weer terug naar de boot.
Vandaag blijven we liggen omdat het te hard waait.
Ik ga nu naar een internetcafé.

Dinsdag 19 juli
Ik (Yorick) kan nu eindelijk ook wat voor de site schrijven.
We zitten inmiddels al in Oostende (België). Het weer van de laatste dagen is werkelijk fantastisch. Strakblauwe lucht en weinig maar genoeg wind.
De eerste dag van vertrek vanuit Zaandam liep een beetje gestresst.
Het was moeilijk wegkomen doordat alles overal lag (ik kon niks vinden), nog even afscheid nemen van mensen, dan toch realiseren dat je nog je zonnebril thuis hebt laten liggen en uiteindelijk maar de touwen losgooien om maar gewoon weg te zijn. Bij elke brug stonden weer vrienden en kennissen die ons nog even wilden uitzwaaien. Uiteindelijk was Arjan de laatste die ons uitzwaaide op een klein half ondergelopen steigertje.


Opa en oma die voeren nog even mee tot de sluis van IJmuiden en namen afscheid met een korte borrel. Ondertussen was de Thalassa (bootnaam), vrienden van ons die meevaren tot Frankrijk, al door de sluis gevaren en in de haven van IJmuiden gaan liggen. Later voeren wij ook door de sluis en gingen naast ze in de haven liggen.
Na een beetje opruimen was ik de kant opgegaan om Merel op te zoeken. Na 10 min lopen vond ik het huisje en ben ik met Merel naar de boot gegaan, want die had ze nog niet gezien. Later gingen Miklós, Jurriaan, Merel en ik een ijsje halen op de kant en beetje met de bal kloten.
Later die avond bracht ik Merel terug naar haar strandhuisje en nam ik ook afscheid van haar.

De volgende ochtend na het ontbijt kwamen de eerste mensen al aan boord die ons nog even kwamen uitzwaaien. Arjan was ook nog even langsgekomen om een CD’tje met foto’s van vertrek uit Zaandijk te geven (zullen later wel een paar op de site komen). Om half drie vertrokken we uit IJmuiden en zochten op de pier naar onze uitzwaaiers. Toen de pier uit zicht begon te raken ging ik maar even achter op het dek zitten. Het was prachtig weer en weinig wind dus het was heerlijk zonnen.
Ik ben een paar keer in slaap gevallen met me MP3 nog aan. En na drie/vier uur zonnen was ik al aardig bruin. Rond kwart voor zeven waren we in Scheveningen

De volgende dag voeren we al toen ik wakker werd. We waren om acht uur ’s ochtends vertrokken en aangezien ik met Ruby, Michelle, Miklós en Marijn (van de andere boot) de avond ervoor nog ff een biertje was gaan drinken en we half één pas terugwaren had ik geen zin acht uur al wakker te worden.
Om elf uur ging ik buiten maar eens kijken en toen het alweer strakblauw was met weinig wind was ik maar weer achter op het dek gaan liggen zonnen.
Na opnieuw met MP3 in slaap te zijn gevallen in de zon was ik alweer een beetje bruiner. Ik belde nog even voor de laatste keer met Kim.

Uiteindelijk was ik toch maar aan Engels begonnen, scheelt later weer en het doodt de tijd. Eindelijk kwam Oostende in zicht en om acht uur/half negen lagen we in de haven. Daarna ging ik met Miklós en me ouders uit eten. We waren aardig uitgehongerd en we gingen maar ergens zitten. Na een halfuur kregen we te horen dat ze door de voorraden heen zaten dus zochten we maar wat anders. Ondertussen kregen we echt wel honger en zochten we snel wat anders. De eettent daarna was erg mooi en stijlvol. De patat werd gewoon voor me opgeschept. En hier hadden ze nog wel genoeg voorraad. Er hingen ook twee prachtige schilderijen die ik van de eigenaar op de foto mocht zetten. Die zullen later op de site te zien zijn. De dag daarna bleven we liggen en hebben we door de stad gelopen en ’s avonds na vuurwerk in storm en regen zijn we maar weer een Belgisch pintje (biertje) gaan drinken.

 

Terug naar Yoricks dagboek