The Cairo Mersa Matruh - Siwa - Bahariya - Fayun - Cairo Tour

March 2001

Back to home page,
terug naar home page

1) Mersa Matruh & Siwa Tour
2) The Great Sand Sea
3) Bahariya - Fayun

Recommended Readings

The route, some 1800 km in total.
De route, in totaal zo'n 1800 km

02-09 March 2001

Part 1:
Mersa Matruh and Siwa Tour

Together with brother Frans and the Meyer family we drove out of Cairo on the 2nd of March. A long drive, first along the Alexandria desert route to the coast, then to the west, to El Alamein, with its leftovers of the battle between Rommel and Montgomery in WW II. A quiet road, but one fast car, that had overtaken us just minutes before, ended up as a wreck at the side of the road after spinning of the road and rolling over. We stopped and helped the unfortunate couple that had taken some heavy beating. One of their two little doggies -Happy- had run away into the desert and despite all searching we could not find it. We had at least 5 mobile phones at the accident site, all working, but none of us knew how to contact an ambulance (including the Egyptians at the accident site). I remembered passing an ambulance post some kilometres back and another driver drove off to get it and he returned -with ambulance- within 5 minutes. Amazing how poor these ambulances are equipped. The unlucky couple was loaded in the ambulance (first aid rules completely violated) and we continued to Mersa Matruh.

Waterfront of the 'Beau Site Hotel' in Mersa Matruh.
Het strand voor het Beau-Site Hotel in Mersa Matruh

Our hotel was on the waterfront, built in a large U shape to provide shelter against the sun. The children immediately built a sand fortress on the beach, and were jumping in the Mediterranean sea, despite the cold wind. We found a Greek restaurant 'downtown', run by 'grandfather' papa-whatever, doing the cooking, the 'waitoring' and all the rest.

The next day (3 March) we drove from Mersa Matruh to the south, to Siwa. The coastal area is definitely less arid and the desert directly beyond is even almost green with many low shrubs. These gradually disappear southwards. Some 20 km inland the green is gone and all that is left is empty, rocky, flat desert. The road to Siwa is good, with large parts newly surfaced. A bit of a boring drive though, except for the last part close to Siwa. It is absolutely refreshing to drive down into the Siwa depression, between the multicoloured rock scarps and seeing the lush green of the date palms around the lakes.


The Siwa depression is some 82 km's long from east to west and varies in width from 9 km in the west to 28 km in the east. The floor of the oases averages some 18m below sealevel. The biggest problem in Siwa is not the scarcity of water, but too much water that can not be drained. The water of many springs is wasted and flows into the large salt lakes.

The centre of Siwa has a few high new buildings around the ruins of the village fortress of Shali. Our hotel (Arous El Waha) was one of these newer 3 story buildings, but poorly maintained, except for the golden numbers on the doors.

Siwa still has a lot of donkey traffic and a bustling centre with many little shops.

Ruins of Shali, the old medieval fortified village/city in the centre of Siwa, built from salty mudbricks, strong after drying, but crumbling down after rain (rare).
De ruines van Shali, het oude middeleeuwse gefortificeerde dorp/stadje in Siwa, built of dried salty mudbricks, strong after drying in the sun, but crumbling down when wet (rare rains).

We climbed the old fortified village, built on a hill from mudbricks taken from the salt lakes and sun-dried. The clay-salt bricks are strong as long as dry, but crumble rapidly when wet. Rain of course is rare in Siwa. The fortress village was abandoned after three days of rain in 1928. It was built in about 1200 by 40 men of 7 main families that remained in the oasis after the previous settlements in the area were repeatedly sacked by Berber and Arab bedouins. Tradition has it that these 40 men originate from two different 'tribes': the 'east' and 'west', each with strong family ties. These did not always got along well together, with a history of internal fights, but happily joining forces for a common enemy.

As we needed military permissions for driving in the desert and later to Bahariya, we went to the local tourist office, manned by a very helpful guy, who also helped us to get a local guide. He mentioned a beauty spot for looking at the sunset over the big Siwa lake and that is were we were at 18:15 sharp, with many other 'adventurous' tourists.

Jenny watching the sunset over the salt lake near Siwa town (birket Siwa) on 'Fatnas' island.
Jenny kijkt naar de zonsondergang over het zoutmeer (birket Siwa) vlakbij Siwa-stad op het eiland van 'Fatnas'.

The next day (4 March) we had 'Ahmed', a local guide, for a tour of the oases. We will always remember him for his continuous (mobile) phone calls and I guess he would be better at home on the stock exchange than as a guide in Siwa.

