*** HOSTIE ***

 

Neem nu als voorbeeld in deze tijd van steeds snellere veranderingen en steeds moderner wordende wereld, de Eucharistieviering.

Dit jaar werden we uitgenodigd om getuigen te zijn van de 1ste H.Communie van onze kleindochter. En wat mij steeds meer en meer, zienderogen opvalt, is de mis. De mis werd opgeluisterd met een fanfare en werd in het Nederlands gebeden n gezongen door de communicantjes; zr mooi overigens! Al was het in de kerk erg rumoerig alsof je in een of ander theater waande. Terwijl ik terugkijk, was het bij ons vroeger in de 40-tiger jaren, erg vroom en stil. Slechts de priester had toen plechtig het woord terwijl de H.Hoogmis in het Latijns werd gedaan. Terwijl er nu plaatsengeld in de kerken wordt gevraagd en in mandje wordt opgehaald, werden er vroeger louter vrije gaven gedaan in een collectezak; Buiten de rijken. Die hadden hun vaste plaats ingekocht inclusief naamplaatje door hun periodieke bijdrage. Zo ook de kledij is sterk veranderd; Nu komen de mannen zelfs op hoogfeestdagen in spijkerbroek terwijl de vrouwen zich nu echt uitdagend opdirken. Terwijl de communicantjes er nu in verschillende pluimage opgetut zijn. Via "Sissy"-jurken met diadeem, driedelig pakje of sportief gekleed met bedrukte kreten f nummer van hun idool. Terwijl het matrozenpakje de mijne was destijds wit uit onze noorlogse tijd helemaal uit den boze is. In onze tijd waren de vrouwen trouwens verplicht om in de kerk hun hoofd te bedekken met hoed of hoofddoekje. En zaten de mannen en vrouwen afgescheiden van elkaar links n rechts van het hoofdpad. En neem nu de communie. Terwijl ik de gelovigen weer als herkauwend voor me zie en langs zie gaan, zogen wij het als het ware de hostie znder te kauwen en met het nodige respect voor Onze Lieve Heer naar binnen; Want kauwen werd door ons gelovigen als zondig ervaren terwijl wij bovendien nuchter moesten blijven, slechts n slokje water was geoorloofd. Neem nu de hostie: Deze was vroeger maagdelijk wit n werd toen gebakken uit de zuiverste bloem uit Rusland door de nonnen. Terwijl het nu via een bruin en krokant vierkantje, weer rond - ter grootte van het voormalige kwartje - en beschuitkleurig n uiterst flinter dun is. Hoe zal de hostie in de toekomst zijn en er uitzien? Versierd met maanzaadjes of met krenten f misschien zijn ze zelfs dn gevuld met een of ander lokmiddeltje om de kerk weer als vanouds vol te krijgen zonder te knielen en gezeten op pluche klapstoeltjes. En gaan we te communie inclusief een glaasje wijn ter verbroedering en wensen wij elkaar al boerend: God zij met ons? God zal het weten!

 

Mathieu Simons

17 april 2005