Op de grond,

In huis “De Met” (Aan de Birkenbosch) woonden Gerard en Tina Brouns met hun kinderen. Hun oudste zoon Harrie Brouns woonde inmiddels “op zichzelf” en wel “Achter het klooster” vlakbij dus. Op die bewuste avond waren alleen dochter Hubertina en zoon Daniël (Daan) thuis.

Het was al de hele nacht onrustig; er waren veel vliegtuigen in de lucht en op een gegeven moment zagen ze dat een Duitse jager achter een Engelse bommenwerper, een Lancaster, aan zat en erop schoot. Gerard Brouns ging met zijn dochter gauw naar hun zelf gebouwde schuilkelder (afgedekt met hout!) maar zijn vrouw kon niet zo snel lopen. Toen Daan Brouns zijn moeder eindelijk in de schuilkelder geholpen had, en er zelf via de andere ingang in wou gaan, scheerde het vliegtuig zo laag over hem heen dat hij het bijna kon aanraken, hij “had er zo met de pet naar kunnen gooien” zei hij altijd.

Gerard Brouns zag het brandende vliegtuig dat een aantal bommen liet vallen, dichterbij komen en rende in paniek de schuilkelder uit en stopte zijn hoofd in de mesthoop.

Het vliegtuig kwam een stukje voorbij zijn huis neer, vlak voor de gevel van het huis van Maantje Hobus en door de luchtdruk van de explosie en van een exploderende bom, stortte het hele huis van de familie Brouns in.

Vlak voor het huis lag nog een blindganger, en een van de motoren van het vliegtuig was er vanaf gevlogen en lag in de heg van de familie Vissers.

Harrie Brouns kwam gauw naar zijn ouderlijk huis gerend en samen namen ze de schade op: het huis was onbewoonbaar, maar in de kamer op de kast stond een glazen stolp met een Christusbeeld totaal onbeschadigd!

Daan Brouns en zijn broer gingen zo snel mogelijk naar het vliegtuig toe.

De Duitsers waren al in de buurt en bezig het terrein af te zetten.

De mensen die ze zagen liggen waren allemaal dood, maar ze zagen ook een koffer liggen dat uit het vliegtuig was geslingerd. Daan Brouns pakte deze koffer en een EHBO-kist die er vlakbij lag en verstopte alles in de struiken. Toen werden ze door de Duitsers weggejaagd.

's Avonds toen het donker was, ging hij samen met zijn broer terug naar die plek en haalde de koffer op. Zijn huis was echter onbewoonbaar en de familie moest ergens anders naar toe en overal stonden Duitsers op wacht. De familie trok dan ook in bij oudste zoon Harrie en verhuisde die dag al hun spullen te voet. De eerste paar keer dat ze langs de Duitsers kwamen, werden ze gefouilleerd, doch na een aantal keren, geloofden de Duitsers het wel en men liet hun doorlopen. Zo heeft hij toen op een gegeven moment, tussen een stapel kleren, de koffer gestopt en is ermee voorbij de Duitsers gelopen.

In de koffer zaten heel veel spullen: linnen landkaarten, navigatieboeken, plastic schijven met afbeeldingen van sterren en diverse aantekeningen. Dit waren allemaal spullen van de navigator, flightofficer Callow, want deze naam stond op een van de documenten. Bij deze spullen zat ook een document met het woord “secret” (geheim).

Daan Brouns begreep wel dat het belangrijke dingen waren die hij had gevonden, maar omdat hij geen Engels kende, wist hij niet wat erin stond.

Hij ging daarom naar de familie Gubbels in Heythuysen (waar nu de parkeerplaats van de Edah is). Zijn zus Hubertina werkte voor deze slager en hij wist derhalve dat hier regelmatig Engelse piloten ondergedoken zaten. Hij heeft er alles laten zien, ook het geheime document.

De piloot drong erop aan dat hij direct alles moest verbranden, want als de Duitsers hem met deze spullen zouden vinden, zouden ze hem gevangen nemen of misschien zelfs wel doodschieten.

Hevig geschrokken ging Daan Brouns naar huis. Hij gooide de koffer echter niet weg maar verborg hem heel goed en sprak er met niemand over.


vorige
1 2 3 4 5 6 volgende