Siwa has a great history with impressive monuments going back to pharonic times. The rock cliffs and hills in and around the depression are riddled with tombs (and not cave-houses as many tourists think). The most famous of these is 'the mountain of the death' (Gebel al-Mawta), a hill close to the modern town. The rock is literally honeycombed with tombs and is still being excavated (many mummies found). I banged my head in one of the square doorways and with my Australian bush-hat protection only broke-out a large piece of the rock rather than my precious head.....

In ancient times Siwa was famous for its oracle of Amun at Aghurmi, well known since Tacitus 'histories', originating probably already in the 21st dynasty.

Oracles were consulted by many people in the ancient world before making important decisions. The wisdom of their priests undoubtedly was the main factor that decided their fame.

The temple of the oracle of Amun is built on a large rock and stands now in the middle of the crumbling ruins of the houses of the medieval village of Aghurmi (the old 'capital' of the oases), abandoned some 80 years ago after heavy rainfalls. It is amazing to see once more how buildings thousands of years old are far better constructed than anything built later.....

The oracle is mentioned in many ancient texts and was as well known as the famous oracle at Delphi in Greece. Even Alexander the Great considered the oracle important enough to honour it with a visit while conquering most of the civilised ancient world.

The most famous story related to the oracle is that of the destruction of the army of Cambyses. This Persian king (some 500 BC) sent an army to Siwa, to destroy the oracle, probably because it had predicted his downfall and tragic end. The army (reportedly some 50,000 strong, but probably much smaller) disappeared in the desert after leaving Kharga oases. Herodotus tells us about the tragic end of this army as recorded from stories he heard. The army apparently was wiped out by 'a southerly wind of extreme force that drove the sand over them as they were taking the mid-day meal, so that they disappeared forever'. Storms of this kind are well known in the Western Desert of Egypt and have wiped out complete caravans. The search for this lost army has caught the imagination of many desert explorers (including the famous Hungarian count d' Almasy -known from Ondaatjes 'English Patient'). Last year, the bones and bronze weapons of a probable Persian warrior were found by Geologists in the Great Sand Sea southwest of Siwa. The whereabouts of the rest of the army still lies hidden below the sands......

The temple of the oracle of Amun in the ruins of the medieval village of Aghurmi.
The tempel van het orakel van Amun tussen de ruines van het middeleeuwse dorpje van Aghurmi.

From the oracle of Amun we drove to the spring of Cleopatra, one of the most beautiful springs in the Oases (again described by Tacitus) and de temple of Umm Ubaydah, also dedicated to the god Amun, which is in a poor state and hardly excavated. Subsequently further to the village of Dakrur, supposedly the healthiest place of Siwa, where many people go to take sand-baths (down to the neck) against rheumatism.

One of the many springs in Siwa. This one is close to the old village of Aghurmi, locally known as 'Cleopatra's bath', but its original name is the 'spring of the sun', one of the most beautiful springs in the Oases.
De bron van Cleopatra (oorspronkelijk bekend als the bron van de zon), een van de mooiste bronnen in de oase.

Click to go to:

2) The Great Sand Sea
3) Bahariya - Fayun

Back to home page

02-09 Maart 2001

Deel 1:
Mersa Matruh en Siwa Tour

Samen met broertje Frans de familie Meyer vertrokken we op 2 Maart vanuit Cairo in de richting van de Middellandse Zee.

Der 'Franzl'

Een lange rit, eerst langs de woestijn-weg in de richting van de kust en Alexandrie, en vervolgens naar het westen, naar El Alamein, met de vele herinneringen aan het slagveld uit de 2e wereldoorlog (de woestijn oorlog tussen Montgomery en Rommel). Een stille weg, maar een snelle auto, die ons net ingehaald had, zagen we even verderop een heel eind van de weg af in de woestijn. In een slip geraakt, de macht over het stuur kwijtgeraakt en over de kop van de weg af. Natuurlijk moesten we helpen. Het koppel in de auto had de nodige verwondingen opgelopen en we lieten de vrouw achter het stuur zitten aangezien ze waarschijnlijk een paar ribben en haar sleutelbeen gebroken had. Een van hun twee hondjes was totaal overstuur de woestijn ingerend en die hebben we niet meer terug kunnen vinden. Met zo'n vijf werkende mobieltjes was het frustrerend dat we geen hulpdienst konden bereiken. Ik herinnerde me dat we zo'n 5 km eerder een ambulance gepasseerd waren en stuurde een auto terug om die te gaan halen. Gelukkig was die nu snel ter plaatse, maar ons vetrouwen in de competentie van de 1e hulp in Egypte is drastich gedaald. De vrouw werd zonder veel omhaal uit de auto getild en de man, die duidelijk een flinke hersenschudding had, moest grotendeels zichzelf maar zien te redden. De ambulance zelf was absoluut leeg, zonder veel 1e hulp materiaal. Enfin, we konden verder niet veel meer doen en reden verder naar het eindstation van die dag: het 'Beau Site' Hotel aan de kust in Mersa Matruh.

