Website Zoom

 

   Art On Line   
 

          Nu ook Tekeningen in de collectie. Maandelijks nieuwe stukken. Betaalbare kunst on-line    
  Last update zondag 04 april 2021 12:10   
                 

            Home       Nu ook Tekeningen in de collectie maandelijks nieuwe. Kijk ook op webshop Gallerybekman  klik hier
     

 

 

 

 

introductie kunstwerk  van de maand      

 

 
== Menu  ==

Home

Ons Advies

Contact

Informatie

Verkocht

Collection-H

Collection-B

Biografie     


Verkoop

Aanbod site

Gastenboek

Welcome to  Gallery Bekman the world of art zie   onze aanbiedingen.


 

440 oudhollands

Pagina's
   
1*   2   3   4   5


 HUBERT BEKMAN


Hubert Bekman laat zijn werk regelmatig zien op de tentoonstellingen van den Haagschen Kunstkring, de laatste maal dus nog onlangs op de expositie, die den wel wat weidschen en ook wat vagen titel droeg van „Eros in de Beeldende Kunst". 

Het herhaald zien van Bekman's arbeid en de her- herhaaldevergelijking ervan met anderer prestaties, heeft mij er allengs van haalde overtuigd, dat deze zeer aparte, tegelijk weinig opdringerige figuur mét debeeldhouwers Termote en Hubert van Lith en
den schilder Bieling wel tot de boeiendste der regelmatige inzenders op deze tentoonstellingen gerekendmag worden. 
Met dat al trok zijn kunst tot dusver niet sterk de algemeene aandacht, hetgeen hierin zijn verklaring zal vinden, dat deze
eenerzij ds weinig geacheveerd aandoet, en anderzijds te nadrukkelijk afwijkt van de gangbare schilderkunstige normen om ooit populair te zijn. Een zoowel bekend als voluit erkend schilder zal Bekman dan ook vermoedelijk nooit worden; hij schijnt daarvoor iets te schuw en te stug, en te weinig inschikke- inschikkelijk, te weinig tegemoetkomend. En toch ziet men niet heel veel werk, dat
lijk, zoo duidelijk begaafd mag heeten in den wezenlijk beeldenden zin, dat in onzen verwarden en vermoeiden tijd zoo frisch
en direct op den man af kan zijn en dat, ondanks het weinig virtuose der voordracht, toch tevens getuigt van een serieus vakkundig zich rekenschap geven.

Men kan dezen schilder niet in een der tegenwoordige schilderkunstige categorieën „onder brengen": hij is noch sur-, noch neonaturalist, en behoort evenmin tot de groote groep der nieuwzakelijken. Zijn gerichtheid blijkt echter steeds anti-impressionistisch, in meerdere of mindere mate dus expres- expressionistisch, indien dit vaak misbruikt woord den lezer iets zegt.
Ik bedoel sionistisch, er enkel mede een fel gericht zijn op de innerlijke expressie, op de „ziel" van menschen of dingen; geen hemelbestormend élan dus of wilde vorm- vormexperimenten,  gelijk deze geruimen tijd (en nog wel) bij onze Oostelijke buren experimenten, vooral aan de orde waren. Bekman is integendeel een nogal kalme, gecon- geconcentreerde werker. 

In de uitingen van eenige jaren geleden bleek hij eeniger- centreerde eenigermate beïnvloed door de negerkunst of door het weer daarop geïnspireerd, mate vroeg realistisch cubisme, ai werd deze invloed toen reeds verwerkt tot iets
overtuigend persoonlijks.
Uit 1927 bijv. herinner ik mij een doek van twee zigeunerinnen, dat al trof door het zoo eigene en ook weleigenzinnige van de
visie, tot uitdrukking komend in de werking der groot gehouden plans en in het diep, gloedrijk en persoonlijk colonet. 
De schilderwijze was eenigs- eenigszins zwaar en stroef, en in zekeren zin is dit bij Bekman steeds het geval zins gebleven. Verf behandeling is zijn sterkste punt niet; ook in aanmerking ge- genomen, dat men hier geen technisch sensitivisme in den picturalen zin mag nomen, verwachten — dit zou tegenstrijdig zijn aan het innerlijk ten doel gestelde — schijnt Bekman's verfbehandeling weieens te dicht en onvoldoend boven de
materie uitkomend. 

439 oudhollands

440 HUBERT BEKMAN


Het is de eenige aanmerking, die ik mij zou willen ver- veroorloven ten opzichte van deze bezielde en bij alle opmerkelijkheid heel oorloven sober voorgedragen kunst, waarin vlakvulling, kleur en lijn gewoonlijk van gelijke kracht en beteekenis zijn.

Bekman schildert bijna steeds composities met menschen, of koppen van menschen, zij het vaak in samenhang met beesten en tegen een landschap- landschappelijk fond. Hij bekommert zich daarbij weinig om de anatomische juistheid pelijk van den bouw
bij het naakt, of om de stofuitdrukking bij de gekleede figuur, zoomin als hij waarde blijkt te hechten aan de atmospherische perspectief in het landschap, dat hij integendeel meer of minder tot het vlak herleidt. 

De naturalistische normen, nogmaals, zijn de zijne niet. Het karakter, het psychische wezen, de innerlijke sfeer van mensch of
dier of landschap is hem hoofdzaak, en de visueele verschijningsvormen blijken slechts toege- toegelaten voor zoover zij beantwoorden aan hetgeen als essentie, als kern van laten leven wordt gevoeld en doorleefd. Geestelijke uitdrukkingsrijkheid is dan ook de hoofdtrek van zijn streven. 

Ge voelt het in wat ik het disharmonisch- disharmonischharmonische der compositie zou willen noemen; in de beheerschte contrast- harmonische contrastwerkingen van de vaak felle, toch zacht aandoende kleuren; tenslotte in werkingen het eigenaardige verloop der ietwat hoekige lijnen, die niet enkel dienen tot begrenzing van de architecturaal begrepen plans, maar tevens, in de onder - onderlinge verhouding en den onderlingen samenhang der verschillende lijn en linge lijn 
r i c h t i n g e n , een bepaalde psychische spanning suggereeren, een be- r bepaalde geestelijke dynamiek vertolken. paalde Bekman, de expressionist, kent niet den lust tot het opzettelijk buitenissige, het modieus experimenteele, waarvan men den wellicht vlotteren en meer kundigen Bieling niet altijd geheel vrij kan pleiten. Evenmin kent hij het- hetgeen men noemen mag
den voorbarigen drang naar het maken van meester- geen meesterwerken, waaraan de eveneens begaafde, m.i. echter overbewuste en te hoog werken, grijpende Chr. de Moor zich den laatsten tijd nogal eens schuldig maakt.

Waaruit, naar ik hoop, duidelijk zal worden, dat Bekman zich opmerkelijk zuiver op zijn werk weet in te stellen — een factor van groote beteekenis, gezien dat een kunstsoort als deze aanhoudend hooge eischen stelt en vele gevaren medebrengt. 

Aan zijn toekomst twijfel ik dan ook niet; zijn intelligentie en zijn ernst, gepaard aan een frissche en wagende artistieke gedrevenheid, waarborgen een geleidelij ken groei naar steeds grootere vol- volledigheid en gaafheid. Wat thans bereikt werd, getuigt echter alreeds van ledigheid veel ziels- en zeggingskracht, en een duidelijke oorspronkelijkheid.  

                                                         
                 ----- W. Jos. DE GRUYTER  -----               

Pagina's    1*   2   3   4   5

 



 

                                                         
               


favorieten
 in de verkoop 

foto4

foto1331

foto4

foto4

foto98

foto1313

foto4