PAROCHIENIEUWS MARTINUSKERK VRIJDAG 30 APRIL 2021

secretariaat Martinusparochie, Rijdersstraat 107, 0226 42 12 64, martinus.tveld@gmail.com

telefoon pastor Jorink 06 51 49 47 18, voor verdere informatie omtrent namen etc. zie onze website www.martinusweb.nl. info Uitvaartvereniging: www.uitvaartstjozeftveld.nl Anita Messelaar 0620915051, Els Jonker 06 34956504

 

OPENINGSTIJDEN:

De Mariakapel is geopend vanaf 09.00 uur.

Het secretariaat is op maandag- en vrijdagmorgen geopend van 10.00 uur tot 12.00 uur

 

VIERINGEN IN ONZE MARTINUSKERK:

 

zaterdag 1 mei 19.00 uur:

viering, lector Peter Vleugel, koster Piet Berkhout, voorganger pastor Jorink.

intenties:

Aad Dekker en Willem Bakker en overleden familie, Piet Jong en Anna Maria Jong – de Jong en overleden familie.

 

maandag 3 mei 19.00 uur:

Mariaviering - viering met volkszang, koster Piet Berkhout.

 

zaterdag 8 mei 19.00 uur:

eucharistieviering, koster Adrie Wijnker, voorgangers Remmers en Bruin.

intenties:

Gré Poland – Droog en Nel Groen, voor alle overleden parochianen.

 

maandag 10 mei 19.00 uur:

Mariaviering -  viering met volkszang, koster Adrie Wijnker.

 

 

VIERINGEN IN WAARLAND, NIEUWE NIEDORP EN DE NOORD:

Waarland:

zondag 2 mei 10.00 uur, voorganger pastor Jorink.

 

Nieuwe Niedorp:

geen viering.

 

De Noord:

zondag 2 mei 10.00 uur eucharistieviering met de Cantorij voorganger pater Molenaar.

 

MARTHA:

In de week vóór Pinksteren 17-21 mei mag de groep van Judith van Dam komen kerkwerken.

 

BLOEMEN:

In de maand mei verzorgen  Elly Betjes en Trees Droog de bloemen in ónze Martinuskerk, telefoon: 422581.

 

BERICHTEN UIT DE MARTINUS:

“Vroeger was alles beter”, hoor je wel eens zeggen. Nou, zo veel beter was het vroeger niet, maar ach, hoe ouder je wordt, of hoe meer veranderingen er komen; hoe meer je terug gaat grijpen op dingen die je zo vertrouwd zijn

Zo waren er inderdaad meer wetenswaardigheden te melden in de rubriek: familieberichten.

Echter, we worden niet meer geïnformeerd over dat soort veranderingen: nieuw leven, wie er in de verzorgings- of verpleeghuizen zijn, etc.

Onze vraag aan u, als lezer van de Heraut en dit nieuws uit de Martinus is dan ook: heeft u nieuws, meld het ons.

Wat we wel kunnen melden is dat er veel dames zijn die meewerken, de meesten al jarenlang, om de Martinuskerk ‘schoon’ te houden, en wel: de leden van Martha.

Onlangs zijn er enkele dames gestopt met dit vrijwilligerswerk, en Jolanda als coördinatrice van de kerkwerksters, heeft hen daarvoor hartelijk bedankt en hen namens de Martinusparochie een Martinuskaars gegeven.

Wij , Tineke en Gerda, willen hen toch even noemen, want door hun jarenlange inzet konden u en wij lekker ’zitten’ in schone banken en kijken naar glanzend gepoetst zilver- of koperwerk in onze Martinuskerk: Clara Bakker, Ria Arends, Coba Ursem, Tineke van der Bel, Corrie van der Stoop, Gonny van der Putten, Gatha Pauw, Els Stroet, Ank Slijkerman en Marja Wijnker.

Nogmaals: dank jullie wel!

 

TENSLOTTE:

Hieronder een artikel van de pastores:

 

                                                                                   Tot de volgende Heraut, Gerda en Tineke.

 

WAT GEBEURT ER NA PASEN?