Lekker aan het strand, waar de kinderen, ondanks de koude wind en het absoluut frisse water, al snel een zandkasteel in de branding bouwden. We vonden een Grieks restaurant, 'down town' en dat is een groot woord. De opa-eigenaar was tevens kok van dit trotse etablisement wat in Nederland waarschijnlijk de eerste de beste keuring niet zou doorstaan.

De volgende dag (3 Maart) van Mersa Matruh naar het zuiden, naar Siwa, het hoofddoel van onze reis. Het kustgebied is relatief groen, met veel lage (stekelige) struiken en zelfs enkele palmbomen. De begroeiing verdwijnt geleidelijk landinwaarts. Zo'n 20 km van de kust is alle groen verdwenen en alleen een kale lege, vlakke woestijn blijft over. De weg vanaf de kust naar Siwa is in het algemeen heel goed, met hele stukken helemaal nieuw aangelegd in het laatste jaar. De hele rit was nogal eentonig, behalve het laatste stuk naar beneden, de oase van Siwa in, tussen de veelkleurige rotspartijen door, met in de verte het groen van de vele dadel palmen rondom de grote zoutmeren heen.


De depressie van Siwa is ongeveer 82 km lang van oost naar west en varieert in breedte van zo'n 9 km in het westen tot zo'n 28 km in het oosten. De oase ligt gemiddeld 18 m onder zee niveau. Het grootste probleem in de oase is water, niet het gebrek aan, maar veel meer teveel water wat niet weg kan. Het water van veel natuurlijke bronnen gaat verloren en droogt langzaam op in de grote zoutmeren.

Het centrum van de stad Siwa heeft een paar hogere gebouwen rondom de ruines van het middeleeuwe gefortificeerde dorp van Shali. Ons hotel (Arous El Waha) was een van die nieuwe gebouwen, maar bleek van dichtbij nogal slecht onderhouden, behalve de goudkleurige nummers op de witte deuren. Het merendeel van het verkeer in Siwa bestaat uit snelle ezeltjes die van alles van hot naar her versjouwen moeten. Het centrum is een gezellige warboel van kleine winkeltjes.

De ruines van Shali, het oude middeleeuwse gefortificeerde dorp/stadje in het midden van de huidige stad Siwa.
The ruins of Shali, the old medieval fortified village/city in the centre of Siwa in the middle of the modern town of Siwa.

We beklommen de restanten van het oude ommuurde dorp, gebouwd op en rond een grote rotsheuvel van gedroogde klei-zout stenen uit de zoutmeren. Die blokken zijn als beton zo sterk in de droge zon, maar vallen helemaal uit elkaar bij het minste beetje regen. Gelukkig is dat vrij zeldzaam in Siwa. Het oude fort is verlaten na 1928 toen een groot deel instortte na een drie dagen regen. Het is gebouwd rond 1200, volgens de overleveringen door zo'n 40 man uit de zeven overblijvende families, nadat veel mensen de oase verlaten hadden omdat het leven in de nederzettingen in Siwa door continue aanvallen van rondreizende Berber en Arabische bedouinen ondraaglijk geworden was. Familiebanden verdeelden het oude Shali in twee grote groepen, die van het oosten en die van het westen, die niet altijd even goed met elkaar op konden schieten en vaak onderlinge geschillen hardhandig uitvochten. In geval van een aanval van een vijand van buiten de oase werden die verschillen altijd bijgelegd.

We hadden een aantal militaire toestemmingen nodig om de omgeving te bezoeken en daarom bezochten we 's avonds het lokale toeristen bureau (de lokale VVV), bemand door een zeer behulpzame en goed engels sprekende kracht. Hij vertelde ons dat de zonsondergang over het meer van Siwa zeer zeker de moeite waard zou zijn en daar waren we dus om 18:15 precies, samen met veel andere touristen, maar ondanks dat zeer zeker de moeite waard.

Zonsondergang over het zoutmeer vlakbij Siwa-stad op het eiland van 'Fatnas'.
'Sunset over the salt lake near Siwa town on 'Fatnas' island.

