*** Krulletjes ***

 

Er waaide eens, rgens bij schemer, een gure en natte wind ls windkracht-5 hard om het buitenhuis. En thuis brandde binnen knus het haardvuur. Omdat het buiten nog zonder sneeuw niet echt winterde, was het weer een groene Kerst.

Zo las Hansje's vader bij de dansende kaarslichtjes van de met zilveren ballen getooide kerstboom, zijn kerstverhaal voor. Als het hout in het open vuur als sterretjes knapte, schoof Hansje zich dichter aan op schoot en luisterde aandachtig met zijn duimpje in zijn mond. Terwijl hij af en toe zachtjes zoog, vond zijn witte hoofdje met helblond stekelig haar, rust in een steeds voller wordende n zacht golvende baard.

Juist toen het hoofdstuk van een herder met zijn kudde witte schapen als lieve lammetjes, levendig in zijn jonge oortjes klonk, vroeg hij: "Pp ... wrom hebben schaapjes toch zoveel kleine krulletjes?" Terwijl hij zijn teddybeer tegen zich aandrukte. Vader onderbrak zijn verhaal n trok enige malen met gefronst voorhoofd aan zijn pijp om na te denken en antwoordde: "Jngen ... terwijl hij aaide en met draaiende vingers speelde in de melkwitte haardos van zijn vijfjarige dreumes .... 'n herder houdt hl veel van zijn schaapjes, zoals ik van jou hou. En als het 's avonds koud en vroeg donker wordt, waakt hij zorgzaam bij zijn kudde terwijl het hout gloeiend als een kampvuur smeult, dn speelt hij zacht neurind met zijn vingers in hun zachte vacht n draait hen z, n voor n, duizenden mooie kleine witte krulletjes ... snp je?" Terwijl hij met kleine draaibeweginkjes op Hansje's warme hoofdje schreef, knipperde Hansje geloofwaardig met zijn oogjes n telde door zijn knusse houding mt rode oortjes, alsof Klaas Vaak plots bij hem op bezoek was geweest, nu zijn eigen schaapjes.

En vader sloot even later, heel voorzichtig het voorleesboek n doofde zijn pijp en liet zijn zoontje toen lekker op zijn schoot verder slapen. Ook zijn oogleden werden zwaarder n zwaarder terwijl de kerstlichtjes als aanwezig, tevergeefs tussen zijn donkere wimpers door schenen. Het werd hem bovendien steeds warmer, z warm ... dat vader zichzelf een paar tellen later ls een stille herder op de hei zag. In zijn avontuurlijke droom leidde hij een hle grote kudde van wel honderd schapen. En ze hadden stuk voor stuk, llemaal hagelwit- n borstelig stijl haar. Ooooh jongens, wat keken ze droevig uit hun schapenogen. En hun ram blaatte aldoor luid, alsof hij wilde vragen: "B-b ... herder, alsjeblieft doe iets aan onze onpraktische sluike haar, het klit zo .... bhh?" Al kon vader ls herder en mens hem niet verstaan, begreep hij wel dat zijn beesten graag en het liefst nog vandaag een ander kapsel hadden; een die niet over hun ogen hing. Terwijl het houtvuur een zacht dansende gloed over hun ruggen wierp, zat hij even later met gekruiste benen tussen hen in en dacht hl diep na .... Voordat hij het wist had hij z al prakkezerend het rste sluike schaap met speelse strelingen hlemaal in de krulletjes gezet. Door haar tevreden geblaat, drongen de anderen zich met b-b-bhhh ... nu k een voor een aan. Met een beurt voor het nieuwe aantrekkelijke kapsel. Zo draaide hij gehuld in een ruige winterjas en brede vilten hoed, avondenlang bij een getemperd takkevuur nu zijn 27ste ... 28ste ... 29ste ... en permanentte met zijn spelende vingers, vingervlug dze avond al nummer negennnegentig van zijn trouwe kudde. Terwijl zijn hond als metgezel met een geeuw alert toch bleef waken. O wat werd vader moe, z moe dat hij als herder zijn ijverige hand even werkloos liet rusten op de rug van het wachtende n enige nog niet gekrulde schaap, die op haar beurt als llerlaatste, nu zachtjes voor zich uit blaatte. Omdat vaders hand zakte en daadwerkelijk rustte, werd Hansje wakker n loodste uit reflex de hand van zijn pappa wr even snel ls actief terug naar zijn witte ragebolletje. Terwijl het inmiddels bij verrassing buiten tch was gaan sneeuwen, dacht hij: "Mmm, fijn ... ng eventjes, met een kneep in de stugge pels van zijn bruine speelgoedbeer .... dn heb ik lekker k net als zij - met het pinkje van zijn duimzuigende hand naar de minischaapjes in hun kerststal wijzend - hl veel mooie kleine krulletjes n mag jij k mee met mijn pappa sleen, h pappa?"

'n Uurtje later tegen zevenen, dropen rubberen laarsjes het smeltwater in de schuur na, terwijl de slee in het pikkedonker nog buiten stond. En binnen onder de boom .... genoten ze stil in stijl bij kerstliedjes wr samen, nu van hn warme chocolademelk mt een gedraaid toefje witte room. "Lieve mamma, h pap?"

 

Mathieu Simons

29-12-1994