Die vraag kan je stellen, en die wordt ook gesteld in de Vijfhoek. Wat staat er allemaal te gebeuren in en rond de kerk. Voorgaande jaren, toen het zoals er nu gezegd wordt, het nog normaal was, stonden de Eerste Communie en het Vormsel op stapel. Niet in alle parochies is er begonnen met deze projecten omdat echt vieren, zowel in de kerk als thuis niet mogelijk is. Met 30 personen in de kerk, dan kan je niet iedereen uitnodigen en het is dan niet een feest van en voor de gemeenschap en  eenpersoon te mogen ontvangen thuis daarmee kan je geen feest. Daarom wachten we op andere tijden waarin het wel kan.

Maar valt er echt dan niets te vieren? Terugkijkend op de Goede Week en Pasen mogen we zeggen dat er echt wel te vieren valt. In iedere kerk waren er vieringen en een gemeenschappelijke Paaswake. We hebben Pasen mogen en kunnen vieren: het grootste mysterie van ons geloof. Zeker in deze tijd na Pasen wordt het ons duidelijk gemaakt dat dit mysterie ons duidelijk maakt dat wij de Blijde Boodschap die Jezus ons gegeven heeft uit mogen dragen. En dat mogen wij in vrede doen. Telkens wanneer Jezus verschijnt na zijn opstanding begroet Hij de aanwezigen met ‘Vrede, zij u.’ Veertig dagen lang verschijnt Jezus aan zijn leerlingen om hen op weg te helpen. Wat zij nog niet weten is dat Hij terug naar zijn Vader gaat. Hij zegt dit tegen hen maar de woorden worden niet begrepen. Tot het moment van zijn hemelvaart is het voor het onduidelijk wat Hij bedoelt. Begrijpen wij de woorden van Jezus wel, durven en kunnen wij geloven dat wij met de Geest, juist nu in deze tijd, de Blijde Boodschap kunnen en mogen verkondigen, door vertellen aan een ieder die het horen wil. Dat hoeft niet dweperig te zijn of overstromen van devotie, maar van uit het hart naar de ander toe. Want voelen wij ons net als de leerlingen ons verlaten als Jezus terug gaat naar zijn Vader, of raken we juist daardoor geinspireerd? Sluiten wij ons op en wachten we op de dingen die gaan komen? Dat doen we nu eigenlijk ook al in deze periode van lockdown. Of zoeken we contact met elkaar daar waar het kan.

Ik weet niet of je het zo mag zeggen, maar wat zou het goed zijn als de kerken weer echt open mogen en we allemaal gevaccineerd zijn, we weer schouder aan schouder in de kerk mogen zijn om samen te vieren met koor- en samenzang. Om zo uit volle borst dankbaar te zijn en ook samen stil te staan bij verdriet van mensen die afscheid hebben moeten nemen op een andere wijze dan dat zij het zelf gewild zouden hebben. Schouder aan schouder staan dat deden de leerlingen nadat Jezus van hen wegging, maar diep in hun harten gesloten.

Mag er dat gebeuren na Pasen: weer samen vieren zonder beperkingen, samen weer op weg gaan in je leven zonder beperkingen. Daar voor heb je een goede geest nodig een Geest die je bij de hand neemt en je kracht geeft en je troost in het verdriet. Pasen, Hemelvaart en Pinksteren feesten, niet alleen vrije dagen, maar feesten om je leven op te pakken en te leven samen met anderen. Dat vertelt ons ook het kruisteken dat we vaak maken. Het is niet alleen het symbool van ons geloof maar het zegt juist dat wat we geloven. We geloven dat God onze Vader is; ons geweten en ons denken, Jezus zijn Zoon; onvoorwaardelijke liefde voor ieder mens en de Geest; kracht en troost. Zo geeft God richting in ons leven. Een leven dat gezegend mag zijn juist met het tekenen van het kruis.

Wat zal het mooi zijn als de tijd daar is dat het mag en kan om volle kerken te hebben om samen te vieren en kracht te mogen ervaren om te leven en om dankbaar te zijn. Een toekomst ideaal misschien, maar wel een gedachte waar ik warm van word.

Namens de pastores:  Toon Jorink, diaken.