*** Mijn eerste krachtmeting als AOW-er ***

 

Ja, dat moest voor mijn persoontje áls 65-jarige de Apeldoornse ‘Hardloop4daagse’ worden. Die dit extra feestelijk had voorbereid ter ere van haar 1e lustrum. Naast de sportieve krachtmeting over ruim 60 km, ook nog het gevecht tegen het zéér geaccidenteerde en soms zanderige Veluwe-parcours.

  Na een gepaste heenreis en intrek van onze gehuurde bungalow stond de 1e etappe over 16,4km geconcentreerd in mijn planning beschreven. Waar wij om 19u30 uit het sportpark Orderbos met 234 klassementlopers en enkele tientallen daglopers werden weggeschoten door schaatslegende Ans Schut. Om hier later via Hoog Soeren ook weer op de atletiekbaan te finishen. Mijn race liep voortvarend via de geplande tussentijden. Al plaagde ik mezelf om de laatste kilometers over het glooiende parcours dieper te gaan dan nodig was om als eerste M60+ te finishen in 1u11:00; Al sprak de nettotijd van 1u10:57 mij uiteraard meer aan.

  De 2e etappe voor de ‘60’ vond zijn locatie bij het prachtige kasteel Ter Horst. Vanwaar wij van start gingen en ook weer moesten finishen na eerst een ommetje van 14,7km. Terwijl er flink geklommen moest worden, gaf mijn 5km tussentijd van 21:44 enigszins vleugels in de wetenschap dat wij na bergop later ook zouden gaan dalen. Doch, door een gedwongen noodstop verloor ik ruim een half minuutje en zo werd mijn finishtijd uiteindelijk 1u04:49. Desondanks bouwde ik mijn voorsprong op nummer-2 in mijn klasse tot 4min.12 uit.

  De ‘tijdloop’ over 8,7km volgde als 3e etappe waar we beurtelings om de 30 seconden uit een paardenwagen werden gestart. Na 1100meter klimmen volgde een afwisselende ronde door het Ugchelse Bos om bergaf in 37:53 te finishen in de welkome fuik mét lovende woorden en applaus. Terwijl we ’s avonds nog nagenoten bij livemuziek tijdens een verzorgde pastaparty.

  De 4e en laatste etappe over 21,243km brachten me nog in tweestrijd. Konden mijn kaarten nog worden geschud? Hooguit een blessure zou mijn eervolle positie in mijn klasse nog in gevaar kunnen brengen. Toch lonkte nog mijn persoonlijke besttijd van 4u29:25 van twee jaar geleden in het eindklassement. Na bemoedigde woorden door onze voice over Henk, schoot de plaatselijke burgermeester ons het avontuur in. Waar ik gedurfd de eerste kilometer met 4min.05 opende, wachtende op de “aanval” van mijn naaste concurrent liep ik een strak gemiddelde van rond de 22:15 per 5km zonder te drinken. Terwijl het laatste zware en zanderige deel al glooiend in mijn voordeel sprak als Limburger. En voldaan kon finishen in 1u34:13. Omdat ik mijn einddoel in het klassement voor de 3e keer had geprolongeerd naast mijn PR in 4u27:55. Er wachtte een feestelijke prijsuitreiking die door een oranjegekleurd ‘dweilorkest’ fleurig werd opgeluisterd. Het afscheid namen we gelaten met de laatste definitieve uitslagen mee. Dagen geniet ik nog na van het geslaagde lopersfestijn én het succesvolle Pinksterweekend-2006, terwijl ik als een winnaar het verworven ‘verwenpakket’ zeker nog zal laten smaken: “Bedankt én hopelijk tot ziens!”

 

Mathieu Simons

Van speerwerper tot kilometervreter.