De volgende dag (4 Maart) hadden we lokale gids, 'Ahmed', geregeld die ons zou begeleiden op een tour door de oase. We zullen hem altijd herinneren als 'meneer mobile telefoon' en ik denk dat hij beter op z'n plaats zou zijn op de beurs dan in een oase.

Siwa heeft een imponerende historie die teruggaat tot ver voor de tijd van de pharaos. De heuvels en stijlwanden in en rond de oase zitten vol met graftombes, en niet grot-woningen zoals zommige touristen geloven. De meest bekende is de 'heuvel van de doden (Gebel al-Mawta), dichtbij de huidige stad. De kalkzandsteen is letterlijk doorzeefd -als een bijenkorf- met graven en tombes en opgravingen in de laatste jaren hebben veel waardevol materiaal aan het licht gebracht, waaronder vele mummies. Ik stootte mijn hoofd nogal hard aan een van de lage doorgangen, maar dankzij mijn vertrouwde Australische bush-hat bleef de schade beperkt tot een stuk uit de rots en niet uit mijn waardevolle schedelpan......

Tombes in the 'mountain of the death', Gebel al-Mawta.
Tombes in de 'berg van de doden' Gebel al-Mawta.

Sinds mensenheugnis is Siwa in de oude wereld bekend om zijn orakel van de god Amon, zelfs beschreven door de Romeinse geschiedschrijver Tacitus in zijn 'histories'. Het orakel dateert waarschijnlijk uit de 21e dynastie.

Orakels, zoals in Siwa, werden door mensen in de oudheid geraadpleegd voor het maken van belangrijke beslissingen. Veel van hun bekendheid is daarom afhankelijk van de wijsheid van de priesters.

De tempel van Amon is gebouwd van massieve kalk/zandsteen op een rots en ligt nu midden in de ruines van een middeleeuws ommuurd dorp, Aghurmi, voor Shali het belangrijkste plaatsje in Siwa. Het dorp werd zo'n 80 jaar geleden verlaten na heftige regenval die veel van de huizen verwoestte. Het is nog steeds verbazend dat gebouwen die duizenden jaren ouder zijn, toch veel en veel beter in elkaar zitten dan alles wat later gebouwd is.....

Het orakel wordt genoemd in veel oude teksten en was net zo beroemd als het orakel van Delphi in Griekenland. Zelfs Alexander de Grote vond het belangrijk genoeg om het tijdens zijn veroeveringstochten -van zowat de hele toenmalige beschaafde wereld- met een lang bezoek te vereren.

Het beroemdste verhaal met betrekking tot het orakel is dat van het verdwenen leger van Cambyses. Deze Perzische koning (ongeveer 500 BC) stuurde een leger door de woestijn om het orakel te verwoesten, waarschijnlijk omdat het zijn ondergang voorspeld had. Het leger, volgens Tacitus zo'n 50000 man sterk, (maar waarschijnlijk veel kleiner) verdween in de woestijn tussen Kharga en Siwa. Volgens de overleveringen is het volledig vernietigd tijdens een zware zandstorm die het overviel tijdens het middaguur en werd volledig bedolven onder het zand, aldus Tacitus. Stormen van dit kaliber zijn berucht, maar komen gelukkig niet veel voor. Het is bekend dat hele karavanen met 2000 kamelen verdwenen zijn tijdens zo'n zandstorm, die drie tot vijf dagen kan duren. Het verhaal van het verloren leger heeft al menige ontdekkingsreiziger aangetrokken (incluis de beroemde Hongaarse graaf d' Almasy -bekend van Ondaatjes 'English Patient'). Verleden jaar zijn restanten en bronzen wapens van vermoedelijk een perzische ruiter aangetroffen in de zandwoestijn ten zuidoosten van Siwa. Waar de rest van het leger onder het zand verborgen ligt is nog steeds een raadsel......

Na het orakel reden we verder naar de bron van Cleopatra, een van de mooiste bronnen van Siwa (weer beschreven door Tacitus als de bron van de zon) en naar de ruines van de tempel van Umm Ubaydah, ook gewijd aan Amon. Deze is in zeer slechte staat en nauwlijks opgegraven (veel stenen zijn gebruikt voor de bouw van een school in de 60tiger jaren). Daarna verder naar het dorpje Dakrur, zogenaamd de gezondste plek van Siwa, waar veel mensen rituele zonnebaden ondergingen, tot hun nek in het zand, blijkbaar goed voor de genezing van vele kwalen.

Klik om verder te gaan:

2) The Great Sand Sea
3) Bahariya - Fayun

Terug naar home page

@ J. Schreurs March 2001.